เทพสงครามหวนคืน [จบ]

" ทุกคนไม่ต้องกลัวตอนนี้ครูฝึกแองเจลล่ากำลังออกไปสู้กับมันอยู่ พวกเราแค่สร้างค่่ายกลเอาไว้เพื่อป้องกันโดนลูกหลงเท่านั้น " ริวเอนพูดขึ้น แล้วก็หันซ้ายขวาเพื่อให้เสียงดังให้ทั่วถึงไปด้วยเพื่อให้ทหารทุกคนได้ยินเพื่อเพิ่มกำลังใจ และหลังจากที่ริวเอนพูดจบ พวกทหารที่กำลังทำหน้าหมดวังไม่มีแรงใจจะสู้อยู่ ก็พากันยิ้มออกมาออกด้วยสีหน้ากำลังดีใจแลัมีความหวัง ' ให้ตายสิ! ไม่คิดเลยว่าชาตินี้เราต้องมาโกหกลูกน้องแบบนี้ได้ แต่ว่าตอนนี้ก็ขอให้เธอออกไปสู้ ไม่ได้หนีไปที่เถอะ ' ริวเอนคิดหลังจากที่ได้พูดออกไปอย่างมีความหวัง ว่าแองเจลล่าไม่ได้หนีพวกตนไปแต่กำลังมุ่งหน้าไปเพื่อสู้กับสัตว์อสูร 1,000 ปี ที่เธอได้บอกมา
ทางด้านของหยางเฉิน
หยางเฉินนั้นกำลังลอยอยู่กลางอากาศทางทิศตะวันตก ห่างจากจุดที่พวกทหารกำลังตั้งค่ายกลอยู่ประมาณ 5 กิโลเมตร และด้านหลังของเขาก็มีหลงเย่ากำลังยืนอยู่กลางอากาศด้วยเช่นกัน ตัวของหยางเฉินที่ใช้พลังเพื่อดูการกระทำของพวกทหารที่มองอยู่ก็พูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มแบบอ่อนๆ " ให้กำลังใจทหารได้ดี สมแล้วที่เป็นผู้นำกลุ่ม "
" ท่านครับพวกนั้นคือทหารที่ท่านบอกเหรอ " หลงเย่าถามออกมาด้วยน้ำเสียงสงสัยขณะที่มองไปทางที่ทหารอยู่แบบหยางเฉินด้วยสีหน้าแปลกใจ แล้วก็ได้คิดในใจไปด้วย ' พวกทหารมนุษย์มันสร้างค่าลกลได้ตอนนี้มันก็น่าตกใอยู่หรอก แต่ว่าปัญหามันไม่ได้อยู่ตรงนั้น เพราะตอนนี้สิ่งที่กำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเรามันเป็นนางฟ้าไม่ใช่หรือไง??? '
" หลงเย่า " หยางเฉินพูดออกมาระหว่างทีหลงเย่ากำลังทำหน้าแปลกใจอยู่ แล้วก็ชี้นิ้วไปทางพวกทหารที่กำลังสร้างค่ายกลพร้อมกับพูดต่ออีก " นายคิดว่าสามารถทำลายค่ายกลนั้นได้ไหม? "
" แน่นอนครับ- ค่ายกลแค่นั้นเมื่อเทียบกับข้าตอนนี้มันแค่ใช้พลังไม่ถึง 10 ส่วน ก็สามารถทำลายได้ง่ายๆ แต่ว่า.... " หลงเย่าตอบออกมาด้วยน้ำเสียงมั่นใจ แล้วก็หยุดพูดไปเหมือนกับว่าไม่กล้าพูดอะไรออกมา
" มีอะไร " หยางเฉินถามกลับ แล้วก็หันหน้าไปทางหลงเย่าที่อยู่ด้านหลังด้วยน้ำเสียงขัดใจ แล้วทางหลงเย่าก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเกร็งๆ เล็กน้อย " ข้าสัมผัสได้ว่ามีเผ่านางฟ้ากำลังมุ่งหน้ามาที่นี้ครับ แล้วเมื่อกี้เธอก็อยูกับทหารพวกนั้นด้วยเลยคิดว่าเะออาจจะกำลังมาจัดการพกเราก้ได้ "
" หึหึ!- เรื่องนั้นเองเหรอ " หยางเฉินทำน้ำเสียงคล้ายหัวเราะออกมา แล้วก็พูดต่อด้วยน้ำเสียงโล่งใจ
" นายท่านพวกเผ่านางฟ้ามันน่ากลัวมากนะครับ พวกมมันล่าทุกอย่างที่เป็นเผ่าความมืดขนาดเผ่าอสูรอย่างข้ายังโดนพวกมันไล่ล่าเลย แต่เมื่อไม่นานมานี้ ไม่สิ! เมื่อหลายร้อยปีที่แล้วข้าได้ยินมาว่าพวกมันออกไปจากโลกกันหมดแล้ว และทำไม- "
" ฉันเป็นคนปลุกเธอขึ้นมาเอง! " หยางเฉินพูดขัดออกไปขณะที่หลงเย่ากำลัพูดอยู่ " ห่ะ! ทะ- ท่านกำลังจะบอกว่าเผ่านางฟ้านั้นท่านรู้จักกับเธอด้วยเหรอ??? " หลงเย่าถามกลับมาด้วยน้ำเสียงตกใจ
" ใช้- สถาณะของเธอมันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับนายหรอก " หยางเฉินตอบกลับ แล้วก็ชี้นิ้วไปที่หลงเย่าที่กำลังคุยกับตนอยู่ด้วยใบหน้ายิ้มแบบมีนัย
' เหมืนอนตัวเรางั้นเหรอ นี่อย่าบอกนะว่าเขาคนนี้ทำสัญญาเลือดกับเผ่านางฟ้าด้วย แล้วอีกอย่างเผ่านางฟ้าที่กำลังมุ่งหน้ามาทางเราระดับพลังไม่ได้ต่างอะไรจากเราตอนนี้เลย ไม่สิ! ตอนนี้เหมือนว่าเธอกำละงอ่อนแออยู่เพราะใช้พลังไปมาก ' หลงเย่าคิดในใจหลังจากที่ได้ฟังหยางเฉินพูดออกมา แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกไป ถึงแม้ในใจจะมีคำถามอยู่มากมายก็ตาม.............,เมื่อวลผ่านไปได้ไม่นานแองเจลลาก็บินมาถึงด้านหน้าของหยางเฉิน แล้วเธอก็พูดออกมาพร้อมกับก้มหน้าลงเล็กน้อย " ยินดีที่ได้พบคะ นายท่าน "
" อ่า... การฝึกพวกนั้นเป็นยังไงบ้างระหว่างที่ฉันไม่อยู่? " หยางเฉินถามออกมาทันทีหลังจากที่แองเจลล่าพูดจบ และทางแองเจลล่าก็ตอบอกมาทันที " เรียบร้อยดีคะ- ตอนนี้ระดับพลังคนที่น้อยที่สุดก็อยู่ขั้นกลาง ระดับ 2 ส่วนสูงที่สุดก็คือริวเอนที่ตอนนี้อนยู่ขั้นสูงสุด ระดับ 1 ค่ะ "
" ยอดเยี่ยม! เธอทำได้ดีมาก " หยางเฉินพูดชมแองเจลล่าแล้วก็พยักหน้าไปมาแบบชอบใจ แล้วแองเจลล่าก็ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงปกติ " ค่ะ- แต่ที่พวกนั้นสามารถเพิ่มระดับได้เร็วขนาดนี้ก็เพราการฝึกที่นายท่านเตรียมเอาไว้ให้ เพราะฉันแค่ค่อยทำตามคำแนะนำ และคอยรักษาทหารพวกนั้นแค่นั้นเอง "
ระหว่างที่แองเจลล่ากำลังคุยกับหยางเฉินอยู่นั้น เธอก็ได้เอียงตามองไปที่หลงเย่าที่อยู่ด้านหลัง แล้วก็ได้คิดในใจไปด้วย ' พลังที่เราสัมผัสได้มาจากผู้ชายคนนี้ไม่ผิดแน่ จากพลังที่ปล่อยออกมาก็ต้องเป็นอสรพิษวารี ไม่สิ! ตอนนี้น่าจะเป็นมังกรวารีไปแล้ว '
ในระหว่างที่แองเจลล่ากำลังวิเคราะห์หลงเย่าอยู่นั้น หยางเฉินก็พูดขึ้นมา " หมอนนี้จะมาเป็นคนรับใช้ของฉัน 50 ปี เพราะงั้นตอนนี้เธอไม่มีอะไรต้องกังวล "
" ค่ะ " แองเจล่าตอบออกมา แล้วก็พยักหน้าเล็กน้อยแสดงให้เห็นว่าเข้าใจแล้ว จากนั้นหยางเฉินก็หันไปหาหลงเย่าที่ยืนอยู่ด้านหลัง และพูดออกไป " นายไปจัดการพวกนั้นได้ เอาแค่พอเหมาะก็พอไม่ต้องถึงกับชีวิตแต่ก็รุนแรงหน่อยละฉันต้องการรู้ความสามารถของทหารพวกนั้นว่ามันสามารถสุดได้ขนาดไหน "
" ครับท่าน " หลงเย่าตอบออกมา
จากนั้นก็เริ่มเปลี่ยนร่างกลายเป็นมังกรวารีอีกครั้ง และพุ่งไปยังจุดที่พวกทหารกำลังสร้างค่ายกลกันอยู่ด้วยความเร็วในระหว่างที่กำลังพุ่งไปหลงเย่าก็ได้คิดในใจไปด้วย ' กำลังอยากทดลองพลังใหม่อยู่พอดีเลย!!! '

จากนักเขียน. พยามเขียนแบบไม่ให้ค้างที่สุดแล้วนะครับ 5555+

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 สัตว์อสูร 1,000 ปี

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 สัตว์อสูร 1,000 ปี

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้