[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

ตาทั้งสองกรอกไปมาหลังจากใช้เนตรเซียนหมื่นวิถี  การโจมตีมากกว่า 3 ใน 10 ส่วนพลาดเป้าจากการอ่านทางจนเปิดโอกาสให้เขาพุ่งตัวไปด้านหน้าเรื่อยๆ แต่แล้วเขาก็ถูกมือสังหารตัดขาจนล้มลง เขากลับพลิกร่างมองดูใบหน้ามือสังหารที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดเพราะกำลังงุนงงไม่เข้าใจว่าเขากำลังใช้อะไรออกมา

ตู้ม แผละ!

เลือดสีแดงสาดกระเซ็นไปรอบๆ ร่างที่มั่นใจว่าถูกตัดขาไปเมื่อครู่วิ่งทิ้งห่างมือสังหารไปอีกครั้งจนทำให้เกิดการวิ่งไล่ตามไปติดๆ

นับเป็นครั้งที่ 20 แล้วที่พวกมันเห็นเฉินห่าวฆ่าตัวตาย การตายแต่ละครั้งกระแทกพวกมันจนทำให้เกิดบาดแผลสะสมจนตอนนี้ร่างกายของพวกมันเขียวช้ำไปทั่วร่างแล้ว

อย่างไรก็ตามไม่มีใครมองออกเลยว่าเฉินห่าวกำลังใช้อะไร เขาฆ่าตัวตายแล้วลุกขึ้นวิ่งครั้งแล้วครั้งเล่า จนราวกับว่าเขามีชีวิตเป็นอมตะ

“ อีก 100 ก้าวพวกแกก็จะตายแล้ว วิ่งให้ทันล่ะ ”

ครั้งนี้ร่างที่ล้มลงพูดกับพวกมัน มือสังหารเริ่มรู้สึกกังวลเพราะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะฆ่าพวกมันด้วยวิธีไหน  หากเขาต้องการล่อพวกมันมาให้พันโทและเลเวลร้อยช่วยจัดการ  โอกาสหนีมีมากมายเพราะอีกฝ่ายกำลังยุ่งอยู่กับราชาตัวใหม่ที่ปรากฎตัว

ขณะนั้นเองร่างของเฉินห่าวก็ระเบิดอีกครั้งก่อนที่มือสังหารจะเห็นเขาวิ่งไปยังศพของราชาเต่า  เหล่ามือสังหารที่ได้รับคำเตือนรีบพุ่งเข้าไปขวาง แม้ไม่รู้ว่าเฉินห่าวจะทำอะไรกับศพราชาเต่า แต่สิ่งที่เขากำลังทำคงสามารถเอาชีวิตพวกมันทั้ง 9 คน

“ ฆ่ามัน ไม่จำเป็นต้องตัดแขนขา ตัดไปที่คอของมันเลย! ”

หนึ่งในมือสังหารพุ่งด้วยความเร็วสูงที่สุดเข้าประชิดเฉินห่าวพร้อมกับใช้ดาบฟันเข้าที่คอ ไม่เปิดโอกาสให้เขาระเบิดร่าง แต่แล้วกลับมีร่างของเฉินห่าวปรากฎกลางอากาศ เขายังคงวิ่งตรงเข้าหาศพเต่ายักษ์

มือสังหารจึงมองสลับกันระหว่างร่างที่วิ่งหนีกับร่างที่อยู่บนพื้นดิน ปรากฎว่าร่างที่ถูกทิ้งเป็นร่างจริง ไม่ใช่ร่างที่เกิดจากพลัง

“ มันแยกร่างเหรอ ”

“ มันจะแยกร่างหรือไม่อย่าไปสนใจ ฆ่ามันก่อน! ”

มือสังหารร้องตะโกนบอกกัน แต่แล้วร่างของเฉินห่าวก็พุ่งขึ้นไปยืนบนร่างของเต่าได้สำเร็จ

เหล่ามือสังหารไม่คิดตาม พวกมันกลัวว่าถ้าขึ้นไปบนร่างของเต่ายักษ์จะถูกเฉินห่าวเล่นงานไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

“ ยิงมันให้ตายซะ ”

นักธนูรับคำสั่งแล้วเล็งยิงเฉินห่าว เขากลับหลบเข้าไปในกระดองทำให้เล็งเป้าไม่ได้ 

“ เอายังไงหัวหน้า ”

หัวหน้ามือสังหารกัดฟันโกรธ ออกคำสั่งให้ตามไป แม้จะมีอันตรายรออยู่อย่างไรก็ต้องจัดการเฉินห่าวให้ได้

“ ไม่เคยใช้ด้วยสิ จะไหวไหมนะ ”

เฉินห่าวที่หลบเข้ามาใต้กระดองของเต่ายักษ์มองไปยังจุดที่ใกล้หัวใจมันที่สุด เป้าหมายของเขาคือศพของเต่าก็เพราะว่ามีหนึ่งในวรยุทธ์ที่คิดว่าสามารถงัดออกมาใช้ได้ในตอนนี้

วรยุทธ์นี้กลับไม่ใช่ของสำนักเขา แต่เป็นของสำนักมารหนึ่งในสำนักที่เป็นศัตรูกับทุกสำนักเพราะวรยุทธ์ที่ใช้ส่วนใหญ่อาศัยการดูดกลืนพลังจากผู้อื่น สำนักมารจึงถูกไล่ล่า

“ หวังว่าที่นี่จะไม่มีใครไล่ล่าฉันหรอกนะ ”

สองมือประกบลงไปที่บาดแผลภายใต้กระดองก่อนจะส่งมานาไปตามท่อพลังเข้าไปยังหัวใจของเต่า จากนั้นเขาจึงเริ่มดึงพลังงานที่ตกค้างภายในหัวใจของมันเข้ามาที่ร่างส่งผลให้แขนทั้งสองข้างปรากฎเส้นเลือดสีแดงปูดโปนขึ้นมา

อึก!

ความรู้สึกเจ็บปวดแผ่ซ่านไปตามแขนจากพลังงานมหาศาลที่กำลังจะหยิบยืมมาใช้งาน เขาไม่ได้ดูดซับพลังของมันมาอัพเลเวลเพราะพลังที่ใช้มาจากเลือดภายในหัวใจของสัตว์ประหลาด

พลังที่กำลังดึงเข้าสู่ร่างจะไปยกระดับความสามารถของเขาให้สูงขึ้นเทียบเท่ากับเจ้าของร่างที่ดึงพลังมา ซึ่งวรยุทธ์นี้เหล่ามารมักใช้กับสัตว์อสูรระดับสูงที่เก็บเอาไว้เป็นไม้ตายก้นหีบ เพื่อลากเอาเซียนที่ไม่อาจเอาชนะได้ให้ตกตายไปด้วยกัน

ภายในขอบเขตปลอดภัยทำให้เฉินห่าวไม่กลัวอะไรทั้งนั้น เพียงพริบตาที่เขาโคจรพลังจากหัวใจของเต่ายักษ์ไปทั่วร่าง ผิวหนังของเขาก็เริ่มเปลี่ยนไปเป็นสีขาวซีดพร้อมกับมีเส้นเลือดสีดำมากมายโผล่ขึ้นมาตามตัว

บู้ม!

เฉินห่าวรู้สึกราวกับว่าร่างกายจะระเบิดออก เพียงขยับเล็กน้อยคงมีกล้ามเนื้อหลายส่วนถูกบดขยี้จากพลังงานมหาศาล

เดิมทีวรยุทธ์นี้ใช้กับสัตว์อสูรระดับไม่สูงกว่าตนเองมาก เขากลับใช้มอนสเตอร์เลเวล 130 เป็นพื้นฐานในการใช้วรยุทธ์

เมื่อรู้ว่าร่างกายทนได้ไม่ถึง 10 วินาทีเฉินห่าวรีบใช้มือจิ้มไปตามส่วนต่างๆหลังจากใช้สกิลปรับแก้ไขข้อผิดพลาด เขาไม่ได้รักษาส่วนใดทั้งนั้น แต่กำลังปรับแก้ไขวรยุทธ์ให้สามารถคงสภาพได้ยาวนานที่สุด

ทันใดนั้นเองเวลาในการใช้วรยุทธ์ก็เพิ่มจาก 10 วินาทีเป็น 90 วินาที เฉินห่าวจึงยิ้มเพราะเวลาเพียงเท่านี้มากพอจะทำให้เขาสังหารพวกมันทั้ง 9 แล้ว

“ มาแล้วเหรอ ”

การทักทายในครั้งนี้ทำเอามือสังหารทั้ง 9 สั่นกลัว ร่างกายของเฉินห่าวเปลี่ยนไปอย่างมาก ผมของเขากลายเป็นสีแดงเลือดยาวถึงกลางหลัง ตามร่างกายมีเสื้อผ้าสีดำขาดวิ่นสวมทับ มองดูแล้วมันไม่ใช่เสื้อผ้าแต่เป็นกลุ่มก้อนพลังงานที่บีบอัดกันกลายเป็นผ้าบางๆ

เมื่อมองไปยังมือทั้งสองข้าง มือสังหารพบว่าเล็บของเขายาวจนดูน่ากลัว แต่ละนิ้วกลายเป็นสีดำเมี่ยมราวกับว่ามันไม่ใช่นิ้วมือของมนุษย์ ตามผิวหนังมีเส้นเลือดสีแดงปูดโปนแทบจะมองไม่เห็นผิวหนังที่แท้จริง

ทันใดนั้นเอง

หนึ่งในมือสังหารสัมผัสได้ว่ามีอันตรายอยู่ทางขวามือ มันไม่รู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไรจึงหันมอง แต่แล้วสิ่งที่มันจ้องกลับเป็นชายที่เคยยืนอยู่ท่ามกลางมือสังหาร มันไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายทำอย่างไรถึงมายืนอยู่ตรงนี้

“ ไม่! ”

เสียงร้องตะโกนดังส่งออกมาจากเพื่อนของมัน มือสังหารที่ถูกเฉินห่าวลอบเข้ามาทางฝั่งขวาแสดงใบหน้าสงสัย มันไม่รู้ว่าเพื่อนร้องเพราะอะไร  ศัตรูที่ลอบเข้ามาโจมตีทำเพียงยืนนิ่งไม่ได้เคลื่อนไหวสิ่งใดอีก

แต่แล้วมันก็พบว่าภาพที่เห็นกำลังหมุนอย่างรวดเร็ว มันจึงรู้ว่าคอได้ขาดออกจากตัวไปแล้ว การรับรู้ในครั้งนี้กลับช้าไปเพราะมันไม่สามารถควบคุมสิ่งใดได้อีกเนื่องจากคอถูกตัด ก่อนที่ภาพทุกอย่างจะดับลง

“ บ้าเอ๊ย!  ช่วยกันสังหารมันเร็ว ”

หนึ่งในมือสังหารดึงเงาขึ้นมาคลุมร่างจนพลังเพิ่มขึ้นมาเท่าตัวแล้วพุ่งเข้าไปแทงเฉินห่าว   นักฆ่าอีกคนขยายร่างจนตัวใหญ่เท่าตึก 10 ชั้นพร้อมกับฟันขวานในแนวตั้งฉากหวังจะตัดร่างให้ขาดสะบั้น

มือสังหารอีกคนชูแขนขึ้นฟ้าสูงเผยให้เห็นลูกบอลเพลิงขนาดใหญ่เท่าตึก 5 ชั้น อีกคนใช้งานสกิลสร้างพายุหมุนโหมกระหน่ำเข้าใส่ร่างหวังจะฆ่าเขาให้ตาย

การโจมตีมากมายกลับหายไปเพียงแค่การโบกมือครั้งเดียวเท่านั้น เหล่ามือสังหารถึงขั้นหนาวสั่นไปทั่วแผ่นหลัง พลังที่เฉินห่าวแสดงออกมาเทียบเท่ากับเต่ายักษ์ที่ตายไป

พวกมันไม่ยอมปล่อยโอกาสให้หลุดมือเปล่า ต่อให้การโจมตีแรกจะไม่ได้ผลพวกมันต่างก็งัดเอาไอเทมออกมาใช้  บางคนเรียกมอนสเตอร์ตัวใหญ่มีเลเวลสูงถึง 119 ออกมาโจมตี

เฉินห่าวทำเพียงกวาดมือไปรอบๆตัดทุกสิ่งทิ้ง ขอบเขตพลังของเขาในตอนนี้มากพอจะตัดทุกอย่างในพื้นที่สงครามทิ้งด้วยจิตแห่งดาบ

“ บ้าน่า มันใช้พลังบ้าอะไรกัน! ”

ต่างคนต่างแสดงสีหน้าตกอกตกใจ พลังที่เฉินห่าวใช้เหนือจินตนาการไปมาก เขาสามารถลบทุกอย่างด้วยการตัด ไม่ว่าพวกมันจะดึงสิ่งใดออกมาจากแหวนเก็บของก็ตาม มันจะถูกตัดทิ้งทั้งหมด

แต่แล้วเพื่อนของพวกมันหนึ่งคนก็ถูกกระชากคอกระแทกลงบนพื้นดิน ยังไม่ทันจะได้ตอบโต้เฉินห่าวถามมันเพียงหนึ่งประโยค ทว่าคำถามที่เอ่ยออกมาไม่เปิดโอกาสให้มือสังหารตอบ หลังจากเอ่ยจบเขาได้วางมือข้างขวาไปยังกลางหน้าผากของมันก่อนจะดึงเอาความทรงจำที่ถูกกระตุ้นจากคำถามเมื่อครู่ว่ามันเป็นใครออกมาจนทำให้มือสังหารกรีดร้อง

“ มัน มันกำลังดึงความทรงจำของฉัน!!! ”

ร่างของมือสังหารตกตายหลังจากถูกค้นความทรงจำ เฉินห่าวจึงตัดคอมันแล้วใช้มือดึงหอกที่วางอยู่ใกล้ๆมาเสียบคอประจานตามแผนที่วางเอาไว้ จากนั้นเขาจึงพุ่งเข้าไปจัดการมือสังหารอีกคนตามด้วยการอ่านความทรงจำของมันอีกเช่นเคย สุดท้ายมือสังหารคนนี้ก็ถูกเขาตัดหัวเสียบประจาน

“ ฆ่ามัน ไม่ว่ายังไงก็ต้องฆ่ามันให้ได้! ”

มือสังหารไม่คิดเก็บออมฝีมือเอาไว้อีกต่อไป พวกมันงัดทุกอย่างออกมาทั้งหมด ทว่าพลังที่แสดงออกมากลับไม่สามารถสร้างบาดแผลให้ชายที่วิ่งหนีพวกเขาในตอนแรกได้

มีเพียงพวกมันที่ถูกลากออกไปสังหารก่อนจะถูกเสียบหัวประจาน การสังหารพวกมันแต่ละคนเริ่มทำให้ผู้รอดชีวิตหวาดกลัว

“ แกจะไปไหนงั้นเหรอ ”

ตู้ม!

หลังจากได้ยินคำถาม มือสังหารคนสุดท้ายก็ถูกกระแทกจนร่างนอนแน่นิ่งบนพื้น ก่อนที่มันจะถูกดึงความทรงจำออกมาโดยไม่ยินยอม

ถึงจะขัดขืนมันกลับทำสิ่งใดไม่ได้ หลังจากที่ความทรงจำส่วนใหญ่ถูกเข้าถึงมันก็เริ่มชักกระตุกก่อนจะตายจากไป

เฉินห่าวเสียบศีรษะมือสังหารคนสุดท้ายเอาไว้บนหอก พลางมองไปรอบๆเพราะระยะเวลาในการใช้งานร่างนี้เหลืออีก 30 วินาที

เมื่อเห็นว่าราชายังคงสร้างความวุ่นวายไม่ยอมให้พันโทสังหารโดยง่าย เฉินห่าวจึงรวบรวมจิตแห่งดาบไว้ที่มือขวาแล้วกระแทกด้ามดาบออกไปส่งผลให้เกิดคลื่นดาบขนาดใหญ่พุ่งเป็นเส้นตรงเข้ากระแทกกลางหน้าอกของนกยักษ์

เพียงการโจมตีครั้งเดียวมันถึงขั้นล้มคอพับตกตายในทันที เฉินห่าวไม่คิดจะจบเพียงเท่านี้ เขาหันมองไปยังแนวหลังที่เต็มไปด้วยการต่อสู้มากมาย ฝูงนกยังคงพยายามบินโฉบลงมาเรื่อยๆ

เมื่อเห็นทุกอย่างกำลังวุ่นวายมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม เฉินห่าวจึงใช้ปลายนิ้วชี้จิ้มไปที่กลางหน้าผาก ทันทีที่เลือดหนึ่งหยดไหลออกมานั้น เขาได้ส่งมันให้ลอยขึ้นไปบนฟ้าสูงก่อนจะบีบอัดเลือดหยดเล็กๆด้วยมานา เพียงพริบตาเท่านั้นดาบสีแดงเลือดนับหมื่นก็ได้ปรากฎบนท้องฟ้า

ขนาดของมันไม่ต่างจากมีดสั้น ถึงอย่างนั้นพลังที่ปลดปล่อยออกมากลับสูงถึงเลเวล 130

“ ไป! ”

เพียงสะบัดแขนเบาๆ ดาบมากมายก็ได้พุ่งเข้าแทงร่างมอนสเตอร์ปลิดชีวิตของมันจนไม่มีตัวใดลุกขึ้นยืนได้อีก

เฉินห่าวรู้สึกเสียดาย หากที่นี่ไม่มีใครเขาจะกวาดล้างตระกูลเกาไปด้วย วันนี้เขาจำเป็นต้องปล่อยมันไปก่อนเพราะเขากำลังโปรโมทร้าน

ทันทีที่จิตแห่งดาบจำนวนมากสังหารมอนสเตอร์ลงเรียบร้อยนั้น เขาก็ปล่อยให้ร่างกายระเบิดจากพลังมากมายที่ทนรับไม่ได้อีกต่อไป

“ สนุกเป็นบ้า ไม่คิดว่าการตายแล้วฟื้นคืนชีพได้จะสนุกแบบนี้ ”

เฉินห่าวนำกางเกงจากช่องเก็บของมาสวมใส่ จากนั้นจึงเดินเก็บศพของตนเองที่ตายไป เพียงแต่ว่าศพของเขาที่ตายกลับสลายกลายเป็นแอ่งเลือด เฉินห่าวจึงไม่คิดเก็บมันอีก

“ จะ..จะ จบแล้วเหรอ จบแล้วจริงๆงั้นเหรอ ”