ท่ามกลางทุ่งหญ้าและป่าไม้ที่เขียวขจีมีชีวิตชีวา สายลมเย็นที่โชยมามักนำพาสู่เื่วุ่นวาย ลิซาร์ดแมนผู้ไม่รู้เื่รู้ราวฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีหลังจากเกิดเื่แย่ๆกับหญิงสาวได้อย่างไม่ยากเย็น โดยไม่รู้เลยว่าลมเย็นๆที่ตนเดินทวนกระแสอยู่นั้นจะมีกลิ่นตุๆลอยมาด้วย หรือกลิ่นมันคล้ายตัวเองเลยไม่รู้กันนะ
“หะ? ลิซาร์ดแมนหรอ? ช่างแม่ง”
เมื่อมองออกไปทางทุ่งหญ้าที่ราวกับไร้สิ้นสุด สายตาก็สดุดเข้ากับกลุ่มของลิซาร์ดแมนที่กำลังเดินกลับเข้าหาถนนเส้นเดียวกับที่เขาใช้อยู่ตอนนี้ พวกนั้นมีกันอยู่เจ็ดตัว ชายสามหญิงสี่ ถามว่าแยกออกได้อย่างไรน่ะหรอ ก็ร่างกายที่มีขนาดต่างกันน่ะสิ่ สาวๆน่ะจะหุ่นเพรียวกว่าพวกหนุ่มๆ พวกนั้นมีผิวสีน้ำตาลอ่อน รูปร่างหน้าตาก็แลดูคลับคล้ายคลับคลาไอ้ตัวแถวนี้อยู่เหมือนกัน
“เห้ยไอ้เ้านั้นน่ะ! ทำไมไปเดินอยู่ตัวเดียวหะ ถ้าไม่มีที่ไปมาทำงานกับพวกข้าได้นะเว้ย”
โอเคชัดเจน เมื่อพวกนั้นและดอนเดินเข้ามาใกล้กันก็รู้ได้ทันทีว่าเป็ทาลากันคัช ถึงแม้จะดูเหมือนคุยกันรู้เื่ก็จริง แต่หากไม่ใช่เผ่าเดียวกันมันจะเป็อีกประโยคเลยล่ะ
“เหอะ! กลุ่มกระจอกงอกง่อยแบบนั้นอะนะ ฝันไปเถอะ”
ดอนปฏิเสธตัวหัวหน้าแก๊งอย่างไม่ไว้หน้า สร้างความโกรธให้พวกนั้นได้อย่างมหาศาลที่พวกตนโดนดูถูกว่าอ่อนแอ ส่วนไอ้เ้าตัวมันก็แค่คิดว่าเดินกันคนละทาง แถมถ้าอยู่ด้วยกันไหนจะเื่ปากท้อง ไหนจุดหมายปลายทางที่ต่างกัน แต่ด้วยคำพูดคำจาที่ไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่ ผลมันก็เลยออกมาตรงกันข้ามจากการแยกย้ายกันด้วยดี ถึงแม้ว่าปฏิเสธดีๆไปจะลงเอยด้วยการตีกันอยู่ดีก็เถอะ
“ปากแบบนี้มาตัวต่อตัวกันดีกว่าไอ้หนู”
ด้วยสันดานของเผ่าพันธ์ หากมีเื่อะไรให้ข้องใจก็ต่อยกันเนี่ยแหละทางออกแบบพวกเขา เขาทิ้งดาบที่สะพายอยู่ลงบนพื้นแล้วเดินออกไปรอบนทุ่งหญ้า
“ได้ดิ่วะ!”
เมื่อดอนเห็นอย่างนั้นเขาจึงทิ้งกระเป๋าลงบนพื้น และสนับมือที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็ถูกโยนลงพื้นด้วยเช่นกัน แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนรู้สึกประหลาดใจคือน้ำหนักของมัน พื้นดินที่ไม่ได้แข็งมากยุบลงไปทันทีที่พวกมันแตะถึงพื้น พร้อมกับดอนที่เดินไปหาหัวหน้าแก๊งด้วยรอยยิ้ม
มันเป็เื่ปกติของพวกเขา ไม่ว่าใครจะเป็ผู้ท้าทาย พวกเขาพร้อมเสมอที่จะตอบรับคำท้านั้น ไม่แน่ใจว่าสิ่งนี้มันเรียกว่าศักดิ์ศรีหรือแค่บ้าต่อยดี
“ข้าเดเวน แล้วแกล่ะไอ้หนู”
เดเวนถามชื่อทันทีเมื่อพวกเขายืนประจัญหน้ากันโดยมีตัวอื่นๆยืนล้อมเอาไว้ประมาณหนึ่งเปรียบเสมือนความกว้างของสนาม
“ดอน…”
เขาบอกชื่อตนออกไปพร้อมกับหมัดที่พุ่งตรงเข้ามาที่หน้า ซึ่งหมัดนั้นก็ถูกหยุดไว้ได้ด้วยมือเปล่า แต่มันก็เกือบเข้ามาถึงปลายจมูกแล้วเหมือนกัน
หมัดขวาของดอนถูกปล่อยออกไปในทันทีหลังจากรับหมัดของเดเวน ทำให้เดเวนรีบตั้งการ์ดรับหมัดนั่น เสียงของหมัดที่ปะทะเข้ากับท่อนแขนเรียกเสียงโห่ร้องจากผู้ชมได้เป็อย่างดี
ไม่ปล่อยให้ได้ตั้งตัว ดอนซัดหมัดอัพเปอร์คัทยัดใส่การ์ดของเดเวนอย่างเต็มแรงจนการ์ดแตก ทำให้หมัดที่ยังคงเหลือแรงอยู่เสยเข้าคางจนตัวเขาเสียหลักเซถอยหลังสามถึงสี่ก้าว
เมื่อตั้งตัวได้แล้วเดเวนจึงพุ่งเข้าเกือบประชิดแล้วปล่อยหมัดตรงใส่อย่างรุนแรง และเกิดสิ่งที่เหนือการคาดเดาของพวกเขา หมัดของเดเวนที่เคยล้มม้าป่าได้ด้วยหมัดเดียวกลับถูกหัวของดอนหยุดเอาไว้ ทำให้สีหน้าตกตะลึงปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้เข้าชม และสร้างความสะใจให้ทั้งเดเวนและดอน
อัก!
หมัดฮุดซ้ายพุ่งเข้าใส่ชายโครงของเดเวนเข้าอย่างจังจนตัวของเขาเซถอยไปอีกครั้ง นี่อาจเป็ข้อพิสูจน์ถึงความแข็งแกร่งทางกายภาพของเผ่าพันธ์ดั่งเดิมกับตัวที่วิวัฒนาการมาแบบผิดปกติ
เฮือก!
ยังไม่ทันได้ตั้งตัวดีนัก มันตรงของดอนก็ซัดเข้าเต็มหน้าของเดเวนจนเขาภาพตัดกลางอากาศไปเสี้ยววิ แต่เขาก็ใช้จังหวะนั้นซัดหมัดอัพเปอร์คัทใส่ท้องของดอนเข้าอยากเต็มหมัด
อึก!
ถึงแม้ว่าเดเวนจะััได้ถึงความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าของดอน แต่หมัดนั้นก็ทำให้เ้าของร่างที่โดนอัดถึงกับชักสีหน้า แม้ว่าจะไม่แข็งแกร่งเท่ากันก็จริง แต่ความทรหดและบ้ามันอยู่ในสายเื ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ยอมสู้จนตัวตายมากกว่าการเลือกที่จะยอมแพ้
ปัก!
เดเวนถึงกับหน้าสะบัดเมื่อถูกต่อยเข้าที่หน้าอีกครั้ง ตอนนี้มันคือการแลกหมัดมากกว่าการต่อสู้แล้ว สีหน้าของดอนตอนนี้ก็แสดงออกถึงความบ้าหลังจากโดนต่อยด้วยแรงของเผ่าพันธ์เดียวกัน
ปัก!
ถึงคราวเดเวนซัดหมัดฮุดซ้ายเข้าหน้าของดอนอย่างจัง แล้วตามด้วยอัพเปอร์คัทขวาเข้าที่ปลายคางจนตัวของดอนกระเด็นถอยหลังไป ทำให้เสียงเชียร์ของพวกเขาดังยิ่งกว่าเดิม
“มันต้องอย่างนี้สิ่วะ”
สิ่งที่เดเวนไม่คาดคิดได้เกิดขึ้น ดอนที่ถูกต่อยจนเซถอยหลังไปได้ตั้งการ์ดขึ้นทันที มือสองข้างถูกยกขึ้นมาถึงหัวไหล่ มือซ้ายยื่นนำออกมาเล็กน้อย เท้าขวาก้าวถอยหลังไปเล็กน้อย
เดเวนที่เห็นดังนั้นจึงตั้งการ์ดของตัวเองด้วยเช่นกัน มือทั้งสองข้างอยู่ในระดับอกพร้อมก้มตัวลงเล็กน้อย ฐานร่างนั้นให้ความมั่นคงต่างจากดอนที่เปิดส้นเท้าขึ้น
ฮึบ! แอ๊ก!
ไม่ทันได้รับรู้ถึงสิ่งใด หน้าแข้งของดอนที่ฟาดเข้าก้านคอของเดเวนเข้าเสียแล้ว ด้วยแรงที่ถูกส่งมาอย่างถูกวิธี เดเวนที่รับลูกเตะเข้าไปเต็มๆก็สลบกลางอากาศแล้วล้มลงไปบนพื้น
“ดอน ดอน เดเวนฟื้นแล้ว”
เออซัสเรียกดอนทันทีเมื่อเห็นว่าเดเวนที่นอนอยู่บนตักของมาช่าลืมตาขึ้นมาหลังจากโดนก้านคอไปที พวกเขาได้พูดคุยกันแล้วหลังจากที่เดเวนสลบไป พวกเขาสี่คนเลือกที่จะเข้าร่วมกับดอน ส่วนมาช่ากับเลย์อานั้นยังลงรอคำตอบของเดเวนอยู่
“ถึงจะแพ้ให้กับไอ้เด็กเมื่อวานซืน แต่ด้วยความแข็งแกร่งแล้ว ข้าไม่ค้าน”
เดเวนตอบตกลงเมื่อรับรู้แล้วว่าพวกของเขารอคำตอบของตนอยู่ เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะติดตามผู้ที่แข็งแกร่งกว่า เช่นเดียวกับพรรคพวกของเขาที่เมื่อก่อนก็เดินทางมากับเขาเพราะความแข็งแกร่ง
“ยินดีต้อนรับสู่การเดินทาง แต่เื่ของกินหาเอาเองนะโว้ย!”
ดอนยื่นมือไปหาเดเวนแล้วพูดขึ้น แต่เมื่อจับมือกันแล้วคำพูดที่สมกับเป็ดอนก็โผล่ออกมาทันที
เดเวนก็ทำไดัแค่มองหน้ามาช่ากับเลย์อาแล้วยิ้มให้กับความกวนสหบาทาของไอ้เด็กคนนี้
3K
