ระบบเนตรปีศาจราชันอสูร

สิ่งของจำนวนหนึ่งถูกเรียงเอาไว้อย่างเป็นระเบียบภายใต้หีบสีเขียวตะไคร่น้ำโบราณนี้ ราวกับว่ามีใครสักคนตั้งใจแอบซ่อนหีบโบราณล้ำค่ากล่องนี้เอาไว้อย่างที่คลั้บซ์บอก

คลั้บซ์ไม่รอช้าหยิบของต่างๆ ทยอยออกมาเรียงให้ทุกคนเห็นว่ามีอะไรบ้าง

# ทองแท่ง จำนวน 5 แท่ง

# แท่งเหล็กกล้า จำนวน 2 แท่ง

# มรกตเม็ดเล็ก จำนวน 2 เม็ด

# เชือกเถาวัลย์ถักเก่าๆ ที่ขดกันเป็นวงกลม จำนวน 1 เส้น

# แหวนที่ประดับด้วยอัญมณีรูปสามเหลี่ยมสีฟ้าอ่อน จำนวน 2 วง

(คุณสมบัติของแหวนที่ลีออนเห็นคือ INT+3)

“ว้าววววว...เยี่ยมไปเลยยยย...ของดีๆ ทั้งน้านนนน!!!”

คลั้บซ์ดีใจเป็นพิเศษ การได้เปิดหูเปิดตาเพื่อเสาะหาไอเท็มใหม่ๆ คือสิ่งที่เป็นความชอบส่วนตัวของเขาโดยเฉพาะ

“แล้วเราจะแบ่งของกันยังไงดีล่ะ...??”

สิ่งที่เอสต้าถามขึ้น ทำให้เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะ

สำหรับลีออน ไลลา และเอสต้าเพียงสามคนก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ตอนนี้มีคลั้บซ์ผู้เป็นสมาชิกใหม่เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับรางวัลครั้งนี้ด้วย จึงทำให้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะแบ่งสิ่งของเหล่านี้อย่างยุติธรรม

“งั้นก็...ให้คลั้บซ์เป็นคนจัดการละกันนะ”

ลีออนพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม แต่สองสาวกลับรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่ จึงได้แต่มองหน้ากัน

“แต่คนที่มีส่วนสำคัญให้ปราบปีศาจต้นไม้ได้คือนายนะ”

เอสต้าโต้แย้งขึ้นมาด้วยเหตุผลที่ไลลาก็เห็นด้วยเช่นกัน ว่าควรให้ลีออนเป็นคนจัดการจะดีกว่า

“แต่พวกเราคงไม่เจอหีบสมบัตินี้ หรือปีศาจต้นไม้ หรือแม้กระทั่งดันเจี้ยนแห่งนี้หรอก...คลั้บซ์สมควรที่จะเป็นผู้มีสิทธิ์สูงสุดในการจัดการกับสิ่งของเหล่านี้นะ”

ลีออนให้เหตุผลเพิ่มเติมซึ่งเป็นสิ่งที่ไลลาและเอสต้าต่างก็ไม่สามารถปฏิเสธได้

คลั้บซ์ได้แต่ยืนเงียบฟังที่อีกสามคนกำลังตัดสินใจว่าจะแบ่งรางวัลเหล่านี้กันอย่างไร คลั้บซ์เองก็อยากได้ของเหล่านี้ไว้ทั้งหมดเช่นกัน

แต่นั่นอาจจะเป็นนิสัยเดิมก่อนที่จะได้มาพบกับลีออนชายผู้ที่ให้เกียรติคลั้บซ์ แม้จะเพิ่งพบกันได้ไม่นานแต่เขาก็สัมผัสได้ว่าลีออนเป็นคนที่จริงใจน่าคบหาและไม่เห็นแก่ตัวอย่างที่เขาเคยเจอผู้คนมามากมาย โดยเฉพาะคนในเผ่าก็อบลินของเขาที่ค่อนข้างให้ความสำคัญกับสิ่งของล้ำค่าต่างๆ

“สามชิ้น...หยิบคนละสามชิ้น...สลับกันหยิบคนละชิ้นจะได้พอดีทุกคน”

คลั้บซ์เสนอความเห็นที่ทุกคนหยุดฟัง พรางนับสิ่งของทั้งหมดจึงพบว่ามันมีสิบสองชิ้นอย่างที่คลั้บซ์บอก

“งั้นเริ่มที่นายก่อนเลยคลั้บซ์ ตามด้วยเอสต้า และไลลา ส่วนผมจะเป็นคนสุดท้ายเอง”

ลีออนสรุปขึ้นมาเพื่อให้สอดคล้องกับความเห็นของคลั้บซ์

“แต่ว่า...”

ไลลาหันไปหาลีออนและพูดขึ้นเพื่อแสดงว่าไม่เห็นด้วย แต่ลีออนพยักหน้ารับเป็นสัญญาณว่าให้ไลลาเห็นด้วยกับเขา เธอจึงเงียบไป

“รอบที่หนึ่ง”

คลั้บซ์พูดขึ้นก่อนจะเริ่มสลับกันหยิบสิ่งของโดยลำดับตามที่ลีออนบอก

คลั้บซ์ – แท่งเหล็กกล้า

เอสต้า – แหวน

ไลลา – แหวน

ลีออน – เชือกเถาวัลย์ถักเก่าๆ ขดเป็นวงกลม

สิ่งที่ลีออนหยิบขึ้นมาทำให้ทุกคนมองหน้ากัน

“รอบที่สองต่อเลยนะ”

คลั้บซ์พูดขึ้นเพื่อให้สัญญาณสำหรับการเริ่มเลือกไอเท็มในรอบถัดไป

คลั้บซ์ – แท่งเหล็กกล้า

“รอบนี้ให้ไลลาเลือกก่อนบ้าง สลับกันเนอะ”

เอสต้ายิ้มให้ไลลา แสดงให้เห็นถึงน้ำใจและการเป็นห่วงความรู้สึกที่เอสต้ามีให้ไลลา นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ลีออนยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกดีที่ได้รู้จักกับเธอทั้งสองคน

“ขอบคุณนะเอสต้า”

ไลลายิ้มตอบขอบคุณด้วยความรู้สึกดี แต่ดูเหมือนว่าใครจะเลือกก่อนหรือหลังก็ไม่ได้ต่างกัน เพราะผลออกมาทั้งรอบที่แล้วและรอบนี้ ทั้งเอสต้าและไลลาก็เลือกไอเท็มแบบเดียวกันอยู่ดี

ไลลา – ทองแท่ง

เอสต้า – ทองแท่ง

ลีออน – มรกตเม็ดเล็ก

ดูเหมือนคลั้บซ์จะรู้สึกดีอะไรบางอย่างถึงได้ยิ้มออกมาให้ทุกคนได้เห็นอย่างชัดเจน อาจะเป็นเพราะการเลือกไอเท็มรอบที่สองเป็นไปตามที่คลั้บซ์ต้องการ

“รอบสุดท้ายต่อเลยนะ...”

เมื่อไม่มีใครคัดค้านอะไร คลั้บซ์จึงเริ่มเลือกชิ้นสุดท้ายของเขา

คลั้บซ์ – มรกตเม็ดเล็ก

เอสต้า – ทองแท่ง

ไลลา – ทองแท่ง

ลีออน – ทองแท่ง

“เอาล่ะ...เท่านี้ก็แบ่งไอเท็มเป็นที่เรียบร้อย...ข้าฉลาดไหมล่ะ...เอ๋...อะไรเหรอ?”

คลั้บซ์ที่กำลังพูดประโยคปิดการแจกจ่ายไอเท็มก็หยุดชะงัก เมื่อลีออนกำมือยื่นมาให้ทางคลั้บซ์

“ผมให้...ผมคิดว่ามันน่าจะมีประโยชน์กับนายมากกว่า...”

ลีออนแบมือเผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ในมือ มันคือมรกตเม็ดเล็กที่ลีออนเลือกเอาไว้ในรอบที่สองนั่นเอง

ทุกคนยืนงงในสิ่งที่ลีออนเพิ่งแสดงออก การที่เขาเลือกไอเท็มที่ได้มานี้ ไม่ใช่เป็นการเลือกให้กับตัวเองอย่างนั้นเหรอ ลีออนรู้ว่าคลั้บซ์จะเลือกเฉพาะไอเท็มที่ใช้สำหรับเป็นวัตถุดิบในการประดิษฐ์สิ่งของต่างๆ เขาจึงคิดว่ามรกตเม็ดนี้จะมีประโยชน์มากกว่าเมื่ออยู่กับผู้ที่เข้าใจคุณค่าของมัน

“ขอบ...ขอบใจนายมากนะ...แต่ว่า...มันจะดีเหรอ...อย่างนี้ข้าก็ได้มากกว่าคนอื่นสิ”

คลั้บซ์ตกใจในสิ่งที่เกิดขึ้น นอกจากพ่อแม่แล้วก็ไม่เคยมีใครเอาใจใส่เขาขนาดนี้มาก่อน ทั้งๆ ที่พวกเขาก็เพิ่งจะรู้จักกันแท้ๆ

“ไม่หรอก...ผมฝากทองแท่งนี้ไว้กับไลลาได้ไหม...มันเคลื่อนไหวไม่สะดวกน่ะ”

ลีออนยิ้มไปให้ไลลาราวกับว่าให้ไลลาเป็นคนจัดการทรัพย์สมบัติของเขาปานนั้น

“จะ...จ๊ะ...ได้สิ...ได้เลย”

ไลลาหน้าแดงขึ้นมาพรางตอบรับด้วยความลืมตัว หัวใจของเธอเต้นแรงอีกแล้ว ลีออนจะรู้ไหมว่าการกระทำโดยไม่ได้คิดอะไรของเขาจะทำให้ใครบางคนคิดไปไกลแล้ว

“แล้วก็...นี่ให้เอสต้า...ไม่สิ...ถ้าจะให้ถูก...มันคงจะเลือกเอสต้าเองซะมากกว่า”

สิ่งที่ลีออนพูดในครั้งนี้ทำให้ทุกคนยิ่งสงสัยหนักเข้าไปอีก เมื่อลีออนยื่นเชือกเถาวัลย์เก่าๆ ขดนั้นส่งไปให้เอสต้า...!!??