หยุดเวลาล่าสวาท (nc)​

บทที่ 2 ตอนที่ 21 ตอบแทนด้วยเรือนร่าง​ (1)

    แสงแดดยามบ่ายกรองผ่านใบไม้เขียวขจีของสวนสาธารณะในหมู่บ้าน สาดส่องลงบนม้านั่งไม้ที่ตั้งอยู่อย่างเงียบสงบใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ เข้มก้าวออกจากบ้านของนิดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ยังคงประทับอยู่บนใบหน้า 

    เขาตัดสินใจเดินไปยังสวนในหมู่บ้านเพื่อเดินตรวจตรา​

    เมื่อมาถึงสวน เข้มกวาดสายตาไปรอบ ๆ 

    “โชคดีจริง ๆ ที่มาตอนนี้” 

    เขาคิดในใจเมื่อสายตาของเขาจับจ้องไปที่พลอย สาวน้อยวัยใส ผู้เปี่ยมด้วยความบริสุทธิ์ไร้เดียงสา​

    เธอนั่งอยู่บนม้านั่งเพียงลำพัง ผมยาวสีดำเข้มมัดหางม้าต่ำ ปลายผมแกว่งไหวเบา ๆ ตามสายลมยามบ่าย เธออยู่ในชุดนักเรียนที่รัดแนบกับร่างเน้นให้เห็นส่วนโค้งเว้าที่กำลังผลิบาน กระโปรงสั้นเผยให้เห็นเรียวขาเนียนที่วางพาดกันอย่างเรียบร้อย แว่นตากลมขนาดเล็กวางพาดบนจมูกเล็ก ๆ เธอดูน่ารักเรียบร้อยและมีเสน่ห์ในแบบสมวัย

    พลอยจดจ่อกับหนังสือเรียนเล่มหนาที่วางอยู่บนตัก มือที่เล็กเรียวหยิบจับองุ่นจากถุงผลไม้ข้างตัว ส่งเข้าปากด้วยความเพลิดเพลิน รสหวานของผลไม้สัมผัสลิ้นของเธอ ขณะที่ดวงตากลมโตหลังแว่นจับจ้องตัวอักษรด้วยสมาธิ 

    เข้มยืนมองจากระยะไกล สายตาของเขาเต็มไปด้วยความหื่นกระหายที่ไม่อาจซ่อนได้ ความทรงจำของการครอบครองพิม แม่ของพลอย และการหลอกให้พลอยลิ้มรสน้ำกามของเขาโดยไม่รู้ตัวเมื่อครั้งก่อน ทำให้หัวใจของเขาเต้นระรัวราวกลองศึก 

    “หนูพลอยวันนี้ลุงขอแล้วกันนะ” 

    เขาคิดในใจด้วยความตื่นเต้น ก่อนก้าวเข้าไปหาเธอช้า ๆ รอยยิ้มที่แฝงเจตนาร้ายประดับบนใบหน้า

    “สวัสดีครับหนูพลอย” 

    เข้มทักทายด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตร แต่แฝงด้วยเล่ห์กลที่ยากจะจับได้ พลอยเงยหน้าขึ้นจากหนังสือ ดวงตากลมโตหลังแว่นมองเขาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย 

    “สวัสดีค่ะลุงเข้ม” 

    เธอตอบด้วยน้ำเสียงใส แต่ทันทีที่สายตาของเธอสบเข้ากับสายตาของเขา ภาพการร่วมรักอันร้อนแรงของเข้มกับพิม แม่ของเธอ ที่เธอแอบเห็นเมื่อครั้งก่อน ก็ผุดขึ้นในความทรงจำราวกับภาพฝันที่ไม่อาจลบเลือน หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น ใบหน้าเนียนใสแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย เธอพยายามกลบเกลื่อนด้วยการถามต่อ 

    “ลุงเข้มมีอะไรหรือเปล่าค่ะ” 

    น้ำเสียงของเธอสั่นเล็กน้อย เผยให้เห็นความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ในใจ

    เข้มยิ้มในใจ 

    “เรื่องที่ลุงบอกว่าจะให้หนูทำอะไรตอบแทนลุง ลุงคิดออกแล้วว่าจะให้ทำอะไร” 

    เขากล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงด้วยเจตนาที่มืดมิด 

    พลอยยิ้มตอบอย่างจริงใจ ความบริสุทธิ์ในดวงตาของเธอทำให้หัวใจของเข้มยิ่งเต้นระรัว 

    “จะให้หนูทำอะไรลุงบอกมาได้เลยค่ะ”

    เธอพูดด้วยน้ำเสียงใสที่ยังไม่รู้ถึงความอันตรายของคำพูดนั้น

    เข้มจ้องตาเธอด้วยสายตาที่เจ้าเล่ห์ราวกับนักล่าที่มองเหยื่อ 

    “ลุงอยากให้หนูมาเป็นแฟนลุงสักชั่วโมงหนึ่ง” 

    เขากล่าวด้วยน้ำเสียงต่ำที่เปี่ยมด้วยพลังยั่วยวน ดวงตาของพลอยกว้างขึ้นเล็กน้อย หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความตกใจ ความทรงจำของภาพที่เธอแอบดูเข้มกับแม่ตัวเองและการแอบช่วยตัวเองในความมืดทำให้ร่างกายของเธอรู้สึกถึงความตื่นเต้นแปลก ๆ ที่เริ่มก่อตัวขึ้นในส่วนลึกของจิตใจเธอ