ส่งของ
ตอนเช้าชิงเถาบิดา พร้อมด้วยสองแฝดที่ตามออกมาเที่ยวด้วยเดินออกจากโรงเตี๊ยมเพื่อที่จะไปร้านช่างรับทำบ้านที่อยู่ไม่ไกลนักจากการสอบถามมาจากเสี่ยวเอ่อร์ ร้านที่พวกเขามานั้นไม่ได้ใหญ่โตมากนักสภาพเต็มไปด้วยการใช้งานที่ดูแล้วน่าเชื่อได้จากการที่น่าจะก่อตั้งมาหลายปีเข้ามาในร้านมีเสี่ยวเอ่อร์ออกมาต้อนรับก่อนจะพาไปยังห้องรับรองเล็กๆที่อยู่ด้านในพร้อมกับน้ำชาที่ถือตามมาต้อนรับ
“นายท่านมีอะไรให้ร้านช่างตระกูลฉงรับใช้ขอรับ”ชายวัยกลางคนที่เป็หลงจู๊ของร้านถามหลังจากนั่งลงตรงข้างกับพวกนาง
“วันนี้พวกเราจะมาว่าจ้างให้ร้านท่านไปสร้างกำแพงและที่พักเล็กๆซักหลังขอรับ”จิ้นสิงเอ่ยพูดคุยกับหลงจู๊กับสิ่งที่ตน้า
“ได้ไม่มีปัญหาแล้วตรงการแบบไหนหรือมีแบบที่้าไหม” หลงจู๊สอบถามออกมาเพราะลูกค้าแต่ละคนก็้าไม่เหมือนกันซึ่งราคาก็ต้องต่างกันด้วยนั่นต้องเป็สิ่งที่ต้องตกลงกันให้ลงตัว
“มีเ้าค่ะหลงจู๊ลองดูก่อนว่าพอจะเป็ไปได้ไหม” ชิงเถายื่นกระดาษที่นางวาดไว้คร่าวๆด้วยการใช้หมึกกับพู่กันที่ไม่ค่อยถนัดของนางกับการวาดภาพนางก็ไม่สันทัดเช่นกันดังนั้นเมื่อนางยื่นภาพให้หลงจู๊ดูแล้วนางจึงจะตรงอธิบายให้ฟังอย่างละเอียดด้วย เพื่อที่จะได้เป็ไปตามที่นาง้าซึ่งแบบที่นาง้านั้นคือกำแพงที่ทำจากอิฐและหินสูงประมาณอกผู้ใหญ่ซึ่งทุกๆ่ตัวก็ให้ก่ออิฐให้สูงขึ้นไปอีกประมาณแขนของนางส่วนช่องว่างนั้นนางให้ตกแต่งแผ่นไม้ให้เป็แนวโค้งขึ้นของแต่ละช่องแล้วในส่วนของกำแพงด้านในบ้านนางยังให้บนพื้นทำกระบะปลูกดอกไม้ไม่กว้างมากโดยเป็ส่วนหนึ่งกำแพงส่วนประตูนางก็ให้ทำแบบเดิมเพราะคิดว่าสวยและแ่าดีแล้วซึ่งพอหลงจู๊ฟังพร้อมเหตุภาพวาดของนางคร่าวๆก็พอจะเข้าใจได้และจากเอกสารที่ดินระบุความยาวของที่ดินเอาไว้ด้วยหลงจู๊จึงทำการคำนวณค่าก่อสร้างได้หลังจากต่อรองอยู่นานโดยชิงเถาก็สรุปได้ว่าราคาอยู่ที่ 200ตำลึง แต่ก็อาจจะเพิ่มลดได้อีเล็กน้อยเมื่อไปเจอสถานที่จริงแล้วก็บ้านหลังเล็กแค่พออยู่ได้ของพวกนางหลงจู๊คิดราคาที่ 50 ตำลึง ซึ่งช่างจะเข้าไปก่อสร้างให้พวกนางได้ในอีก3 วัน หลังจากตกลงเื่ราคาจ่ายค่ามัดจำ แล้วก็บอกสถานที่กันเสร็จเรียบร้อยพวกนางจึงเดินทางกลับโรงเตี๊ยมทันที
หลังจากกลับจากการว่าจ้างช่างแล้วครอบครัวชิงเถาที่ตอนแรกว่าจะหยุดพักไปก่อนเมื่อสร้างบ้านเสร็จจึงค่อยทำของออกมาขายอีกรอบจะต้องเปลี่ยนเนื่องจากราคาที่ตกลงกับช่างนั้นถ้าหักออกแล้วพวกนางจะเหลือใช้อีกไม่กี่ตำลึงดังนั้นจึงต้องเช่าห้องครัวของโรงเตี๊ยมที่พักพักอยู่ชั่วคราวเพื่อทำการต้มหมิ่งฝ่านเพื่อทำผลึกสีไปส่งผู้ที่สั่งจองไว้ชิงเถานางนึกเสียดายที่ไม่ได้คนพวกนั้นจ่ายมัดจำไว้ก่อน จะได้พอมีเงินเหลืออยู่บ้างก่อนที่รอบ้านแล้วเสร็จไม่งั้นคงไม่ต้องมาทำสินค้ากันข้างนอกอย่างนี้รอบนี้ยอดสั่งจองผลึกหมิ่งฝ่านหลายร้อยอันน่าจะใช้เวลาหลายวันในการผลิตออกมา เพราะแต่ละชิ้นต้องใช้เวลาหลายชั่วยามให้มันก่อตัวเป็ผลึกขึ้นได้
วันนี้เป็วันที่ช่างจะเริ่มเข้าไปสร้างบ้านที่ครอบครัวนางพวกนางจึงต้องไปดูการทำงานเผื่อมีอะไรขาดเหลือจะได้สั่งการช่างได้
“บ้านสร้างตรงนี้เลยขอรับนี่แบบลองดูก่อน” จิ้นสิงเดินเข้าไปคุยกับช่างที่มารอก่อนแล้วซึ่งแบบนั้นเป็ชิงเถาที่วาดไว้แบบคร่าวๆตัวบ้านยกสูงจากพื้นเล็กน้อยพื้นที่เพียงใช้วางสิ่งเล็กน้อยและพวกนางนอนรวมกันแล้วไม่เบียดนักกับด้านหลังที่เป็ห้องน้ำ และด้านข้างที่เป็หลังคายื่นออกมาไว้สำหรับเป็ครัวซึ่งหลังช่างประเมินแล้วเป็บ้านที่สร้างได้ง่ายใช้เวลาไม่ถึง 3วันก็แล้วเสร็จซึ่งวันที่สามนั้นพวกนางน่าจะได้ย้ายเข้ามาได้เลยใน่บ่าย
คนงานที่มาสร้างบ้านในครอบครัวชิงเถาวันนี้มี6คนที่ดูแล้วทุกล้วนผ่านงานมาอย่างมากมาย หลังจากที่ช่างอธิบายแล้วก็แบ่งงานให้ลูกน้องทำทุกคนก็แยกย้ายกันทำงานทันทีโดยใช้ไม้จากที่นำมาด้วยเมื่อเห็นว่าคนงานและงานเริ่มทำงานกันแล้ว ครอบครัวของชิงเถาก็เริ่มทำงานของตัวเองบ้างนั่นก็คือทำความสะอาดพื้นที่โดยการขุดหญ้าออกด้วยแรงพวกนางนั้นอาจจะใช้เวลาหลายวันเลยที่เดียวเพราะพื้นที่ปล่อยรกร้างมานานวัชพืชต่างๆ ก็เติบโตกันมากคลุมเกือบทั้งพื้นที่ไหนจะพวกสัตว์เล็กหลากสายพันธุ์ที่เขามายึดพื้นที่อีกพวกเขาจะต้องจักการให้เรียบร้อย
หลังจากเมื่อวานครอบครัวชิงเถาเริ่มเข้าไปจัดการวัชพืชในพื้นที่แล้วซึ่งเสร็จไปเพียงน้อยแต่วันนี้พวกนางจะต้องไปส่งผลึกสีตามสถานที่ต่างๆ ที่ลูกค้าสั่งไว้โดยบิดากับมารดาพวกนางจะเป็ผู้ไปจัดการงานในที่ดินส่วนพวกนางทั้งสี่ช่วยกันหอบหิ้วผลึกสีในตะกร้าร้อยกว่าชิ้นไปส่งที่ต่างๆซึ่งแต่ละที่นั้นมิใช่ว่าจะใกล้กันพวกนางต้องเดินเกือบจะทั่วเมืองดีที่ชิงเถานางเลือกทางเป็พื้นที่ด้านเดียวของเมืองจึงไม่ต้องเดินอ้อมจนทั่วเมืองหลวงนี้ ถ้าจะเหนื่อยขนาดนี้พรุ่งพวกนางจะต้องเช่าเกวียนซะแล้วถึงต้นทุนจะเพิ่มแต่ก็ดีกว่าต้องมาเหนื่อยอย่างนี้
“มาส่งผลึกสีตามที่คุณหนูหลี่ซูซ่านสั่งเ้าค่ะ”ลี่ถิงพูดกับเวรยามหน้าจวนหลังหนึ่งที่พวกนางมาส่งของนี่จะเป็หลังสุดท้ายแล้วหลังจากส่งมาทั้งวัน
“รอตรงนี้ เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งแก่คุณหนูก่อน”เวรยามผู้หนึ่งบอกก่อนจะเดินหายเข้าไปในหลังประตูใหญ่ รอเพียงไปนานก็มีหญิงสาวสองคนที่รีบเดินมาทางประตูจวนนั่นก็คือคุณหนูตระกูลหลี่และสาวใช้นั่นเองคุณหนูนางนี้นางเฝ้ารอผลึกสีที่สั่งไปทุกวันว่าวันไหนนางจะได้มาไว้ประดับห้องตนเหมือนคุณหนูคนอื่นที่บ้างเนื่องจากนางพึ่งได้จะรู้จากผู้คนพูดกันแต่ตอนนั้นสินค้าก็หมดซะแล้วทำได้เพียงสั่งจองล่วงหน้าเท่านั้นซึ่งนางก็ไม่ทำให้การรอคอยของตนไร้ประโยชน์เนื่องจากนางสั่งจองไว้หลายสิบอันเลยทีเดียว
“ผลึกสีที่สั่งจองไหวเ้าค่ะลองตรวจนับจำนวนก่อน”ชิงเถาเอ่ยบอกแก่คุณหนูตระกูลหลี่พร้อมกับยื่นตะกร้าที่บรรจุผลึกสีอยู่ให้กับสาวใช้ที่เข้ามารับของแทนคุณหนูพร้อมเงินที่เตรียมไว้เรียบร้อยตามราคาสินค้า
“อีกไม่นานพวกข้าจะเริ่มไปขายในตลาดใหญ่ทางฝั่งทิศใต้ของเมืองนะเ้าคะถ้าคุณหนู้าก็ไปเดินดูได้ราคาเก่าเดิมแต่ถ้าสั่งจองต้องจ่ายก่อนครึ่งหนึ่ง”ชิงเถาอธิบายออกไปเหมือนดังที่บอกลูกค้าทุกคนที่พวกนางไปส่งของเนื่องจากบ้านพวกนางอยู่ทิศใต้ของเมืองจึงจะย้ายแฝงขายของไปที่ตลาดใกล้บ้านแทน
“ได้ ถ้ามีโอกาสข้าจะไปเยี่ยมชม”คุณหนูตระกูลหลี่ตอบรับแล้วจึงเดินนำสาวใช้กลับไปยังเรือนพักเนื่องจากอยากจะหาที่เหมาะจัดวางไหนนางอยากจะชื่นชมผลึกสีใจจะขาดแล้ว
4K
