The X-Ghost: Bangkok Blood Moon
EP4: ลางสังหรณ์ของนุช
ฐานทัพชั่วคราว ตึกแถวเก่าพระนคร
เวลา 02:00 น.
ความเงียบของยามวิกาลถูกทำลายด้วยเสียงหอบหายใจแรงของ นุช เธอกระชากตัวเองขึ้นจากความฝัน เหงื่อกาฬไหลท่วมใบหน้า ดวงตาเบิกโพลงมองไปที่เพดานตึกแถวที่มีคราบน้ำซึม
“นุช! เกิดอะไรขึ้น?” ดร.พรทิพย์ รีบวิ่งเข้ามาประคองเด็กสาว
“มันไม่ใช่แค่คนติดเชื้อค่ะ ดร.” นุชพูดเสียงสั่น “หนูเห็น... ปีกค้างคาวสีดำสนิท แต่มันไม่ใช่ปีกเนื้อ แต่มันเป็ปีกเหล็กที่ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้ากรุงเทพฯ พวกมันไม่ได้้าแค่เื แต่มันกำลัง ‘คัดเลือก’ ค่ะ... ใครที่ร่างกายไม่แข็งแรงพอจะถูกสูบจนตาย ส่วนคนที่ทนไวรัสได้ จะกลายเป็... ทหารของพวกมัน”
คเชนทร์ ที่กำลังนั่งซ่อมแผงวงจรเครื่องวิเคราะห์คลื่นเสียง (โดยการใช้ตะไบขัดรอยสนิม) เงยหน้าขึ้น “คัดเลือกพันธุ์? นี่มันแผนการสร้างอาณานิคมชัดๆ พวกนี้ไม่ได้มาเพื่อลี้ภัย แต่มันมาเพื่อเปลี่ยนที่นี่ให้เป็ฟาร์มเพาะพันธุ์นักรบ”
“และดูเหมือนฟาร์มที่ว่า จะขยายสาขาเร็วซะด้วย” ไพรวัลย์ เดินเข้ามาพร้อมกับแผนที่กรุงเทพฯ ปี 2520 ที่มีรอยหมึกแดงป้ายเป็แถบ “สายสืบที่เป็เด็กเดินโพยแถวคลองเตยบอกว่า พบรอยเท้าประหลาดและเมือกสีเขียวตามฝาท่อระบายน้ำทิ้งที่เชื่อมไปถึงย่านบาร์ของมาดามราตรี”
ทีมตัดสินใจออกสำรวจตามเบาะแสของไพรวัลย์ รถจี๊ปจอดห่างจากซอยเปลี่ยวแถวมักกะสันเพียงไม่กี่ร้อยเมตร บรรยากาศรอบข้างวังเวง มีเพียงเสียงหมาหอนรับกันเป็ทอดๆ
“ล้าหลังจริงๆ แม้แต่ไฟถนนยังดับๆ ติดๆ” คเชนทร์บ่นพลางตบ ‘ไฟฉายฟิวชั่น’ ที่ดูภายนอกเหมือนไฟฉายกระบอกเหล็กทั่วไป “ไอริช คุณแน่ใจนะว่าสัญญาณไวรัสเข้มข้นตรงนี้?”
“ร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะคเชนทร์” ไอริช ตอบพลางถือเครื่องตรวจจับความร้อนที่ส่งเสียง ติ๊ด...ติ๊ด “แต่มันแปลกมาก สัญญาณมันไม่ได้อยู่แค่บนพื้นดิน แต่มันพุ่งขึ้นมาจาก... ข้างล่างเท้าเรา”
มนัส เดินตัวสั่นรั้งท้าย “คุณคเชนทร์ครับ ผมว่ากลิ่นท่อแถวนี้มันแรงกว่าปกติ... มันเหมือนกลิ่นแอมโมเนียผสมกับ... ซากศพ”
ขณะที่ทีมกำลังจะก้มสำรวจฝาท่อระบายน้ำ เสียงฝีเท้าเบาๆ ก็ดังขึ้นจากบนหลังคาตึกแถวที่ขนาบข้างซอย นุชชะงักฝีเท้า “ทุกคนถอย! พวกมัน... พวกมันล้อมเราไว้แล้ว!”
เงาร่างนับสิบกระโจนลงมาจากเงามืด พวกเธอคือหญิงบริการในชุดสวยงามที่บัดนี้ขาดวิ่น ิัซีดเผือดจนเห็นเส้นเืสีม่วง ดวงตาแดงก่ำพุ่งเป้ามาที่ทีม
“ให้ตายเถอะ... นี่มันหน่วยรบกามเทพพิฆาตชัดๆ” ไพรวัลย์ชักปืนลูกโม่กระบอกโตออกมา “คเชนทร์ อย่าใช้ปืนพลังงานมั่วซั่วล่ะ แถวนี้ถังแก๊สเยอะ เดี๋ยวได้ะเิทั้งซอย!”
“รู้แล้วน่า!” คเชนทร์ชักกระบองไฟฟ้าความถี่สูงออกมาแทน “ไอริช ดูแลนุชกับมนัสด้วย!”
การต่อสู้เป็ไปอย่างทุลักทุเล แวมไพร์สาวเ่าั้มีความเร็วเหนืุ์ พวกเธอเลื้อยไปตามผนังตึกเหมือนตุ๊กแก คเชนทร์พยายามฟาดกระบองใส่ แต่พวกเธอหลบหลีกได้อย่างคล่องตัว
“ไอ้หนู! ใช้ ‘ผงขัดลาภ’ ที่ผมให้ไปสิ!” ไพรวัลย์ะโพลางยิงสกัดแวมไพร์ที่กำลังจะพุ่งใส่ไอริช
“ผงอะไรนะ? อ๋อ! ไอ้ถุงแป้งที่กลิ่นเหมือนเครื่องเทศนี่เหรอ?” คเชนทร์หยิบถุงผ้าเล็กๆ ออกมาขว้างใส่กลุ่มแวมไพร์ที่กำลังรุมล้อม พรู่ววว! ผงสีเงินกระจายออก ทันทีที่มันััิัของพวกติดเชื้อ ร่างกายของพวกเธอก็เกิดอาการช็อตและทรุดลงกรีดเสียงร้อง
“มันคือเศษเงินบริสุทธิ์ผสมว่านสบู่เื” ไพรวัลย์หัวเราะ “วิทยาศาสตร์อาจจะช้า แต่ไสยศาสตร์ประยุกต์มันทันใจ!”
“พวกมันหนีลงท่อไปหมดแล้ว!” มนัสชี้ไปที่ฝาท่อที่ถูกเปิดออกทิ้งไว้
คเชนทร์เดินไปที่ปากท่อ มองลงไปในความมืดที่ไร้จุดจบ กลิ่นคาวเืที่นุชเตือนโชยขึ้นมาอย่างรุนแรง
“พวกมันไม่ได้แค่หนี แต่มันกำลังพาเราไปที่ ‘รัง’” คเชนทร์หันไปมองทีม “เราต้องลงไป ถ้าเราไม่หยุดต้นตอใต้ดินนี้ นิมิตของนุชเื่ปีกเหล็กครองเมืองจะกลายเป็เื่จริง”
ไพรวัลย์พ่นควันบุหรี่ครั้งสุดท้ายก่อนจะขยี้มันทิ้ง “ป่าคอนกรีตมันก็น่าตื่นเต้นดีเหมือนกันนะ... ไปดูซิว่าราชินีค้างคาวมันซ่อนของดีอะไรไว้ใต้รูนี่”
ทีม X-Ghost ค่อยๆ โรยตัวลงไปสู่ท่อระบายน้ำมืดมิด โดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่รออยู่ข้างล่าง ไม่ใช่แค่ไวรัส... แต่เป็โรงงานผลิตทหารต่างดาวที่กำลังเดินเครื่องอย่างเต็มกำลัง!
*โปรดติดตามตอนต่อไป*
Next EP5 : ะุเงินในเมืองหลวง
21K
