เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสาม ตอนกำเนิดจ้าวสวรรค์

เทียนเดินสำรวจไม่นานก็มาถามลุงซ่งเจียงว่า

“ ที่นี่มีศพของคนที่มาจากต่างดาวหรือไม่”

“ มีซิ มาดูทางนี้” เทียนมาถึงในห้องกระจก เห็นโครงกระดูกเหมือนมนุษย์มากทีเดียว แต่ว่าบางคนก็ตัวใหญ่มาก ดูจากสภาพโครงกระดูกเหล่านี้น่าจะมีอายุเป็นพันปีมาแล้ว

“ พวกเขามาสำรวจที่นี่เป็นพันปีแล้ว หลังจากพวกเขาตายก็ไม่มีใครมาที่นี่อีกเลยไม่รู้เพราะอะไร เจเจรู้ว่า พวกเขาแค่จะมาอยู่เมืองมนุษย์เพื่อหลบภัยบางอย่างชั่วคราวเท่านั้น”

“ คุณลุงพร้อมเมื่อไรครับ”

“ อีก หนึ่งเดือน”

เทียนกลับมาบ้านก็คิดว่าถึงเวลาไปส่งเสี่ยวหลงให้กับพ่อเขาเสียที เทียนกลับไปสำนักเซียนแล้วเข้าไปถามหาซุนหงอคงกับอาจารย์ทันที

“ ฉีเซียนต้าเซิ่ง หลังจากกลับมาจากชมพูทวีป ได้ไม่นาน ก็ละสังขารเข้าสู่นิพพาน ไปอยู่ดินแดนไร้ที่สิ้นสุด ซัมมาลาแล้ว”

“ อ้าว แล้วข้าจะทำอย่างไรดีก็ลูกของเขาล่ะนี่”เทียนพาเสี่ยวหลงออกมาจากเจดีย์

 “ คำนับอาจารย์ปู่ซะ เสี่ยวหลง”  เสี่ยวก้มลงไปคุกเข่าต่อหน้าอาจารย์เจียงมู่ฉินทันที  อาจารย์เอามือลูบหัวของเสี่ยวหลงด้วยความเอ็นดู

“ เรื่องนี้เจ้าคงต้องย้อนเวลากลับไปก่อนที่เขาจะละสังขารเข้าสู่นิพพาน แล้วมอบเสี่ยวหลงให้เขาจัดการ เพราะอย่างไรเจ้าก็รับปากกับแม่เสี่ยวหลงไว้แล้ว จะผิดคำไม่ได้”

“ ย้อนเวลาหรือ”

“ ใช่ เป็นไร ทำเหมือนเจ้าไม่เคยย้อนเวลากลับไป”

“ แต่เสี่ยวหลงจะไปอยู่เวลาในอดีตได้ยังไง” เทียนสงสัย

“ เสี่ยวหลงไม่ใช่เด็กธรรมดา เจ้าอย่าได้ห่วงเขานักเลย หลับตาซะ ข้าจะส่งเจ้าไปเอง” เทียนหลับตาตามที่อาจารย์สั่งแล้วอุ้มเสี่ยวหลงไว้ในอก แล้วอาจารย์เจียงมู่ฉิน ก็หยิบหินสีเหลี่ยมเทาออกมาก้อนหนึ่ง แล้วชี้นิ้วออกไป ร่างของเทียนกับเสี่ยวหลงก็หายไป

เทียนกับเสี่ยวหลงมาอยู่ที่เขาหัวซาน เทียนมองเห็นเขาที่ใหญ่โตมีพื้นที่กว้างใหญ่ ยังไม่ได้ทันคิดอะไร ก็สัมผัสได้ ถึงลูกศิษย์สาวน้อยคนหนึ่งของเขา เทียนรู้ทันทีว่าคือ ฉานน้อย เทียนรีบพา เสี่ยวหลงไปที่เขาหัวซานทันที

พอไปถึงทางขึ้นมีนักรบสวรรค์ยืนเฝ้ากันเต็มไปหมด เทียนจะเข้าไปทหารพวกนี้ไม่ยอมให้เข้าไป เทียนฟาดฝ่ามือใส่ไป คนสองที นักรบสวรรค์ถูกฟาดกระเด็นออกไปจนหมด เทียนก้าวไปในหุบเขามี หญิงสาววัน 25 ปี ถูกพันธนาการด้วยโซ่เหล็กไว้ที่ขาทั้งสองข้าง นั่งอยู่ข้างโคมไฟวิเศษ ได้แต่นั่งก้มหน้าสวดมนตร์

พอเทียนไปยืนอยู่ตรงหน้า หญิงสาวน้ำตาไหลออกมาเหมือนทำนบกั้นแตก รีบวิ่งมาหากอดเทียนด้วยน้ำเสียงสะอื้นไห้อย่างน่าเวทนา โดยไม่สนใจโซ่เหล็กที่ยิ่งรัดแน่นขึ้นเมื่อเธอขยับกายเร็วเกินไป เหมือนกับว่ามันป้องกันไม่ให้เธอหนี

“ อาจารย์ ท่านมาแล้ว”  เทียนวางเสี่ยวหลงลงกับพื้น แล้วปล่อยให้หญิงสาวเข้ามากอดแน่น ปานว่ากลัวเทียนจะจากไป  เสี่ยวหลงได้แต่ยืนมองด้วยความมึนงง

“ ฉานน้อย อาจารย์มาแล้ว ไม่ต้องห่วง ต่อไปนี้จะไม่มีใครทำอะไรเจ้าได้อีกแล้ว”  เทียนใช้มือสะบัดทีเดียว โซ่เหล็กที่พันธนาการฉานน้อยเอาไว้ ก็ถูกทำลายกลายเป็นผงไปในทันที

“ เกิดอะไรขึ้นกับเจ้ากันแน่ แล้วหยางเจี่ยนไปไหน ปล่อยให้เจ้ามาอยู่เช่นนี้ได้อย่างไรกัน”

“เรื่องนี้เป็นเพราะข้าเอง หลังจากที่อาจารย์จากไป ข้าก็มาอยู่ที่เชิงเขาหัวซานคอยช่วยรักษาชาวบ้าน จนมาได้พบรักกับหลิวเยี่ยนชาง พวกเราอยู่กินกันจนมีลูกชายชื่อว่า เฉินเซียง  วันหนึ่งเรื่องนี้ก็ล่วงรู้ถึงสภาสวรรค์ พวกเขาก็ส่งนักรบสวรรค์มา เพื่อสังหารเยี่ยนชาง กับเฉินเซียง ข้านำเครื่องประดับวิญญาณที่อาจารย์ให้ไว้ ใส่ให้พวกเขาทำให้พวกเขาหายตัวได้ นักรบสวรรค์จึงจับข้าได้แค่คนเดียว ส่วนพวกเขาสองคนพ่อลูกสามารถหลบหนีไปได้”

“ โคมวิเศษสามารถช่วยพาเจ้าหลบหนีไปได้ แต่ทำไมเจ้าไม่พาเขาหนีไปก่อนล่ะ”

“ ข้าทำเช่นนั้นไม่ได้ หากข้าหนี ท่านพี่หยางเจี่ยนจะต้องถูกลงโทษด้วยทัณฑ์อัสนีสวรรค์”

“ แล้วเกี่ยวอะไรกับหยางเจี่ยนด้วย”

“ เพราะเขาเป็นคนนำนักรบสวรรค์มาจับศิษย์เอง” ฉานน้อยเอ่ยเสียงเบาๆ

“ อะไรนะ นี่มันไม่ช่วยแล้วยังเสนอหน้ามาจับน้องสาวตัวเองอีกหรือ” เทียนฟังแล้วโมโห เคยสั่งหยางเจี่ยนแล้ว ให้ดูแลน้องสาวให้ดี แต่ดูมันทำ

“ ท่านอาจารย์อย่าไปว่าท่านพี่เลย ท่านพี่ก็ไม่อยากทำเช่นนี้ แต่ได้สาบานเอาไว้จะต้องทำตามกฏสวรรค์ หากไม่ทำ จะถูกสายฟ้าฟาดใส่เก้าครั้ง ที่เขาปล่อยบุตรและสามีข้าไป เขาก็ถูกทัณฑ์อัสนีสวรรค์ฟาดใส่ทรมานไม่น้อย”

ขณะที่สองคนกำลังคุยกันอยู่เรื่องราวถูกส่งไปที่สภาสวรรค์เรียบร้อยแล้ว

“ มันปรากฏตัวอีกแล้วหรือ” สือโฮ่วเทพคุ้มกฏสวรรค์ฟังนักรบสวรรค์รายงาน

“ ท่านผู้คุ้มกฏ ให้ข้านำขุนพลสวรรค์จตุรทิศทั้งสี่ไปจัดการมันเลยได้ไหม” คนสนิทสือโฮ่วเอ่ยขึ้นมา โดยที่หน้าตามันช่างเหมือนจอมมารญินเสียเหลือเกิน

“ ยังไม่ต้อง ส่งหยางเจี่ยน เหลยเจี้ยนจื่อไปจัดการ ให้พวกมันสู้กันเองก่อน ข้าเชื่อว่าพวกมันต้องยอมทำผิดกฏสวรรค์แน่  แล้วหลังจากนั้น เจ้านำกำลังขุนพลสวรรค์จตุรทิศ ไปกวาดล้างพวกมันให้หมด” สือโฮ่ววางแผนกวาดล้างพวกของเทียนทีเดียวเลย

ที่เขาหัวซานเทียนได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด ก็เกิดความรู้สึกไม่พอใจกฏสวรรค์ ยิ่งนัก

“ ฉานน้อย ข้าจะพาพวกเจ้าไปหาสามีและลูกของเจ้าก่อน จากนั้นค่อยพาพวกเจ้าไปไว้ในที่ปลอดภัย จากนั้นข้าอาจขึ้นไปบนแดนสวรรค์ เพื่อคุยกับเจ้าสวรรค์ดู”

“ ไม่ได้นะอาจารย์ ท่านสู้พวกเขาไม่ได้หรอก” ฉานน้อยรีบเอ่ยทันที

“ เจ้าไม่มั่นใจในตัวอาจารย์ของเจ้าแล้วหรือ” เทียนลูบหัวฉานน้อยแล้วยิ้ม

ส่วนเสี่ยวหลงก็วิ่งมาใกล้ๆ ได้ยินว่าสู้เลยเอ่ยออกมาบ้าง

“ สู้ สู้” 

“ เจ้านี่เหมือนพ่อของเจ้ามากจริง ๆ” ฉานน้อยลูบหัวของเสี่ยวหลง

“ เจ้ารู้ไหมว่า ซุนหงอคงอยู่ที่ใด”

“ ข้าไม่ทราบ หลังจากเขากลับมาจากชมพูทวีป เขาก็เก็บตัว หายสาบสูญไปพวกสภาสวรรค์พยายามเชิญให้เข้าไปเป็นขุนพลสวรรค์แต่ไม่สำเร็จ  ข้ารู้เพียงเท่านี้”

“ ถ้าเช่นนั้นไปตามหาครอบครัวเจ้ากันก่อนเถอะ” ขณะที่สองคนกำลังจะไปก็มีกองทัพสวรรค์ปรากฏตัวขวางเอาไว้เกือบพันคน โดยมีหยางเจี่ยนกับเหลยเจี้ยนจื่อคุมกำลังมา มีเสี่ยวไป๋เดี่ยวนี้เป็นเห่าฟ้าไปแล้วก็มาด้วย

หยางเจี่ยนเห็นเทียน ก็รีบเข้ามาคุกเข่าต่อหน้าทันที

“ อาจารย์”

“ พูดมา เจ้ากลัวทัณฑ์อัสนีสวรรค์ หรือ ว่ากลัวข้ามากกว่ากัน” เทียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นระเยือก

 “ อาจารย์ท่านทำโทษข้าเถอะ ข้าผิดเอง” หยางเจี่ยนไม่ได้อธิบายเรื่องทั้งหมด

“ อาจารย์อย่าลงโทษท่านพี่เลย” 

เทียนมองกองทัพสวรรค์ที่ยืนอยู่อย่างสงบ รอรับคำสั่ง ส่วนเหลยเจี้ยนจื่อ พอเห็นเทียนก็ไม่กล้าลงมือ เพราะว่าเคยโดนเทียนอัดมาแล้วรอบหนึ่งเลยไม่กล้า เลยรอให้หยางเจี่ยนตัดสินใจ

“ เจ้าลุกขึ้นมาก่อน ไล่พวกนักรบสวรรค์พวกนี้กลับไปซะ ข้าไม่อยากทำร้ายพวกมัน ไว้ข้าทำธุระเสร็จ ข้าจะขึ้นไปบนสวรรค์ ขอคุยกับเง็กเซียนของพวกเจ้าเอง”

หยางเจี่ยนสั่งให้ทหารพวกนี้กลับไปก่อน แต่ว่าเหลยเจี้ยนจื่อไม่กลับขออยู่กับหยางเจี่ยนก่อน

“ พวกเจ้ารู้ใช่ไหมว่าหลิวเยี่ยนชางกับหลิวเฉินเซียงอยู่ที่ไหน” เทียนเอ่ยถามตามตรง

“ ข้าให้เห่าฟ้าพาพวกเข้าไปอยู่ที่เขาฮัวกู่ซัน ฝากเฉินเซียงไปเป็นศิษย์ซุนหงอคงไม่มีใครกล้าทำอะไรพวกเขาแน่”  หยางเจื่ยนเอ่ยตอบทันที

“ จริงหรือท่านพี่”  ฉานน้อยดีใจยิ่งนัก

“ ดี จะได้จบปัญหาไปได้หลายอย่าง พวกเราไปกันเถอะ”  ทันใดนั้นเองก็มีนักรบสวรรค์มากันทั้งหมด สามพันคนมี สี่ขุนพลสวรรค์จตุรทิศ แล้วก็มีผู้นำอยู่คนหนึ่งเทียนจำหน้าและกลิ่ยอายมันได้ไม่มีผิดพลาด

“ จอมมารญิน” เทียนคำรามในคอ

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า หยางเจี่ยน เหลยเจี้ยนจื่อ พวกเจ้าทำผิดกฏสวรรค์ ต้องถูกทัณฑ์สวรรค์ลงโทษ แล้วพวกเจ้าทั้งหมดต้องตาย” จอมมารญินส่งเสียงออกมาดังก้อง

“ ขุนพลกวงหมิง เรื่องนี้พวกเราจะกราบทูลกับเง็กเซียนด้วยตัวเอง ขอให้ท่านหลีกทางด้วย”  หยางเจี่ยนเอ่ยกับจอมมารญิน ที่เวลานี้กลายเป็นขุนพลกวงหมิงไปแล้ว

“ สายไปแล้ว”  ขุนพลกวงหมิงโยนราชโองการสวรรค์ไปบนฟ้า ทัณฑ์อัสนีสวรรค์

ปล่อยสายฟ้าออกมาใส่ หยางเจี่ยน กับ เหลยเจี้ยนจื่อทันที เปรี้ยง เปรี้ยง ทั้งสองคุกเข่าไปกับพื้นอย่างเจ็บปวด ทั้งที่ทั้งสองนั้นก็มีพลังสายฟ้าแต่ไม่สามารถต้านทานทัณฑ์สวรรค์ได้เลย  สายที่สองส่งมาจากฟ้าอีกครั้ง เทียนยกมือไปแล้วดูด  พลังสายฟ้าทั้งสองสาย เข้ามาในร่างกายของตัวเองทันที

“ อาจารย์ระวัง”  หยางเจี่ยนร้องตะโกนบอกเทียนด้วยความเป็นห่วง

เปรี้ยง เปรี้ยง เทียนไม่มีความรู้สึกเจ็บปวดใดใด ทั้งสิ้นรู้สึกด้วยว่าพลังงานในร่างกลับเพิ่มขึ้นเสียอีก

“ มาเลย ไอ้ทัณฑ์อัสนีสวรรค์ ข้าอยากรู้นัก แค่มนุษย์ธรรมดาอย่างข้า เจ้ามีปัญญาทำอะไรข้าได้หรือเปล่า”  เทียนชี้นิ้วขึ้นฟ้ากระตุ้นทัณฑ์อัสนีสวรรค์

ให้รีบๆ ส่งสายฟ้าลงมาอีก เปรี้ยง เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ คราวนี้มาชุดใหญ่ สามชุดเลยเทียนยังนิ่งเฉยไม่เป็นอะไร พลังในร่างกลับเพิ่มมากขึนไปอีก เทียนค่อยๆ นำไปเก็บไว้ในจุดตันเถียน

“ เฮอะ มีแค่นี้หรือ”  สายฟ้ามาอีกครั้ง คราวนี้มาพร้อมกันทีเดียว ห้าสายห้าชุดใหญ่ เทียนใช้ฝ่ามือกระแทกสวนไป กระแสไฟฟ้าพุ่งใส่ร่างเทียนเต็ม ๆ จนจุดที่เทียนยืนอยู่เป็นหลุมลึก ลงไปกว้างพอๆ กับสนามบาส เทียนค่อยลอยตัวขึ้นมามีกระแสไฟฟ้า แล๊บแปร๊บ ๆ รอบๆ ตัว  เทียนไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย

“ แม่จ๋า แม่จ๋า”  เสี่ยวหลงจะเข้าไปหาเทียนด้วยความเป็นห่วง แต่ถูกฉานน้อยกอดเอาไว้แล้วบอกว่า

“ อาจารย์จะไม่เป็นอะไร เสี่ยวหลงไม่ต้องกลัว”

เทียนต่อยหมัดดาวนพเก้าเข้าใส่ราชโองการสวรรค์ ตูม ! จนระเบิดกระจายออกไป

ทุกคนเห็นแล้วตกใจยิ่งนัก ไม่คิดว่าเทียนจะทำได้ถึงเพียงนี้

“ จอมมารญิน วันนี้ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถช่วยแกให้รอดไปจากที่นี่ได้” เทียนลอยตัวขึ้นไปบนฟ้า เผชิญหน้ากับกองทัพสวรรค์  นำโดยจอมมารญินหรือขุนพลกวงหมิง กับสี่ขุนพลจตุรทิศ

“ ฆ่ามัน” ขุนพลกวงหมิง ตะโกนสั่งทันที

นักรบสวรรค์สามพันคนพุ่งเข้าใส่เทียนเพียงคนเดียว หยางเจี่ยนใช้ง้าวมังกรเข้าช่วยเทียนอีกคน เทียนยกมือทั้งสองข้างมีปีกนกกระจายไปทั่วบริเวณกว้างคลอบคลุมไปทั่วท้องฟ้าจนมืดมิด กลายเป็นปีกพญานกคุนเผิงที่ใหญ่เต็มท้องฟ้า เทียนปล่อยลงมาตบเข้าใส่กองทัพสวรรค์ทั้งสามพันคนทีเดียวตายเรียบ เหลือ ขุนพลสวรรค์เพียง5 คนที่จมดินลงไปแล้ว พุ่งตัวขึ้นมาได้ อย่างทุลักทุเล

ทั้ง 5 คนเริ่มเคลื่อนกายไปรอบๆ เทียน ขุนพลพิณสวรรค์ดีดเพลงสังหารจิตเข้าใส่เทียนก่อนเป็นคนแรก ขุนพลกระบองทองกระโดดตัวลอยเข้าทุบศรีษะของเทียน ขุนพลกระบี่เหิน ก็แทงกระบี่เข้าใส่เทียนอีกมุมหนึ่งที่คิดว่าเทียนเปิดช่องเอาไว้

อีกคนคือขุนพลเจดีย์ ปล่อยเจดีย์ยักษ์หล่นใส่เทียนจากฟ้า  จอมมารญินใช้คทาวชิระ ส่องแสงเข้าใส่เทียนอีกคน ทั้งหมดมาพร้อมกันโจมตีเทียน 5 ทิศทาง

เทียนสะบัดพัดออกมา เข็มพิษสามเซียนพุ่งเข้าใส่ทุกคนที่เข้ามาทันที แล้วใช้หมัดดาวนพเก้าต่อยเข้าใส่เจดีย์ยักษ์ที่อยู่บนฟ้ากำลังตกลงมา  ตูม !  เจดีย์ระเบิดแตกกระจายทันที ส่วนขุนพลสวรรค์ทั้งหมด ถูกพิษสามเซียนปักร่างเป็นเม่นไปทุกคน ร่างเริ่มระเบิดแหลกเหลว เทียนเห็นแสงจากฟ้าส่องลงมาจะช่วยจอมมารณินอีกครั้ง  เทียนปล่อยเข็มย้อนใส่ไปตามแสงนับไม่ถ้วน แล้วปล่อยกระบองออกจากฝ่ามือ แล้วฟาดเข้าใส่วิญญาณของจอมมารญินที่กำลังลอย ขึ้นไปบนท้องฟ้า

เปรี้ยง ! ร่างวิญญาณของจอมมารญินแหลกสลายหายไป จบสิ้นวิญญาณชั่วเสียที

จากนั้นก็มีเสียงตวาดออกมาอย่างโกรธแค้นมาจากบนฟากฟ้า

“ หาที่ตาย”  มีฝ่ามือยักษ์ปล่อยลงมาเข้าใส่เทียนนับไม่ถ้วน เทียนใช้พลังฝ่ามือยูไลท่าที่ 8 เข้าต้านทานทันที ปรากฏร่างขององค์พระยูไลนั่งสมาธิ กระจายออกไปนับพันองค์ ลอยไปทั่วท้องฟ้า แล้วปล่อยฝ่ามือทุกองค์เข้ากระแทกใส่ฝ่ามือที่ปล่อยลงมา  จนถูกทำลายสิ้นไป 

“ ฮึ่ม ฝากไว้ก่อน เราต้องได้เจอกันอีกแน่” เสียงจากบนฟ้าหายไป

“ ข้าไม่รับฝาก แน่จริงก็ลงมาซิ” เทียนตะโกนสวนไป แต่ไม่มีเสียงตอบกลับเลย…