ตอนแรกหวงซื่อปั๋วไม่ได้คิดแบบนั้นแต่พอได้ยินที่เปาซวี่พูด เขาก็เริ่มเห็นด้วยกับอีกฝ่าย
ถึงจุดนี้ทุกๆอย่างดูจะลงล็อกกันเป็นอย่างดี ราวกับว่าเผยเชียนวางแผนให้เป็นแบบนี้!
เขาตั้งเงื่อนไขไว้ว่าแม้จะเป็นเกมแนวFPS แต่ตัวเกมจะต้องมีโหมดเนื้อเรื่อง และด้วยเงื่อนไขนี้เปาซวี่ก็หาทางออกที่เหมาะสมที่สุดจนได้!
ไม่ใช่แค่เหมาะสมแต่เป็นทางออกที่ดีที่สุดเลยละ!
หรือนี่จะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ
ไม่มีทาง! บอสเผยสร้างเกมที่ประสบความสำเร็จมาก่อนถึงสองเกมอีกทั้งยังตั้งเงื่อนไขไว้สามข้อก่อนเริ่มพัฒนาเกมซึ่งหมายความว่าเขาตั้งใจให้ทุกอย่างไปในทิศทางนี้ตั้งแต่แรกแล้ว!
บอสเผยช่างเป็นชายปริศนาผู้ควบคุมทุกอย่างไว้ในกำมือ...
หวงซื่อปั๋วขนลุกซู่โลกของพวกนักออกแบบเก่งๆ เป็นแบบนี้เองหรือ
“เดี๋ยวก่อนยังมีปัญหาอีกข้อครับ” หวงซื่อปั๋วนึกขึ้นได้ “พี่จะจัดการกับเงื่อนไขอีกสองข้อของบอสเผยยังไงเหรอครับข้อแรกคือทำให้เกมเล่นง่าย เหมาะกับผู้เล่นใหม่ อีกข้อคือขายอาวุธระดับตำนานตั้งราคาขายถาวรที่แปดร้อยแปดสิบแปดหยวน”
เปาซวี่มั่นใจมาก“ผมคิดสองเรื่องนี้มาแล้ว”
“เรื่องปรับลดความยากให้เหมาะกับผู้เล่นใหม่อยู่ที่การควบคุมแค่เราปรับเพิ่มระยะยิงโดนของผู้เล่น ความเร็วของกระสุน กับความเร็วการซูมก็พอแล้วเราไม่ต้องห่วงเรื่องนี้ เดี๋ยวค่อยปรับไประหว่างทาง”
“ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมต้องทำแบบนี้ตอนนี้ผมก็ยังไม่เข้าใจความตั้งใจของบอสเผยเหมือนกันแต่เขาเป็นคนบอกให้ทำก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องที่ผิด ก็ทำตามนั้นไปแล้วกัน”
“ส่วนเรื่องอาวุธระดับตำนานน่าจะเป็นวิสัยทัศน์ของบอสเผย!”
“ตอนแรกผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันคิดว่าน่าจะอยากขายอาวุธราคาแพงเฉยๆ”
“แต่ผมก็ถามตัวเองว่าทำไมบอสเผยถึงตั้งเงื่อนไขธรรมดาแบบนี้ขึ้นมันต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังในเงื่อนไขข้อนี้แน่!”
“ผ่านไปพักใหญ่ในที่สุดผมก็เข้าใจ”
“อาวุธระดับตำนานราคาซื้อถาวรอยู่ที่แปดร้อยแปดสิบแปดหยวน...แล้วราคาทดลองใช้ชั่วคราวล่ะ”
“ถ้ามีอาวุธระดับตำนานหมายความว่าต้องมีอาวุธระดับธรรมดา ระดับสูง ระดับหายากด้วย”
“แล้วผู้เล่นจะไปหาอาวุธระดับต่างๆนี้มาจากไหน ซื้อตั๋วใช้ถาวรเหมือนกันเหรอ ไม่ใช่แน่นอน!”
“บอสเผยบอกแค่ว่าให้ใส่ตั๋วถาวรราคาแปดร้อยแปดสิบแปดหยวนสำหรับใช้อาวุธระดับตำนานหมายความว่าอาวุธอื่นๆ ไม่ได้มีไว้ขาย!”
“พูดอีกอย่างก็คือบอสเผยกำลังใบ้เราว่าอาวุธในเกมจะต้องมีระดับต่างๆ เช่น ระดับธรรมดา ระดับสูงระดับหายาก ระดับระดับตำนาน อะไรแบบนี้!อาวุธทั้งหมดจะแบ่งเป็นสองแบบ คือแบบใช้ได้ถาวรกับแบบใช้ได้ชั่วคราว”
“นอกจากอาวุธระดับตำนานราคาแปดร้อยแปดสิบแปดหยวนเราสามารถปล่อยให้ผู้เล่นหาอาวุธอื่นๆ ได้ด้วยวิธีการต่างๆ!”
“เช่นถ้าผู้ผ่านด่านเนื้อเรื่องตามที่กำหนดจะได้มาชิ้นหนึ่ง!”
“ถ้าเล่นโหมดสู้กับผู้เล่นถึงจำนวนที่กำหนดก็ให้อีกหนึ่งชิ้น!”
“ถ้าล็อกอินตามจำนวนวันที่กำหนดก็ได้อีกชิ้น!”
“ผมว่า...บอสเผยน่าจะตั้งใจให้เป็นแบบนี้!”
หวงซื่อปั๋วเห็นภาพ“โห เข้าใจแล้วครับ! ผมก็สงสัยว่าทำไมบอสเผยตั้งเงื่อนไขอะไรก็ไม่รู้มาให้จริงๆ แล้วเขาตั้งใจให้เป็นแบบนี้นี่เอง!”
เปาซวี่อธิบายต่อ“อีกอย่างระหว่างวางคอนเซ็ปต์เนื้อเรื่อง ผมมีสิ่งที่คิดๆ ไว้แต่ไม่ได้ใช้น่าจะเอามาสร้างเพิ่มเป็นรูปแบบการเล่นแบบพิเศษได้”
“เช่นตอนแรกที่ผมออกแบบ ตัวเกมจะมีซอบบี้ที่พัฒนาหลายร่างเราเอามาทำเป็นโหมดไบโอเคมิเคิลได้!”
“แล้วก็มีทหารรับจ้างบางส่วนในเกมที่โดนองค์กรชั่วร้ายดัดแปลงจนเป็นครึ่งผีที่ล่องหนได้เราเอามาทำเป็นโหมดผีล่องหนก็ได้!”
“เอาไปรวมกับโหมดเดธแมตช์โหมดร่วมมือกัน โหมดปลดระเบิดที่คิดไว้ตอนแรก ตัวเกมก็จะมีให้เล่นหลายโหมด!”
“อีกอย่างโหมดทั้งหมดที่ว่ามาไม่ต้องใช้ทรัพยากรงานภาพเยอะที่สำคัญเลยคือ ทุกอย่างอยู่ในงบเขียนโปรแกรมการสร้างพวกนี้ขึ้นไม่ทำให้ตารางงานเราล่าช้าด้วยเรายังทำทุกอย่างให้เสร็จได้ตามกำหนด!”
หวงซื่อปั๋วรัวมือพิมพ์บันทึกความคิดอันน่าตื่นตะลึงของเปาซวี่
เยี่ยมมากมันเยี่ยมสุดๆ!
ตอนที่ได้โจทย์จากบอสเผยหวงซื่อปั๋วสับสนไปหมด ไม่รู้ว่าตนควรจะทำอย่างไรดี
ยิ่งได้ยินเงื่อนไขสามข้อที่บอสเผยให้มาก็ยิ่งหนักใจขึ้นไปอีก
แต่พอฟังที่เปาซวี่อธิบายทุกอย่างก็แจ่มแจ้งทันที!
บอสเผยไม่ได้พยายามตั้งโจทย์ยากๆให้ เขากำลังบอกใบ้อ้อมๆ ต่างหาก!
หวงซื่อปั๋วรู้สึกซาบซึ้งขึ้นมาทันที
บอสเผยรู้ว่าเปาซวี่กับหวงซื่อปั๋วมีความสามารถที่จำกัดเป็นเรื่องง่ายที่พวกเขาจะวางแผนงานออกมาผิดๆ เพราะไม่รู้อะไรเลย
พอวางแผนสร้างเกมไปผิดทางก็เท่ากับฆ่าตัวตายยิ่งลงทุนเพิ่มเท่าไหร่ก็ยิ่งหลงทางไปไกลเท่านั้น
ดังนั้นบอสเผยจึงพยายามวางทางที่ถูกต้องผ่านเงื่อนไขทั้งสามข้อ!
“รู้แล้ว...จริงๆแล้วบอสเผยเป็นห่วงพวกเรา...”
“บอสไม่อยากควบคุมโปรเจ็กต์นี้ด้วยตัวเองทั้งหมดเพราะไม่อย่างนั้นเราก็ไม่มีทางพัฒนาตัวเองได้”
“บอสเลือกที่จะบอกใบ้เรากลายๆเพื่อที่เราจะได้เค้นสมองวางแผนการออกแบบและสร้างเกมที่ดีเยี่ยมออกมา...”
“บอสเผย...ช่างหวังดีกับพวกเราจริงๆ...”
หวงซื่อปั๋วน้ำตาปริ่ม
เขาตั้งมั่นที่จะเขียนแบบร่างให้ออกมาดีเยี่ยมเพื่อที่พวกเขาจะได้สร้างเกมที่สมบูรณ์แบบ ไม่ทำให้บอสเผยผิดหวัง!
...
...
วันพุธที่สิบสี่เดือนพฤศจิกายน ช่วงบ่าย
สองวันที่ผ่านมาเผยเชียนต้องเข้าเรียนเลยไม่ได้เข้าออฟฟิศ
และเพราะต้องรอทีมออกแบบเขียนแบบร่างให้เสร็จถ้าไม่อย่างนั้นเขาก็ไม่มีอะไรให้ทำนัก
ถึงเผยเชียนจะอยู่ที่ออฟฟิศก็ไม่ได้ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานอาจจะทำให้พนักงานอู้งานด้วยซ้ำ เขาจึงเลือกไม่เข้าออฟฟิศ
คาบเรียนวันนี้เป็นคาบของอาจารย์หนุ่มที่พูดว่า‘ผมไม่ได้อยากเช็กชื่อ ผมแค่อยากรู้จักทุกคน’ เผยเชียนจำได้ดีเพราะเคยหลงเชื่อใจชายคนนี้
ดังนั้นรอบนี้เขาจะไม่ทำพลาดเหมือนรอบก่อนอีก!
แต่เอาเข้าจริงคาบเรียนวันนี้น่าเบื่อมาก...
เผยเชียนหาวขณะหยิบโทรศัพท์ออกมาดูว่าเมื่อไหร่จะหมดคาบ
แต่เขากลับเห็นหวงซื่อปั๋วแท็กชื่อเขาในแชตกลุ่มของบริษัทแทน
“บอสเผยแบบร่างแรกใกล้เสร็จแล้วครับบอสอยากเช็กดูภาพรวมก่อนไหมครับว่าพวกเราไปถูกทางหรือเปล่า”
เขาแนบไฟล์เอกสารมาด้วย
“สองวันนี่ถือว่าเร็วหรือช้าเนี่ย ค่อนข้างเร็วเลยรึเปล่านะ ช่างเถอะ ลองเปิดดูดีกว่า”
เผยเชียนไม่รู้ว่าการเขียนแบบร่างควรใช้เวลาเท่าไหร่สิ่งเดียวที่เขารู้คือจากความเร็วนี้ แบบร่างน่าจะเสร็จสมบูรณ์ภายในสัปดาห์นี้
ถึงอย่างไรหวงซื่อปั๋วก็เป็นพนักงานใหม่ที่เพิ่งเข้าบริษัทเลยยังไฟแรง ไม่คิดอู้งาน
เฮ้อฉันหวังว่าพวกนายจะรู้เสียทีว่าอู้งานสักหน่อยก็ไม่เป็นอะไร...
เผยเชียนเปิดไฟล์ดู
“ลายตาชะมัด...”
เผยเชียนไม่เคยเขียนไม่เคยเห็นแบบร่างมาก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็น
ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาคือ...มึนหัว!
เนื้อหามันเยอะเกินไป!
แบบร่างที่เห็นเป็นแบบร่างชุดใหญ่มีหลายหน้า แต่ละหน้าอัดแน่นด้วยตัวอักษรนับหมื่นคำไล่เรียงเนื้อหาลงมายุบยับเต็มไปหมด!
แต่ละบรรทัดน่าจะสำคัญมากไม่ควรอาจข้ามสักคำ
ไม่ใช่แค่นั้นหวงซื่อปั๋วบอกมาว่านี่เป็นแบบร่างแรก แสดงว่ายังไม่ได้ปรับอะไร
บางจุดใช้คำฟุ่มเฟือยเกินไปส่วนที่เหลือก็กระชับเกินไป อย่างไรก็ต้องปรับเพิ่มแน่นอน
หวงซื่อปั๋วอยากให้เผยเชียนช่วยดูแบบร่างเพื่อจะได้มั่นใจว่าภาพรวมทั้งหมดไปในทางที่ถูกต้องจากนั้นค่อยปรับแก้เพิ่มเติม
ไม่อย่างนั้นถ้าเจอปัญหาขึ้นมาหลังปรับแก้จะเสียเวลาไม่น้อยถ้าต้องแก้ทุกอย่างใหม่ตั้งแต่ต้น
เผยเชียนงงไปหมด
ข้อมูลในเอกสารมีเยอะมากอีกทั้งยังต้องตรวจดูทั้งหมดผ่านหน้าจอมือถือเล็กๆ...
แค่นี้ก็ทำให้เขาแทบคิดอยากฆ่าตัวตายขึ้นมา
เขาทำได้แค่อ่านผ่านๆอย่างรวดเร็ว
เผยเชียนอยากตรวจดูแค่ว่าหวงซื่อปั๋วทำตามเงื่อนไขทั้งสามข้อได้หรือเปล่า!
หวงซื่อปั๋วเหมือนจะรู้ว่าเผยเชียนต้องการอะไรเขาไฮไลต์ส่วนที่ว่าไว้เป็นพิเศษให้เผยเชียนเห็นได้ง่ายๆ
อย่างแรกโหมดเนื้อเรื่อง มี วางแผนไว้ว่าความยาวประมาณสี่ชั่วโมง ยาวทีเดียว
อย่างที่สองปรับระดับความยาก โอเค ตรงนี้ก็มีเหมือนกัน
อย่างที่สามอาวุธระดับตำนาน พวกเขาทำตามที่เผยเชียนบอกไว้คือตั้งราคาสำหรับใช้ถาวรที่แปดร้อยแปดสิบแปดหยวน
“ไม่เลวเลย! มีครบตามที่บอกไป!”
เผยเชียนดีใจมาก
เขาตอบกลับทันที“ไม่เลว เอาตามนี้แหละ”
150K
![บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731470069_52932225.webp)