[นิยายแต่ง] ยูกิ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน

กี๊สสส, ก๊าซซ...........

เสียงร้องคำรามของเหล่ามอนสเตอร์เข้าใกล้ยูกิมากขึ้นเรื่อยๆ, ในดวงตาคู่งามของยูกิทอประกายเย็นเยียบ, ฝูงก็อบลินได้ปรากฎตัวขึ้นเป็นจำนวนมาก, จากที่กวาดตามองคร่าวๆมีก็อบลินมากกว่าห้าสิบตัว, สายตาของก็อบลินเหล่านี้เต็มไปด้วยความดุร้าย, ราวกับต้องการฉีกร่างเด็กสาวผมขาวที่อยู่ตรงหน้าให้เป็นชิ้นๆเสียเดี๋ยวนี้, พวกมันได้เดินตรงเข้ามาพร้อมกับเสียงหัวเราะที่น่าขนลุก
"เหอะ! หากพยัคฆ์ไม่แสดงพลัง, เกรงว่าพวกเจ้าจะปฏิบัติต่อข้าเก้าหางเป็นแมวป่วย"
ยูกิยกยิ้มแสยะ, ทันใดนั้นหางสีขาวเงินได้ปรากฎด้านหลังอีกครั้ง, หางสีเงินได้พุ่งแทงออกไปอย่างรวดเร็ว, นี่ทำให้ท่าทางของกลุ่มก็อบลินเปลี่ยนไปอย่างมาก แน่นอนว่ามันเป็นการเข่นฆ่าฝ่ายเดียว, แม้ก็อบลินจะพยายามใช้ท่อนไม้และมีดต้านสุดกำลัง, ก็ไม่อาจหยุดยั้งการโจมตีด้วยหางของยูกิได้แม้เพียงเสี้ยววินาที ทันทีที่หางพุ่งเข้าใส่, มันได้ทะลวงร่างของก็อบลินทันทีและฉีกร่างก็อบลินเป็นชิ้นๆ, แม้บางตัวที่พยายามหลบหนีก็ไม่ได้รับการละเว้น
ในเวลาไม่ถึงสองนาที, ฝูงก็อบลินกว่าห้าสิบตัวได้ถูกฆ่าตายหมดสิ้น
คุณได้รับค่าประสบการณ์........
คุณได้รับค่าประสบการณ์........
คุณได้รับค่าประสบการณ์........
......
เลเวลอัพ!
"หืม? หน้าต่างสีฟ้านี่อะไรน่ะ?"
ยูกิหรี่ตาลงและมองหน้าต่างสีฟ้าด้วยท่าทางสงสัย
'จริงสิ, ตามความทรงจำเจ้าของร่างมันคือหน้าต่างระบบของโลกนี้สินะ, หน้าต่างสถานะ!'
ทันทีที่ยูกิเอ่ยหน้าต่างสถานะ, กรอบหน้าต่างสีน้ำเงินได้ปรากฎขึ้น

ชื่อ : โยชิซึกิ ยูกิ
เพศ : หญิง

คลาส : ธิดาแห่งแสง

เลเวล : 5

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์ (จิ้งจอกเก้าหาง)

โจมตี : 100

ป้องกัน : 100

ความว่องไว : 100

พลังเวท : 100

สัมผัสรับรู้ : 100

สกิล : แสงแห่งการเยียวยา (S) , ต้านสถานะผิดปกติทั้งปวง (L), แสงแห่งการรักษา (S), ร่างแสง (L), ห้วงมิติเก็บของ (L)

'หืม? ยัยหนูนี่นับว่าโชคไม่เลว, สามารถปลุกความสามารถชั้นยอดออกมาได้, แต่ในความโชคดีก็มีความโชคร้าย, ยังไม่ทันได้ตรวจสอบความสามารถก็ต้องมาตายเสียแล้ว, ไหนขอข้าดูหน่อยซิ'

"สกิล? แสงแห่งการเยียวยา (S) : แสงศักดิ์สิทธิ์รักษาบาดแผลอาการบาดเจ็บของเป้าหมาย, ประสิทธิภาพของแสงแห่งการเยียวยาจะขึ้นอยู่กับระดับ, โดยระดับของแสงแห่งการเยียวยามีตั้งแต่ระดับ F จนถึงระดับ S ระดับ F ฟื้นฟูได้เล็กน้อยและใช้ระยะเวลาหนึ่งในการรักษาบาดแผล, ขณะที่ระดับS จะสามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้ทันที, อีกทั้งสามารถสร้างอวัยวะขึ้นมาใหม่"

"ต้านสถานะผิดปกติทั้งปวง : ต้านสถานะผิดปกติทั้งหมดเช่นพิษ, มึนงง, เมา, เลือดไหล....ไม่เลว"

"แสงแห่งการรักษา (S) : ใช้แสงศักดิ์สิทธิ์รักษาโรคภัยทุกชนิด, ประสิทธิภาพในการรักษาโรคภัยนั้นขึ้นอยู่กับระดับของสกิลตั้งแต่ระดับ F จนถึงระดับ S"

"ร่างแสง (L) สามารถเปลี่ยนร่างของผู้ใช้ให้เป็นแสงและควบคุมแสงมาใช้ได้อย่างอิสระ? นี่มัน....หากข้าสามารถฝึกฝนสกิลนี้จนเชี่ยวชาญ, มันจะต้องเป็นประโยชน์ต่อข้ามากแน่"

"ห้วงมิติเก็บของ (L) : ห้วงมิติส่วนตัวสามารถเก็บสิ่งของได้มากมายโดยที่สิ่งที่ถูกเก็บเข้าไปนั้นจะอยู่ในสภาพถูกหยุดเวลา, โฮ่, ห้วงมิติเก็บของงั้นรึ? สะดวกดีแฮะ"

หลังจากที่ได้สำรวจความสามารถที่ได้รับจากการปลุกพลัง, บนใบหน้าน่ารักของยูกิก็เผยรอยยิ้มตื่นเต้นพลางผงกศีรษะ

"พบผู้รอดชีวิต!"

ในเวลานี้ได้มีเสียงตะโกนออกมาจากด้านหลังยูกิ, ห่างออกไปสองร้อยเมตรปรากฎร่างเจ็ดคนเป็นชายห้าหญิงสอง, ทั้งหมดเป็นผู้ปลุกพลัง, เมื่อมาถึงที่นี่พวกเขาทั้งเจ็ดก็เผยใบหน้าตกตะลึงงัน, นั่นเพราะพวกเขาเห็นเด็กสาวผมขาวในชุดวอร์มสีแดงกำลังยืนอยู่ท่ามกลางซากศพก็อบลินจำนวนมาก

ทันทีที่เสียงตะโกนดังขึ้น, ยูกิก็หันกลับไปมองพวกเขาเช่นกัน

"ทั้งหมดนี่ฝีมือเธองั้นหรือ?"

ชายหนุ่มผมสั้นที่ดูเป็นหัวหน้ากลุ่มเอ่ยถามด้วยท่าทางระมัดระวัง, คนอื่นๆเองก็มีท่าทางระมัดระวังเช่นกัน, นั่นเพราะหลังจากเกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ขึ้น, ไม่ว่าอะไรก็สามารถเกิดขึ้นได้ทั้งสิ้น

เห็นเช่นนี้ยูกิก็ยกยิ้มให้พวกเขาแล้วผงกหัวเล็กน้อย

หลังได้เห็นรอยยิ้มเป็นมิตรของเด็กสาวคนนี้, พวกเขาก็หันมองกัน, จากนั้นชายหนุ่มที่เหมือนหัวหน้ากลุ่มได้เอ่ยถามอีกครั้ง

"การที่เธอสามารถฆ่าก็อบลินพวกนี้ได้แสดงให้เห็นว่าความสามารถที่ตื่นขึ้นจะต้องทรงพลังแน่นอน, ว่าอย่างไร? เธอจะมาเข้าร่วมกับพวกเราไหม? ผมยูกิมูระ เซย์จิ คลาสนักรบ"

ชายหนุ่มผมดำได้กล่าวแนะนำตัวด้วยท่าทางกะตือรือร้น

"ฉันโยชิซึกิ ยูกิค่ะ, ขอบคุณยูกิมูระซังที่ชวนนะคะ, แต่ฉันยังมีเรื่องบางอย่างที่ต้องทำอยู่"

ยูกิโค้งให้เล็กน้อยและกล่าวปฏิเสธอย่างสุภาพ

หลังจากเห็นยูกิปฏิเสธ, ยูกิมูระเซย์จิก็ถอนหายใจออกมา, ขณะที่เพื่อนร่วมทีมที่อยู่ด้านหลังก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะขุ่นเคืองอะไร, นั่นเพราะเธอคนนี้อาจมีเรื่องบางอย่างที่ต้องทำจริงๆ, อีกทั้งยังเป็นผู้ถูกปลุกพลังที่แข็งแกร่งพอสมควร, คงไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอแน่

"อืม, ในเมื่อเธอมีธุระที่ต้องจัดการอยู่เช่นนั้นก็ช่วยไม่ได้, ตอนนี้พวกเราประจำอยู่ที่ศูนย์หลบภัยสถานีชิบูย่า, หากโยชิซึกิซังมีเวลาก็สามารถแวะไปที่นั่นได้"

ยูกิมูระเซย์จิกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"แน่นอนค่ะ"

ยูกิโค้งให้ยูกิมูระเล็กน้อยและยิ้มให้, จากนั้นหมุนตัวกลับและกระโดดออกไปอย่างรวดเร็ว, การกระโดดของยูกิในตอนนี้กระโดดหนึ่งครั้งสามารถไปไกลนับสิบเมตร, ภายใต้การกระโดดอย่างต่อเนื่อง, ร่างบางของยูกิได้หายไปจากสายตาของพวกเขาอย่างรวดเร็ว

ระหว่างที่ยูกิเดินทาง, ยูกิได้หันมองสำรวจสถานที่โดยรอบและพบว่าบ้านเรือน, ตามร้านสะดวกซื้อและตึกต่างได้รับความเสียหายจากการปรากฎขึ้นของเกตไม่มากก็น้อย, อีกทั้งยังเต็มไปด้วยซากศพผู้คนและพบเห็นมอนสเตอร์อยู่เป็นจำนวนมากซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นก็อบลินและหมาป่าขนเทา

"อืมม...สิ่งที่จำเป็นสำหรับการอยู่รอดของมนุษย์นอกจากความแข็งแกร่งนั่นคืออาหาร, ต้องแข่งกับเวลาแล้ว!"

หลังจากคิดได้เช่นนี้, ยูกิได้มุ่งตรงไปที่ร้านสะดวกซื้อลอว์มี่ที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที

เมื่อไปถึงหน้าร้านลอว์มี่ยูกิก็ได้เห็นเด็กสาวผมหางม้าในเสื้อแขนกุดสีขาวและสวมกางเกงขาสั้นสีดำกำลังเผชิญหน้ากับฝูงหมาป่ากับก็อบลินกว่าสิบตัวเพียงลำพัง, เห็นชัดว่าเธอคนนี้เป็นผู้ปลุกพลังและกำลังพยายามฝ่าฝูงมอนสเตอร์ด้วยตัวคนเดียว

ย้าก!

ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ!

เด็กสาวผมหางม้าประเคนกำปั้นที่ปกคลุมด้วยพลังเวทอันแข็งแกร่งเข้าใส่ก็อบลินและหมาป่าสีเทา, ส่งพวกมันกระเด็นออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า ถึงอย่างนั้น, กำปั้นของเธอคนนี้ไม่ได้โดนจุดตายของมอนสเตอร์เหล่านั้นทำให้พวกมันอย่างมากก็แค่บาดเจ็บเล็กน้อยและพุ่งเข้าใส่เธอคนนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า, แม้เธอจะเคลื่อนตัวหลบเลี่ยงการโจมตีของพวกมันพลางโจมตีสวนอย่างดุดัน, แต่ภายใต้การจู่โจมอย่างดุเดือดของมอนสเตอร์นับสิบ, สถานการณ์ของเธอคนนี้มีแต่จะย่ำแย่ลงเรื่อยๆ เมื่อเธอคนนี้หมดแรง, นั่นก็จะเป็นเวลาตายของเธอ

ยูกิที่เห็นการต่อสู้ของเด็กสาวคนนี้ต้องถอนหายใจ, เด็กสาวคนนี้พอมีฝีมืออยู่ หากเผชิญกับพวกมันสองถึงสามตัว, เธอคงสามารถจัดการได้สบาย, แต่เธอโชคร้ายนี่ต้องเผชิญกับพวกมันนับสิบและยังตกอยู่ในวงล้อม, ในขณะที่ยูกิตั้งใจที่จะเมินและเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ, จู่ๆก็มีกรอบหน้าต่างระบบสีฟ้าปรากฎขึ้นตรงหน้าอีกครั้ง

[เควส : ใช้สกิลร่างแสงกำจัดมอนสเตอร์

หากสำเร็จ : เนื้อหมู, เนื้อไก่, เนื้อเป็ดและเนื้อวัวอย่างละหนึ่งตันจะถูกส่งเข้าคลัง

หากล้มเหลว : ไม่มีบทลงโทษ]

'ภารกิจ? ฝึกฝนสกิลร่างแสง?'

ยูกิเอียงคอและหันมองกลุ่มมอนสเตอร์ที่กำลังเผชิญกับเด็กสาวคนนั้นอย่างดุเดือด

'สรุปว่าต้องการให้ข้าช่วยนางงั้นสิ? ก็ได้, ตอนนี้ข้าอยู่ในร่างมนุษย์แล้วนี่นะ, ไหนดูซิว่าร่างแสงสามารถใช้ทำอะไรได้บ้าง'

ยูกิยืนครุ่นคิดชั่วขณะโดยอิงจากความทรงจำของเจ้าของร่าง

'สกิลร่างแสงสามารถเปลี่ยนร่างกายให้กลายเป็นแสงและด้วยสกิลระดับ (L) ทำให้สามารถปรับเปลี่ยนได้อย่างอิสระ...อิสระงั้นรึ? จริงด้วย! ด้วยคุณลักษณะของตัวละครธาตุแสงจากเรื่องจั้มป์พีช'

หลังจากยูกิตัดสินใจอะไรบางอย่างได้, ยูกิได้ทำท่าเหมือนถือกระจก, ลูกบอลแสงปรากฎขึ้นบริเวณฝ่ามือทั้งสอง, เมื่อกำหนดตำแหน่งที่จะไปแล้ว, ทันใดนั้นร่างของยูกิได้กลายเป็นแสงและพุ่งออกไปถึงเป้าหมายในพริบตา

แว้บ!

ด้วยแสงสว่างวาบ, ร่างของเด็กสาวผมขาวในชุดวอร์มสีแดงได้ปรากฎขึ้นเบื้องหน้าเด็กสาวหางม้าคนนั้น, ซึ่งการปรากฎตัวของยูกิสร้างความตกใจให้เด็กสาวคนนี้และมอนสเตอร์นับสิบ

"นะ...นี่เธอเป็นใครน่ะ?"

เด็กสาวผมหางม้าเอ่ยถามตะกุกตะกัก, เห็นเช่นนี้ยูกิก็ยกยิ้มให้เธอจากนั้นชี้นิ้วไปที่มอนสเตอร์เหล่านั้น, จากนั้นปลายนิ้วของยูกิเปล่งแสงและยิงลำแสงทะลวงร่างหมาป่าและก็อบลินทั้งสิบทันที

"คุณกำจัดศัตรูด้วยร่างแสง 1/10"

"คุณกำจัดศัตรูด้วยร่างแสง 2/10"

.....

"คุณกำจัดศัตรูด้วยร่างแสง 10/10"

"คุณได้รับค่าประสบการณ์.........."

"คุณได้รับค่าประสบการณ์.........."

"เลเวลอัพ!"

"เควสสำเร็จ : เนื้อหมู, เนื้อไก่, เนื้อเป็ดและเนื้อวัวอย่างละหนึ่งตันถูกส่งเข้าไปในห้วงมิติเก็บของแล้ว"

ชื่อ : โยชิซึกิ ยูกิ

เพศ : หญิง

คลาส : ธิดาแห่งแสง

เลเวล : 6

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์ (จิ้งจอกเก้าหาง)

โจมตี : 120

ป้องกัน : 120

ความว่องไว : 120

พลังเวท : 120

สัมผัสรับรู้ : 120

สกิล : แสงแห่งการเยียวยา (S) , ต้านสถานะผิดปกติทั้งปวง (L), แสงแห่งการรักษา (S), ร่างแสง (L), ห้วงมิติเก็บของ (L)

หลังจากเห็นเด็กสาวผมขาวในชุดวอร์มกำจัดหมาป่าสีเทาและก็อบลินได้ง่ายๆ, ทำให้เด็กสาวผมหางม้าอ้าปากค้าง, จากนั้นเธอได้วิ่งตรงเข้ามาและโค้งตัวกล่าวขอบคุณ

"ขอบคุณเธอมากที่ลงมือช่วยเหลือนะ, หากไม่ได้เธอมาช่วยเหลือเกรงว่าฉันคงโดนมอนสเตอร์พวกนั้นฆ่าตายแล้ว, ต้องขอบคุณจริงๆ ฉันซูซูกิ ไอนะ, แล้วเธอล่ะ? เธอเองก็เป็นผู้ปลุกพลังเหมือนกันสินะ, เมื่อครู่เธอสุดยอดมาก"

ได้ยินเช่นนี้ยูกิก็เผยรอยยิ้มบางและกล่าวตอบ

"แหะๆไม่หรอก, ฉันโยชิซึกิ ยูกิ, ฝากตัวด้วยนะ, ว่าแต่ทำไมซูซูกิซังถึงมาอยู่คนเดียวล่ะ, เพื่อนร่วมทีมของเธอไม่ได้มาด้วยกันหรอกหรือ?"

ยูกิเอ่ยถาม

หลังจากได้ยินคำถามของยูกิ, ซูซูกิ ไอนะก็เผยสีหน้าเจื่อนและกล่าวพลางเกาศีรษะ

"อันที่จริงตอนแรกพวกเราก็มากันสี่คนหรอกค่ะ, หลังจากใกล้ถึงร้านสะดวกซื้อและเจอกับฝูงมอนสเตอร์, เจ้าสามคนนั้นกลับวิ่งหนีแล้วปล่อยให้ฉันสู้กับมอนคนเดียวซะได้"

ซูซูกิ ไอนะกล่าวพลางกำหมัดทั้งสองแน่น, ใบหน้าสวยๆของเธอดูโกรธเกรี้ยวไม่น้อย

หลังจากได้ยินคำตอบของซูซูกิไอนะ, บนใบหน้าของยูกิเผยถึงรอยยิ้มอ่อน ก่อนที่ยูกิจะมาช่วยซูซูกิไอนะ, ยูกิก็สัมผัสได้ถึงตัวตนอีกสามคนที่หลบซ่อนอยู่ห่างจากจุดที่พวกเธอยืนอยู่ตอนนี้ราวๆสามร้อยเมตร, อีกเดี๋ยวเจ้าพวกนี้คงเคลื่อนไหว

"ซูซูกิซัง, มานี่หน่อยสิ"

ยูกิกวักมือเรียก, เห็นเช่นนี้, ซูซูกิไอนะก็เดินมาหาอย่างว่าง่าย

"อยู่เฉยๆแปปนึงนะ"

ยูกิยื่่นมือไปข้างหน้าและทำการใช้แสงแห่งการเยียวยา (S) , ทันใดนั้นพลังแสงได้ปกคลุมทั่วร่างของซูซูกิไอนะทันที, บาดแผลตามร่างได้เลือนหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน, นี่ทำให้ซูซูกิไอนะดูประหลาดใจมาก

"โยชิซึกิซัง, นี่เธอเป็นฮีลเลอร์งั้นหรือ?"

ได้ยินซูซูกิไอนะเอ่ยถามเช่นนี้, ยูกิก็เผยรอยยิ้มบางและกล่าว

"เอาล่ะ, ตอนนี้พวกเราจัดการกับมอนสเตอร์พวกนี้แล้ว, พวกเราไปดูเสบียงในร้านสะดวกซื้อกันเถอะ"

หลังจากได้ยินยูกิกล่าวเช่นนี้, บนใบหน้าของซูซูกิ ไอนะก็เผยรอยยิ้มสดใสและตอบรับอย่างร่าเริง

"อื้อ"

***********************************

โปรดติดตามตอนต่อไป.....