“ไหมนี่พี่กราฟ พี่ชาย”
กาฟิวแนะนำเธอให้กับพี่ชายสายไหมส่งยิ้มให้พี่กราฟชายหนุ่มก็ยิ้มตอบย่างเอ็นดูพี่น้องบ้านนี้หน้าตาดีหล่อไม่มีที่ติ พี่ชายดูเอาการเอางาน น้องชายออกแนวสบายๆถึงจะแตกต่างกันก็มองเห็นความรักที่มีให้แก่กัน
“ตามสบายเลยน้องไหม”เขายิ้มอ่อนโยนให้เธอ รอยยิ้มสว่างไสวบนใบหน้าพี่กราฟทำให้หน้าเขาหวานผู้ชายอะไรมีเสน่ห์แม้อยู่เฉยๆ เธอยิ้มตอบเมองเคลิ้ม
“อย่ายิ้มให้มันมากไหมมันมีเมียแล้ว”น้ำเสียงจริงจังมองหน้าสายไหมแบบไม่ค่อยพอใจ ที่เธอเอาแต่มองหน้าพี่ชายแล้วยิ้ม
“แค่ยิ้มเองจะเป็ไร”
เธอบ่นอุบคนเดียวมองค้อนแบบไม่เข้าใจได้ยินตอนกาฟิวคุยโทรศัพท์แล้วว่าพี่ชายของเขามีเมียและรักเมียมาก ไม่เห็นจะต้องตอกย้ำอะไรเลยไม่ได้คิดอะไรกับพี่เขาสักหน่อย พี่กราฟมองยิ้มๆขำน้องชายตัวเองที่ทำหน้าจริงจัง
“ไหมดื่มอะไรดีหรือจะดื่มเหล้ากับพวกพี่” กราฟชวนคุย
“ไวน์ดีกว่าค่ะเหล้าแรงไปเดี๋ยวเมา”
“เมาก็มีคนไปส่งไอ้ฟิวคงไม่ปล่อยให้ใครไม่รู้ไปส่งน้องได้หรอก เชื่อพี่”พี่กราฟพูดแบบมั่นใจพร้อมกับยื่นแก้วเหล้าที่ชงอ่อนๆให้ได้ตัวเองสายไหมทำท่าจะรับไว้แต่กาฟิวแตะแก้วเหล้าออกไม่ให้รับ
“กินไวน์นะดีแล้ว” กาฟิวบอกปัดหน้าตาไม่พอใจ ทีกับเขากว่าจะพูดด้วยแต่ละคำยากเย็นเห็นหน้าไอ้กราฟแค่แปบเดียวยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้มัน
“โอเคค่ะพี่กราฟไหมขอไวน์แล้วกันเดี๋ยวไหมมาขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน” สายไหมตัดความรำคาญที่กำลังจะเกิด
“ห้องน้ำอยู่ตรงโน้นให้ฟิวมันพาไปสิหรือจะไปเข้าข้างบนก็ได้”
กราฟหวังดีบอกทางน้องเพราะดูแล้วน่าจะไม่เคยมาเที่ยวที่นี่มาก่อน ถ้าเป็พวกนักเที่ยวกลางคืนเขาก็ต้องคงเห็นหน้าบ้างละหน้าตาโดดเด่นขนาดนี้
“ไหมไปเองค่ะไม่อยากรบกวนคนอื่น” เธอตอบแบบไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ก็ใครมันจะชอบความรู้สึกตอนนี้ เขาเป็บ้าอะไรไม่รู้นักหนาต้องคอยขัดเธออยู่เรื่อย
“เป็ไรหงุดหงิด” กราฟถามน้องชายเสียงเรียบเมื่อเห็นว่าเธอเดินออกไปไกลแล้ว เห็นทำหน้าไม่อยากคาดเดาไอ้เนี่ยอารมณ์แปรปรวนยิ่งกว่าคนท้องอีก
“เปล่าจะสนเหี้ยอะไรกู” เสียงกระชากจนจับอารมณ์นอยด์ๆได้
“ทำแบบนี้เหมือนไม่ใช่ตัวมึงเลยไม่เคยเห็นมึงสนใจผู้หญิงคนไหนเท่านี้เลย ชอบเขาจริงหรือวะ”
“ตลกวะไอ้กราฟคิดยังไงมาถามแบบนี้”
กาฟิวเบะปากน้ำเสียงก็เริ่มเข้มถามมาได้ไงคนอย่างเขาเคยแคร์ผู้หญิงที่ไหน ถ้ามันดื่มเยอะคงนึกว่ามันเมาแน่
“ก็ไม่รู้สิเดาเอาขนาดเ้าตัวยังไม่รู้ว่าเป็อะไร คนอื่นจะรู้ได้ไงวะ หึหึ” กราฟหัวเราะร่าจงใจยั่วดื่มเหล้าแบบสบายอารมณ์
“ว่างนักนะมึงถึงชอบเดาความคิดส้นตีนแบบนี้”
“สัสพูดไรนิดหน่อยทำเป็เคือง แล้วกับน้องไหมเขานะ จริงจัง…? ”เขาถามลองใจน้องชาย ดูมันหัวร้อนอย่างที่ไม่เคยได้เห็น
“อะไรคือจริงจังแก้เหงาเฉยๆ ทำไมถามเหมือนมึงสนใจ” กาฟิวย้อนถามบ้าง
“กูพวกรักเดียวใจเดียวไม่สำส่อนเหมือนมึงหรอก”
“เมื่อก่อนมึงก็ไม่ต่างกับกูเท่าไหร่หรอกทำเป็พูดดี สัส”
“กูเคยมีบทเรียนอย่าล้อเล่นกับความรัก” กราฟทำหน้าจริงจังจ้องมองน้องชายคนเดียวสังเกตุอาการ
“ล้อเล่นห่าไรกูไม่มีหรอกความรัก ผู้หญิงส่วนใหญ่เห็นแก่เงินลองกูมีแค่ตัวจะเอากูไหม”เขาคิดเอาเองตามประสบการณ์ที่เจอ ความรักนะครั้งหนึ่งเคยมีป๊อบปี้เลิฟใสๆกับรุ่นพี่ แล้วผลที่ได้ก็คือทำให้เข็ดขยาดผู้หญิงไปเลย
“ผู้ชายเหี้ยอะไรวะคิดเยอะก็แค่แบ่งให้คนที่เรารักใช้จะเป็ไรนักหนา แล้วอย่าไปตกหลุมรักน้องเขาเชียวละ ไม่รอดแน่มึง”
“ไอ้คำนี้ไว้ใช้กับมึงเถอะกูอยากรู้จริงไม่อึดอัดหรือวะ ผูกบ่วงให้ตัวเอง”
“อึดอัดทำไมเรารักเขาพูดไปก็ไม่เข้าใจหรอกควายแบบมึง” กราฟตัดบที้เีต่อคำจะรอดูวันที่มันรักใครสักคนอยากรู้เหมือนกันว่าตอนนั้นสภาพมันจะเหมือนหมาหรือเปล่า
“อ้าวไหมมาพอดีเลย ว่าจะให้ไอ้ฟิวไปตามอยู่หายไปนานแล้ว” กราฟเหลือบมองกาฟิวแล้วยิ้มมุมปาก
“พอดีเจอคนรู้จักค่ะก็เลยคุยกันนิดหน่อย”
“ไม่ชวนเขามานั่งด้วยละเพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชายครับ”
“ผู้หญิงค่ะเพื่อนที่มหาลัยเขามากันหลายคน”เธอปรายตามองกาฟิวเป็บ้าอะไรถึงทำหน้าเหมือนโกรธคนทั้งชาติ
“อืมถ้าเปลี่ยนใจชวนมาได้นะ ไอ้ฟิวมันอยากเลี้ยงเพื่อนไหม” เขาพาดพึงถึงถึงน้องชายกราฟยักไหล่กวนๆมองหน้าน้องชาย
“มานั่งข้างนี้ดิ” พอเธอจะไปนั่งที่เดิมก็โดนเขาสั่งให้ขยับมาใกล้ มองหน้าเขาแต่ก็ยอมขยับไม่อยากทะเลาะกับเขาไม่รู้ว่าพาลอะไรถึงทำหน้าบูดไม่เมื่อยบ้างหรือไง กราฟหัวเราะหึหึคอยชำเลืองมองทั้งสอง
“พี่กราฟวันนี้ออกบ้านได้หรือคะ” ิโฉบมาหาและนั่งเบียดกับกาฟิวที่เหลือที่นั่งแค่นิดเดียวแทบจะเกยบนตัก
สายไหมจึงเขยิบตัวออกไปแต่ต้องพบกับสายตาไม่พอใจของิที่เธอเห็นแค่คนเดียวคนอื่นได้เห็นแต่รอยยิ้มหวาน
“มีเมียไม่ใช่ว่าพี่จะไปไหนไม่ได้ไม่ได้อยู่ในกรงสักหน่อยนี่ครับน้อง”เขาหัวเราะกับคำแซวของิก้านพลูไม่ได้จำกัดสิทธิเขายังใช้ชีวิตได้ตามปกติ เขาเกรงใจเธอไม่ทำอะไรล้ำเส้นมากกว่า
“พี่ก้านพลูอนุญาตใช่ไหมคะวันนี้” เธอหัวเราะร่วมเป็กันเอง แต่มันดูแปลกๆในสายตาของสายไหม
“งั้นมาชนกันดีกว่าพี่ฟิวด้วยค่ะ ”
เธอยกแก้วเหล้าขึ้นชูโดยไม่ได้เอ่ยถึงสายไหมแค่ปลายตามองแล้วทำเป็ยิ้มๆ สายไหมยกแก้วไวน์ตัวเองขึ้นดื่มอย่างเซ็งๆิทำหน้าที่ชงเหล้าให้ทั้งคู่รวมถึงเธอด้วย เธอชวนทั้งสองคุยอย่างถูกคอหัวเราะสนุกสนาม สักพักพี่กราฟก็ขอตัวกลับเพราะคนที่บ้านโทรมาตาม
“พี่ไปก่อนนะไหมเจอกันคราวหน้านะน้อง”
พี่กราฟโบกมือลาเหลือแค่สามคนบนโต๊ะ และิผูกการสนทนากับกาฟิวแค่สองคน เธอปรายตามองอย่าเบื่อหน่ายอยากจะพักผ่อนรู้สึกเพลียตื่นั้แ่เช้า เมื่อคืนก็อ่านหนังสือจนดึก บวกกับฤทธิ์ไวน์ที่จิบไปหลายแก้ว
“ไหมง่วงถ้าพี่ยังไม่อยากกลับไหมขอตัวกลับก่อน ไหมนั่งแท็กซี่เอา”เที่ยงคืนกว่าแล้วทั้งสองก็คุยกันออกรสไม่อยากขวางทางใครหรอกจะดีใจมากที่เขาได้ปลดปล่อยกับคนอื่นที่ไม่ใช่เธอ
“ใครบอกว่าจะให้ขึ้นแท็กซี่อยากกลับก็ลุกขึ้นยืนดิจะไปส่ง”
“กำลังสนุกอยู่เลยให้ไหมขึ้นไปนอนข้างบนก่อนไม่ดีกว่าหรือคะพี่ฟิว”ิแนะนำเสียงหวานชักสีหน้าใส่สายไหม
“ไหมอยากกลับห้องตัวเองไม่อยากค้างที่นี่” สายไหมสวนกลับทำหน้าเบื่อหน่าย ยุ่งอะไรนักหนา
“พี่ฟิวแวะไปส่งไหมเสร็จจะแวะมาที่นี่อีกไหมคะ ถ้าแวะิจะได้รอ” คำพูดที่กดดันอยู่ในตัวสายไหมเองก็อยากรู้ว่าเขาจะเลือกทางไหน เธอภาวนาให้เขาปล่อยเธอกลับเอง แต่ก็ผิดคาด
“พี่จะกลับเลยค่อยเจอกันวันหลังนะิ”
เธอทำหน้าตัดพ้อปนน้อยใจแต่เขาเลือกที่จะไม่สนใจรุนหลังสายไหมให้เดินไปข้างหน้า ผู้คนที่เบียดเสียดกันตามทางเดินและผู้ชายบางคนทำท่าเหมือนจะโฉบมาหาสายไหมเขาจึงโอบเธอและพาเดินออกไป
“ไหมน้องไหมใช่ไหม” เกือบจะถึงทางออกแล้วผู้ชายคนหนึ่งปราดเข้ามาดักหน้าเธอและยิ้มให้โดยไม่เกรงกลัวสายตาคมเข้มที่ยืนข้างเธอ
“คะ มีอะไรกับไหมคะ” เธอทำหน้านึกว่าเคยเจอที่ไหนแล้วก็นึกออกได้ผู้ชายคนที่ขอเบอร์งานเลี้ยงชุดชั้นในวันนั้น พี่กวี
“พี่โทรหา ทำไมไหมไม่รับครับ ไลน์ก็ไม่ตอบ” กวีท่าจะเมากระเถิบมาใกล้จนสายไหมต้องเขยิบหนีออกไปกาฟิวดันตัวผู้ชายคนนั้นอย่างแรงเกือบล้ม เขามองหน้ากาฟิวอย่างไม่พอใจ
“ไหมไม่ค่อยว่างนะคะ ไม่ได้ตอบใครเลย”เธอเลี่ยงตอบไปตามจริงกวีโทรหาเธอหลายครั้ง ส่งข้อความมาหาแต่เธอก็ไม่อยากตอบไม่อยากผูกสัมพันธ์กับใคร
“ถ้าน้องไหมพูดแบบนี้พี่ก็สบายใจ ให้พี่ไปส่งไหม”กาฟิวมองแบบไม่พอใจผู้หญิงมากับเขามันยังจะมายุ่งเกี่ยว ไม่ใช่ว่าไม่รู้จักไอ้ห่านี่เห็นกันตามผับตามสนาม ไม่ได้อยากสนใจถ้ามันไม่มายุ่งกับเขาก่อน
“มึงไม่เห็นหรือไงว่าไหมมากับใคร จะเสือกให้ได้” เขาเหล่ตามอง
“น้องเขาบอกกูว่าโสดจะไปอะไรที่ไหนกับใครก็ได้ หรือมึงมีปัญหา” กวีขยับหน้าเข้ามาใกล้พร้อมกับใบหน้ากวนๆใส่ไม่สนคำเตือนของอีกคนกาฟิวฉุนจัดผลักกวีให้ถอยออกไป
“ไอ้สัสผลักกูทำไมวะ” เพราะเมามากจึงทำให้กวีเซเล็กน้อย แต่เพื่อนก็ประคองเขาได้ทันสายตาชายหนุ่มวาวโรธมองกาฟิวไม่พอใจ
“มายุ่งกับผู้หญิงของกูทำเชี่ยไรเมาก็กลับไปนอนดิวะ” กาฟิวตาขวาง คนอย่างเขาไม่เคยทนกับอะไรแบบนี้
“ไม่ได้เป็ผัวน้องสักหน่อยใครๆก็มีสิทธิไหมวะ”กวีชี้หน้าเขาดวงตาแข็งกร้าวไม่แพ้กัน การ์ดในร้านที่อยู่รอบๆเริ่มเข้ามาทันที
“มีอะไรหรือครับคุณฟิว”การ์ดหนึ่งในห้าถามเ้านายตัวเอง
“หมามันจ้องหาเื่”เขาตอบเสียงเข้มสายตาดุดันและเหลือบมองกวี
“พูดยังงี้กับลูกค้าประจำได้ไงวะผับมึงนะถ้าคนแบบพวกกูไม่มาเที่ยว หมาที่ไหนก็ไม่มาเหมือนกัน”
“กูไม่สนพวกเหี้ยอย่างมึงหรอกจะมาไม่มากูก็ไม่เดือนร้อน” กาฟิวสวนกลับต่างทั้งสองต่างจ้องหน้ากัน