จับพลัดจับผลูมาเป็น ‘ภรรยา’ ของศัตรูหัวใจ (นิยายแปล)

อันอี่เจ๋อ : เพศชาย

รายละเอียด : สูง หล่อ รวย

รายละเอียดเพิ่มเติม : ซูเจี๋ยนจงเกลียดจงชังไอ้คนจำพวกสูงหล่อ รวยแบบนี้ที่สุด

ความเกลียดชังที่ซูเจี๋ยนมีต่ออันอี่เจ๋อนั้นต้องย้อนกลับไป๻ั้๫แ๻่ตอนที่พวกเขายังศึกษาในมหาวิทยาลัยกันอยู่

ในฐานะที่เป็๞มหาวิทยาลัยยอดนิยมที่อยู่ในรายชื่อหนึ่งในสามอันดับแรกของประเทศมหาวิทยาลัย S ย่อมทำให้ผู้คนต้องแหงนหน้ามองด้วยความชื่นชมอย่างไม่ต้องสงสัยทว่า เนื่องเพราะสถานะที่ได้ติดอยู่ในสามอันดับแรกของประเทศในด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์นี่ด้วยเช่นกันมหาวิทยาลัย S แห่งนี้จึงได้ทำให้บรรดานิสิตนักศึกษาชายทั้งหลายต้องตกอยู่ในสภาพหดหู่ห่อเหี่ยวซูเจี๋ยนเองย่อมไม่ใช่ข้อยกเว้นเขาก็เป็๞เพียงนักศึกษาปริญญาตรีแสนธรรมดาคนหนึ่งท่ามกลางคนโดดเด่นมากหน้าหลายตาในมหาวิทยาลัยอันโด่งดังแห่งนี้เท่านั้นไม่มีอะไรพิเศษแต่อย่างใด

ตลอดสี่ปีที่อยู่ในมหาวิทยาลัยนั้นซูเจี๋ยนเคยชอบผู้หญิงทั้งหมดสามคน

สองคนในนั้น แสดงออกว่าการเอาใจใส่ของเขา จำพวกการส่งร่มให้ในวันฝนตกหรือการส่งอาหารให้ในวันหิมะตกอะไรเทือกๆนั้นล้วนแต่ทำให้พวกเธอรู้สึกซาบซึ้งตื้นตันใจเอามากๆ แล้วจากนั้นก็ปฏิเสธเขาตรงๆ

 “ขอโทษจริงๆ ฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว”

 “อ้องั้น-งั้นเหรอ....”

มีคนหนึ่งที่สัญญากับเขาว่าจะ ‘ลองคุยๆ กันดู’ แต่แล้วเพียงไม่ถึงสองเดือนก็บอกเลิกเขาซะงั้น

 “ขอโทษนะ แต่เราเลิกกันเถอะฉันรู้สึกว่าเราสองคนเข้ากันไม่ค่อยได้เลย”

 “อ่าไม่นี่ ฉันรู้สึกว่าเราเข้ากันได้ดีออก ไม่งั้นก็ลอง....”

 “ขอโทษ... ฉันชอบคนอื่นไปแล้วล่ะ”

 “……”

หลังจากนั้นซูเจี๋ยนถึงได้รู้ว่าผู้หญิงสองคนที่ปฏิเสธเขาด้วยประโยค “ฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว”แล้วก็หญิงสาวที่บอกเลิกเขาด้วยประโยค “ฉันชอบคนอื่นไปแล้วล่ะ”แล้วก็ตีปีกจากไปทั้งที่เพิ่งจะเริ่มเดทกันได้แปปเดียวนั่นล้วนแต่เลือกชอบผู้ชายคนเดียวกัน ชื่อของมันคนนั้นก็คือ ‘อันอี่เจ๋อ’ผู้ชายคนนี้ก็คือศัตรูคู่แค้นของซูเจี๋ยน๻ั้๫แ๻่ชาติปางก่อนพูดอย่างหยาบคายก็คือว่าไอ้หนุ่มหน้าขาวสารเลวที่จงใจเพ่งเล็งและขโมยผู้หญิงที่ซูเจี๋ยนชอบไปโดยเฉพาะก็คืออันอี่เจ๋อคนนี้เอง

อันที่จริงก่อนหน้านี้ก็ไม่ใช่ว่าซูเจี๋ยนจะไม่เคยได้ยินชื่ออันอี่เจ๋อมาก่อน

แม้ว่าจะศึกษาอยู่คนละสาขาวิชากันแต่เ๹ื่๪๫ที่ภาควิชาคณิตศาสตร์มีคนที่โดดเด่นมากอยู่คนหนึ่งชื่อว่าอันอี่เจ๋อนี้เขาเคยได้ยินมาบ้าง ทั้งยังได้ยินว่าคนๆ นี้เก่งกาจรับมือยากยังมีข่าวลือมาอีกว่าฐานะและอิทธิพลทางครอบครัวของเ๯้าเด็กนี่ก็ยอดเยี่ยมมากซึ่งทั้งหมดนี้ก็ไม่สลักสำคัญอะไรนอกเสียจากจะยิ่งเป็๞การส่งเสริมสกิลล่อลวงหญิงสาวด้วยใบหน้าหล่อเหลานั่นได้อย่างสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้นเหนือสิ่งอื่นใดคือเ๯้าผู้ชายคนนี้ยังเรียนเก่งจนถึงขั้นได้รับรางวัลอะไรสักอย่างจากนั้นก็เลยไปเข้าตาท่านศาสตราจารย์ผู้มากประสบการณ์ทั้งยังมีชื่อเสียงโด่งดังท่านหนึ่งเข้าอีกทั้งในงานปาร์ตี้ยามเย็น[1]ก็ยังโชว์ความสามารถออกมาได้อย่างน่าประทับใจนำพาสาวน้อยคลั่งรักให้ตกหลุมพรางไปเป็๞แฟนคลับเขาคนแล้วคนเล่าแถมยังพ่วงด้วยตำแหน่งประธานสโมสรนักศึกษาเข้าไปอีก ต่อให้เขาไม่อยากโด่งดังไม่อยากมีชื่อเสียงก็คงเป็๞ไปได้ยากมากแล้ว

สาวๆในคณะวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์นี่ก็เป็๞เพียงส่วนหนึ่งเ๯้านี่ไม่เพียงแต่จะล่อลวงหญิงสาวจำนวนมากมายมหาศาลขนาดนั้นให้ตกหลุมรักยังลามปามไปถึงเหล่าสาวงามชั้นเลิศในวิทยาลัยศิลปศาสตร์จากบริเวณข้างเคียงโดยรอบทั้งหมดล้วนแต่ถูกเขาล่อลวงจนหลงใหลได้ปลื้มกันไปทีละคนสองคนผู้ชายที่เอาแต่ฉกฉวยแย่งชิงทรัพยากรของเพื่อนร่วมชาติไปไม่หยุดหย่อนแบบนี้ย่อมต้องเป็๞ศัตรูร่วมอันดับหนึ่งของบรรดานักศึกษาชายทั้งหมด!

ในอดีตซูเจี๋ยนเพียงแต่ได้ยินกิตติศัพท์อันเลื่องระบือของอีกฝ่ายแล้วก็ได้พบเห็นเขาผ่านๆ ตาครั้งเดียวเท่านั้นไม่เคยได้มีปฏิสัมพันธ์กันโดยตรงแต่อย่างใด ส่วนตอนนี้ก็..... แน่นอนว่าเขายังไม่เคยได้มีปฏิสัมพันธ์อะไรกับอีกฝ่ายสักนิด! ถึงอย่างนั้นความรู้สึกที่ว่าตนเองได้เคยถูกศัตรูที่ทรงพลังอย่างยิ่งจัดการเสียจนพ่ายแพ้ราบคาบโดยไม่อาจแม้แต่จะได้แตะถูกอีกฝ่ายด้วยซ้ำความจริงข้อนี้ช่างทำให้ผู้คนรู้สึกอัปยศอดสูจนเกินไปแล้ว! ๻ั้๫แ๻่นั้นมาซูเจี๋ยนเองก็ได้เริ่มสาปแช่งอันอี่เจ๋อไปพร้อมๆกับเหล่าสหายนักศึกษาชายผู้ร่วมชะตากรรมทั้งหลาย : ขอให้นายกับผู้หญิงพวกนั้นจงเป็๞ญาติพี่น้องกัน!เป็๞ญาติพี่น้องกันให้หมด!

หลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแล้วซูเจี๋ยนก็ได้เข้าร่วมเป็๞ ‘พนักงานไอทีต๊อกต๋อย’ ไปพร้อมๆ กับคนกลุ่มใหญ่อย่างภาคภูมิ รับเอาสมญานาม ‘ลิงกังเขียนโค้ด’[2] มาโดยสมบูรณ์แบบสำหรับอันอี่เจ๋อนั้น นอกจากเ๹ื่๪๫ที่ว่าเขาได้ไปศึกษาต่อต่างประเทศที่มหาวิทยาลัยซึ่งมีชื่อเสียงมากแห่งหนึ่งแล้วซูเจี๋ยนก็ไม่รับรู้เ๹ื่๪๫อื่นใดอีก

คนสองคนที่เดิมทีชั่วชีวิตนี้ไม่ควรจะโคจรมาเกี่ยวข้องกันได้เลยไม่คาดว่าหลังจากต่างฝ่ายต่างจบการศึกษาไปแล้วกลับได้มาพบเจอกันในสถานการณ์ที่เหมือนกับบทละครเช่นนี้

ซูเจี๋ยนนึกอยากจะฮัมเพลงขึ้นมาอย่างกะทันหัน:โชคชะตาอ่า! แกนี่ช่างเป็๞ ‘ม้าลึกลับในตำนาน’ ที่ตัวใหญ่ทรงพลังแบบนี้อยู่เสมอเลยสิน้า! เคราะห์กรรมอ่า! แกเองก็เป็๞ ‘ม้าลึกลับในตำนาน[3]’ ที่แสนมหัศจรรย์อยู่เสมอเลยจริงจริ๊ง!

……………………………….

ฝ่ายผู้ชายคนนั้นก็กำลังก้าวขาเดินเข้ามาอย่างมั่นคง

ซูเจี๋ยนเองก็จ้องเขม็งไปที่อีกฝ่ายไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อยเผชิญหน้ากับศัตรูคู่แค้นคู่อาฆาตคนนี้ด้วยความตื่นตัวระแวดระวังและยังมีความขมขื่นขุ่นเคืองปะปนอยู่

 “เป็๞อะไรไป” ศัตรูคู่แค้นเก่ากำลังมองเขาด้วยแววตาอ่อนโยนลึกซึ้งต่อให้เป็๞ผู้ชายก็ยังต้องเกิดความรู้สึกชื่นชมต่อน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวลเอาใจใส่ของคนๆนี้ขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

ซูเจี๋ยนครุ่นคิดอย่างเคียดแค้น : เ๯้าเด็กนี่ใช้น้ำเสียงและแววตาแบบนี้นี่เองมาล่อลวงสาวน้อยพวกนั้น! ถ้าฉันต่อยมันซักหมัดเป็๞การแก้แค้นสำหรับความเกลียดชังตลอดหลายปีที่ผ่านมานั่นตอนนี้เลยจะทำให้ฉันสบายใจขึ้นได้บ้างรึเปล่านะ

เห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอมตอบอันอี่เจ๋อก็ขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย :  “เจี๋ยนเจี่ยน?”

ซูเจี๋ยนพลันตัวสั่นสะท้านขึ้นมาคราหนึ่งเจี๋ยนเจี่ยน?  เรียกแบบนี้มันแบ๊วเกินไปแล้ว! ความรู้สึกสยิวกิ้วจนขนแขนพากันตอบสนองด้วยการลุกพรึ่บพั่บ๻ั้๫แ๻่ข้อศอกลามไปยันนิ้วหัวแม่เท้านี่มันคืออะไรน่ะเหรอ? มันก็คือสิ่งที่เกิดขึ้นตอนที่คุณต้องมาได้ยินชื่อเล่นน่ารักๆในวัยเด็กที่แม่ชอบเรียกถูกเรียกออกมาจากปากศัตรูหัวใจอย่างกะทันหันน่ะสิ!

ซูเจี๋ยนตวาดตอบอย่างกราดเกรี้ยว: “ฉันไม่ใช่เจี๋ยนเจี่ยนของคุณ!”

 “งั้นเธอเป็๞ใคร”

 “ฉัน....”

--------------

เชิงอรรถ

 [1] ปาร์ตี้ยามเย็นเป็๲งานปาร์ตี้ที่นักศึกษาจัดขึ้นกันเอง มักจะมีเวทีกิจกรรมบางอย่างมหาวิทยาลัยจีนมักจะจัดงานปาร์ตี้แบบนี้ขึ้นมาบ่อยๆ คล้ายงานบอลหรืองานประกวดดาวเดือนจากแต่ละคณะของมหาวิทยาลัยในไทยอะไรเทือกๆนั้น

[2] ลิงกังเขียนโค้ด เป็๞ศัพท์แสลงใช้เรียกโปรแกรมเมอร์ที่ก้มหน้าก้มตาทำงานงกๆ แต่ได้เงินเดือนน้อยนิด

[3] ม้าลึกลับในตำนาน ม้าในที่นี้ก็คือคำว่าม้า(马)ตัวเดียวกับในคำว่า ‘เช่าหนี่มา’ (草泥马 / 肏你妈)

แฟนเพจ‘Akanirawan’ https://bit.ly/3gBu94T

ได้รับลิขสิทธิ์อย่างถูกต้องตามกฎหมาย