GalaxyTube เครือข่ายวิดีโอเชื่อมจักรวาล

“นี่เป็นสูตรใหม่!’’ต้วนหยางอุทานออกมา สีหน้าเผยความไม่อยากเชื่อเขาไม่คิดเลยว่าทางออกที่เพื่อนของเขาพูดถึง จะเป็นการผสมสารเคมีทั้งหลายให้ออกมาในรูปแบบของสสารตัวใหม่ และกลายเป็นตัวช่วยให้สร้างโพชั่น CP-ZEROตามฉบับสูตรใหม่ได้

เป็นไปได้อย่างไร!

ความซับซ้อนเหล่านี้ถูกมองออกได้ยังไง?

ความจริงตรงหน้านี้ยากที่จะยอมรับเกินไปบอกได้ว่าทั้งชีวิตของเขาก็ไม่เคยพบเจอเรื่องที่น่าอัศจรรย์อย่างนี้มาก่อน

แท้จริงแล้วเพื่อนของเขาฉลาดมากมายแค่ไหนกัน?

จางเจิ้นเพียงยิ้มบางโดยไม่ได้พูดอะไรและเริ่มทําการสร้างโพชั่น CP-ZERO ต่อ

เห็นอย่างนั้นต้วนหยางจึงต้องเก็บความตกตะลึงเอาไว้และช่วยเหลือเพื่อนของเขา

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่…

โพชั่นCP-ZERO ก็ได้ถูกสร้างออกมาครบสิบขวด พวกเขาจึงหยุดมือลงและเริ่มพักหายใจ

“เท่านี้ก็คงจะเพียงพอแล้วสําหรับหนึ่งปี’’ต้วนหยางมองพวกมันอย่างมีความสุข เขาไม่คิดเลยว่ามันจะง่ายดายขนาดนี้

“แน่นอนพอถึงตอนนั้นแล้วเราค่อยผลิตกันใหม่อีกครั้ง’’ จางเจิ้นหัวเราะ โพชั่น CP-ZEROนั้นเปรียบเสมือนหัวใจแห่งชีวิต หากไม่เติมมันทุกๆหนึ่งเดือน ประสิทธิภาพจากการเปลี่ยนพันธุกรรมจะลดลงเป็นอย่างมาก

ดังนั้นนี่จึงเป็นเหตุทําให้พวกเขาผลิตออกมาสิบขวบเมื่อรวมเข้ากับตัวอย่างการทดลองที่ยังไม่ได้ใช้แล้วมันก็เพียงพอที่จะดําเนินธุรกิจนํ้าแร่ไปได้นานถึงหนึ่งปี

แน่นอนว่าเรื่องสูตรใหม่จางเจิ้นได้ใช้ความรู้ทั้งหมดของเขา หาทางออกเพื่อนําสสารชนิดใหม่มาใช้แทนพลังงานไฟฟ้าและพลังงานความร้อนที่เป็นปัจจัยสําคัญในการสร้างนี้แทนมันจึงง่ายดายต่อการสร้างโพชั่น CP-ZERO เป็นอย่างมาก

แล้วแบบนี้จะไม่มีทางสําเร็จได้ยังไง?

แน่นอนว่าไม่!

พริบตาคํ่าคืนนี้ก็ได้ผ่านพ้นไป และเข้าแทนที่ด้วยแสงสว่างแห่งรุ่งอรุณ

วันที่12 กันยายน ค.ศ. 2019

เวลา08:00 นาฬิกา

จางเจิ้นและต้วนหยางได้มาที่สํานักงานเพื่อตรวจสอบผลลัพธ์สุดท้าย

“ว้าว!’’ทันทีที่มาถึงจุดคัดกรองและเห็นความเปล่งประกายตรงหน้าต้วนหยางก็พลันตาลุกวาวด้วยความตกตะลึง มันเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นการเปลี่ยนพันธุกรรมเช่นนี้

กลับกันจางเจิ้นเพียงมองดูนํ้าที่ใสสะอาดตรงหน้าด้วยความนิ่งสงบพลางอธิบายภาพรวมของมัน

“ด้วยกระบวนการพิเศษและส่วนผสมที่ลงตัวดินและปุ๋ยรวมไปถึงแร่ธาตุหลากชนิดทั้งหลาย ได้กลายเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างสมบูรณ์ และถูกชะล้างให้บริสุทธิ์ก่อนนําไปซึมซับเข้ากับนํ้าที่ถูกคัดกรองอีกที’’

“เหตุนี้เองไม่ว่าจะเป็นนํ้าแร่ยี่ห้อไหนๆก็ไม่สามารถเทียบกับนํ้าแร่ของเราได้!’’

เป็นต้วนหยางที่พูดขึ้นเขามั่นใจอย่างถึงที่สุดว่าในโลกนี้ จะไม่มีแบรนด์ไหนสู้กับพวกเขาได้!

หลายนาทีผ่านไป

เครื่องบรรจุนํ้าดื่มจํานวนมากก็ได้ถูกสั่งซื้อและส่งมาพร้อมติดตั้งโดยทีมงานเรียบร้อย

ทําให้จากชั้นใต้ดินที่เคยว่างเปล่าก็ได้กลับกลายเป็นโรงงานผลิตนํ้าแร่ขนาดใหญ่ไปในชั่วข้ามคืน

มองภาพตรงหน้าที่เกิดขึ้นนี้จางเจิ้นและต้วนหยางก็อดตัวสั่นอย่างตื่นเต้นไม่ได้ในที่สุดธุรกิจนํ้าแร่ของพวกเขาก็พร้อมดําเนินขั้นต่อไปแล้ว!

วินาทีต่อมา

“เราต้องรับสมัคพนักงานจํานวนมาก!’’ต้วนหยางพูดขึ้นมา ถึงพวกเขาสองคนจะทํางานใหญ่ได้ แต่นั่นไม่ใช่กับการต้องทําสิ่งที่ต้องใช้แรงงานและแรงใจเช่นนี้

ไม่อย่างนั้นแล้วคงมีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าพวกเขาจะเข้าโรงพยาบาลเมื่อไหร่!

“แน่นอน ฉันจะขอให้อาชางจัดการเรื่องนี้ให้’’จางเจิ้นพยักหน้าเห็นด้วย พวกเขาไม่ใช่ซูเปอร์แมนที่จะทําอะไรได้ไปซะทุกอย่าง

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วหลังจากที่ได้รับการติดต่อ ต้าชางก็ได้เดินทางมาที่สํานักงานแห่งนี้เพื่อตรวจสอบภาพรวม ก่อนจะต้องตกตะลึง เขาไม่คาดคิดเลยว่าเพียงวันสองวันจะสามารถเปลี่ยนสถานที่ๆว่างเปล่าแห่งนี้ ให้กลายเป็นโรงงานผลิตนํ้าแร่ขนาดใหญ่ได้

ดังนั้นหลังจากที่รู้ว่าต้องช่วยในเรื่องอะไรเขาก็พูดออกมาอย่างสบายๆ แต่ในช่วงสุดท้ายสีหน้าของเขาก็จริงจังขึ้นมา

“การรับสมัคพนักงานเดี๋ยวฉันจะประกาศลงอินเทอร์เน็ตในเครือของฉันให้เองแต่เรื่องคุณภาพนั้นฉันไม่รับประกันเพราะนั่นเป็นหน้าที่ของพวกเธอ...ที่จะต้องตรวจสอบพวกเขาเอง!’’

นี่ไม่ใช่การเล่นขายของเพราะถ้าพลาดขึ้นมาเพียงครั้งเดียวก็มีโอกาสที่จะล้มละลายได้ทุกเมื่อดังนั้นเขาจึงอยากเห็นความสามารถของสองคนตรงหน้านี้ว่าพวกเขาจะแก้สถานการณ์นี้ด้วยวิธีการแบบไหน

แน่นอนว่าจางเจิ้นและต้วนหยางเข้าใจถึงเรื่องนี้ดีพวกเขาจึงไม่ได้มีความกดดันแม้แต่น้อย

ไม่นานทั้งสามคนก็ได้สนทนากันเล็กน้อยก่อนที่คนแซ่ต้าจะปลีกตัวออกไป

ต้วนหยางจึงพูดขึ้นมาทันทีว่า

“พรุ่งนี้สิ่งที่สําคัญที่สุดไม่ใช่พนักงานทั่วไปแต่เป็นผู้จัดการบัญชี!’’

ไม่ว่าจะเป็นบริษัทไหนก็ตามหากขาดแคลนผู้จัดการบัญชีที่มีความสามารถและประสบการณ์แล้ว...การเงินของบริษัทนั้นก็จะไม่ราบรื่น!

จางเจิ้นเห็นด้วยกับเรื่องนี้บอกได้ว่าแม้เขาจะเตรียมเรื่องสัญญากับพนักงานทั่วๆไปไว้แล้วเขาก็ยังไม่มั่นใจว่าจะมีผู้จัดการบัญชีที่มีความสามารถ มาสมัคงานที่บริษัทของเขา

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่…

เมี๊ยว!

จางเจิ้นได้กลับมาที่บ้านและเล่นกับเจ้าดําพอสักพักเขาก็ได้ทานอาหารกับครอบครัว ก่อนจะแยกตัวออกไปเหมือนเดิม

พริบตาวันต่อมาก็ได้มาถึง

ที่สํานักงานจึงได้ปรากฏคนมากมายให้เห็นพวกเขาล้วนมาสมัคงานในฐานะพนักงานทั่วๆไปดังนั้นเมื่อพวกเขาได้เห็นรายละเอียดเกี่ยวกับงาน และอัตราเงินเดือน พวกเขาก็ต้องมองและอ่านมันใหม่อีกครั้ง

รายละเอียดของงานมีอยู่ว่าทํางานวันละแปดชั่วโมงและวันเว้นวันทุกๆสิบห้าวันจะได้รับเงินครึ่งจํานวนของเงินเดือนคือสามหมื่นหยวนพอครบสามสิบวันแล้วก็จะได้รับเงินอีกสามหมื่นหยวน

หะ...หกหมื่นหยวน!

นี่ใช่เงินเดือนของพนักงานทั่วๆไปจริงๆเหรอ?

ทุกๆคนล้วนตกตะลึงแทบไม่อยากเชื่อในสายตาของตัวเองพวกเขารู้สึกราวกับว่าฝันไป ในความคิดของพวกเขางานที่เอื้อผลประโยชน์แบบนี้มันไม่ควรที่จะมีอยู่

ทางด้านต้วนหยางที่เห็นแบบนั้นก็เพียงยิ้มเพื่อยืนยันว่ามันเป็นความจริงในตอนแรกเขาก็เป็นเหมือนกับคนพวกนี้แต่พอคาดเดาได้ว่าเพื่อนของเขามีจุดประสงค์อะไร เขาก็เข้าใจได้ทันที

จะมีสักกี่คนที่ไม่ชอบวันหยุดและเงินเยอะๆ?

ไม่มีทาง!

เหตุนี้เองคนมากมายจึงได้เซ็นสัญญาเป็นพนักงานและได้รับเงินเดือนหนึ่งในสี่เป็นขวัญใจกลับบ้านไปบอกได้เลยว่าพวกเขาในตอนนี้ล้วนมีความประทับใจกับบริษัทนี้เป็นอย่างมากดังนั้นพวกเขาจึงมีความมุ่งมั่นที่จะตั้งใจทํางานในวันพรุ่งนี้สุดความสามารถ

ภายในเวลาไม่นานจํานวนพนักงานที่ต้องการก็ครบสองร้อยคนพอดี หนึ่งร้อยสําหรับวันพรุ่งนี้และอีกหนึ่งร้อยก็สําหรับวันต่อไป

นี่คือ...แผนซื้อใจพนักงานของจางเจิ้น!

แล้วแบบนี้จะมีสักกี่คนที่จะไม่ตั้งใจทํางานอย่างมีประสิทธิภาพ?

คงมีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่รู้!