"ข้ารู้อยู่แล้ว" โจโฉกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ดวงตาคมกริบของเขามองทะลุไปยังความกังวลในแววตาของโจผี "กวนอูเป็นบุรุษที่ยึดมั่นในคุณธรรมและความภักดี การจะรั้งเขาไว้ด้วยผลประโยชน์เพียงอย่างเดียวเป็นเรื่องยากยิ่ง"
โจผีขมวดคิ้วด้วยความสงสัย "แล้วท่านพ่อ... ท่านคาดการณ์ไว้อยู่แล้ว เหตุใดจึงยังให้ข้าไปเจรจา?"
โจโฉยกยิ้มเล็กน้อย มุมปากของเขากระตุกขึ้นอย่างมีเลศนัย "บางครั้ง การแสดงละครก็จำเป็น เพื่อให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้" เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินไปยังหน้าต่างเต็นท์ มองออกไปยังค่ายทหารที่พลุกพล่าน แสงตะวันยามบ่ายส่องกระทบเกราะเหล็กของทหารนับหมื่นที่ฝึกซ้อมอย่างพร้อมเพรียง ธงทิวของกองทัพโจโฉ ปลิวไสวไปตามลม พลทหารเดินขวักไขว่ทำหน้าที่ของตนอย่างมีระเบียบ เสียงกลองและแตรสัญญาณดังเป็นระยะ แสดงถึงการควบคุมและอำนาจที่แข็งแกร่ง กองทัพโจโฉในยามนี้เติบโตและแข็งแกร่งอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน อาวุธยุทโธปกรณ์ล้วนแต่ทันสมัย ทหารแต่ละนายได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ยากที่จะหาผู้ใดมาต่อกรได้โดยง่าย หากคิดจะเผชิญหน้ากับกองทัพอันยิ่งใหญ่นี้โดยตรง ย่อมหมายถึงความพ่ายแพ้อย่างแน่นอน
"กวนอูเป็นขุนศึกที่หาใครเปรียบมิได้ พลังของเขาเป็นที่ประจักษ์แก่คนทั้งแผ่นดิน การปล่อยให้เขาจากไปเช่นนี้... จะไม่เป็นผลเสียต่อกองทัพของเราหรอกหรือท่านพ่อ?" โจผีถามด้วยความไม่เข้าใจ
โจโฉหันกลับมา มองโจผีด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง "ผีเอ๋อร์ เจ้ายังเยาว์นัก ยังไม่เข้าใจถึงกระแสธารแห่งยุคสมัย" เขาเดินกลับมานั่งลง "โลกใบนี้ไม่ได้มีเพียงแค่พวกเราและแคว้นอื่นๆ เท่านั้น ยังมีพลังที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลัง ที่คอยขับเคลื่อนและเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง"
"ท่านพ่อหมายถึงอะไร?"
"ข้าหมายถึง 'สมาคมมังกร' และ 'ภาคีเงาพิทักษ์'" โจโฉกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทำให้โจผีถึงกับตกตะลึง "สององค์กรลับที่หยั่งรากลึกมานานนับศตวรรษ พวกมันต่างมีเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ และ 'เมล็ดพันธุ์แห่งกาลเวลา' ก็เป็นสิ่งที่พวกมันต้องการครอบครอง"
"ท่านพ่อรู้เรื่องพวกนี้ได้อย่างไร?" โจผีถามด้วยความประหลาดใจ
"หึหึ" โจโฉหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "ไม่มีสิ่งใดที่รอดพ้นจากสายตาของข้าไปได้หรอก ผีเอ๋อร์ ข้ารู้เรื่องพวกมันมานานแล้ว และข้ารู้ด้วยว่าพวกมันกำลังจับจ้องไปยังกวนอู... และไปยัง 'ดวงดาวที่ร่วงหล่นจากฟ้า' ผู้นั้น"
"ดวงดาวที่ร่วงหล่นจากฟ้า?" โจผีทวนคำด้วยความสงสัย
"เด็กหญิงที่ชื่อหลี่อิงนั่นแหละ" โจโฉกล่าว "นางมาจากอนาคต และนางคือสิ่งที่ทั้งสององค์กรนั้นต้องการตัว"
"แล้วท่านพ่อ... ท่านมีแผนการอย่างไรกับเรื่องนี้?"
โจโฉลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เดินไปยังโต๊ะที่วางแผนที่เอาไว้ เขาชี้ไปยังตำแหน่งหนึ่งบนแผนที่ "ข้ากำลังวางหมากอยู่บนกระดานนี้ ผีเอ๋อร์ กวนอู ภาคีเงาพิทักษ์ สมาคมมังกร... ทุกคนล้วนเป็นเพียงเบี้ยในเกมของข้า การปล่อยให้กวนอูไปกับพวกนั้น เป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนการอันแยบยลของข้าเท่านั้น" เขายกยิ้มอย่างผู้ที่กุมความลับทุกอย่างไว้ในมือ "เจ้าจงรอดูเถิด ในไม่ช้า ทุกอย่างจะเผยออกมาเอง"