หนึ่งฝ่ามือพิชิตสวรรค์

หนึ่งร่างชายหนุ่มบินทะยานกลางฟากฟ้า ลั่วอู่หลินใช้เวลาสามวันในที่สุดเขาก็พบเห็นเมืองใหญ่ที่อยู่ใกล้เขตติดต่อระหว่างทิศเหนือกับทิศตะวันตกเสียที

ลั่วอู่หลินไม่รีรอรีบล่อนลงสู่พื้นเดินเท้าเข้าไปในเมือง จากนั้นก็หาโรงเตี้ยมแล้วสั่งอาหารมาสามสี่อย่าง ต้องบอกก่อนว่าเป้าหมายของเขาไม่ใช่การกินอาหารแต่เป็นการฟังข่าวคราวจากชาวบ้านและผู้ฝึกตนที่อยู่ที่นี่

"นี่ พวกเจ้าได้ยินข่าวหรือไม่ ตอนนี้คุณหนูใหญ่ของหอประมูลตระกูลฮั่วและผู้ติดตามหายไปอย่างไร้ร่องรอย หอประมูลตอนนี้เลยเกิดความโกลาหลยกใหญ่ แถมยังตั้งรางวัลเอาไว้สูงมากๆสำหรับคนที่พบเบาะแสของนาง"

"พอรู้อยู่บ้าง ได้ข่าวว่านางหายที่ด้านในเทือกเขานรกเยือกแข็ง สถานที่นั่นอันตรายมากแม้แต่ระดับเซียนยังไม่สามารถเข้าไป ข้าว่าเรื่องคุณหนูใหญ่คงหมดหวังเเล้วล่ะ ช่างน่าเสียดายความงามของนางยิ่งนัก"

'โอ้ ที่แท้เจ้าพวกนั้นปล่อยข่าวลือออกไปเช่นนี้สินะ ช่างเถอะๆอย่างไรเสียก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับข้า'ชายหนุ่มคิดในใจ มีหลากหลายข้อมูลที่ผ่านหูของเขา แต่ทว่ากลับไม่มีข้อมูลใดเลยที่เกี่ยวข้องกับดินแดนโบราณแห่งความว่างเปล่า ทำให้เขาเริ่มถอดใจจากนั้นจึงได้ใช้วิธีสุดท้ายนั่นคือการเข้าไปยังตำหนักข่าวสารตามที่ฮั่วฟางหรงได้แนะนำ

"ยินดีต้อนรับเจ้าค่ะ ไม่ทราบลูกค้าต้องการข่าวสารแบบใดเจ้าคะ"เมื่อเข้ามายังด้านในตำหนักข่าวสารที่สุดแสนจะโอ่อ่า พนักงานต้อนรับของที่นี่ก็เข้ามาหาเขาในทันทีพร้อมกับรอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้า

ลั่วอู่หลินในชุดคลุมสีดำจึงกล่าวด้วยเสียงอันเฉยชาไปว่า "ข้าต้องการข่าวสารในดินแดนโบราณแห่งความว่างเปล่า"

เพียงแค่ชายหนุ่มกล่าวออกมาเช่นนี้ พนักงานที่ยิ้มเมื่อครู่ก็ทำสีหน้าชะงักค้างไปครู่หนึ่งก่อนที่จะยิ้มออกมาอีกครั้ง "ดินแดนโบราณแห่งความว่างเปล่ามีข้อมูลสองระดับเจ้าค่ะ แบบคร่าวๆราคาหนึ่งล้านปราณทองแต่หากละเอียดหน่อยก็ห้าล้านปราณทอง ลูกค้าจะเลือกแบบไหนดีเจ้าค่ะ"

'หืม แพงปานนี้เชียว'ชายหนุ่มคิดในใจ แต่ที่เขาไม่รู้คือ ดินแดนโบราณแห่งความว่างเปล่านั้นมีคนที่ไปเยือนมากมายแต่ทว่าคนที่กลับมานั้นน้อยจนนับนิ้วได้เลยทีเดียวจึงไม่แปลกที่ข้อมูลจะหายาก

'เจ้าไม่จำเป็นต้องจ่ายมากมายขนาดนั้น เอาแค่ข้อมูลคร่าวๆก็พอ'ไฉ่เยว่เอ่อร์กล่าวขึ้นในใจ หากล่วงรู้ไปเสียหมดการผจญภัยจะไปตื่นเต้นได้อย่างไรกัน อีกทั้งนางยังอยากให้ลั่วอู่หลินได้พบเจอกับความยากลำบากเสียบ้างไม่เช่นนั้นการพัฒนาทางด้านประสบการณ์การต่อสู้ของเขาคงจะช้าเป็นเต่าคลานเป็นแน่

"ข้าขอซื้อข้อมูลแบบคร่าวๆก็พอ"ลั่วอู่หลินทำตามที่ไฉ่เยว่เอ่อร์บอก พนักงานยกยิ้มและพยักหน้าก่อนจะเดินเข้าไปหยิบป้ายหยกสีเขียวที่มีอักษรคำว่า 'โบราณ' สลักเอาไว้มาให้ชายหนุ่มโดยไม่รอช้า เมื่อแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้นลั่วอู่หลินก็เดินออกไป

"เห้อ มีคนรนหาที่ตายอีกแล้วหรือ น่าเสียดายๆ"พนักงานคนเมื่อครู่มองแผ่นหลังของชายหนุ่มและถอนหายใจยาวออกมาก่อนจะเดินไปหาลูกค้าคนอื่นเพื่อทำงานต่อ

ในเวลาเดียวกันลั่วอู่หลินก็เข้ามายังหอคอยชั้นที่ห้าในทันทีก่อนที่จะซึมซับข้อมูลที่ได้มาจากตำหนักข่าวสารในทันที ข้อมูลที่หยกนี้แสดงอย่างแรกแน่นอนว่าเป็นลักษณะชัยภูมิและขุมกำลังต่างๆด้านใน ซึ่งชายหนุ่มก็แปลกใจยิ่ง ในดินแดนแห่งการฆ่าฟันเช่นนั้นมันจำเป็นต้องมีขุมกำลังด้วยอย่างนั้นหรือ

แต่ไฉ่เยว่เอ่อร์ก็ให้ความกระจ่างแก่เขาว่า ไม่ว่าที่ใดก็ย่อมมีคนที่อยากกุมอำนาจที่เหนือคนทั่วไปและการที่จะทำเช่นนั้นได้ต้องสร้างกลุ่มที่แข็งแกร่งขึ้นมา เมื่อได้ยินเช่นนี้ลั่วอู่หลินก็ไม่นึกสงสัยและออกเดินทางต่อในทันที เพราะหนทางข้างหน้านั้นยังอีกยาวไกล

"พี่สาว จากข้อมูลที่ได้มาดูเหมือนว่าด้านในมิติโบราณจะมีสถานที่แปลกๆอยู่เยอะมาก แถมยังดูเหมือนว่าจะยังมีพื้นที่ๆไม่ได้สำรวจอีกมากมาย เป็นไปได้หรือไม่ว่ามันจะมีโชควาสนาซ่อนอยู่"ชายหนุ่มกล่าวถามขณะที่บินทยานไปไกล

"ย่อมต้องเป็นไปได้อย่างแน่นอน แต่เจ้าเองก็ไม่ควรประมาทเข้าไปยังเขตที่ยังไม่ได้สำรวจสุ่มสี่สุ่มห้า อีกทั้งสิ่งที่เจ้าควรระมัดระวังที่สุดคือผู้คนด้านในนั้น แม้ในหยกจะบันทึกเอาไว้ว่ามันมีขุมกำลังหรือกลุ่มย่อยมากมายก็ตามที"ลั่วอู่หลินพยักหน้าอย่างเข้าใจในสิ่งที่ไฉ่เยว่เอ่อร์พยายามจะสื่อ

ชายหนุ่มใช้เวลาถึงสามเดือนเต็มๆสำหรับการเดินทาง ในที่สุดก็มาถึงยังเมืองเล็กๆหน้าประตูทางเข้าดินแดนโบราณแห่งความว่างเปล่าเสียที ต้องบอกเลยว่าเพียงแค่มาถึงหน้าปากทางเข้าก็ทำเอาลั่วอู่หลินขนลุกขนชันไปหมดเพราะบรรยากาศของที่นี่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและไอสังหารที่รุนแรง หากคนทั่วไปหรือพวกตบะน้อยๆเข้ามาก็น่าจะอาเจียนกันพักใหญ่

"น้องชาย นับจากนี้เจ้าทำตัวโหดเหี้ยมเข้าไว้"ไฉ่เยว่เอ่อร์กล่าวตักเตือน ลั่วอู่หลินพยักหน้ารับตอบก่อนที่ใบหน้าและสายตาของเขาก็พลันเย็นชาราวกับเป็นคนละคน

ต้องบอกก่อนว่าชายหนุ่มมีทักษะการแสดงที่ยอดเยี่ยมอยู่แล้ว อาจจะยอดเยี่ยมยิ่งกว่าทักษะการต่อสู้เลยก็ได้ ดังนั้นแค่แสดงความโหดเหี้ยมออกมาก็ไม่นับเป็นอะไรมากมายสำหรับเขา

"พี่สาวเราจะเข้าไปเลยดีหรือไม่"ลั่วอู่หลินกล่าว น้ำเสียงของเขาเรียกได้ว่าเย็นยะเยือกราวกับคนที่ไม่สนใจผู้ใด ไฉ่เยว่เอ่อร์ในทะเลแห่งจิตพยักหน้ารับตอบชายหนุ่มอย่างว่าง่าย แต่ใครจะรู้ว่าตอนนี้ในใจของนางอยากจะร้องไห้ยิ่ง

ถึงจะรู้ว่าทักษะการแสดงของลั่วอู่หลินจะยอดเยี่ยมมากก็เถอะ แต่นางก็ไม่คิดว่าเขาจะปรับอารมณ์ได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ นี่ถ้าหากไม่ใช่ว่านางล่วงรู้ความคิดของอีกฝ่ายคงจะคิดว่าน้องชายคนนี้เปลี่ยนไปทั้งกายใจแล้วเป็นแน่แท้

ภายในเมืองที่คล้ายเหมือนจะรกร้างและเต็มไปด้วยไอปราณสีเลือด ลั่วอู่หลินในชุดคลุมดำเดินไปเข้าไปช้าๆสายตามองไปทั่วบริเวณและระวังตัวอยู่ตลอดเวลา

แน่นอนเมื่อมีคนเข้ามาใหม่ย่อมเป็นที่จับตามองของทุกคนที่อยู่ที่นี่ ดังนั้นลั่วอู่หลินจึงสัมผัสได้ถึงการถูกจ้องมองแม้ว่าจะไม่รู้ตำแหน่งหรือทิศทางที่แน่ชัดก็ตาม

"ระวังตัวเอาไว้ พวกมันเฝ้ามองและรอให้เจ้าเข้าไปในดินแดนโบราณแห่งความว่างเปล่าและฆ่าเจ้าในภายหลัง"ไฉ่เยว่เอ่อร์กล่าวเตือน ลั่วอู่หลินก็พลันแสยะยิ้มออกมา จะฆ่าเขาอย่างนั้นหรือ นั่นก็ต้องมาลองดูกันว่าอีกฝ่ายมีความสามารถมากพอหรือไม่

ชายหนุ่มเดินผ่านเมืองและข้ามผ่านประตูดินแดนโบราณ เมื่อผ่านมาได้ก็ปรากฏจิตสังหารอันบ้าคลั่งที่ถาโถมใส่ร่างกายในทันที พร้อมด้วยมีกลุ่มชายฉกรรจ์นับสิบคนที่พุ่งมาล้อมเขาเอาไว้ ใบหน้าของพวกมันเต็มไปด้วยความชั่วร้ายและรอยยิ้มที่น่ารังเกียจยิ่ง

'เก้าคนอยู่ในระดับวีรชนขั้นที่ห้าขึ้นไปและมีหนึ่งคนอยู่ระดับจอมปราชญ์ขั้นที่หนึ่ง'ลั่วอู่หลินกล่าวขึ้นในใจ ทว่าทันใดนั้นเองคมดาบมากมายก็พุ่งตรงมายังเขาโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

แน่นอนคนพวกนี้ล้วนแต่มีจิตสังหารที่รุนแรงยิ่งและกระหายการฆ่าฟัน จึงไม่แปลกที่พวกมันจะไม่คิดจะเสวนาและจ้องแต่จะสังหารเป้าหมายเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

ลั่วอู่หลินเบิกเนตรอสรพิษสวรรค์ออกมา จากนั้นกระโดดหลบคมดาบนั้นในทันที ในเมื่อเป็นเช่นนี้ชายหนุ่มก็คิดว่าดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องเสียเวลา

เคียวปีศาจสีดำถูกเผยออกมา และฟาดฟันคมดาบที่เหลือไปจนหมดสิ้น ลั่วอู่หลินระเบิดสายฟ้าทมิฬพุ่งเข้าใส่เจ้าคมดาบเมื่อครู่และฟันมันจนตัวขาดเป็นสองท่อนโดยที่มันยังไม่ทันได้รู้ตัวด้วยซ้ำ

"อ๊ากกก!!"

เสียงกรีดร้องสุดท้ายของมันดังขึ้นมาทำให้อีกเก้าคนที่เหลือต้องหันไปมองที่ชายคนนั้นเป็นตาเดียว ซึ่งสิ่งที่พวกมันเห็นก็คือตอนนี้สหายคนหนึ่งของมันได้ตายตกลงไปแล้วด้วยสภาพที่น่าสังเวชยิ่งพร้อมกับชายในชุดคลุมดำที่กำลังสลัดคราบเลือดออกจากเคียวและมองมาที่พวกมันด้วยจิตสังหารอันมากล้นจนทำให้พวกมันเห็นภาพมายากองศพเป็นภูเขาอยู่ตรงหน้า