หลังจากที่นพอุ้มเธอจากสระและพาไปที่ห้อง เขาก็ให้แต๋วดูแลเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอ ส่วนเขาก็จะกลับไปที่สระว่ายน้ำเพื่อคุยกับเจนจิราเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่แต่เมื่อเดินไปถึงก็เจอแต่ลิลลี่นั่งอ่านการ์ตูนอยู่ที่ศาลาเพียงคนเดียว ลิลลี่พอเห็นคุณอาเดินมาก็รีบถามอาการของน้ำ
ลิลลี่ :"อานพ พี่น้ำเป็ยังไงบ้างคะ"
นพ :"อาให้แต๋วดูแลเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ เท่าที่ดูน่าจะไม่เป็อะไรมากแล้วนะ"
ลิลลี่ :"หนูเห็นกับตาว่าน้าเจนนั่นแหละคะ ที่แกล้งผลักพี่น้ำลงไปในสระ"
ลิลลี่รีบบอกอาของเธอ
นพ: "ทำไมต้องทำกันรุนแรงขนาดนี้ คนเกือบจมน้ำ แล้วนี่เจนไปไหนละ อาจะคุยด้วยสักหน่อย"
ลิลลี่ :"โมโหที่อาลงไปช่วยพี่น้ำ หนีกลับไปแล้วล่ะคะ"
นพส่ายหัวเบา ๆ ความจริงเขาเองก็เบื่อนิสัยของเจนจิราที่คอยตามหึงหวงเขามานาน แต่เจนจิราเป็น้องสาวของภาคภูมิเพื่อนสนิทของเขา เลยไม่รู้จะทำยังไงกับเธอดี ที่ผ่านมาเขาก็ปฏิบัติกับเธอเหมือนน้องสาวมาโดยตลอด
ด้านในห้องของน้ำ ระหว่างที่แต๋วกำลังจะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้น้ำ น้ำก็รีบลุกขึ้นมานั่ง แต๋วถึงกับงงว่าทำไมเธอดูไม่ได้เป็อะไรเลย แล้วที่เดินแทบไม่ไหวตัวอ่อนปวกเปียกเมื่อกี้ละ คิดเสร็จก็หันมาจ้องน้ำเพื่อรอคำตอบ
น้ำเห็นหน้าแต๋งถึงกับนั่งหัวเราะ แล้วก็บอกแต๋วถึงแผนการแกล้งยายคุณเจนจิรา
น้ำ:"ความจริงแล้วชั้นว่ายน้ำเป็ แต่เมื่อยายคุณเจน้าแกล้งชั้นก่อน ก็เลยแกล้งกลับเสียเลย ฮ่าๆๆ"
แต๋ว :"ที่แกล้งเธอคงเพราะเห็นหน้าตาเธอสวย คงหึงคุณนพอีกแน่ๆ เธอตามไปจัดการสาวๆที่เข้ามาใกล้เ้านายตลอดแหละ "
น้ำ:"แต่ฉันยังไม่ได้อะไรเลยนะ แต่ตอนที่ฉันแกล้งจมน้ำแล้วเ้านายช่วยชั้นนะ ยายคุณเจนเธอดูโมโหมากเลยอะ"
แต๋ว:"แกก็จริงๆ เลยนะกล้าตอบโต้เธอ แต่ฉันชอบนะฮ่า ๆๆๆ แอบหมั่นใส้มานานแล้วเหมือนกัน"
น้ำ:"ฮ่าๆๆๆ งั้นชั้นไปอาบน้ำก่อนนะ เริ่มหนาว ๆ แล้วเนี่ย"
แต๋ว :"ไปๆ รีบไปเดี๋ยวไข้กิน แต่จากนี้ไปแกต้องระวังตัวเลยนะ คุณเจนคงไม่ยอมหยุดง่ายๆแน่"
น้ำ:"นั่นสินะ เอาไว้ก่อนละกัน ไปละนะ"
พูดจบก็รีบคว้าผ้าขนหนูอาบน้ำสระผม ออกมาเปลี่ยนชุดแล้วก็นอนเล่นอยู่ในห้อง โดดงานซะเลยวันนี้ ต้องนอนซมให้เนียนหน่อยไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ฮ่า ๆๆๆๆ นอนขำตัวเองที่วันนี้กล้าทำเื่แบบนี้
พอตกเย็นจากที่เธอจะแกล้งป่วย ดันป่วยจริงๆ ซะได้ นพก็เดินมาที่ห้องเพื่อดูว่าน้ำดีขึ้นหรือยัง เคาะห้องไปก็ไม่ออกมาเปิด นพจึงลองบิดประตู ปรากฏน้ำลืมล็อคห้องเพราะตอนที่แต๋วออกไป เธอก็ไม่ได้เดินไปที่ประตูอีก
นพเปิดห้องเข้าไปเห็นเธอนอนหลับอยู่ จึงแอบเดินเข้าไปมองใกล้ ๆ แอบคิดในใจ ยายนี่เวลานอนน่ารักเหมือนเด็กเลย
จังหวะกำลังจะห่มผ้าให้ มือก็ไปโดนแขนของน้ำ ถึงกับใตัวน้ำร้อนมาก
นพ:" เห้ยทำไมตัวเธอร้อนขนาดนี้เนี่ย"
นพรีบเดินออกห้องไปที่ครัวเพื่อหาน้ำและผ้ามาเช็ดตัวให้เธอ
ตอนแรกเขาก็ลังเลใจว่าจะไปเรียกแต๋วมาเช็ดดีมั้ย แต่พอไปเคาะห้องแต๋ว 2-3 ที แต๋วไม่เปิดคงหลับไปแล้วแถมยังเปิดเพลงลูกทุ่งซะเสียงดัง
นพ:"เอาวะ หลับๆ ตา เอาละกัน"
พูดจบก็รีบเช็ดตัวให้น้ำ แบบเก้ๆ กัง ๆ หลี่ตาดูบ้าง หลับตาบ้างเป็อันเสร็จ แล้วพยามปลุกน้ำให้กินยา นั่งเฝ้าเธออยู่คอยเช็ดตัวจนไข้ลดลง สักพักก็ง่วงนอนและเผลอหลับไปข้างๆ น้ำ