หมวดนัดนึกขอบคุณแผนของนายฟาน จึงทำให้ตนได้ทำงานใกล้ชิดอาไห่ นายชานยอมฝากงานให้ บอกว่าไอ้นัดฝีมือดี น่าจะช่วยงานอาไห่ได้เยอะ อาไห่เห็นนายชานรับรองด้วยตนเองเลยยอมให้เข้ามาทำงานด้วย โดยให้เป็บอดี้การ์ดชิงชิง ในระหว่างที่ชิงชิงยังไม่ย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านพักเ้าพ่อ แม้หมวดนัดจะเสียดายที่ตนไม่ได้ติดตามอาไห่ แต่ก็เท่ากับว่าได้เข้าใกล้ไปขั้นหนึ่งแล้ว
*************************************************
เมื่อถึงวันประลองวันสุดท้าย นายฟงกับนายหยงเข้าร่วมการประลอง ฝีมือทั้งสองคนสูสีกันมาก แต่สำหรับชั้นเชิงด้วยแล้วนายหยงไม่อาจสู้นายฟงได้ ทำให้การประลองครั้งนี้นายฟงเป็ฝ่ายชนะ อาหงเห็นแล้วรู้สึกดีใจเนื่องด้วยคนรักตนเป็ฝ่ายชนะ รู้สึกโล่งใจเหมือนยกูเาออกจากอก
หลังจากการประลองเสร็จสิ้นท่ามกลางเสียงแสดงความยินดีของลูกน้องฝ่ายตะวันออก นายเฉียนประกาศชัยชนะอย่างเป็ทางการ และบอกว่านายฟงจะเป็เ้าพ่อคนต่อไป หลังจากนั้นก็ให้หัวหน้าหน่วยทุกคนมาพบเ้าพ่อเป็การส่วนตัว อีกทั้งเรียกฉายยี่และอาหงเข้ามาด้วย
“ก่อนอื่นขอแสดงความยินดีกับนายฟงด้วย ว่าที่เ้าพ่อคนต่อไป”
และเนื่องจากข่าวความสัมพันธ์ระหว่างนายฟานและฉายยี่แพร่กระจายไปทั่ว รู้ถึงเ้าพ่อ ท่านจึงว่า
“ได้ยินข่าวว่าฟานกับฉายยี่จะแต่งงานกัน เพื่อไม่ให้พิธีซ้ำซ้อน จะจัดพร้อมกับงานแต่งงานของอาฟงเลย”
ฉายยี่ใที่ข่าวแพร่กระจายเร็วมาก รู้ถึงเ้าพ่อเชียว ในใจคิดว่า
“เพราะนายคนเดียว นายฟาน เจ็บใจนัก”
“และเื่สำคัญเื่ต่อไปคือ ฉันเจอตัวลูกสาวแท้ๆ แล้ว ชื่อว่า ชิงชิง” ทุกคนจึงพากันมองไปตามมือที่นายเฉียนผายออกไป เห็นชิงชิงกำลังเดินเข้ามาพร้อมกับมีไอ้นัดเดินติดตามมาด้วย
“เมื่อชิงชิงลูกที่แท้จริงของฉันกลับมาแล้ว ดังนั้นฉันจะยกลูกสาวคนนี้ให้กับเ้าพ่อคนต่อไป”
เสียงประกาศนั้นทำให้อาหงรู้สึกผิดหวังมาก เหมือนฟ้าถล่มทลายฉับพลัน สิ่งที่ตนคาดหวังว่าจะได้แต่งงานกับนายฟง มันไม่มีวันเป็จริงได้อีก อาหงได้แต่พยายามกัดฟันนิ่งให้ถึงที่สุด
หลังจากนายเฉียนแนะนำทุกคนให้ชิงชิงรู้จัก ชิงชิงซึ่งมีนิสัยร่าเริง ก็กล่าวว่า
“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”
นายฟงผู้สืบทอดจะต้องย้ายเข้าที่บ้านพักเ้าพ่อ เพื่อศึกษาดูงาน ส่วนชิงชิงก็ย้ายของเข้ามาอยู่อย่างเต็มตัวเช่นกัน โดยให้นายนัดสาวทอมผู้ติดตามกลับไปทำงานให้อาไห่เช่นเดิม
*************************************************
ในคืนหนึ่งอาหงได้แอบไปพบนายฟง
“พี่จะแต่งงานกับชิงชิงจริงๆ หรอคะ แล้วเื่ระหว่างเราล่ะ หรือว่าพวกเราหนีตามกันไปดีมั้ยคะ”
“ขอโทษนะอาหง พี่ไม่สามารถสละตำแหน่งเ้าพ่อได้จริงๆ ลืมพี่ซะเถอะ”
อาหงไม่เคยคิดว่าจะได้ยินคำตอบเช่นนี้ เดินถอยหลังอย่างช้าๆ หันหลังแล้ววิ่งกลับไปที่ห้องตน น้ำตาไหลรินไม่ขาดสาย
หมอนิชาบังเอิญเดินไปแถวนั้นพอดี เนื่องจากใกล้ห้องพักตน จึงแอบไปได้ยินเื่ราวทั้งหมดของคู่รักคู่นี้ ในใจนึกสงสารอาหงอย่างมาก ที่ต้องเสียคนรักไปและไม่คิดว่านายฟงจะทำร้ายจิตใจคนรักขนาดนี้ ได้แต่ส่ายหน้าแล้วเดินกลับไปห้องตน
*************************************************
ั้แ่นั้นเป็ต้นมา ความสำคัญของอาหงลดลง เพราะเป็เพียงแค่ลูกบุญธรรม อาหงรู้สึกอึดอัดมาก อีกทั้งต้องมาคอยดูอาฟงไปไหนมาไหนกับชิงชิงตลอดเวลา เลยตัดสินใจอะไรบางอย่าง
ในขณะที่ชิงชิงเอง ก็ไปได้ยินลูกน้องเ้าพ่อ พูดว่าตนไม่เหมาะสมกับเป็ลูกสาวเ้าพ่อ บุคลิกก็ไม่สง่างามเทียบไม่ได้เลยกับอาหง ทำให้ชิงชิงอิจฉาอาหงอย่างมาก
พอมาวันหนึ่ง นายฟงกับนายหยงมาปรึกษากันเกี่ยวกับจะให้ใครมาดำรงตำแหน่งหัวหน้าจตุรทิศตะวันออกแทนนายฟง ทั้งสองเดินคุยกันจนกระทั่งมาเห็นอาหงยืนเหม่อลอยชั้นบนใกล้บันไดพอดี แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันคือ ชิงชิงวิ่งเข้ามาหมายจะผลักอาหงตกบันได อาหยงใมาก กำลังจะเรียกอาหง แต่ก็ต้องค้าง เพราะสุดท้ายคือกลับกลายเป็ว่า หมอนิชาผลักอาหงล้มเพื่อหนีจากการผลักของชิงชิง ส่วนตัวหมอตกบันไดเสียเอง ชิงชิงใทำอะไรไม่ถูก เลยะโว่า
“อาหงผลักหมอนิชาตกบันได”
ทุกคนวิ่งเข้ามาดูว่าเกิดอะไรขึ้น นายฟงรีบอุ้มหมอนิชาส่งโรงพยาบาล
*************************************************
เ้าพ่อเรียกผู้มีส่วนเกี่ยวข้องมาสอบสวน ชิงชิงรีบบอกทันทีว่า
“อาหงเป็คนทำค่ะ”
อาหยงรีบแย้งปกป้อง บอกว่าตนเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดและเล่าทุกอย่างให้เ้าพ่อฟังอย่างละเอียด
เ้าพ่อเลยตัดสินว่า
“ครั้งนี้พ่อถือว่าชิงชิงรู้เท่าไม่ถึงการณ์ จะอภัยให้ แต่ห้ามไม่ให้มีครั้งต่อไปอีก ไม่เช่นนั้นจะทำโทษตามกฎพรรคัขาวคือโดนเฆี่ยน 50 ครั้ง อย่าหาว่าพ่อไม่ปราณีนะชิงชิง”
ชิงชิงนึกเจ็บใจ แต่ไม่กล้ากระทำอีกเพราะเห็นแววตาเ้าพ่อเอาจริง
*************************************************
เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้อาหงตัดสินใจเด็ดขาด เลยไปบ้านอาหยง
อาหยงดีใจมากที่เห็นอาหง แต่ก็เก็บอาการเอาไว้
“มาทำไมล่ะ อาหง”
ไม่พูดพร่ำทำเพลง
“นายจะยอมแต่งงานกับฉันมั้ย”
“มาไม้ไหนเนี่ย ทำไมถึงกล้ามาขอผู้ชายแต่งงาน” แต่พอนึกถึงเหตุการณ์ที่อาหงจะถูกชิงชิงทำร้ายและประกอบกับเห็นใบหน้าอันเศร้าหมองของผู้หญิงที่ตนหลงรัก เลยว่า “ได้สิ แต่มีข้อแม้ว่าวันนี้เธอต้องยอมเป็ของฉันเสียก่อน”
อาหงกัดปาก แต่เมื่อตนยินยอมแล้ว จึงตอบตกลง แล้วคืนนั้นทั้งสองก็อยู่ด้วยกันทั้งคืน
*************************************************
ทางด้านหมอนิชาได้พักรักษาตัวที่โรงพยาบาลที่ตนประจำอยู่ โดยมีหมอยินเพื่อนนิชาเป็ผู้รักษา ออกมาบอกอาการให้เ้าพ่อและผู้ติดตามทุกคนทราบ
“หมอนิชาปลอดภัยครับ ไม่ได้กระทบกระเทือนอะไร แค่ฟกช้ำธรรมดา”
เ้าพ่อฝากให้หมอยินแจ้งกับทางครอบครัวของหมอนิชาด้วย และบอกว่าเ้าพ่อจะเป็ผู้รับผิดชอบค่ารักษาทั้งหมด
เ้าพ่อเห็นลักษณะนิสัยของชิงชิงแล้ว ช่างไม่เหมือนชิงชิงวัยเด็กเลย เลยสั่งให้นายเฉียนแอบนำเส้นผมของชิงชิงและหมอนิชา ไปตรวจ
DNA เพื่อดูว่าใช่ลูกที่แท้จริงหรือไม่
*************************************************
เช้าวันรุ่งขึ้น นายหยงพาอาหงมาส่งที่บ้านเ้าพ่อ พากันเดินเข้าไปพบเ้าพ่อ นายหยงคุกเข่าเพื่อรับผิด บอกว่าตนได้เสียกับอาหงแล้ว
เ้าพ่อได้ยิน ถึงกับโกรธมาก จะเข้าไปทำร้ายอาหยง แต่ถูกอาหงกับนายเฉียนรั้งตัวไว้ทัน
“นายกล้าดียังไง มาทำกับลูกสาวฉันอย่างนี้ อยากตายมากเลยใช่มั้ย?”
อาหงคุกเข่ากอดขาพ่อ
“หนูผิดเองค่ะพ่อ หนูเป็ฝ่ายยินยอมเอง ต้องโทษหนูที่ไม่รักดี ฮือฮือ”
พอลูกสาวพูดอย่างนั้นก็ใจอ่อน
“นายต้องรับผิดชอบแต่งงานกับอาหงอย่างสมเกียรติ ฉันจะให้แต่งงานพร้อมกับคู่ของอาฟง และคู่ของอาฟานเลยพร้อมกัน”