ณ จวนตระกูลหลิน ในเรือนฝั่งปีกตะวันตกที่มีแสงสว่างส่องมาจากในห้องที่มีหญิงสาวนั่งอยู่ในหน้าคันฉ่องที่มีใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มที่มีเค้าโครงความงดงาม…คนผู้นี้ก็คือหลินถิงถิงคุณหนูรองแห่งตระกูลหลินผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็อัจฉริยะด้านการบำเพ็ญ อัจฉริยะที่มีอายุเพียงแค่ 14ปี ก็มีพลังธาตุน้ำโดยกำเนินขั้นสีส้มแล้ว
“ซีซวน เื่ที่ข้าให้เ้าไปทำเ้าจัดการเสร็จหรือยัง”
“เรียนคุณหนูรอง บ่าวทำตามคำสั่งของคุณหนูเรียบร้อยแล้วเ้าค่ะ ไม่มีทางพลาดแน่นอนเ้าค่ะ”
“ดี…หึ..ดูสิว่าใครจะมาแย่งชิงตำแหน่งพระชายาขององค์รัชทายาทกับข้าผู้นี้ได้อีก”เ้ามันก็มีดีแค่เป็ลูกสาวของภรรยาเอกเท่านั้น เ้าไม่อยู่สักคนท่านพ่อก็คงไม่มีทางเลือกที่จะต้องส่งข้าไปแต่แทนเ้า หึ..
"กึงๆ" ตึกตัก “คุณหนูรองๆ..แย่แล้วเ้าค่ะ ”หญิงรับใช้หญิงพรวดพราดเข้ามา
“ไร้มารยาท!!! ห้องนอนของคุณหนูรองเ้าก็กล้าเข้ามารึ..ถอยออกไป!!”ซีซวนกล่าวตำนิหญิงรับใช้ที่กล้าบุกเข้ามาในห้องนอนของคุณหนูรอง
“บ่าวสมควรตายๆ….บ่าวมีเื่เร่งด่วนเลยไม่ทันคำนึงถึงมารยาท ได้โปรดคุณหนูรองให้อภัยด้วยเ้าค่ะ”
“เื่อะไรของเ้าที่เร่งด่วนจนต้องพรวดพราดเข้ามาถ้าไม่ด่วนจริงเ้าเตรียมรับโทษของเ้าได้เลย”ซีซวนขู่หญิงรับใช้ไป
“ไฟ…ไฟไหม้ห้องหนังสือส่วนตัวของคุณหนูแล้วเ้าค่ะ…พวกบ่าวไม่มีความสามารถที่จะดับไฟได้เ้าค่ะ พวกบ่าวใช้น้ำในบ่อไปหลายถังแล้วแจ้าค่ะก็ยังดับไฟไม่ได้ เหมือนจะยิ่งเพิ่มความแรงของเปลวไฟอีกเ้าค่ะ”หญิงรับใช้บอกกล่าวโดยไม่เว้นช่องหายใจเลยเพราะกลัวว่าคุณหนูรองจะไม่เชื่อ
“อะไรนะ!!!…เ้าว่าห้องหนังสือของข้าเป็อะไรนะ? ไฟไหม้รึแล้วยังจะไม่สามารถดับไฟได้อีกยังงั้นรึ?”ไม่รอให้หญิงรับใช้ต้องพูดออกมาอีกครั้ง หลินถิงถิงก็พุ่งตัวออกไปในทันที. บัดซบ!! สมบัติที่ท่านอาจารย์มอบให้ข้าและตำราฝึกยุทธของข้ายังอยู่ในนั้น หลังจากเดินกึ่งวิ่งมาถึงห้องที่อยู่ถัดมาอีกเรือนที่อยู่ใกล้กับลานฝึกยุทธ หลินถิงถิงก็ปล่อยพลังธาตุน้ำออกมาโดยไม่ลังเลสักนิดและเปลวไฟก็ค่อยๆๆเบาลงแต่ยังไม่มีทีท่าว่าจะดับลงเลย หลินถิงถิงเห็นดังนั้นจึงใส่พลังเพิ่มเข้าไปอีกจนเกือบจะทนไม่ไหวเปลวไฟถึงจะมอดดับลง เมื่อไฟดับลงหลินถิงถิงก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปก่อนจะล้มลงไปแต่ซีซวนที่อยู่ข้างหลังตลอดรีบเข้าเพื่อไปพยุงตัวของเธอ
“คุณหนูรองเป็ยังไงบ้างเ้าค่ะ”
“ข้าไม่เป็ไร.เ้าเข้าไปเอาของๆข้าออกมาให้หมดโดยเฉพาะตำราฝึกยุทธของข้า”
ปล.สารจากผู้เขียน
ฝากเป็กำลังใจให้ด้วยนร๊าาา พูดคุยติชมกันไดเหมือนเดิม.