ลิขิตฟ้าให้มารัก

53....

        เอมี่เต็มไปด้วยความหมั่นไส้และริษยานัฏนรีมากขึ้นไปอีก  เมื่อรู้ว่ามีผู้ชายมาสนใจนัฏนรีพร้อมกันถึงสองคนแต่เธอก็ปิดบังซ่อนเร้นความรู้สึกชิงชังนัฏนรีเอาไว้อย่างมิดชิดแสดงออกมาเพียงสิ่งที่ทำให้สองสามีภรรยาชื่นชมพอใจเท่านั้นและเมื่อพูดคุยหลอกถามสองดอกเตอร์ได้จนเป็นที่พอใจแล้ว เอมี่ก็ขอตัวไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆ ของสิปปกรที่ห้องโถงที่มีเครื่องเล่นเพลง

คาราโอเกะในบ้าน

        “ขอเอมี่ร้องเพลงด้วยสักคนสิคะ”

        เสียงหวานใสของเอมี่ดังขึ้นมาในขณะที่ทุกคนกำลังนั่งกันอยู่โดยไปรยาร้องเพลงคู่กับสิปปกร ส่วนคนอื่น ก็นั่งรับประทานของเล่น ดูจอภาพรับฟังเพื่อนร้องเพลงไปด้วย

        “ได้เลยเชิญน้องเอมี่เลือกเพลงที่ชอบได้เลยครับ”

        ปัญจพลรีบกุลีกุจอขยับให้เอมี่มานั่งใกล้ๆ เอมี่ไม่รอช้ารีบเดินไปนั่งเบียดกายข้างเขาทันทีปัญจพลก็เริ่มอธิบายวิธีกดเลือกเพลงให้อย่างใกล้ชิด เอมี่แอบยิ้มด้วยความสุขสมใจที่เห็นลิลลี่มองมาด้วยแววตาไม่ค่อยจะพอใจนักสิ่งที่เอมี่ต้องการคือจะต้องทำความสนิทสนมกับปัญจพลเอาไว้ก่อน

        “พี่พีเจ.ขา..เอมี่ อยากร้องเพลงคู่เหมือนพี่ยากับพี่ปอนด์มั่งจะได้ไหมคะ”

        เอมี่จงใจที่จะเอียงศีรษะไปซบไหล่ของปัญจพลด้วยในขณะที่ส่งเสียงหวานถาม

        “ได้ทันทีเลยครับน้องเอมี่..เลือกเลยครับ  เราจะได้เป็นคู่แข่งของคุณยากับคุณปอนด์กัน”

        ปัญจพลรีบสนองความต้องการของเอมี่ทั้งคู่ช่วยกันเลือกเพลงอย่างกระรือรือร้นเป็นที่ขัดหูขัดตาลิลลี่ยิ่งนักจนชักจะทนเห็นภาพบาดตาบาดใจต่อไปไม่ไหว

        “ดรีม..ออกไปคุยกันที่สวนหลังบ้านดีไหม”

        ลิลลี่หันมาชวนนัฏนรี แต่แววตามองปัญจพลกับเอมี่ด้วยความหมั่นไส้

        “ทำไมล่ะ..ฟังเพื่อน ๆ ร้องเพลงก็เพลินดีออก”

        นัฏนรีมองหน้าเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ

        “เบื่อห้องแอร์แล้ว...อยากอยู่บรรยากาศธรรมชาติบ้าง”

        ลิลลี่ตั้งใจที่จะพูดเสียงดังให้สองคนนั้นได้ยินมากกว่าแต่เสียงเพลงจากไปรยาและสิปปกรก็ดังกลบเสียงพูดของลิลลี่

        “งั้นก็ตามใจ  เออ..เอมี่ ตามสบายนะจ๊ะ คุณพีเจ.ฝากแทคแคร์น้องเอมี่ด้วยนะคะ”

        นัฏนรีพูดเสียงดังเพื่อให้เอมี่กับปัญจพลได้ยินซึ่งทั้งคู่ก็พยักหน้ารับ  ลิลลี่ เดินนำหน้าออกไปทันทีนัฏนรีจึงหันไปใช้มือส่งสัญญานให้กับไปรยา และสิปปกร ได้รับรู้ว่าเธอกำลังจะออกไปข้างนอกสองคนนั้นก็ร้องเพลงโบกไม้โบกมือให้ด้วยใบหน้าบ่งบอกว่ากำลังมีความสุขกับการร้องเพลง

        นัฏนรี เดินตาม ลิลลี่ ออกมาที่สวนหลังบ้านเธอเห็นเจ้าหมีพูวิ่งเข้ามาหาด้วยท่าทางดีใจที่ได้เห็นนัฏนรีกับลิลลี่ออกมานั่งเล่นที่ชิงช้าหมีพูเห่าทักทายก่อนจะกระโดดขึ้นนั่งบนตักของนัฏนรี

ด้วยท่าทีประจบเอาใจ

        “เห็นหมีพูแล้วมีความสุขกว่าเห็นยัยน้องเอมี่นั่นตั้งเยอะ  ยัยเด็กนั่นฉอเลาะจนน่าหมั่นไส้”

        ลิลลี่ พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจสายตามองภาพเจ้าหมีพูนอนนิ่งอยู่บนตักของนัฏนรีไปด้วย

        “ดูเธอจะไม่ค่อยชอบน้องเอมี่สักเท่าไหร่เลยนะลิลลี่”

        นัฏนรีถามด้วยความแปลกใจ

        “ยอมรับก็ได้ว่าไม่ค่อยจะชอบขี้หน้าจริงๆ แต่อย่าถามนะว่าเพราะอะไร”

        ลิลลี่พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดนัฏนรีหันไปมองหน้าเพื่อนแล้วก็อมยิ้ม

        “แต่ดรีมรู้นะว่าเพราะอะไร”

        นัฏนรีพูดขึ้น ลิลลี่หันไปมองหน้าเพื่อนด้วยสีหน้าที่พยายามปกปิดความรู้สึกบางอย่าง

        “เพราะน้องเอมี่ทำท่าสนิทสนมกับคุณพีเจ.มากไปใช่ไหมล่ะ”นัฏนรีส่งสายตาล้อเลียน

        “ทำไมถึงคิดว่าฉันไม่ชอบหน้ายัยเด็กนั่นเพราะเจ้าหล่อนไปทำตัวเจ๊าะแจ๊ะกับอีตาพีเจ.เจ้านายฉันด้วยล่ะ”

        ลิลลี่ย้อนถามด้วยใบหน้าที่ร้อนวูบวาบอย่างร้อนตัวเกรงว่าเพื่อนจะรู้ความในใจบางอย่าง

        “เธอ...หึงน้องเขากับคุณพีเจ หรือเปล่าล่ะ”

        “บ้า!..ฉันจะไปหึงเขาสองคนนั่นทำไมในเมื่อเธอก็รู้อยู่ว่าเจ้านายของฉันเขามาจีบเธอถ้าฉันจะหึงก็หึงแทนเธอนั่นแหละยัยดรีม..”

        ลิลลี่รีบบอกเพื่อกลบเกลื่อนสีหน้าของตัวเอง

        “หึงแทนฉันงั้นหรือ..จะหึงแทนทำไมจ๊ะ”

        นัฏนรีย้อนถามเสียงขบขัน

        “เธอไม่เห็นรึไงว่าอีตาพีเจ.นั่นชอบอกชอบใจแค่ไหนที่เห็นยัยเอมี่นั่งเบียดกระแซะเรียกพี่คะพี่ขาตำตาน่าหมั่นไส้อย่างนั้นหรือว่าเธอเฉย ๆ”

        ลิลลี่ย้อนถามเพื่อนโดยเอาความรู้สึกตัวเองบอกไป

        “ก็ไม่เห็นจะมีอะไรนี่จ๊ะเธอก็คิดมากไปเอง”

        “ต๊าย..ใจกว้างนะยะ..อีตาพีเจ.นั่นกำลังจีบเธออยู่ไม่ใช่เหรอเขาทำตัวเป็นคู่แข่งกับปอนด์ตลอด แล้วเมื่อกี้เป็นไงล่ะ นิสัยเจ้าชู้  ชอบจีบผู้หญิงไม่เลือกแบบนี้เธอยังจะให้คะแนนเขาอยู่หรือเปล่า”

        “ให้สิ..คุณพีเจ.น่ารักน่าคบดีออก”

        นัฏนรีพูดเหมือนจะแกล้งเพื่อน

        “ยี้..ขี้หลีกับสาว  ๆ ไปทั่วแบบนั้นน่ะเหรอน่ารักน่าคบ ก่อนหน้านี้ก็จีบยัยยาเพื่อนของเราแต่ดีนะที่ยัยยาบอกว่ามีแฟนแล้ว เขาถึงได้ยอมถอนตัวมาจีบเธอคนเดียวในตอนหลัง”

        “เขาบอกเธองั้นหรือ ว่าเขาจีบยัยยาด้วยอีกคน”

        นัฏนรีถามเสียงกลั้วหัวเราะ

        “ใช่!..เขายอมรับหน้าตาเฉยเลยนะว่าจีบทั้งเธอทั้งยัยยาแล้วเมื่อกี้ก็ทำท่าจะจีบยัยน้องเอมี่นั่นด้วยผู้ชาย อาไร้ ทุเรศ”

        ลิลลี่ค้อนขวับรู้สึกหมั่นไส้ทั้งปัญจพลและเด็กสาวเอมี่

        “ตราบใดที่คุณพีเจ.ยังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนเขาก็มีสิทธิ์ที่จะจีบใครก็ได้นี่นา”

        นัฏนรีแกล้งแสดงความเห็นเช่นนั้นหวังว่าจะเห็นกิริยาท่าทางของเพื่อนที่แสดงออกมานั่นเอง

        “ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะเป็นคนใจกว้างได้ขนาดนี้  มิน่าล่ะ ตอนที่ชวินมีชิวีตอยู่นายวินถึงได้ใจที่มีแฟนใจกว้างใจดีอย่างเธอ แม้จะกะล่อนมีกิ๊กเยอะแยะเธอก็ไม่ถือสาเอาเรื่องคิดว่าเขารักและจริงใจกับเธอคนเดียว แต่พอชวินตายไปความจริงก็ปรากฏว่าไปทำผู้หญิงท้องไงล่ะ”

        ลิลลี่ เผลอพูดถึงอดีตโดยไม่ได้สังเกตว่าสีหน้าของเพื่อนกำลังซีดเผือดแต่คนที่เสียใจจนรู้สึกสลดใจนั้นคือชวินในร่างหมีพู จนหมีพูต้องส่งเสียงเห่าเตือนลิลลี่ขึ้นติดๆ กันหลายครั้งเพื่อให้ลิลลี่ เลิกพูดสิ่งที่มันแสลงใจเขาเสียที

        “ไม่เห่านะหมีพู...”

        นัฏนรีเตือนเจ้าหมีพูที่หันหน้าไปเห่าใส่ลิลลี่อย่างตั้งใจจนลิลลี่ตกใจและเริ่มนึกได้

        “หมีพูขอบใจนะที่เห่าเตือนเอ้อ..ดรีม..เราขอโทษ..ไม่ได้ตั้งใจพูดเรื่องของวินกับดรีมเลยจริง ๆนะ..ยกโทษให้เรานะ”

        ลิลลี่หันมาส่งสายตาอ้อนวอนเพื่อนนัฏนรียิ้มน้อย ๆ พยักหน้าให้เพื่อน เจ้าหมีพูก็เลิกเห่า

        “ฉันว่าหมีพูฟังเรารู้เรื่องนะเนี่ย..เมื่อกี้ที่เห่าคงไม่อยากให้ฉันพูดอะไรที่ทำให้เธอไม่สบายใจ”ลิลลี่หันมาสนใจเจ้าหมีพู

        “คิดว่าอย่างนั้นแหละ” นัฏนรีพูด

        “ดรีมก็รักหมีพูมากจ๊ะ”

        นัฏนรีบอกพร้อมกับลูบหลังของหมีพูไปมา

        ชิวนในร่างหมีพูได้ยินก็รู้สึกปลื้มใจครางหงิงๆ ก่อนจะหอนยาวหนึ่งครั้งรับรู้ทำให้สองสาวหันมามองหน้ากันด้วยแววตาที่ทึ่งแกมเอ็นดูเจ้าหมีพู

        “และเท่าที่ฉันสังเกตนะ หมีพูชอบปอนด์มากกว่าคุณพีเจ.จริงไหมจ๊ะหมีพู”

        ลิลลี่หันไปพูดกับเจ้าหมีพู

        “ถูกต้องเลยล่ะ ยัยลิลลี่เพื่อนเลิฟ”

        ชวินในร่างเจ้าหมีพูตอบกลับด้วยการเห่ารับสามครั้ง

        “เห็นไหม..หมีพูยังเห็นด้วยเลยเพราะฉะนั้นฉันคิดว่าเธอควรจะเลือกปอนด์เป็นแฟน ส่วนอีตาพีเจ.ปล่อยให้กินแห้วไปเลยดีที่สุด”

        ลิลลี่นึกหน้าปัญจพลด้วยความหมั่นไส้แล้วยังเลยไปถึงเอมี่ด้วยอีกคน

        “ว้า..สงสารคุณพีเจ.จังเลย”

        ฏนรีแกล้งตีหน้าเศร้าแต่ก็แอบสังเกตเพื่อนไปด้วย

        “นี่อย่าบอกนะว่าแอบใจอ่อนกับอีตาพีเจ. ยังไงฉันก็ไม่สนับสนุนให้เธอเลือกเขานะ”

        “ทำไมล่ะ”

        “ก็รู้ ๆ อยู่เขาเจ้าชู้ก็ที่หนึ่ง กะล่อนก็ที่สอง แต่ปอนด์เป็นเพื่อนในกลุ่ม และที่สำคัญเขาแอบรักเธอมาตั้งนานแล้วด้วย  เผลอ ๆ จะรักพร้อม ๆ กับชวินด้วยซ้ำเพียงแต่ชวินเป็นคนปากหวานเอาใจเก่งเธอก็เลยรับรักก่อนไงล่ะ”

        นัฏนรีหน้าแดงซ่าน หันไปมองอีกทางหนึ่งที่ไม่ใช่สายตาของเพื่อนชวินในร่างหมีพูเงยหน้าขึ้นไปสังเกต

        “ลิลลี่เธอพูดได้ถูกต้องทีเดียวฉันก็คิดว่านายปอนด์แอบชอบดรีมพร้อมฉันนั่นแหละ เพียงแต่นายปอนด์เป็นคนเก็บความรู้สึกเก่งไม่ยอมบอกรักดรีมก่อนแต่นายปอนด์ก็ดีจริง ๆ ว่ะ คอยเป็นห่วงเป็นใยดรีมอยู่เสมอ แม้รู้ว่าดรีมจะเป็นแฟนฉันแล้ว  นายปอนด์ก็ยังคอยห่วงอย่างห่าง ๆ ความดีของนายปอนด์ครั้งนี้ฉันขอยกให้เขาดูแลดรีมแทนฉันก็แล้วกัน”

        ชวินในร่างหมีพูคิดในใจตอนนี้สภาพร่างกาย และสถานะภาพของชวิน ไม่ได้พร้อมที่จะปกป้องดูแลคนที่รักได้อีกต่อไปแล้วนั่นเอง