CHESS:พลิกกระดานเทพ

    ตอนที่ 6.1 เรื่องราวนะอีกฟากฝั่ง

         เซบาสเตียนบินผ่านประตูวาปมาเรื่อยๆ จนใกล้ถึงชั้นที่ 1 ระบบก็พูดขึ้นมาว่า


     


        [ระบบ:ใกล้ถึงชั้นที่ 1 แล้วอยากไปที่ไหนก่อน]


     


        \เซบาสเตียน:ไปที่ฟากอนก่อน เพราะบินเข้าไปด้วยร่างนี้ คนน่าจะไม่ค่อยแตกตื่นเท่าไหร่นัก/


     


        [ระบบ:เป็นความคิดที่ดี งั้นทางนี้จะเปิดประตูวาปให้เหนืออาณาจักรฟากอน]


     


        \เซบาสเตียน:ฝากด้วยขอรับ/


     


        [ระบบ:กำลังจะเปิดประตูวาปเหนืออาณาจักรฟากอนใน 3 2 1]


     


        หลังจากระบบพูดจบก็มีประตูวาปมาโผล่ตรงหน้าของเซบาสเตียนทันที ทางด้านเซบาสเตียนก็เข้าไปโดยไม่ลังเล พอเข้าไปภาพก็ตัดและเปลี่ยนเป็นวิวทิวทัศน์เหนือเมืองขนาดใหญ่รูปทรงหกเหลี่ยมและมีประสาทขนาดใหญ่อยู่ตรงกลาง  เซบาสเตียนไม่รอช้ารีบบินลงไปที่ลานกว้างหน้าปราสาททันที


     


        \???:!!!/


     


        \???:พวกท่านรู้สึกถึงมันไหมค่ะ/


     


        \???:เจ้าก็รู้สึกถึงมานาอันมหาสารเช่นกันสินะ/


     


        \???:ข้าก็รู้สึกถึงเช่นกัน และก็เหมือนเขาไม่อยากปกปิดมันเลย/


     


        \???:เอะ! ท่านพ่อ ท่านพี่คะ  เหมือนเขากำลังมาทางนี้นะค่ะ/


     


        \???:หืม... ใช่เหมือนเจ้าของมานากำลังจะมาทางนี้น่ะ เราไปต้อนรับเขาหน่อยดีกว่า/


     


        ในตอนที่ทั้ง 3 กำลังจะเดินออกไปก็มีเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นมา


     


        "ก็อกๆ"


     


        \???:เข้ามา/


     


        \???:มีเรื่องจะมารายงานขอรับ/


     


        \???:ว่ามา/


     


        \???:มีมังกรสีเงินขนาดใหญ่ที่อยู่ดีๆ ก็มาโผล่เหนือเมืองและกำลังตรงมาที่ปราสาท เราควรทำอย่างไรดีขอรับ/


     


        \???:มังกรสีเงิน... ท่านพ่อคะหรือว่าท่านลุงมาเหรอคะ/


     


        \???:เรายังสรุปไม่ได้หรอกน่ะ/


     


        \???:มังกรสีเงินนอกจากท่านลุงก็ไม่มีตนอื่นแล้ว แต่แบบนี้มันแปลกไปนะครับ/


     


        \???:ก็ใช่เพราะปกติลุงของพวกเจ้าถ้าไม่สำคัญจริงๆ เขาแถบจะไม่ใช่ร่างมังกรเลย/


     


        \???/???:ก็ใช่ครับ/ก็ใช่ค่ะ/


     


        \???:... ออกคำสั่งไปไม่ต้องทำอะไรทั้งสิ้นปล่อยให้เขาเข้ามา/


     


        \???:รับทราบขอรับ/


     


        \???:งั้นพวกเราออกไปต้อนรับเขากันเถอะ... อ้อใช่ลูน่าฝากเจ้าไปเรียกแม่เจ้าด้วยล่ะ/


     


        \ลูน่า:ได้เลยคะท่านพ่อ/


     


        แล้วลูน่าก็แยกออกไป ส่วนอีก 2 ตนก็เดินไปที่ลานกว้างหน้าปราสาท ตัดมาทางด้านเซบาสเตียน


     


       '\เซบาสเตียน:ข้าน่าจะลงตรงลานหน้าปราสาทได้นะ/'


     


       แล้วเซบาสก็ลดความเร็วลงและค่อยๆลงที่ลานกว้างหน้าปราสาท พอลงมาแล้วก็ไม่ได้มีทหารหรือใคร เซบาสเตียนที่เห็นแบบนั้นก็งงๆ ก่อนที่จะกลับร่างคนที่ใส่ชุดพ่อบ้าน ทันใดนั้นเองก็มีเสียงพูดดังมาจากทางเดิน


     


        \???:ยินดีต้อนรับท่านพี่ กาเร ออนเต้/


     


        \เซบาสเตียน:ข้าไม่ได้มาในฐานะนั้น ข้ามาในฐานะเซบาสเตียนผู้ส่งสารจากผู้ดูแล/


     


        ???ที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยืนนิ่งๆสักแปป ก่อนที่จะโค้งเล็กน้อยให้เซบาสเตียนและพูดขึ้นมาว่า


     


        \???:... ข้าเข้าใจแล้วท่านผู้สงสาร ท่านมีเรื่องอันใดมาแจ้งหรือ/


     


        แล้วเซบาสเตียนก็ยื่นจดหมายให้ ทางด้าน???ที่เห็นก็รับและเปิดจดหมายและอ่านอย่างรวดเร็ว


     


        \???:เราตอบรับคำขอและจะไปเตรียมตัวเดี่ยวนี้/


     


        \เซบาสเตียน:เป็นคำตอบที่ดี/


     


        \???:เพื่ออาณาจักรแล้วข้านั้นไม่เคยลังเล/


     


        \เซบาสเตียน:... ก็ทำตัวสมกับเป็นราชามังกรได้นิ/


     


       '\เซบาสเตียน:ระบบ เปิดประตูวาปให้ข้าไปอาณาจักรเอลฟ์ด้วยขอรับ/'


     


        [ระบบ:มีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย ทางนี้จะส่งนายไปกลางที่ประชุมของพวกเอลฟ์เลย]


     


        \เซบาสเตียน:เกิดอะไรขึ้นงั้นรึขอรับ/


     


        [ระบบ:.... ใช่มีเรื่องนิดหน่อย แต่ยังหาข้อสรุปไม่ได้ แต่ถ้าได้เมื่อไหร่จะแจ้งให้ทราบ]


     


        \เซบาสเตียน:... ข้าเข้าใจแล้ว ฝากจัดการด้วย/


     


        แล้วก็มีประตูวาปโผล่มาตรงหน้าของเขา เซบาสเตียนที่เห็นก็จะเดินเข้าไป แต่ตอนนั้นเองก็มีเสียงผู้หญิงเรียกมาจากด้านหลังเซบาสเตียนที่ได้ยินก็ถึงกลับหันไปดู


     


        \???:ท่านพี่!!!/


     


        และเสียงที่เรียกคือหญิงสาวสวยใส่ชุดเดรสสไตล์ Rococo และก็อุ้มทารกมาด้วย และเจ้าของเสียงนั้นก็คือน้องสาวของเซบาสเตียน ที่กำลังอุ่มหลานคนล่าสุดมาด้วย เซบาสเตียนที่ได้ยินก็จะหันตัวไป แต่ตอนนั้นเองเขาก็เตือนสติตัวเองได้และเดินเข้าประตูไป 


     


        \เซบาสเตียน:ยัง ยังไม่ใช่ตอนนี้ ข้าต้องทำงานที่นายหญิงมอบหมายมาเสียก่อน/


     


        [ระบบ:.....]


     


        ทางด้านน้องสาวของเซบาสเตียนที่เห็นว่าเขาหันมาก็ดีใจ ก่อนที่ความดีใจจะหายไปเพราะเซบาสเตียนนั้นหันกลับไปและเดินเข้าประตูวาปไป


     


        \น้องสาวของเซบาสเตียน:ท่านพี่ ท่านพี่!!/


     


        แล้วเธอก็เดินจะเข้าไปหาเซบาสเตียน แต่ก็โดนราชามังกรหรือสามีของเธอห้ามไว้ก่อน


     


        \ราชามังกร:ช้าก่อนฟรีโอนา ท่านเซบาสเตียนมีเรื่องที่ต้องทำ/


     


        \ฟรีโอนา:เมื่อกี้ท่านเรียกท่านพี่ว่าอะไรน่ะ/


     


        แล้วราชามังกรก็เอาจดหมายให้ฟรีโอนาดู และเนื้อหาในจดหมายก็มีดังนี้


        แจ้งให้เหล่ามังกรทราบ ตอนนี้ได้มีการพบสิ่งมีชีวิตติดคอรัปชั่นที่ชั้น 0 ข้าผู้ดูแลหอคอยอยากจะยืมแรงเหล่ามังกรเพื่อจัดการเหล่าสิ่งมีชีวิตติดคอรัปชั่น แน่นอนมันไม่ฟรีและค่าตอบแทนครั้งนี้คือขออะไรจากข้าก็ได้ 1 อย่าง แต่ จง จำ ไว้ อย่า โลภ


     


        \ฟรีโอน่า:สิ่งมีชีวิตติดคอรัปชั่น... แบบนี้มันอันตรายไม่ใช่เหรอคะที่รัก/


     


        \ราชามังกร:ข้ารู้ว่าอันตราย แต่เราไม่ได้ไปกลุ่มเดี่ยวแน่นอน เพราะจากท่านเซบาสรีบไปที่อื่นต่อแบบนี้/


     


        \ฟรีโอน่า:แต่-/


     


        \ราชามังกร:ไม่มีแต่ เพราะข้ารับปากไปแล้ว แถมรางวัลนี้มันก็สูงสุดๆด้วย/


     


        \ฟรีโอน่า:... งั้นระวังตัวด้วยน่ะที่รัก/


     


        \ราชามังกร:แน่นอนอยู่แล้วจ่ะ/


     


       ทางด้านเซบาสเตียนหลังผ่านประตูวาปมา ก็มาโผล่กลางห้องประชุมของเหล่าเอลฟ์ทันที เหล่าเอลฟ์ที่เห็นก็พากันงง เซบาสเตียนที่เห็นแบบนั้นก็ชิงพูดขึ้นมาก่อนว่า


     


        \เซบาสเตียน:เหล่าเอลฟ์ทั้งหลายจงฟัง ข้าคือผู้ส่งสารของผู้ดูแล... บัดนี้ผู้ดูแลได้สงสารมาถึงพวกเจ้าจงเปิดดู/


     


        เซบาสเตียนได้เอาจดหมายออกมาและยืนไปด้านหน้า เหล่าเอลฟ์ที่ได้ยินเซบาสเตียนพูดมาแบบนั้นก็คุยซุบซิบกัน


     


        {???:เจ้าว่าเขาใช่ตัวจริงหรือเปล่า}


     


        {???:ข้าไม่รู้ แต่เขาเปิดประตูวาปผ่านการป้องกันของหอประชุมเข้ามาได้ก็น่าจะใช้ตัวจริง}


     


        {???:อย่าเพิ่งสรุปไปเขาอาจจะไม่ใช่ตัวจริงก็ได้}


     


        {???:ทำได้ขนาดนี้เจ้าคิดว่าไม่ใช่ตัวจริงงั้นหรือ}


     


        ในตอนที่เหล่าเอลฟ์กำลังโต้เถียงกันนั้น ก็ได้มีเสียงหนึ่งพูดขึ้นมา


     


        {???:หยุด! ไปเอาจดหมายนั้นมาให้ข้า}


     


        และเจ้าของนั้นก็ดังมาจากตรงกลาง เธอเอลฟ์หญิงสวมมงกุฎที่ทำมาจากไม้มีหูที่ยาวกว่าเอลฟ์ตนอื่นๆ และมีดวงตาสีทอง


     


        {???:แต่องค์ราชินีขอรับ}


     


        {องค์ราชินี:ไม่มีแต่}


     


        เหล่าเอลฟ์ที่ได้ยินองค์ราชินีกล่าวเช่นนั้นก็พากันเงียบไปสักแปป ก่อนที่จะมีคนเดินออกมาและก็ไปรับจดหมายจากเซบาสเตียนไปให้องค์ราชินี ทันทีที่ได้รับจดหมายองค์ราชินีก็เปิดอ่านทันที


     


        {องค์ราชินี:... เรายินดีรับข้อเสนอนี้}


     


       \เซบาสเตียน:ชังเป็นคำตอบที่ชาญฉลาด ข้าหวังว่าท่านจะรวบรวมคนได้โดยเร็ว/


     


        {ราชินีเอลฟ์:ข้าจะรวบรวมให้เร็วที่สุด}


     


        \เซบาสเตียน:งั้นกระผมจะไปรอที่หน้าป่านะขอรับ/


     


       '\เซบาสเตียน:ระบบ เปิดประตูวาปให้ข้าด้วยขอรับ/'


     


        เซบาสเตียนโค้งตัวให้องค์ราชินี ทางด้านองค์ราชินีเองก็โค้งศีรษะลงเล็กน้อยเป็นการตอบรับ เซบาสที่เห็นก็ยืดตัวขึ้นและก็กลับหลังหันและเข้าประตูวาปที่โผล่มา


     


        {???:ท่านองค์ราชินี ในจดหมายนั้นมีอะไรหรือ}


     


        {องค์ราชินี:เอาไปให้พวกเขาอ่าน}


     


       องค์ราชินียืนจดหมายให้คนรับใช้ คนรับใช้ที่เห็นก็รีบเข้าไปรับและก็นำไปให้เหล่าเอลฟ์อ่านทันที


     


        {???:ข้าดูก่อน}


     


        {???:ไม่ๆ ข้าดูก่อน}


     


        {???:ไม่ข้าต่างหาก}


     


        องค์ราชินีที่เห็นแบบนั้น ก็พูดขึ้นมาว่า


     


        {องค์ราชินี:นี้หรือเหล่าผู้อาวุโสอายุหลายร้อยปี เล่นกันอย่างกับเด็ก}


     


        {???:ที่เป็นแบบนี้เพราะเหล่าผู้อาวุโสพึ่งผ่านพิธีกำเนิดใหม่กัน... แต่แบบนี้ก็ดูตลกดีไม่ใช่หรือค่ะ}


     


        {???:วีซ่า ใครบอกให้เจ้าพูดแบบนั้นกับท่านแม่แบบนั้-}


     


        และเสียงทั้ง 2 ที่พูดมาเมื่อกี้ก็คือเสียงของคนใช้ที่ยืนใกล้องค์ราชินีนั้นเอง โดยที่ทั้งคู่คือลูกขององค์ราชินีและกำลังตามติดเธอเพื่อศึกษางานอยู่นั้นเอง


     


        {วีซ่า:เจ้าพึ่งหลุดปากว่าท่านแม่สิน่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า}


     


        {???:เจ้า!}


     


        {องค์ราชินี:หลุดเลย วีซ่า วาโก้ ข้าจะไปพักแล้ว}


     


        {วีซ่า/วาโก้:ครับ/ค่ะ}


     


        {องค์ราชินี:... หลังจากนี้ไปนั่งสมาธิคนล่ะ 5 ชั่วโมงด้วยล่ะ}


     


        {วาโก้:เพราะเจ้านั้นแหละ}


     


        {วีซ่า:เพราะเจ้านั้นแหละ}


     


        ทั้งคู่ที่เดินตามองค์ราชินีก็ยังทะเลาะกันอยู่ องค์ราชินีที่เห็นแบบนั้นก็พูดขึ้นมาว่า


     


        {องค์ราชินี:เพิ่มอีกคนล่ะ 2 ชั่วโมง และถ้าพวกเจ้า 2 คนยังไม่หยุดข้าจะเพิ่มอีก 2 ชั้วโมง}


     


        ทั้งสองที่ได้ยินแบบนั้นก็เลิกทะเลาะกันและตามองค์ราชินีออกไปเงียบๆ ทางด้านเหล่าผู้อาวุโสก็แย่งจดหมายเสร็จแล้ว


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 2:ข้าได้แล้ว}


     


        แล้วเขาก็อ่านทันที


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 2:ข้าผู้ดูแลมีเรื่องจะแจ้งให้พวกเจ้าเหล่าเอลฟ์ทราบ ตอนนี้ข้าได้พบสิ่งมีชีวิตติดคอรัปชั่นที่ชั้น 0 ข้าอยากยืมแรงพวกเจ้าพร้อมกับเหล่ามังกรในการปราบพวกมัน แน่ว่าไม่ฟรีข้าจะให้รางวัลพวกเจ้าเป็นสัญญาปกป้อง 50 ปีอีกอย่างอย่าลืมเอาผู้รักษาไปด้วยข้าขอคนเก่งๆ จากผู้ดูแล}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 5:กำจัดสิ่งมีชีวิตติดคอรัปชั่นแลกกับสัญญาคลุมครอง 50 ปีงั้นรึ}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 7:ถ้าพูดถึงพวกติดคอชั่นมันก็อันตรายไม่ใช่เล่นๆเลยน่ะ}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 4:แต่อย่าลืมน่ะว่าเหล่ามังกรไปด้วย}


     


        เหล่าผู้อาวุโสทุกคนต่างพากันคุยถึงผลดีและผลเสียของคำขอนี้ พวกเขาคุยกันไปแบบนั้นสักพัก จนผู้อาวุโสอันดับที่ 1 ที่ไม่ได้พูดอะไรตั้งแต่ต้นก็ได้พูดขึ้นมาว่า


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับที่ 1:ข้าว่าเราต้องรับข้อเสนอนี้}


     


        เหล่าผู้อาวุโสทุกคนก็ได้เงียบก่อนที่ผู้อาวุโสคนอื่นจะถามเขาว่า


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับที่ 2:ช่วยบอกพวกเราด้วยว่าทำไมต้องรับคำขอนี้}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 1:ก็ง่ายๆ เพราะในคำขอนี้มีนัยยะสำคัญอยู่ 2 อย่าง 1 เราไปช่วยในครั้งนี้ไม่ไปได้ในฐานะหน่วยโจมตีแต่ไปเป็นผู้สนับสนุน เพราะในคำขอมีบอกว่ามังกรไปด้วย แถมจากประโยคสุดท้ายที่ขอผู้รักษาเก่งๆแบบนี้ก็เป็นรับประกันว่าเราไปสนับสนุน...}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 4:ข้าเข้าใจแล้ว เป็นแบบนี้เองสิน่ะ อืมๆ}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 2:แล้วอีกนัยยะสำคัญหนึ่งละครับ}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 1:... ความเชื่อใจที่ผู้ดูแลมีต่อเรา}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 7:เออ~ ยังไงครับ}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับหนึ่ง 1:งั้นพวกเจ้าลองคิดดูน่ะ มังกรนั้นสามารถใช้เวทย์รักษาได้แน่นอนอยู่แล้ว แต่ทำไมผู้ดูแลถึงยังส่งคำขอนี้มาให้พวกเราล่ะ}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 6:... เพราะความเชื่อใจ?}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 1:ใช่เพราะความเชื่อใจในฝีมือพวกเราผู้ดูแลถึงส่งคำขอนี้มา แถมเรายังได้สัญญาคลุมครองมาด้วย}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 2:งั้นเราต้องรับคำขอนี้และทำตามความคาดหวังให้ได้สิน่ะครับ}


     


        เหมือนว่าตอนนี้การประชุมจะได้ผลเป็นเอกฉันท์แล้วว่าจะรับคำขอนี้ และพากันจะไปคัดเลือกคน


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 3:งั้นพวกเราไปคัดคนที่จะไปกันเถอะ}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 2/4/5/6/7:ข้าไปด้วย}


     


        แล้วเหล่าผู้ก็ออกจากห้องประชุมและไปหาองค์ราชินี พวกเขาเดินไปทั่นจนไปเจอพระองค์กำลังขัดคนที่จะไปอยู่ที่ห้องระเบียง พอมาถึงพวกเข้าก็เคาะประตู


     


        (ก็อกๆ)


     


        {องค์ราชินี:เข้ามา}


     


        พอได้ยินคำอนุญาตเหล่าผู้อาวุโสก็พากันเข้าไปในห้อง


     


        {ผู้อาวุโสอันดับที่ 1:ขออนุญาต}


     


        {องค์ราชินี:ประชุมกันเสร็จแล้งงั้นรึ}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับ 1:เสร็จแล้วองค์ราชินี}


     


        {องค์ราชินี:ผลล่ะ}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับที่ 1:เราควรรับคำขอนี้}


     


        {องค์ราชินี:หืม ชังเป็นคำตอบที่น่ารับฟังจริงๆ}


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับที่ 1:ยินดีขอรับ}


     


        ในระหว่างที่ผู้อาวุโสและองค์ราชินีกำลังคุยกันอยู่ก็มีเสียงของวีซ่าดังมาจากหลังผู้อาวุโส่และพูดขึ้นมาว่า


     


        {วีซ่า:ขอประทานอภัยที่ขัดการสนทนา ดิฉันมีเรื่องที่ต้องบอกฝ่าบาท}


     


        เหล่าผู้อาวุโสที่ได้ยินเสียงวีซ่าจากด้านหลังก็พากันหันไปหา


     


        {เอลฟ์อาวุโสอันดับที่ 1:เชิญ}


     


        {วีซ่า:เรียนฝ่าบาท ตอนนี้ดิฉันได้ไปเรียกท่าน เรติน่ามาให้แล้วค่ะ}


     


        {องค์ราชินี:แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน}


     


        {วีซ่า:รออยู่หน้าห้องแล้วค่ะ}


     


        {องค์ราชินี:ให้เธอเข้ามา}


     


        {วีซ่า:ตามประสงค์ค่ะ}


     


        แล้ววีซ่าก็ถอยออกไป ผ่านไปสักครู่ก็มีเสียงหญิงสาวพูดขึ้นมาว่า


     


        {เรติน่า:ขออนุญาตค่ะ ฝ่าบาท}


     


        {องค์ราชินี:... มาตรงนี้สิ}


     


        {เรติน่า:ค่ะ}


     


        แล้วราชินีก็เรียกเรติน่าไปยืนข้างๆตรงริมระเบียง พอเรติน่าไปยืนตรงนั้น ราชินีก็พูดขึ้นมาว่า


     


        {องค์ราชินี:มองลงไปด้านล้างนั้น แล้วบอกข้าว่าเจ้าเห็นอะไรบ้าง}


     


        {เรติน่า:...}


     


        แล้วเรติน่าก็มองลงไปด้านล่างตามที่องค์ราชินีบอก เรติน่าได้เห็นผู้คนมากมายกำลังเดินไปมาอย่างเร่งรีบ


     


        {องค์ราชินี:เจ้าเห็นอะไรบ้าง}


     


        {เรติน่า:ผู้คนที่กำลังเดินอย่างเร่งรีบและก็...}


     


        {องค์ราชินี:...}


     


        {เรติน่า:และก็... เหล่าเอลฟ์ที่กำลังเข้าแถวเหมือนกำลังจะไปทำภารกิจอะไรสักอย่าง.. เพค่ะ}


     


        {องค์ราชินี:ใช่ พวกเขากำลังจ่ะไปทำภารกิจและเจ้าจะได้เป็นผู้นำ}


     


        {เรติน่า:อะ เอะ! หนะ หนูเหรอค่ะ!}


     


        {ผู้อาวุโสลำดับที่ 1:สำรวมด้วย ว่าที่ราชินีคนต่อไป}


     


        {เรติน่า:เอ๋! แล้วพี่สตาฟอลล่ะค่ะ}


     


        {องค์ราชินี:...}


     


        {เอลฟ์อาวุโสลำดับที่ 2:ข้าขอเป็นคนอธิบายเองขอรับ}


     


        {องค์ราชินี:เชิญ}


     


        {ผู้อาวุโสลำดับที่ 2:เรื่องนี้ยังไม่มีการเปิดเผย แต่เมื่อเจ้า.. ไม่สิท่านจะได้เป็นผู้สืบทอดแล้วจึงมีสิทธิรู้ ตอนนี้สตาฟอลหมดสิทธิ์ในการขึ้นเป็นราชินีแล้ว เนื่องจากเธอได้มอบจูบแรกให้ใครไม่รู้ นั้นทำให้เธอถูกขังในห้องบำเพ็ญที่ใต้ต้นอิกดราซิลย์อยู่น่ะตอนนี้}


     


        {เรติน่า:ท่านพี่ ทำแบบนั้นจริงๆเหรอค่ะฝ่าบาท}


     


       {ราชินี:... ต่อไปนี้ให้เรียกข้าว่าท่านแม่}


     


        {เรติน่า:.. รับทราบค่ะ ท่านแม่}


     


        {ราชินี:ใช่มันเป็นเรื่องจริง ตอนนี้เราไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่า สตา... เธอคนนั้นได้ไปมอบจูบแรกให้ใคร เราทำการสอบสวนเธอแล้วแต่เธอไม่ปริปากพูดถึงเลย นั้นเลยทำให้เราต้องลงโทษเธออย่างเดี่ยว ส่วนรายละเอียดถ้าเจ้าอยากรู้ข้าจะส่งให้เจ้าผ่าน วีซ่าเอง}


     


        {เรติน่า:รับทราบค่ะฝ่-.. ท่านแม่}


     


        {ราชินี:ถ้าเจ้าเข้าใจแล้ว ข้าจะเล่าภารกิจและรายเอียดให้ฟัง และเจ้าจงไปเตรียมตัวซ่ะ}


     


        {เรติน่า:รับทราบค่ะท่านแม่...}


     


        แล้วของราชินีก็เล่าเรื่องเนื้อหาจดหมายให้ เรติน่าฟังพร้อมกับแนะนำเธอเกี่ยวกับสิ่งที่ต้องทำและระวัง ซึ่งเรติน่าก็รับฟังอย่างตั้งใจ พอแนะนำเสร็จแล้วองค์ราชินีก็พูดขึ้นมาว่า


     


        {ราชินี:เอาล่ะ เมื่อเจ้าเข้าใจแล้ว ก็จงไปเตรียมตัวเถอะ}


     


        {เรติน่า:รับทราบค่ะท่านแม่}


     


        แล้วเรติน่าก็ถอยออกไปและออกไปทางประตู พอเรติน่าออกไปสักครู่ องค์ราชินีก็พูดขึ้นมาว่า


     


        {ราชินี:นี้คือสิ่งที่พวกเจ้าต้องการใช่ไหม}


     


        {ผู้อาวุโสอันดับที่ 1:ข้าก็ไม่อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ฝ่าบาท.. แต่ในเมื่อสตาฟอไม่ยอมพูดว่าเธอมอบจูบแรกให้ใครเราเลยไม่สามารถประกอบพิธีขึ้นเป็นราชินีให้เธอได้}


     


        {ราชินี:...}


     


        {ผู้อาวุโสลำดับที่ 1:ตัวข้านั้นรู้ดีว่าสตาฟอนั้นเพียบพร้อมเพรียงใดในการจะขึ้นเป็นราชินี แต่...เราไม่สามารถประกอบพิธีขึ้นเป็นราชิได้ ถ้าเธอไม่บอกเราว่าเธอมอบจูบนั้นให้ใคร}


     


        {ราชินี:... ข้าจะอยู่ที่นี่ต่ออีกพวกเจ้าไปเถอะ}


     


        {เอลฟ์ผู้อาวุโสลำดับที่ 1:... ข้ารับทราบแล้วขอรับ}


     


        แล้วเหล่าผู้อาวุโสก็ออกไป ทางด้านองค์ราชินีก็มองดูวิวทิศและมองผู้คนที่อยู่ข้างล่างก่อนจะพูดขึ้นมาว่า


     


        {ราชินี:เกิดอะไรขึ้นกันแน่ สตาฟอล มีสิ่งใดกันที่ทำให้เจ้าปกปิดความลับนี่... ข้าเดท่านอาเธน่าโปรดเมตตาลูกและมอบคำตอบให้ลูกด้วย}


     


        ตัดมาทางด้านผู้ดูแล


     


        [อลิส:AI หมายเลข 77 ส่งสัญญาณแดงหาฐานข้อมูล ส่งญานแดงหาฐานข้อมูล ส่งญานแดงหาฐานข้อมูล ส่งญานแดงหาฐานข้อมูล]


     


        [ระบบ:ตึ่ง! ตึ่ง! ตึ่ง! ท่านผู้ดูแลตอนนี้ AI หมายเลข 77 ติดต่อมาอีกแล้ว]


     


        |ผู้ดูแล:ว่ามา|


     


        [ระบบ:ฐานข้อมูลตอบรับการเรียก]


     


        |ผู้ดูแล:มีอะไรอี- เดี่ยวโฮสของเธอยังไม่ได้หลับนิ|


        


        [อลิส:ชังเรื่องนั้นก่อนเถอะ ตอนนี้มีเรื่องสำคัญกว่านั้น]


     


        |ผู้ดูแล:ก็รู้แล้วเรื่องตัวกรับแดงติดคอรัปชัน ยังจะมีอะไรอีกละ|


     


        [อลิส:ดิฉันเจอตัวกรับแดงกลายพันธุ์รูปร่างน่าจะฮิวแมนนอย]


     


        |ผู้ดูแล:หมายควา-|


     


        [อลิส:ทำการส่งรูป]


     


        [ระบบ:ได้รับรูป กำลังฉายขึ้นให้ดู]


     


        แล้วรูปที่อลิสส่งมาก็คือรูปของตัวกรับแดงกลายพันธุ์ที่มีรูปร่างฮิลแมนนอย


     


        |ผู้ดูแล:ติดต่อเซบาสเตียน บอกให้เขาไปเร็วกว่านี้|


     


        [ระบบ:รับทราบ]


     


        |ผู้ดูแล:.... ฉันจะส่งคนไปอีกและบอกให้ทีมกวาดล้างไปเร็วกว่านี้|


     


        [อลิส:รับทราบ]


     


        |ผู้ดูแล:อดทนรอดให้ได้หล่ะ|


     


        [อลิส:....]


     


        ตัดมาทางด้านเซบาสเตียน


     


        [ระบบ:ตึง!!]


     


        \เซบาสเตียน:มีอะไรรึครับ/


     


        [ระบบ:มีสารจากนายหญิง]


     


        \เซบาสเตียน:ผมรอฟังอยู่ครับ/


     


        [ระบบ:ข้าอยากให้เจ้าเร่งเดินทางไปที่นั้นเดี่ยวนี้ เพราะได้มีการค้นพบตัวกรับแดงติดคอรัปชันกลายพันธุ์รูปร่างฮิลแมนนอย ข้าอยากให้รีบจัดการมัน]


     


        \เซบาสเตียน:... ฝากบอกนายหญิงด้วยว่ารับทราบและจะรีบไป/


     


        [ระบบ:รับทราบ]


     


        \เซบาสเตียน:อย่างนี้ต้องเข้าไปหาเหล่าเอลฟ์แล้วล่ะ/


     


        แล้วเซบาสเตียนที่ยืนอยู่นอกป่าก็ได้เดินเข้าไปในป่าตรงหน้า


     


        ผ่านไป 1 นาที


        องค์ราชินีที่กำลังยืนอยู่ที่ระเบียงก็ได้ยินเสียงเคาะประตู


     


        "ก๊อกๆ"


     


        {องค์ราชินี:เข้ามา}


     


        {วาโก้:องค์ราชินีครับท่านเซบาสเตียนขอเข้าพบครับ}


     


        {องค์ราชินี:ให้เขามา}


     


        {วาโก้:จะไปเรียกให้ครับ}


     


        ในจังหวะที่วาโก้กำลังจะถอยออกไปก็ได้มีเสียงนึงพูดขึ้นมา


     


        \เซบาสเตียน:ไม่ต้องข้าอยู่นี่แล้ว/


     


        เซบาสเตียนได้โผล่ออกมาตรงประตูได้เดินเข้ามา พอเข้ามาเขาก็พูดขึ้นมาว่า


     


        \เซบาสเตียน:ข้ามีเรื่องสำคัญที่จะพูดกับองค์ราชินี เจ้าออกไปก่อน/


     


        {วาโก้:...}


     


        วาโก้นิ่งเฉยกับคำพูดของเซบาสเตียน องค์ราชินีที่เห็นก็ได้พูดขึ้นมาว่า


     


        {องค์ราชินี:เจ้าออกไปก่อนวาโก้}


     


        {วาโก้:... รับทราบครับ}


     


        หลังจากโดนองค์ราชินีสั่งวาโก้ออกไปพร้อมกับปิดประตูให้


     


        {องค์ราชินี:ขออภัยในการเสียมารยาทของวาโก้ด้วย}


     


        \เซบาสเตียน:ข้าไม่ถือ แถมข้ายังจะชื่นชมเขาด้วยซ้ำ ช่างเป็นข้ารับใช้ที่ซื่อสัตย์จริงๆ/


     


        {องค์ราชินี:เขามันก็แค่เด็กดื้อ}


     


        \เซบาสเตียน:บางครั้งการชมมันก็เป็นสิ่งที่ดีนะขอรับ/


     


        {องค์ราชินี:... ข้าจะเก็บไปพิจารณา แล้วที่ท่านมาอีกครั้งมีเรื่องอันใดรือ}


     


        \เซบาสเตียน:ข้ามีสารจากผู้ดูแลเพิ่มเติม/


     


        {องค์ราชินี:เชิญกล่าว}


     


        \เซบาสเตียน:ท่านผู้ดูแลอยากให้เราออกเดินทางตั้งแต่ตอนนี้ เพราะได้เกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้นที่สำคัญมากๆและอยากให้รีบไป/


     


        {องค์ราชินี:บอกข้าได้หรือไม่}


     


        \เซบาสเตียน:... ท่านผู้ดูแล... ได้เจอสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์รูปร่างฮิลแมนนอยและติดคอรัปชั่นท่านอยากให้เรารีบไปจัดการมันก่อนจะแข็งแกร่งกว่านี้/


     


        หลังจากได้ยินประโยคนั้นองค์ราชินีก็ตัวสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นมาว่า


     


        {องค์ราชินี:!!!... ข้าจะบอกให้พวกเขาไปเดี๋ยวนี้ แล้วจะให้ไปรวมตัวที่ใด}


     


        \เซบาสเตียน:ถ้าเสร็จแล้วให้รวมตัวด้านล้างตรงทหารอยู่เลย เดี๋ยวข้าจะเปิดประตูมิติให้ไปเอง/


     


        หลังจากได้ยินอย่างนั้นองค์ราชินีก็ส่งเสียงเรียกวาโก้


     


        {องค์ราชินี:วาโก้!}


     


        วาโก้ที่ยืนรออยู่หน้าประตูเมื่อได้ยินเสียงเรียกเขาก็เปิดประตูเข้ามาทันที


     


        {วาโก้:ข้าอยู่นี่ครับ}


     


        {องค์ราชินี:ไปบอกราติน่าและกองกำลังข้างล่างว่าต้องออกเดินทางตอนนี้ อ้อใช่บอกให้ราติน่ามาหาข้าด้วย}


     


        {วาโก้:แต่-}


     


        {องค์ราชินี:ไม่มีแต่ แล้วบอกไปว่าเป็นคำสั่งของข้า ไปเดี๋ยวนี้}


     


        {วาโก้:ดะ ได้ครับ}


     


        แล้ววาโก้ก็รีบออกไปทันทีแต่ก่อนที่เขาจะออกประตูไป เซบาสเตียนก็ได้ดีดนิ้ว


     


        "ป๊อก!"


     


        องค์ราชินีที่เห็นก็ได้พูดถามไปว่า


     


        {องค์ราชินี:ท่านทำอะไรกับเขาหรือ}


     


        \เซบาสเตียน:อ่อ เวทมนต์เพิ่มความเร็วเล็กๆน้อยๆนะขอรับ เพื่อการส่งสารที่รวดเร็วขึ้น/


     


        '{องค์ราชินี:เล็กๆน้อยๆนี่คือ 10 เท่างั้นหรือ}'


     


        วาโก้ที่ไม่รู้ว่าตัวเองว่าโดนเวทมนต์เสริมความเร็วก็เดินทางอย่างรวดเร็ว ไปหาราติน่าเป็นที่แรก พอมาถึงหน้าห้องแต่งตัวของราติน่าวาโก้ก็ได้เคาะประตู 2 ครั้ง


     


        "ก็อกๆ"


     


        {ราติน่า:เชิญ}


     


        วาโก้ที่ได้ยินอย่างนั้นก็เปิดประตูเข้าไปก็เห็นว่าราติน่ากำลังใส่ชุดเกราะอยู่ วาโก้ที่เห็นว่าเธอกำลังอยู่ใส่ชุดเกราะก็รอจนราติน่าเสร็จประมาณนึ่งแล้วก็ได้พูดขึ้นมาว่า


     


        {วาโก้:องค์ราชินีให้มาบอกว่าถ้าแต่งตัวเสร็จให้รีบไปหาเดี่ยวนี้ครับ}


     


        {ราติน่า:เดี่ยวนี้เลยเหรอค่ะ ท่านพี่วาโก้}


     


        {วาโก้:เดี่ยวนี้เลยครับ}


     


        ราติน่าที่ได้ยินอย่างนั้นก็เงียบไปสักพักก่อนจะพูดขึ้นมาว่า


     


        {ราติน่า:... ท่านแม่คงมีเหตุผลของท่าน คนใช้รีบใส่ชุดเกราะให้เร็วกว่านี้}


     


        {เหล่าคนรับใช้:ค่ะท่านราติน่า}


     


        '{วาโก้:เดี๋ยวนะ เมื่อกี้ราติน่าเรียกองค์ราชินีว่าท่านแม่... เกิดอะไรขึ้นกับท่านพี่สตาร์ฟอร์ลเหรอ!! จะถามออกไปก็คงไม่ได้ค่อยไปสืบเอาแล้วกัน}'


     


        วาโก้ก็ได้แต่สงสัยก่อนจะขอตัวลา


     


        {วาโก้:งั้นข้าขอตัวไปทำธุระอื่นก่อน}


     


        {ราติน่า:เชิญ}


     


        วาโก้ที่ได้ยินก็ถอยออกไปจากห้องและปิดประตูและรีบลงไปข้างล่างไปหากองกำลังที่เตรียมไว้ พอลงมาก็เห็นว่าเซบาสเตียนยืนรอเขาอยู่แล้ว วาโก้ที่เห็นก็เข้าไปถามเขาทันที


     


        {วาโก้:ทะ ท่านลงมาก่อนข้าได้ยังไง}


     


        \เซบาสเตียน:อ๋อข้ากระโดดลงมานะขอรับ/


     


        แล้วว่าโก้ก็มองย้อนกลับขึ้นไปก็เห็นว่ามันสูงปร

    ะมาณตึก 11 ชั้นเขาก็ได้แต่อึ้ง ผ่านไปสักพักเขาก็นึกถึงเรื่องที่จะต้องไปบอกกองกำลังและขอตัวจากเซบัสเตียนไป


     


        '{วาโก้:เขาเป็นตัวอะไรกันเนี่ยโดดลงมาจากบนนั้นแล้วไม่เป็นอะไร... ช่างเรื่องนั้นก่อนข้าต้องไปบอกก็กำลังเรื่องคำสั่งขององค์ราชินี}'


     


        {วาโก้:ขะ ขอตัวก่อนนะครับ}


     


        \เซบาสเตียน:เชิญขอรับ/


     


        แล้ววาโก้ก็เดินผ่านเซบาสเตียนและไปเหล่ากองกำลัง พอเดินไปถึงวาโก้เดินไปถึงเขาก็พูดขึ้นมาว่า


     


        {วาโก้:ใครเป็นผู้นำกองทหารในตอนนี้}


     


        {ทหารในแถว:ท่าน ฮาเวียน เป็นคนนำครับ}


     


        {วาโก้:ไปบอกเขามาเดี่ยวนี้ ว่ามีสารจากองค์ราชินี}


     


        {ทหารในแถว:คะ ครับผมจะไปเรียกให้ครับ}


     


        ในระหว่างที่ทหารกำลังไปเรียก ฮาเวียนมานั่น ทางด้านราติน่าก็แต่งตัวเสร็จแล้ว


     


        {คนรับใช้:เสร็จแล้วค่ะ นายหญิง}


     


        {ราติน่า:ข้าจะไปหาองค์ราชินี ฝากไปจัดการอย่างอื่นด้วย}


     


        {คนรับใช้:รับทราบค่ะ นายหญิง}


     


        แล้วราติน่าก็ขึ้นไปหาองค์ราชินี พอมาถึงราติน่าก็เคาะประตู


     


        "ก๊อกๆ"


     


        {องค์ราชินี:เข้ามา}


     


        พอเข้าไปก็เห็นว่าองค์ราชินีกำลังคุยกับนกภูตตัวหนึ่งอยู่ ราติน่าที่เห็นก็ยืนเงียบๆรอ ผ่านไปสักพักองค์ราชินีก็หันมาหาราติน่าแล้วพูดขึ้นมาว่า


     


        {องค์ราชินี:ค่าฝากข้อความทั้งหมดให้กับนกนี้แล้ว เอาไปฟังระหว่างทางซ่ะ}


     


        {ราติน่า:รับทราบค่ะท่านแม่}


     


       แล้วนกตัวนั้นก็บินไปเกาะที่ไหลของ ราติน่าแล้วก็ออกไปพร้อมเธอ


     


        {องค์ราชินี:ขอให้เทพเจ้าคุ้มครองเจ้า}


     


     


     


     


                  จากผู้แต่ง


        ขอโทษที่หายไปนานคัฟ พอดีเปลี่ยนโทรศัพท์ใหม่แล้ว ตอนที่ 6.1 ที่เขียนไว้มันหายเลยต้องเขียนใหม่หมด แถมก็มีข้อมูลบ้างส่วนหายด้วยและพึ่งกู้มาได้ ขออภัยในความล่าช้าครับ อีกอย่างคือตอนที่ 6.1 ยาวมากเลยจะแบ่งเป็น 6.1.1 น่ะคัฟ