ตกงานทั้งทีไปเอาดีที่โลกแฟนตาซีดีกว่า

    ซิลวี่ แห่งพงไพร

    เป็๲เวลา 3 วันหลังจากเผาสวนดอกไม้ของอาเนีย


    ข้ากับไป๊อวี่ จึงได้พักผ่อนหย่อนใจกันที่สระว่ายน้ำที่ก็อบซามเพิ่งสร้างเสร็จ
    ในขณะที่เรากำลังมีความสุขกับการว่ายน้ำ จู่ๆ ก็มีแม่มดคนหนึ่งขี่ไม้กวาดเข้ามาในเขตส่วนตัว แล้วพุ่งชนไป๊อวี่อย่างแรง เสียงดัง ตูมมมม!!!
    " ขอโทษด้วยคะ ขอโทษจริงๆนะค่ะ " แม่มดสาวจอมเปิ่นนาม ซิลวี่ ขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่
    " เธอมัน ซิลวี่ แห่งพงไพรที่โด่งดังในประเทศ ลูเบียร่านี่นา " ข้าหันมาดูเหตุการณ์ แล้วพยุงไป๊อวี่ ที่ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยขึ้นมา
    " ดูสิ เธอทำกระเบื้องแตกรู้มั๊ย " ไป๊อวี่ชี้ไปยังจุดที่ ซิลวี่แลนดิ้งลงมา ที่นั่นมีกระเบื้องแตกอยู่ 2-3 ชิ้น แต่ไป๊อวี่จะเอาเรื่องให้ได้
    "ขอโทษคะ ขอโทษจริงๆนะค่ะ จะรีบทำกลับให้เป็นเหมือนเดิมคะ " ซิลวี่กล่าวแล้วร่ายมนต์ แต่ทุกอย่างกลับยิ่งเลวร้ายลง เมื่อเธอร่ายมนต์ผิด
    เอ๊ะ!!! เสียงของเวทย์มนต์ เมเทโอสโตรม ทำงาน แทนที่จะเป็นเวทย์มนต์ repair ที่ใช้ซ่อมของ
    ตูมมมม!!! บรึ้มมมม!!!
    เสียงของเวทย์มนต์ดังกึกก้องกัมปนาท สระว่ายน้ำของก็อบซามที่อุตส่าห์สร้างมาทั้งอาทิตย์ อันตธานหายไปในพริบตา
    " นี่เธอคิดจะฆ่าพวกชั้นเหรอไง เฮอะ " ไป๊อวี่ กระโดดเข้าไปเขกกระโหลกซิลวี่ ในสภาพเสื้อผ้าขาดยับเยิน และมีเขม่าดำติดอยู่ ข้าเองก็ล้มคะมำ หน้าไปซุกฝุ่นจนแทบลุกขึ้นมาไม่ได้
    " ซิลวี่ ถ้าเจ้าซ่อมกระเบื้องไม่เป็น ก็บอกสิ ไม่ใช่มาร่ายเวทย์มั่วๆอย่างนี้ " ข้าลุกขึ้นมาแล้วตะโกนด่า ซิลวี่ที่กำลังถูกไป๊อวี่ ทุบหัว เธอร้องไห้ แล้วกล่าวขออภัย
    "ขอโทษคะ ขอโทษนะค่ะ ชั้นเพิ่งเป็นแม่มดฝึกหัดค่ะ " ซิลวี่กล่าวทั้งน้ำตา
    ในขณะที่ข้ากับไป๊อวี่กำลังจะเอาเรื่องซิลวี่ ก็อบซามก็เดินมาแจ้งข่าวร้าย
    " มีปีศาจอีกา ตัวใหญ่กว่า 3เมตร บุกรุกที่นาชาวบ้าน เจ้าช่วยไปจัดการทีนะ " ก็อบซามกล่าว
    " อืม " 
    และแล้วข้ากับไป๊อวี่ก็ไม่สนใจ ซิลวี่ แล้วรีบไปดูที่เกิดเหตุ และที่นั่นก็มีฝูงอีกาตัวใหญ่กว่า3เมตร ฝูงใหญ่ กำลังบุกรุกที่นาของชาวบ้านอยู่ ข้ากับไป๊อวี่ จึงตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้
    " เดี๋ยวข้าจัดการเองค่ะ " ซิลวี่ที่ไม่รุ้โผล่มาจากไหน ก็เริ่มร่ายเวทย์
    " หนีเร็ว ไป๊อวี่ " ข้ารีบวิ่งไป อุ้มไป๊อวี่ วิ่งหนีจากเขตอุกาบาตตกในทันที แต่ก็สายไปแล้ว เมื่อ หินติดไฟขนาดใหญ่ตกลงมาจำนวนนับไม่ถ้วน
    ตูมมมม!!!บรึ้ม!!! เสียงดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ ข้ากับไป๊อวี่ทำหน้าเหยเก แล้วล้มหน้าคะมำไปกับพื้น ดูเหมือนสาวน้อยบ้าพลังนั่นจะไม่ได้ประมาณ พลังเวทย์อันสุดยอดของตนเอง
    " ไม่ต้องกล่าวชมข้าก็ได้นะคะ " ซิลวี่ ยังคงยืนชื่นชมผลงานการทำลายล้างของตนเอง แล้วกอดอก พออกพอใจกับการที่เธอสามารถล้างบางพวกฝูงมอนสเตอร์ได้ในทีเดียว
    " " เธอรุ้ตัวมั๊ยว่าเธอทำอะไรลงไป ซิลวี่ " " ข้ากับไป๊อวี่กล่าวพร้อมกัน
    " ก็กำจัดอีกา ช่วยพิทักษ์ ที่นา ชาวบ้านยังไงละคะ " ซิลวี่
    " ผิดแล้ว เธอระเบิดที่นาชาวบ้านเสียหาย เข้าขั้นระดับ ภัยพิบัติจากธรรมชาติเลยล่ะ " ไป๊อวี่กล่าวด้วยความโมโห
    " คงต้องสั่งจับเจ้าไปขังให้สำนึกผิดซักสามวัน " ข้ากล่าว แล้วเรียกก็อบซามที่เพิ่งตามมาถึงให้จับซิลวี่ ไปลงโทษ
    "ม่ายยยยยยยนะ " ซิลวี่ร้องระงม หลังจกาถูกก็อบซามจับตีก้นไปสามที
    ในขณะเดียวกันอีกทางด้านหนึ่ง ฮีโร่คนใหม่ของ ฟาเรนเซีย ก็ปรากฏตัวในเมือง เขาคือ ลิซาร์ดแมนลอร์ด ผู้ถือโล่ใหญ่
    " เธอคือ ดาเลเน่ สินะ " คิงส์แมน ลิซาร์ดแมนลอร์ดกล่าว
    ******************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป