“ท่านจะทำเช่นนั้นจริง ๆ งั้นรึขอรับ”เสียงของบิดาลู่เอ๋อดังออกมาเมื่อเยว่ชิงได้บอกสิ่งที่นางนั้น้าจะทำออกไป
“แน่นอน ท่านคิดว่าระดับพลังของข้ามันไม่เพียงพอที่จะทำลายเ้าพวกนั้นให้สิ้นซากงั้นรึหยางเจี่ยน” เยว่ชิงเอ่ยออกมา พร้อมกับแรงกดดันระดับจักพรรดิลมปราณส่งไปยังหยางเจี่ยน
หยางเจี่ยนนั้นก็คือชื่อของบิดาลู่เอ๋อซึ่งเยว่ชิงนั้นได้มารู้เื่นี้หลังจากที่อาศัยอยู่ภายในตระกูลหยางมาได้ 1 วัน
“ด้วยระดับจักพรรดิลมปราณ 8ดาวของท่านนั้นแน่นอนว่ามันมากพอที่จะทำลายพวกเขาอย่างง่ายดาย” หยางเจี่ยนเอ่ยออกมา โดยที่บนใบหน้าของเขานั้นมีเหงื่อผุดออกมา
“เพียงแต่ว่าตระกูลของพวกมันนั้นมีสำนักใหญ่ทั้งสี่คอยหนุนหลังถึงแม้ท่านจะมีระดับสูงกว่าแต่มันก็ยังคงอันตรายมากไปอยู่ดี” หยางเจี่ยนเอ่ย
เยว่ชิงไม่ได้ตอบอะไรกลับไปนางมองไปทางหยางเจี่ยนอยู่นานจนทำให้หยางเจี่ยนนั้นเริ่มรู้สึกกดดัน ถึงแม้ว่าเยว่ชิงจะไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าการจ้องมองเลยแม้แต่น้อย
“ท่านเยว่ชิงท่านเลิกแกล้งท่านพ่อได้แล้วพ่อของข้าท่านกลัวจะแย่แล้วนะเ้าคะ” ลู่เอ๋อที่เห็นอาการของบิดาตนเองก็เอ่ยออกมาเพราะนางนั้นไม่อยากให้พ่อของตัวเองต้องแสดงอะไรน่าอายออกมาต่อหน้าของบรรพบุรุษของสำนัก
“เ้าไม่ต้องเป็ห่วงอะไรข้ามากนักข้ายังมีสำนักที่ต้องดูแลอยู่ ข้าคงไม่อาจจะทิ้งมันเอาไว้ได้หรอกนะ” เยว่ชิงเอ่ยออกมาเป็ครั้งสุดท้ายก่อนที่ตัวของนางจะหายไปจากห้อง
เมื่อลู่เอ๋อเห็นร่างของเยว่ชิงหายไปต่อหน้าต่อตานางก็พยายามส่งลมปราณออกไปสำรวจรอบ ๆ เพื่อค้นหาตัวของเยว่ชิง
แต่ไม่ว่านางนั้นจะค้นหานานเท่าไหร่ก็ไม่พบร่องรอยเลยแม้แต่น้อย“ท่านเยว่ชิงหายไปแล้วค่ะ เฮ้อ”
เมื่อบิดาของลู่เอ๋อได้ยินดังนั้นก็ส่งลมปราณออกไปค้นหาเช่นกันเพียงแต่ว่าระยะการค้นหาของเขานั้นมากกว่าของลู่เอ๋อเป็อย่างมาก
แต่ไม่ว่าเขาจะค้นหามากขนาดไหนก็ตามแต่ก็ไม่พบตัวของเยว่ชิงอยู่ภายในเขตของตระกูลหยางเลยแม้แต่น้อย
“ลู่เอ๋อกระจายคำสั่งเรียกรวมพลผู้ที่อยู่ในระดับสร้างลมปราณทั้งหมดมาซะ พวกเราจะต้องเตรียมตัวให้พร้อมเอาไว้หากเกิดเื่ไม่คาดคิดขึ้น” หยางเจี่ยนเอ่ยออกมา
“ค่ะ” ลู่เอ๋อเอ่ยตอบออกมาเพียงสั้นๆ แล้วรีบออกไปจากห้องเพื่อทำตามคำสั่งของบิดาตนเองทันที
เมื่อหยางเจี่ยนเห็นลู่เอ๋อออกไปแล้วเขาก็ได้หยิบกล่องอะไรบางอย่างออกมาจากแหวนมิติของเขา
“ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นมาข้าคงต้องใช้สิ่งที่ท่านบรรพบุรุษหยางทิ้งเอาไว้ให้” กล่องใบนั้นสภาพของมันนั้นเก่าเป็อย่างมาก
หยางเจี่ยนนำกล่องใบนั้นเข้าไปเก็บเอาไว้ภายใต้เสื้อของเขาก่อนที่ตัวของเขาเองก็จะเดินออกไปจากห้องแห่งนี้เพื่อเตรียมตัวเช่นกัน
บนท้องฟ้าที่สูงจากพื้นไป 5 ลี้ร่างของเยว่ชิงได้มองลงมายังเบื้องล่าง ซึ่งเป็ที่ตั้งของหนึ่งในสามตระกูลที่โจมตีเหมืองของตระกูลหยาง
“ข้าควรจะเริ่มจากตระกูลของพวกเ้าก่อน”เยว่ชิงเอ่ยจบ ร่างของนางก็ได้หายไปอีกครั้ง