มนต์ดำ อาถรรพ์ อารมณ์ (ฉบับเซ็นเซอร์)

        ซิ้มถึงกับอึ้ง  เพราะไม่คิดว่าอาจารย์หนุ่มจะทำแบบนี้  ด้วยที่ผ่านมาท่านมักจะมีท่าทีสงบเยือกเย็น  น่าเคารพมาโดยมาตลอด  แต่พอใคร่ครวญอยู่พักหนึ่ง  หมวยสาวก็ระลึกถึงบางเรื่องขึ้นมาได้       

“ เออ….จริงสิ  จะว่าไป…เราเองก็เคยเจอเรื่องแบบนี้อยู่เหมือนกัน  น่าจะเกิดขึ้นในตอนที่เริ่มทำพิธีกับอาจารย์ครั้งแรกๆ ”

           เหมือนน้ำป่าหลั่งยามเขื่อนแตก  ความทรงจำในช่วงนั้นพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย  ทำให้ภาพการร่วมรักระหว่างซิ้มกับอาจารย์หนุ่มผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อน  และสิ่งนั้นก็ทำให้หมวยสาวประหลาดใจ 

“ เอ……แปลกอยู่อย่างนะ  ทั้งที่เราต้องผจญชะตากามแบบนั้น  แต่ทำไมช่วงที่ผ่านมาถึงจำไม่ได้เลย  คล้ายกับว่าความทรงจำขาดหายไปซะดื้อๆ   ไม่ได้การ  เห็นทีเราต้องรีบไปช่วยนังหมอน ” ทีแรกซิ้มคิดแบบนั้นจริงๆ  แต่พอขยับเท้าได้ก้าวเดียว  หูก็แว่วเสียงของผู้ชายที่แหบห้าว 

“ จะขัดขวางไปทำไม  ในเมื่อเพื่อนของเจ้าเองก็ต้องการแบบนั้น ” 

“ เอ๊ะ!  ใครน่ะ ” ซิ้มรีบเหลียวซ้ายแลขวา  แต่ไม่ว่ากวาดสายตาไปยังทิศทางใด  ก็มีแต่ความว่างเปล่า   

“ บ้าจริง  นี่เราได้ยินเสียงของใคร  หรือว่าเราจะหลอนไปเอง ” ซิ้มยืนงงอยู่นานสองนาน  ก่อนจะสำนึกได้ว่ามีบางสิ่งที่สำคัญกว่า 

“ ใช่สิ  นี่ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้  เราต้องรีบไปช่วยนังหมอนก่อน ”

           แต่พอหมวยสาวจะขยับกายเป็นครั้งที่สอง  เธอก็รู้สึกเหมือนมีมือหยาบกร้านของผู้ชายเอื้อมมาจับหัวไหล่ทั้งสองข้าง  พร้อมเสียงกระซิบเยือกเย็นที่ด้านหลัง 

“ หยุดเถอะ  อย่าไปขวางท่านอาจารย์เลย  ไม่เห็นเหรอว่า…..เพื่อนของเจ้ามีความสุขแค่ไหน ”

           ตามปกติไม่ว่าใครที่ประสบเหตุการณ์แบบนี้  ล้วนต้องหันหลังมามองกันทุกคน  แต่หมวยสาวกลับมีรีแอคชั่นที่แตกต่าง  ด้วยทั่วร่างดันแข็งเกร็งจนไม่ยอมขยับ  ทำให้เธอแตกตื่น 

“ ว้าย…..นี่มันอะไรกัน  ทำไมเราถึงขยับตัวไม่ได้ ” 

“ ไม่ต้องตกใจไป  สาเหตุที่ขยับไม่ได้  เป็นเพราะเจ้าไม่อยากไปขวางทางสุขของนังหมอน  และอยากรับชมเกมกามานั้นด้วยสองตาของตัวเอง ” เสียงประหลาดนั้นเริ่มปลุกปลอบ  และน่าแปลกที่ซิ้มกลับยอมรับฟัง  ดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นเลื่อนลอย  คล้ายตกอยู่ในภวังค์  ปากก็ทวนคำกล่าวเมื่อครู่แบบคนไร้สติ 

“ ใช่แล้ว  ชั้นไม่อยากไปขวางความสุขของนังหมอน  และอยากดูทั้งสองร่วมรักกัน ”

             เมื่อซิ้มโดนสะกดโดยสมบูรณ์  หมวยสาวก็หันไปมองภาพการเสพสังวาสที่ปรากฎบนจอมอนิเตอร์  ซึ่งตอนนี้จัดว่าร้อนเร่า  ด้วยอาจารย์หนุ่มได้ผลักคุณนายสาวลงไปนอนบนพื้นห้องน้ำ 

“ ฮ้า……รีบๆทำเข้า  ชั้นอยากรู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นอีก ”

           ซิ้มเหม่อมองฉากวาบหวิว  ดวงตาเรียวเต็มเปี่ยมด้วยแรงปรารถนา  ลิ้นเริ่มแลบออกมาเลียริมฝีปากอวบอิ่ม  สองมือลูบไล้ไปทั่วเรือนกายช่วงบน 

“ อืม….ยอดมาก  ได้อารมณ์ดีเหลือเกิน  ชั้นอยากอยู่ตรงนั้นจังเลย  จะได้บำเรอความสุขให้ท่านอาจารย์อีกแรง ”

           แน่นอนว่าสุขยอดแห่งความสุขยังไม่จบเพียงแค่นี้  เพราะในเวลาต่อมา  อาจารย์หนุ่มก็ขยับไปประจำตรงกลางระหว่างขาของคุณนายสาว 

“ อู้ว…..ท่านอาจารย์กำลังจะเปิดเกมรุกแล้ว ” ซิ้มห่อปาก  กายสั่นเทาด้วยอาการเสียวซ่าน  และเพื่อให้เกิดอารมณ์ร่วมกับเหตุกามที่ปรากฏ  หมวยสาวก็รีบถลกกระโปรงทรงพรีทขึ้นนิดนึง  ก่อนจะรูดกางเกงในลงอย่างรวดเร็ว  จากนั้นก็สำเร็จความใคร่ให้ตัวเอง  

…………………………….

           หัวใจของหนุ่มคิดเต้นไม่เป็นส่ำ  แต่สองเท้ายังคงก้าวเดินอย่างต่อเนื่อง  ด้วยหวังจะไปหาสาวใช้หน้าสวยให้ไวที่สุด 

“ อืม……อั้มพูดแบบนั้นทำไม  แล้วไอ้ที่ว่า…ต้องใช้แรงในห้องนอน  มันหมายถึงอะไร  หรือจะเป็น……เรื่องอย่างว่า ” แม้นายคิดไม่อยากนึกเพ้อ  แต่ถ้อยวาจาของสาวใช้หน้าสวยก็ชวนให้ลุ้นระทึกอยู่ดี  ไม่นาน  หนุ่มโอปป้าก็มาถึงหน้าห้อง  จึงยื่นมือไปเคาะประตูตามมารยาทที่ควรกระทำ   

“ ก๊อก  ก๊อก  ก๊อก ” 

“ ไง  อั้ม  เรามาถึงแล้วนะ ”

          เสียงเงียบอยู่อึดใจ  ก่อนจะมีสาวนางหนึ่งตอบกลับมา 

“ เปิดเข้ามาได้ค่า……พี่คิด  ประตูไม่ได้ล็อก ”

           คิ้วของหนุ่มโอปป้าถึงกับขมวดนิ่ว  เพราะนี่ไม่ใช่เสียงของอั้ม  ด้วยมันแหลมเล็กจนเสียดแทงแก้วหู  แต่พอพิจารณาอยู่ครู่นึง  ก็รู้ชัดว่าเจ้าของวาจานั้นเป็นใคร 

“ โอ้….นี่มันเสียงของ….น้องจุ๋มนี่หว่า  แต่ทำไมเธอถึงมาอยู่ในห้องของอั้มได้ ”

           พอรู้ชัดว่ามีสาวอีกนางอยู่ในห้องของอั้ม  หัวใจของนายคิดก็เริ่มห่อเหี่ยว  ด้วยเขาจะไม่ได้อยู่กับสาวรับใช้หน้าสวยสองต่อสองอีกต่อไป  จึงเปิดประตูแบบเนือยๆ  ความกระชับกระเฉงเมื่อครู่เลือนหายไปจนหมดสิ้น 

“ เอาล่ะ  ขอเข้าไปแล้วนะครับ ” 

“ แอ๊ด…….”

           ทันทีที่ประตูเปิดกว้าง  ดวงตาเรียวของนายคิดก็พลันเบิกโพลง  สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นตกตะลึง  ปากคอเริ่มสั่น  ด้วยมีสาวนางหนึ่งยืนรับหน้าอยู่ 

“ เฮ้ย!  นะ…นั่นมันน้องจุ๋มนี่นา….” 

“ ฮะ  ฮะ  ฮะ  ก็ใช่จุ๋มน่ะสิ  จะเป็นใครอื่นได้อีกล่ะ ” จุ๋มยิ้มเอียงอาย  และด้วยความที่เธอยังคงอ่อนเยาว์  แถมไว้ผมสั้นประมาณประบ่า  เลยทำให้ดูคล้ายเด็กสาวมัธยมต้นที่น่ารักคนนึง  ทว่าจุดที่ทำให้โอปป้าผมทองตะลึงงัน  หาใช่ความคิกขุของเจ้าหล่อน  แต่เป็น…..หนองโพขนาดมหึมาที่ซ่อนตัวตนอยู่ในผ้าถุงกระโจมอกเสียมากกว่า 

“ โอ้….ว้าว  เห็นน้องจุ๋มตัวเล็กแบบนี้  แต่ด้านทรวดทรงนี่มัน….บักแตงโมชัดๆ ”

           ดูเหมือนนายคิดจะมองโนตมๆเพลินไปหน่อย  สาวน้อยทรงโตจึงเริ่มเง้างอนด้วยเสียงที่ขุ่นเคือง 

“ พี่คิดมองอะไรน่ะ  หน้าของน้องอยู่ตรงนี้นะ ” 

“ เอ๊ะ!  ปะ…เปล่า  พะ..พี่ไม่ได้มองหน่มหน็อมของน้องจุ๋มเลยนะ ” และด้วยน้ำเสียงที่แลขัดเคือง  จึงทำให้นายคิดหลุดจากวังวนแห่งกามอารมณ์  พร้อมเลื่อนสายตาขึ้นมาตอบเด็กสาวแบบตะกุกตะกัก  ทว่าหางตายังแอบเหล่หนองโพอยู่หน่อยๆ 

“ ชิ…พี่คิดนี่ลามกชะมัด ” แม้เด็กสาวทรงโตจะต่อว่า   แต่กิริยากลับค้านคำพูด  ด้วยเจ้าหล่อนดันยืดอกขึ้น  คล้ายจงใจอวดประทุมถันที่เต่งตูมเกินวัย 

“ ปะ…เปล่าซักหน่อย ” นายคิดปฏิเสธ  ทว่าดวงตากลับเลื่อนลงมาจับจ้องเนินถันขาวผ่องซะอย่างั้น 

“ พี่นี่ก็ปากแข็งเนอะ  ขนาดจ้องหนักแบบนี้  ยังไม่คิดจะยอมรับ  เป็นลูกผู้ชายซะเปล่า ” จุ๋มตำหนิ  แต่กายเล็กบางกลับส่ายไปมา  ทำให้หนองโพที่ใหญ่เกินวัยเขย่าเล็กน้อย  ทว่าคราวนี้โอปป้าผมทองแค่คิดคำนึงอยู่ในใจ  สายตาเพ่งมองเรือนร่างทรงเสน่ห์  แถมยังกลืนน้ำลายลงคอหลายเฮือกใหญ่ 

“ เฮือก…….ก็เพราะเป็นผู้ชายน่ะสิ  ถึงได้มีอาการอย่างนี้  ว่าแต่ทำไมภูเขาไฟของน้องจุ๋มถึงน่าขย้ำนัก ” 

“ แล้วพี่อยากขย้ำมั้ยล่ะ  จุ๋มให้พี่สัมผัสมันได้นะ ” จุ๋มลอยหน้าลอยตาถาม  ท่าทางยั่วเย้าเหลือประมาณ 

“ เอ๊ะ!  น้องจุ๋มทำไม! ” นายคิดถึงกับงง  เพราะรีแอคชั่นนี้ฟ้องว่าจุ๋มน่าจะอ่านใจของเขาได้  แต่พอเห็นสาวน้อยเซอร์วิสหนักด้วยการคลายปมผ้าถุงออก  ทำให้ชายผ้าหย่อนลงไปหน่อย  หนุ่มโอปป้าก็ลืมเลือนเรื่องนี้ไป  พร้อมพยายามเพ่งมองอย่างจริงจัง 

“ ฮ้า…น้องจุ๋มไม่น่าจะอ่านใจใครได้  เธอคงแค่เดาสุ่มไปเรื่อยๆ  ว่าแต่เราจะมาแยแสเรื่องนี้ทำไม  เพราะมีบางสิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่า ”

             ถึงสาวน้อยร่างเล็กจะคลายปมผ้าถุงออกจนเกือบเห็นฟักแฟงที่ขาวผ่องแบบเต็มใบ  แต่เจ้าหล่อนก็ไม่สนใจว่าจะมีใครมอง  พร้อมเอามืออีกข้างมาสะบัดแทนพัด  แล้วเป่าปากเบาๆเป็นเชิงร้อน 

“ ฮ้า….ว่าแต่ทำไมท่านอาจารย์ถึงไม่ยอมติดแอร์ซักทีนะ  น้องจุ๋มอบอ้าวจะแย่อยู่แล้ว  อยากให้ใครมาคลายความแน่นอกที่ยกไม่ออกจังเลย ” จุ๋มพล่ามจบ  ก็ชม้ายชายตาให้นายคิดเสียหนึ่งดอก

          นายคิดรู้สึกแข็งเกร็งที่เป้ากางเกงสุดๆ  และเหมือนจะเปียกแฉะอยู่หน่อยๆ  เพราะเขาแอบอารมณ์ค้างมาตั้งแต่จ้องมองสาวหมวยในห้องนอนแล้ว  และนี่ยังต้องมาเจอกับสาวน้อยมหัศจรรย์ที่โตเกินวัยอีก  จึงเป็นอะไรที่รับไม่ไหว  เลยยื่นมือออกมา  หวังจะสัมผัสเรือนร่างที่เย้ายวน  ดวงตาก็แลเหม่อลอย  คล้ายตกอยู่ในภวังค์ 

“ ฮ้า…มะ…ไม่ขอเถียงหรอก  พี่เองกะ…ก็อยากจับหนองโพอวบใหญ่นั่นเหมือนกัน ” 

“ งั้นก็เอาเลยสิคะ  จะรออะไรล่ะ ” ถึงท่าทีของนายคิดจะเปลี่ยนไป  แต่จุ๋มก็ไม่เกรงกลัว  ซ้ำยังยื่นทรวงอกเข้ามาอีก  และในจังหวะที่หนุ่มโอปป้าใกล้จะเอื้อมถึง  เสียงใสๆของหญิงสาวก็ดังขึ้น 

“ นายคิดมาหรือยัง  น้องจุ๋ม  เมื่อกี้เหมือนพี่จะได้ยินเสียงของตานั่น ”

สามารถติดตามงานเขียน  ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2