จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

    ตอนที่ 122 แล้วพบกันใหม่

                         ในตอนนี้นั้นเหล่าบุคคลสำคัญมากมายทั่วทั้ง6 อาณาจักรพวกมันต่างก็ต้องการสร้างความสัมพันธ์กับเด็กหนุ่มมีทั้งราชาอาณาจักรและขุมกำลังต่างๆมากมายและนี่ก็ส่งผลให้เซย์รินแทบไม่มีเวลาได้หยุดพักลมหายใจเลยแม้แต่น้อยมีผู้คนคอยเอาอกเอาใจมากมายแต่มันก็ไม่ได้ทำให้ตัวของเขารู้สึกหลงระเริงแม้แต่น้อย เพราะตัวมันย่อมรู้อยู่แก่ใจดีที่มีผู้คนมากมายเข้าหาตนเองนั้นเป็นเพราะพลังและความแข็งแกร่งของตนเองหาใช่มาเพราะความจริงใจเลยแม้แต่น้อยแต่ถึงมันจะเป็นอย่างนั้นเด็กหนุ่มก็ปั้นหน้ายิ้มให้กับคนทุกคนด้วยความอบอุ่นเพราะเรื่องแบบนี้นั้นมันถือว่าเป็นเรื่องที่ปกติสำหรับเหล่าคนชั้นสูง


    "ท่านเซย์รินข้าขอถามอะไรท่านเสียหน่อยจะได้หรือไม่หนึ่งในแขกผู้มาร่วมงานมีความต้องการที่จะเอยถามเด็กหนุ่มด้วยความใคร่รู้และท่าทางของมันนั้นดูจะกระตือรือร้นเป็นอย่างมากรูปร่างของมันนั้นดูอ้วนท้วนสมบูรณ์ท่าทางของมันนั้นน่าจะเป็นขุนนางมีชื่ออาณาจักรใดอาณาจักรหนึ่งเป็นแน่

    "ท่านมีอะไรก็ถามมาเถอะถ้าไม่ลำบากจนเกินไปนักข้าจะตอบคำถามของท่านเด็กหนุ่มก็ยังคงปั้นหน้ายิ้มเช่นเดิม


    "ในยามนี้ท่านมีภรรยาทั้งสิ้นกี่คนพอจะบอกกับข้าได้หรือไม่

    เด็กหนุ่มรู้สึกหงุดหงิดนิดๆที่มีคนมาถามเช่นนี้แต่ก็ตอบไปด้วยความสุภาพ "ข้ามีทั้งสิ้น 4 คน

    "ฮ่า ฮ่ายังถือว่าน้อยนิดยิ่งนักสำหรับบุรุษหนุ่มผู้อนาคตไกลเช่นท่าน ตัวข้านั้นมีบุตรสาวอยู่คนหนึ่งความงามของนางนั้นไม่แพ้หญิงสาวของท่านเลย…

    เมื่อเด็กหนุ่มได้ยินเช่นนี้เขารู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะงานเข้าเสียแล้วอยู่ดีๆก็จะมีคนยกบุตรสาวให้กับตน


    อารีอาน่า ผู้มาใหม่เธอถึงกับมีสีหน้าหมองคล้ำเมื่อได้ยินเช่นนี้

    "ต้องขอโทษด้วยนะค่ะท่านแขกผู้ทรงเกียรติ พอดีคู่หมั่นของข้า ยังไม่ต้องการหาสมาชิกเพิ่มใช่ไหมท่านเซย์ริน

                        น้ำเสียงและหน้าตาของเธอนั้นเป็นมิตรและสุภาพอ่อนหวานเป็นอย่างมากอารีอาน่า เธอจงใจปลดปล่อยจิตสังหารและพลังของเธอ ออกมาพุ้งตรงไปที่เด็กหนุ่มโดยเฉพาะโดยที่ไม่มีใครสามารถที่จะตรวจจับพลังและจิตสังหารสายนี้ได้มีเพียงแค่เด็กหนุ่มผู้เป็นเป้าหมายของเธอและอีกคนที่สัมผัสได้ก็คือราชาซันซัสผู้เป็นพ่อของเธอเขาถึงกับอมยิ้มด้วยความพึงพอใจเพราะนี่มันหมายความว่าในการที่เธอเกิดความหึงหวงนั้นแสดงว่าเธอมีความรักให้แก่ชายหนุ่มอย่างแท้จริง


    เซย์รินถึงกับเหล่มองราชาซันซัสเพียงชั่วครู่พร้อมแอบส่งซิกไปให้ "บุตรสาวของท่านเป็นนางปีศาจรึไงไม่ทันไรก็จะมาคุมข้าเสียแล้ว

    ผู้เป็นราชาถึงกับหลุดหัวเราะด้วยความชอบใจ

    เมื่อเด็กหนุ่มได้สติแล้วและเพื่อไม่ปล่อยให้เธอได้ยินคำตอบที่รอนานจนเกินไปเขาจึงรีบตอบไปโดยทันที

    "ขอบคุณท่านที่ให้เกียรติข้าแต่ในยามนี้นั้นข้ายังไม่ได้คิดที่จะหันมองสาวงามคนใดเข้ามาภายในชีวิตของข้าและตัวข้าเองก็ขอขอบคุณท่านอย่างใจจริงที่รู้สึกพึงพอใจในตัวข้า

    "เห้อ…ข้ารู้สึกเสียดายยิ่งนักงั้นข้าขอตัวก่อน ชายร่างอ่อนรีบเดินจากไปทันทีด้วยจิตใจห่อเหียว


    "ท่าน เซย์ริน ท่านนี่ช่างเสน่แรงยิ่งนักไม่ทันไรก็มีคนคิดจะส่งสาวงามมาให้ท่านเสียแล้วเธอมองเด็กหนุ่มด้วยสายตาจับผิด

    "ฮ่า ฮ่าข้าไม่ได้ทำอะไรเลยนะเพราะคนพวกนั้นเขาเสนอตัวเข้ามาเองข้าก็อยู่ของข้าเฉยๆว่าแต่เจ้าเถอะ อารีอาน่า เพราะอีกเพียงไม่กี่วันพวกข้าจะกลับไปที่อาณาจักรคราวแล้วเจ้าจะอยู่ที่นี่หรือจะตามกับไปกับข้า

    "แน่นอนว่าข้าต้องกลับไปกับท่านหญิงสาวพูดด้วยท่าทางเขินอาย

    "แล้วเจ้าเข้ากับคนอื่นๆได้ดีหรือป่าวยูริ เอลซ่า แล้วก็แชลเธียร์ด้วย

    "แน่นอนพวกนางต้อนรับข้าดีเป็นอย่างมากมันทำให้ข้ารู้สึกว่าตัวเองมีน้องสาวเพิ่มขึ้นมาตั้ง3 คน

    "หืม เป็นเช่นนั้นก็ดีพวกเรารีบไปที่นั่งของเรากันเถอะ


    หลังจากงานเลี้ยงจบลงเวลาก็ผ่านไปอีก1 อาทิตย์แล้ว

    "เจ้าหนูข้าฝากดูแลบุตรสาวคนนี้ของข้าด้วยอย่าทำให้นางเกิดความทุกใจเพราะเจ้าเด็ดขาด

    "ท่านวางใจเถอะข้าจะดูแลนางอย่างดี

    "ฮิฮิ ท่านพ่อไม่ต้องเป็นห่วงข้าหรอกไว้ข้าจะมาเยี่ยมท่านบ่อยๆ


                         เมื่อลากันเสร็จแล้วเรือเหาะแต่ละลำก็เดินทางกลับไปที่อาณาจักรของตนทันทีก่อนจากกันเอริกก็พูดคุยกับเซย์รินเพียงเล็กน้อยว่าให้เด็กหนุ่มนั้นกลับไปเยี่ยมตนและเหล่าพี่น้องบ้าง

    ทางด้านเซย์รินนั้นตัวเขานั้นคิดว่าเมื่อเดินทางไปถึงอาณาจักรคราวตนเองจะหยุดพัก 3-4 วันหลังจากนั้นจะออกเดินทางไปทวีปมืดโดยทันที