พยาบาลสาวร้อนรัก NC 20+ (จบแล้ว)

        “อ๊าห์ พี่จ๋า น้อง น้อง ไม่ไหวแล้ว เสียวเสียว...โอ๊ยย...เสร็จ เสร็จแล้ว...อูยย...”

        แจ่มครวญครางไม่หยุด ความจริงแล้วการที่เธอขยับตัวรุนแรงและเร็วขนาดนี้มันทำให้เธอรู้สึกเสียวซ่านราวกับขึ้นสวรรค์ชันเจ็ดเลยที่เดียวน้ำรักอุ่นๆพุ่งใส่หัวถอกของวรพลอย่างรุนแรงทำให้เขาอยากปล่อยน้ำเงี่ยนออกมาใจแทบขาด

        แต่เขาก็อดกลั้นไว้เพราะชายหนุ่มรู้ดีว่าหลังถึงจุดสุดยอดแล้วผู้หญิงทุกคนชอบที่จะให้ดุ้นเนื้อยังแข็งขืนและขยับเสียดสีต่อไปได้อีกระยะหนึ่ง

        ส่วนพยาบาลสาวหลังถึงจุดสุดยอดแล้วก็พบว่าดุ้นเนื้อของชายหนุ่มที่ค้างคาอยู่ยังแข็งร้อนราวกับท่อนเหล็กเธออยากจะขยับตัวต่อไปให้เขาปลดปล่อยในร่างเธออีกครั้งแต่แข่งขาของเธอชาจนแทบไร้เรี่ยวแรงแล้ว

        ขณะที่เธอลังเลอยู่นั้นภาพดุ้นเนื้อยักษ์ที่คาอยู่ในปากสวยของอินทิราก็ผ่านเข้ามาในห้วงความคิด อื้อ ใช่ดูดให้พี่เขาก็ได้นี่ อีกไม่นานน่าจะน้ำแตกแล้วล่ะ

        พยาบาลสาวขยับตัวลงนั่งยองตรงหว่างชายหนุ่มที่นั่งพิงพนักเก้าอี้ก่อนจะจับดุ้นเนื้อใหญ่ที่หลุดออกจากร่องรักของตัวเองเข้าปากสวยโดยไม่สนใจคราบเหนียวที่เคลือบอยู่จนเป็นมันวาวนั้นแม้แต่น้อย

        เมื่อเห็นความตั้งใจแน่วแน่ของหญิงสาวที่จะใช้ปากวรพลก็นั่งนิ่ง ให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ อือ สาวสวยคนนี้เก่งจริง เทคนิคดีมากอูยย...

        หลังจากการขยับปากขึ้นลงอย่างรวดเร็วและการดูดเลียของลิ้นเล็กๆร้อนๆ นั่น ร่างหนาของวรพลก็เกร็งขาทั้งสองข้างเหยียดเกร็ง เขายื่นมือทั้งสองจับศีรษะของพยาบาลสาวกระแทกกระเด้าเสยขึ้นไปสิบกว่าครั้งในที่สุดก็คำรามเสียงดังหลายครั้ง ร่างกายกระตุกฉีดน้ำรักขุ่นข้นอย่างทรงพลัง

        “อ้าา...โอ้วว...เสียว เสียวดีจัง...อูยย”

        ใบหน้างามของหญิงสาวแดงเรื่อถึงขีดสุดหน้าผากและปลายจมูกเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆกลิ่นที่เข้มข้นและรุนแรงของสารความเป็นชาย เกือบทำให้เธอสำลักตายที่มุมปากมีของเหลวสีขุ่นไหลออกมาเล็กน้อย ขณะที่เธอลังเลว่าจะกลืนลงไปดีไหมเสียงหนึ่งก็ดังกังวานขึ้น...

        “หว๋อ หว๋อ หว๋อ หว๋อๆๆๆ”

        วรพลและอินทิราสะดุ้งเล็กน้อยมองหน้ากัน เอ๋เสียงหว๋อมาจากไปไหน...ส่วนพยาบาลแจ่มรีบกลืนของเหลวขมคาวในปากลงไปทันทีพลางยืนขึ้นหน้าตาตื่น...

        “เอ่อ เสียงโทรศัพท์ของหนูค่ะ”แทบไม่ทันสิ้นเสียงร่างเปลือยที่เย้ายวนก็พุ่งออกจากห้องตรวจโรคไปทันทีโดยไม่สนใจสวมใส่เสื้อผ้า

        “จ้าพี่กำลังจะเลิกงานแล้วค่ะ...จ้ะลุกจ๋าแม่กำลังจะไปแล้ว...ได้ๆ ไปที่ร้านรอเลยนะจ๊ะ”

        นั่นเป็นเสียงที่ทั้งสองคนได้ยินก่อนที่พยาบาลแจ่มจะกลับเข้ามาในห้อง... “เอ่อขอโทษนะคะคุณหมอพวกเขาวีดีโอคอลมาน่ะค่ะหนูก็เลยหยิบเสื้อคลุมของหมอมาสวมก่อน”

        หญิงสาวหน้าแดงก่ำขณะถอดชุดคลุมยาวออกวางพาดบนพนักเก้าอี้พลางก้มเก็บชุดชั้นในของตัวเองที่ตกอยู่บนพื้นมาสวมอย่างรวดเร็วตามด้วยชุดพยาบาลสีขาวของเธอ

        “หนูขอตัวก่อนนะคะ อุปกรณ์เก็บหมดแล้วคุณหมอออกไปก็ล็อคประตูได้เลยค่ะ” พยาบาลสาวหันไปบอกนายจ้างก่อนจะหันยิ้มให้วรพล

        เมื่อเห็นเขายืนขึ้นอ้าแขนออกเธอก็พุ่งเข้าไปซบอกกว้างของเขาทันทีพลางกระซิบเบาๆ “ขอบคุณมากนะคะพี่ น้องมีความสุขมากไม่เคยรู้สึกดีแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต”

        “จุ๊บ เจ้ามังกรยักษ์ ว่างก็แวะมาหาบ้างนะจ๊ะ”เธอก้มลงจุ๊บส่วนหัวถอกบานที่อ่อนตัวลงเล็กน้อยอย่างอาลัยอาวรณ์ก่อนเดินออกจากห้องไป

        ...

        หลายวันต่อมา...

        “อิน วันนี้ไม่ต้องเปิดคลินิกได้ไหมจ๊ะช่วงเย็นมีแขกมาที่บ้านจ้ะ” นาวินโทรไปบอกภรรยาคนสวยช่วงก่อนเที่ยงเล็กน้อย

        “เอ่อ หมออินครับ วันนี้สบายดีไหมครับพอดีคุณวินชวนผมไปกินข้าวที่บ้านคุณเย็นนี้ครับ” ช่วงบ่ายวรพลก็โทรไปหาอินทิรา

        ‘หือเขาหมายความว่ายังไง สบายดีไหม...ถ้าไม่สบายจะมาทำงานได้เหรอ...พลันเธอก็นึกถึงดุ้นเนื้อของเขา...อื้อตานี่คิดลามกกับเรานี่เอง คงกลัวมาเสียเที่ยวล่ะซิ’ พอเข้าใจความหมายหมอสาวก็หน้าแดง

        “จ้ะ สบายดีค่ะ อินสบายดีทุกส่วนเตรียมแรงให้ดีก็แล้วกัน คิก คิก” อินทิราตอบพลางหัวเราะยั่วยวนกลับไป

        นาวินรู้อยู่แล้วว่าถ้าชวนวรพลมาบ้านเขาต้องเอากับเมียของตัวเองแน่นอน เพราะเขารู้ว่าอินทิรา ชอบวรพลมากและที่สำคัญอินทิรายังยินยอมให้เขาได้เอากับสาวสวยอีกสองคนโดยไม่มีอาการหึงหวงอะไรเขาจึงตามใจเมียคนสวยของเขา

        ขอแค่อินทิราพอใจ เขาก็อาจไปเอากับสาวๆคนอื่นได้อีก นอกเหนือจากสุมาลีกับนิลาวัลย์ จะว่าไปแล้วเขากำไรเห็นๆ อีกอย่างเขาก็ไม่กลัวว่าอินทิราจะไปนอนกับชายอื่นอีกนอกจากวรพลเพราะอินทิรา ค่อนข้างจะเลือกคนมากกว่าเขา

        วันนี้ทั้งสามคนเข้ามานั่งรับประทานอาหารด้วยกันในห้องพักผ่อนอาหารวางบนโต๊ะเตี้ยๆ แบบโต๊ะญี่ปุ่น ทุกคนนั่งบนพื้นพรมนุ่มๆ โดยมีสุภาพคอยดูแลเหมือนเดิมขณะรับประทานอาหารไปอินทิราก็มองไปที่สุภาพ ก่อนหันกลับมามองที่สองหนุ่ม โดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

        “อ่อ พี่ภาพมานั่งทานด้วยกันสิคะบอกพี่ดุลย์มาด้วยสิ” หญิงสาวเอ่ยชวนแม่บ้านสาวใหญ่ด้วยโทนเสียงปกติ

        “เอ่อ ไม่เป็นไรหรอกค่ะหมออิน ตามสบายเถอะค่ะ”สุภาพตอบปฏิเสธอย่างเกรงใจเพราะเธอคิดว่านายจ้างสาวคงเชิญตามมารยาท

        “ตามพี่ดุลย์มาเลยค่ะ วันนี้กรณีพิเศษ กินด้วยกันพอของขาดพี่ค่อยลุกไปจัดการก็ได้แล้ว” เสียงอินทิราเข้มขึ้น

        สุภาพหันไปมอง นาวินเห็นเขาพยักหน้าน้อยๆอีกอย่างเธอก็นึกขึ้นได้ วันนั้นหมออินเรียกผัวเธอขึ้นไปหากลางดึกพอกลับมา...ก็รู้ว่าหมออินกับสองสาวนั่นให้ผัวเธอ...หรือวันนี้...คิดดังนั้นสุภาพก็หน้าแดงเมื่อมองไปที่วรพล...อื้อหรือวันนี้...

        ทั้งนาวินและวรพลก็ไม่ได้คิดอะไรมากคิดว่าพอทั้งสองคนกินอิ่ม ก็คงให้พวกเขาออกไปพักผ่อนแล้ว พวกเราสามคนค่อยสนุกกันอาจจะพร้อมกัน สองชายหนึ่งหญิง หรือผลัดกันก็ได้ตามแต่ที่อินทิราสะดวก

        พอคนใช้สูงอายุทั้งสอง นั่งลงอินทิราก็รินเบียร์ส่งให้สุภาพที่นั่งข้างๆ เธอ “เอ้าพี่ภาพ สักหน่อยสิคะส่งให้พี่ดุลย์แก้วหนึ่งด้วยค่ะ”

        วรพลหันไปมองหน้านาวิน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะทั้งสองคนก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าอินทิราจะทำอะไร มีแต่สุภาพ ที่พอจะเดาทางได้เนื่องจากเธอรู้เรื่องที่สองหนุ่มยังไม่รู้

        แรกๆ อดุลย์ก็รักษามารยาทกินดื่มไปพลางก้มหน้าเงียบ แต่พอแอลกอฮอล์ผ่านเข้าไปในร่างกายเยอะขึ้นเขาก็กล้าที่จะเงยหน้ามองไปทางอินทิราบ่อยครั้งขึ้นวันนี้อินทิราสวมชุดอยู่กับบ้านแบบสบายๆ เป็นกางเกงขาสั้นขากว้างๆ เนื้อผ้าเบาๆท่อนบนก็เป็นเสื้อยืดแขนสั้นที่คอค่อนข้างลึกเวลาก้มแต่ละครั้งจะมองเห็นขอบยกทรงที่ดันภูเขาเนื้อขาวผ่องล้นทะลักออกมาได้อย่างชัดเจน

        เวลานี้จะสังเกตได้ว่าแต่ละคนเริ่มหน้าแดงก่ำกันแล้วมองดูขวดเบียร์ที่วางเกะกะอยู่เกือบ 10 ขวดก็พอเข้าใจได้

        และนาวินก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดในใจขึ้นมาแล้วเมื่อสังเกตุเห็นชายอีกสองคนเหลือบตาไปมองขาอ่อนขาวๆและร่องอกที่ล้นทะลักของเมียตัวตัวเองบ่อยครั้งขึ้น วรพลนั้นช่างเถอะเพราะถึงอย่างไรเขาก็ยินยอมให้เอากับอินทิราอยู่แล้วแต่อดุลย์นี่สิเขาเป็นแค่ลูกจ้างในบ้านมีสิทธิ์อะไรมามองของสงวนเมียเจ้าของบ้าน

        อดุลย์มองทางอินทิราเห็นเธอทำท่าทางแบบไม่สนใจอะไร บางครั้งก็ยกเข่าตั้งขึ้น เหมือนกำลังผ่อนคลายความเมื่อยขบที่ต้องนั่งกับพื้นนานๆแต่ทุกครั้งที่หญิงสาวขยับขาเข้ามาตั้งเข่าชายกางเกงที่ทั้งกว้างและสั้นก็จะรั้งเข้าไป มองเห็นกางเกงในลายลูกไม้สีเนื้อบางเบาเผยออกมาเกินครึ่ง

        ทำเอาสามหนุ่มกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอแม้ทั้งสามคนจะเคยเห็นและสัมผัสโหนกเนื้อนูนภายในมาแล้วแต่ภาพที่เหมือนจะเปิดกลับไม่เปิดจะปิดกลับไม่ปิดแบบนี้ทำเอาสามหนุ่มใจเต้นรัว

        ครั้งนี้นาวินทนไม่ไหวแล้วจริงๆเมื่อเห็นอดุลย์จ้องมองเข้าไปกลางหว่างขาของเมียเขาตรงๆ แบบไม่เกรงใจจึงวางแก้วเบียร์ที่ยกขึ้นดื่มลงเตรียมจะบอกให้ลูกจ้างสองผัวเมียไปพักผ่อนได้แล้ว...

        “เอ่อ อินว่า พวกเรา 5 คนนี่มาเล่นอะไรสนุกๆกันดีไหมคะ” อินทิราเอ่ยขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นอาการไม่ปกติของผัวรักพลางส่งสายตาหวานยั่วยวนให้วรพล

        “อ่อ ก็ ก็ ดีเหมือนกันนะครับจะได้เพิ่มความครึกครื้น” พอเห็นสายตาแบบนั้น วรพลก็รีบสนับสนุนทันที ในใจก็พอจะเดาทางออกแล้วอินทิราคงอยากให้สองผัวเมียนี่ร่วมสนุกด้วยแน่ๆแต่จะถึงขั้นไหนเขาก็ไม่รู้เหมือนกัน

        นาวินนิ่งไปทันที่เมื่อความตั้งใจของเขาถูกขัดโดยเมียของเขาเอง จึงเอ่ยถามตามน้ำออกไป “เอ่อแล้วอินอยากเล่นอะไรดีจ๊ะ”

        “เอ่อ วันนั้นน้องกล้วยเล่าให้ฟังว่า ที่ปาร์ตี้เขามีพนันให้ถอดเสื้อผ้ากันด้วยนี่คะ เราเล่นแบบนั้นบ้างดีไหมคะ”

        พอสิ้นเสียงเมียรัก นาวินก็มองเธอเหมือนจะถามแล้วหันไปมองลูกจ้างสองผัวเมีย โดยไม่พูดอะไร

        “อืม วันที่น้องกล้วย กับพี่พลมาครั้งนั้นที่ริมสระว่ายน้ำ ทุกคนก็เห็น แต่ละคนแก้ผ้ากันหมดแล้วนี่คะไม่มีอะไรต้องปิดแล้วมั้ง...” หญิงสาวพูดพลางมองหน้าแต่ละคนไล่กัน

        เมื่อเห็นว่าไม่มีใครปฏิเสธ เธอจึงเสนอต่อไป“เอาแบบนี้นะคะ ใช้โอน้อยออก แล้วเป่ายิงฉุบคนแพ้ต้องถอดเสื้อผ้าหนึ่งชิ้นแล้วก็ดื่มเบียร์หนึ่งแก้วขาวเลยจากนั้นเริ่มรอบใหม่วนไปเรื่อยๆ ดีไหมคะ”

        “รวมต่างหู สร้อย อะไรด้วยไหมคะคุณหมอ”สุภาพถามอย่างไม่แน่ใจเธอเคยดูหนังโป๊ พวกเขาจะนับกันหมด

        “ไม่อ่ะ แค่เสื้อผ้าผู้หญิงได้เปรียบนิดเพราะมีเสื้อในด้วย”

        “เอ่อ ถ้าถอดหมดแล้วล่ะ”วรพลถามต่อแบบไม่ได้ต้องการคำตอบจริงจังนัก

        “เอ่อ ก็จริงนะ ถ้าแพ้ทุกรอบแค่ 5รอบคงหมดตัวแล้วมั้ง...” อินทิราพึมพำเบาๆ

        ก่อนจะพูดเสียงดังขึ้นให้ทุกคนได้ยิน“เอาแบบนี้ดีไหมคะ ถ้าเสื้อผ้าหมดแล้วในรอบเป่าฉุบให้คนชนะสั่งคนแพ้ทำอะไรกับใครใน 5 คนนี้ก็ได้ ให้เวลาหนึ่งนาทีพอหมดเวลาทั้งคนแพ้ก็ดื่มหนึ่งแก้ว แล้วเริ่มรอบใหม่”

        นาวินนั่งนิ่ง แต่สี่คนที่เหลือผงกศีรษะอย่างเห็นด้วย...แล้ววรพลก็ถามขึ้นมาอีกครั้ง“ถ้าคนแพ้ไม่ยอมรับคำสั่งล่ะ”

        “อือ ก็ไล่ออกไปเลยสิ ไม่ให้เล่นด้วยแล้ว...”อินทิราพูดเสียงดังอย่างจริงจัง

        แล้วรอบแรกก็เริ่มขึ้นไม่รู้ว่าเป็นการบังเอิญหรือ เจ้าตัวจงใจ อินทิราเป็นผู้แพ้ เธอยิ้มน้อยๆวรพลมองหน้าที่แดงก่ำเป็นสีตำลึงสุกของเธอ เขาเองก็แยกไม่ออกว่าแดงเพราะเขินอายหรือเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์กันแน่แต่ที่ทำให้ทุกคนแปลกใจก็คือ...

        “อุ๊ย หมออินถอดกางเกง ก่อนเลยเหรอคะ”คนที่อุทานเสียงดังคือแม่บ้านสุภาพนั่นเอง

        ...

        อ่านแล้วรบกวนทุกท่านติชม วิจารณ์ด้วยจ้า เพื่อจะได้นำไปปรับปรุงให้ดีขึ้น คำแนะนำติชมเป็นสิ่งที่ไรต์ต้องการสุดๆอ่านแล้วชอบอย่าลืมเก็บเข้าชั้นไว้อ่านตอนต่อไปด้วยนะ  ขอบคุณนักอ่านทุกๆ ท่านจ้า