รวมคำคุณศัพท์ คำกริยา คำไวพจน์ง่าย ๆ ในการเขียนนิยายแนวต่าง ๆ

        การพูด (30 คำ)

        ​เน้นกริยาที่แสดงถึงลักษณะการเปล่งวาจา หรือเจตนาของผู้พูด

        ​

        กล่าว

        -

        ท่านเจ้าสำนักกล่าวต้อนรับแขกผู้มาเยือน

        ​

        เอ่ย

        -

        นางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

        ​

        เอื้อนเอ่ย

        -

        กว่าจะเอื้อนเอ่ยคำรักออกมาได้ เขาก็ต้องรวบรวมความกล้าอยู่นาน

        ​

        เปล่งวาจา

        -

        เขาเปล่งวาจาสาบานต่อหน้าฟ้าดิน

        ​

        ประกาศ

        -

        แม่ทัพประกาศชัยชนะให้เหล่าทหารได้รับรู้

        ​

        กำชับ

        -

        อาจารย์กำชับศิษย์ให้ระวังตัวยามออกเดินทาง

        ​

        สั่งการ

        -

        ฮ่องเต้สั่งการให้ขุนนางออกไปสำรวจความเดือดร้อน

        ​

        พร่ำสอน

        -

        ท่านปู่พร่ำสอนหลานชายเรื่องความซื่อสัตย์มาตั้งแต่เด็ก

        ​

        พึมพำ

        -

        เขาพึมพำกับตัวเองด้วยความสับสน

        ​

        สบถ

        -

        จอมยุทธ์หนุ่มสบถออกมาอย่างหัวเสียเมื่อถูกลอบกัด

        ​

        ตะโกน

        -

        ทหารยามตะโกนแจ้งข่าวการบุกรุกของศัตรู

        ​

        คำราม

        -

        เขาคำรามด้วยโทสะก่อนจะพุ่งเข้าใส่ศัตรู

        ​

        แผดเสียง

        -

        นางแผดเสียงด้วยความเจ็บปวดเมื่อเห็นสหายล้มลง

        ​

        ขู่ขวัญ

        -

        โจรป่าพูดขู่ขวัญให้เหยื่อหวาดกลัว

        ​

        ตัดพ้อ

        -

        นางตัดพ้อเขาที่ละเลยความรู้สึกของนาง

        ​

        คร่ำครวญ

        -

        หญิงชราคร่ำครวญถึงบุตรชายที่หายสาบสูญ

        ​

        กระซิบ

        -

        เขากระซิบความลับบางอย่างที่ข้างหูเธอ

        ​

        ชี้แนะ

        -

        ผู้อาวุโสช่วยชี้แนะเคล็ดวิชาให้แก่รุ่นหลัง

        ​

        วิจารณ์

        -

        บัณฑิตหนุ่มวิจารณ์ภาพวาดด้วยถ้อยคำคมคาย

        ​

        แดกดัน

        -

        เขาพูดแดกดันใส่คนที่มีอำนาจมากกว่าด้วยความหมั่นไส้

        ​

        เยาะเย้ย

        -

        ศัตรูเยาะเย้ยในความพ่ายแพ้ของเขา

        ​

        ประจบ

        -

        ขุนนางสอพลอคอยพูดประจบเอาใจอ๋องผู้โฉดเขลา

        ​

        นินทา

        -

        บ่าวไพร่แอบนินทาเจ้านายลับหลัง

        ​

        แก้ตัว

        -

        เขาพยายามแก้ตัวให้พ้นจากความผิดที่ไม่ได้ก่อ

        ​

        สารภาพ

        -

        นักโทษยอมสารภาพความจริงหลังจากถูกกดดัน

        ​

        อ้อนวอน

        -

        นางคุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตาให้กับครอบครัว

        ​

        ท้าทาย

        -

        เขาท้าทายให้ฝ่ายตรงข้ามเข้ามาสู้กันอย่างยุติธรรม

        ​

        ปลอบโลม

        -

        เขาใช้คำพูดปลอบโลมเพื่อให้เธอคลายความเศร้า

        ​

        เพ้อเจ้อ

        -

        อย่าได้ฟังคำเพ้อเจ้อของคนเมาเหล้าเลย

        ​

        ใส่ร้าย

        -

        เขาถูกคนโฉดใส่ร้ายจนต้องกลายเป็นนักโทษประหาร