ผมชื่อ "ทศ" อายุยี่สิบสองปี เป็นคนงานดูแลสวนและลานจอดพักรถบ้านของวิลล่าตากอากาศส่วนตัวหรูริมแม่น้ำแคว จังหวัดกาญจนบุรี ผมเป็นเด็กบ้านนอก ร่างกายกำยำล่ำสันจากการแบกหามอิฐหินดินทราย ผิวสีแทนเข้มจนเกือบดำแดด หน้าตาเรียบซื่อเหนียมอาย ทำให้ใครต่อใครคิดว่าผมคงเป็นแค่เด็กหนุ่มคนสวนซื่อบื้อที่ก้มหน้าก้มตาทำงานไปวันๆ ทว่าลึกๆ ในกางเกงขาสั้นป่านปะผุของผม กลับซ่อนทุ่นเนื้อยักษ์ยาว 8 นิ้วสีแทนเข้มที่ตื่นตึงตึงเปรี๊ยะปวดร้าวขึ้นมาทุกครั้งยามมีสิ่งปลุกเร้าอารมณ์ใคร่
และคืนวันศุกร์ปลายเดือน หมอกจางๆ ลอยล่องเหนือน้ำแควที่ไหลเชี่ยว เสียงกระแสน้ำพัดกระทบตลิ่งและเสียงจักจั่นเรไรสวดระงมป่าดิบรอบข้างช่วยสร้างบรรยากาศชวนวังเวง ทว่าใจของผมกลับเต้นกระหน่ำไม่เป็นส่ำเมื่อเดินผ่านลานหินริมน้ำที่ใช้สำหรับจอดรถบ้านหรูระบบไฮเทคคันใหญ่
รถบ้านคันนั้นมีเจ้าของคือ "คุณพิมพ์" สาวไฮโซวัยสามสิบสามปี ดีไซเนอร์เจ้าของแบรนด์เสื้อผ้าแฟชั่นชั้นนำของประเทศ เบื้องหน้าเธอคือผู้ดีมีคลาส ผิวขาวผุดผ่องละมุนละไมที่ดูสง่างามเข้าถึงยาก ทว่ายามค่ำคืนเธอมักสั่งให้ผมจัดเตรียมสถานที่ส่วนตัวริมตลิ่งเพื่อพักผ่อนกับชู้รักหนุ่มหล่อ
ขณะที่ผมเดินถือตะเกียงน้ำมันส่องสว่างตรวจความเรียบร้อยรอบตลิ่ง เสียงครางกระเส่าแว่วต่ำดังลอดออกมาจากช่องหน้าต่างกระจกฝ้าส่วนท้ายของรถบ้านที่เปิดแง้มรับลมเย็นธรรมชาติ เสียงเนื้อกระทบกัน *ตั่บ... ตั่บ...* ดังกึกก้องแผ่วเบาสลับกับเสียงคลื่นน้ำพัด
หัวใจผมเต้นโครมครามกระตุกวูบ มือไม้สั่นจนแทบทำตะเกียงหลุดมือ ผมรีบวางตะเกียงลงบนพื้นหญ้า ดับไฟให้มืดสนิท แล้วค่อยๆ คลานเข่าย่องเงียบกริบไต่ปีนขึ้นไปบนกองโขดหินใหญ่ริมตลิ่งข้างตัวรถบ้าน ทรงตัวบนโขดหินลื่นๆ ชะโงกหน้าส่องผ่านร่องหน้าต่างกระจกฝ้าที่แง้มอ้าค้างไว้ประมาณสามนิ้วอย่างลุ้นระทึกตัวเกร็งสั่นด้วยความกลัวว่าคนงานคนอื่นจะเดินมาเจอ
ภาพที่ปรากฏผ่านร่องกระจกในแสงไฟสลัวสีส้มภายในรถบ้านทำให้ลมหายใจของผมสะดุดกึก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้นสุดขีด
คุณพิมพ์คนสวยผู้หยิ่งยโสยามนี้เปลือยเปล่าล่อนจ้อน ร่างขาวผ่องเนียนละเอียดราวกับสลักด้วยไข่มุกบดเบียดนัวเนียอยู่กึ่งกลางเตียงนอนแคบของรถบ้าน หน้าอกสองข้างอวบอิ่มล้นพรู ยอดปทุมถันสีชมพูตูมแข็งสู้สายตา สะโพกผายกลมกลึงรับกับหน้าท้องแบนราบลื่นไหล เธอคุกเข่าชันกายอยู่เหนือร่างของ "ธันวา" นายแบบหนุ่มคู่นอนรุ่นน้องวัยยี่สิบแปดปีที่นอนแผ่หงายอวดมัดกล้ามท้องแน่นตึง
แกนกายหนาขนาดยักษ์ยาว 7.5 นิ้วสีเข้มของธันวาดีดตัวผงาดพุ่งชี้ฟ้า เส้นเลือดปูดโปนตึงเปรี๊ยะดูร้ายกาจ คุณพิมพ์ก้มใบหน้าสวยหวานลงไปอ้าปากกว้างงับครอบหัวหยักสีแดงอมรูดลำเนื้อยักษ์ของธันวาจนมิดโคน เสียงชื้นแฉะของริมฝีปากบดเบียดและเสียงหอบหายใจของคุณพิมพ์ดังลอดกระจกออกมาอย่างชัดเจนปะปนกับกลิ่นคาวกามและกลิ่นหอมสบู่ของเธอโชยมาปะทะจมูก
"ซี้ด... คุณพิมพ์ครับ... อมลึกๆ แบบนั้นแหละครับ... อุ่นเหลือเกิน... ซี้ด..." ธันวาแหงนหน้าครางเสียงต่ำ สองมือขยำกลุ่มผมของคุณพิมพ์กดสอยเอวสู้เรียวปากนุ่ม
คุณพิมพ์เงยหน้าขึ้นมา แววตาฉ่ำรักเยิ้มแดงก่ำปะปนคราบน้ำรักใสเปรอะเปื้อนขอบปากชวนรัญจวนใจอย่างยิ่ง เธอขยับกายแยกเรียวขาขาวพรูออกกว้าง จ่อร่องรักสีหวานที่เฉอะแฉะนองน้ำหวานใสเข้าหาแกนกายร้อนของธันวา แล้วทิ้งสะโพกลงพรวดเดียวจนสุดลำตอกมุดรูเนื้อแน่นจนตัวสั่นเกร็ง
"อ๊าาา...! ธันวา...! ของเธอใหญ่ตอกลึกเหลือเกินค่ะ...! อ๊า... หมุนสะโพกกระแทกพิมพ์แรงๆ เลยจ้ะ... เสียวรูรักใจจะขาดแล้ว... ซี้ด..." คุณพิมพ์หวีดร้องพร่ำสองมือกอดเหนี่ยวคอธันวาแน่น
คุณพิมพ์ขยับสะโพกสับซอยกระแทกโยกเอวบางบดขยี้กึ่งกลางกายเข้าหาลำเนื้อของธันวารัวยิบ เสียงสะโพกกระทบแก้มก้นดังลั่นรถบ้านสะท้อนก้องตลิ่ง ผมที่จ้องมองผ่านร่องกระจกเนื้อตัวสั่นเทิ้มด้วยความสยิวซ่านพลุ่งพล่าน หายใจติดขัดกรามขบกันแน่นเพื่อระงับเสียงร้อง
ผมเอื้อมมือขวาลงไปปลดซิปกางเกง คว้าลึงค์ยักษ์ยาว 8 นิ้วสีแทนเข้มของตัวเองที่แข็งเกร็งปวดหนึบออกมากำรูดแน่น ขยับสาวมือรัวยิบตามจังหวะกระแทกสั่นสะท้านของคุณพิมพ์ในรถบ้าน ทรมานและเสียวซ่านกับความงดงามขาวพรูตรงหน้าจนแทบกระอักเลือด ผมเร่งจังหวะมือสาวรูดรัวเร็วสะโพกเกร็งกระตุกกึกๆ ปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นอุ่นร้อนพุ่งทะลักเลอะท่วมโขดหินเสร็จสมหน้ามืดตึงตาเกาะขอบหินแน่นระงับความเหนื่อยหอบ
หัวใจของผมกระตุกกึกในอก ทั่วทั้งร่างเย็นยะเยือกด้วยความกลัวลนลาน รีบก้มหัวมุดหลบลงหลังโขดหินใหญ่อุ่นหมอกทันควัน ทรวงอกกระเพื่อมไหวแรงโครมครามด้วยความตื่นเต้นระคนหวาดหวั่นกลัวโดนจับได้เป็นที่สุด!
ผมซบใบหน้าหอบหายใจหนักๆ อยู่ข้างหิน นิ่งเงียบไม่กล้าขยับตัวแม้แต่ข้อนิ้วเดียว เสียงหัวใจเต้นตึกตักตึกตักสะท้อนในหู ทว่าท่ามกลางความเงียบงัน เสียงหัวเราะคิกคักแสนเย้ายวนอย่างมีเลศนัยของคุณพิมพ์กลับดังลอดหน้าต่างกระจกฝ้าตามสายลมโชยมา
เธอรู้ตัวแล้วจริงๆ... แถมคุณพิมพ์ยังดันแผ่นหลังขาวเนียนสะท้านมาบดเบียดกับกระจกฝ้าจนเห็นรอยกดทับเนื้อนวลอย่างจงใจโชว์สยิว พลางกระซิบข้างหูธันวาเบาๆ แต่เจตนาให้ลอดมาถึงผม:
"ธันวาจ๊ะ... คืนพรุ่งนี้สี่ทุ่ม... พา 'น้ำหวาน' เพื่อนบิวตี้บล็อกเกอร์สาวคนสวยของพิมพ์มาร่วมเล่นแคมป์ปิ้งด้วยกันสิจ๊ะ... พิมพ์แอบเชื่อมกล้องกระจกเงาโต๊ะเครื่องแป้งกับแอปมือถือช่างเผื่อให้ 'คนบางคน' ได้แอบดูกิจกรรมบำบัดราคะแบบพิเศษ..."
สมองของผมชาร้อนวาบไปทั่วสรรพางค์กาย... คืนวันเสาร์สี่ทุ่ม... บิวตี้บล็อกเกอร์สาวสุดเซ็กซี่จะเข้ามาร่วมเล่นรักแบบเลสเบี้ยนและเซ็กซ์หมู่กับคุณพิมพ์ต่อหน้ากล้องแอบส่องระบบปรับแต่งหลังบ้านที่ผมล็อกอินแฮกค้างไว้!
**(ติดตามต่อตอนที่ 57: กระจกเงาสะท้อนกามารมณ์)**