เวลาผ่านมาสองอาทิตย์หลังจากเหตุการณ์ที่แพมได้เจอมาเธอรู้สึกกลัวและจิตตกสิ่งที่เธอทำไดในตอนนี้คือรีบเคลียร์งานบริษัทที่มีแต่คนจ้องจะเอาผลประโยชน์
"ถ้าฉันต้องตายจริงครอบครัวของฉันต้องไม่ลำบาก เพราะมีพวกงูพิษอยู่เต็มบริษัทของพ่อแต่พ่อของฉันไว้ใจไปได้ไงเนี่ย!!!!"เธอบ่นพึมพำขณะนอนอยู่บนเตียง
หญิงสาวที่เริ่มมีแรงผลักดันสู้ก็เริ่มลุกขึ้นจากเตียงแล้วไปอาบน้ำเตรียมตัวเข้าบริษัทหลังจากที่นอนนิ่งอยู่บ้านเพราะช็อคกับเหตุการณ์ที่เจอเวลาผ่านไปเกือบๆ 2 ชั่วโมงเธอได้มาถึงหน้าบริษัทแต่ครั้งนี้เธอให้คนขับรถมารับส่งเธอ
"คุณหนูให้ผมจอดด้านนอกหรือเข้าไปจอดด้านในเลยครับ"
"จอดตรงนี้ละฉันจะเดินเข้าไปเองประมาณหกโมงเย็นมารับฉันเหมือนเดิมนะซิม"
หญิงสาวค่อยๆก้าวขาตัวเองลงจากรถรับแสงสว่างจากแสงแดดเธอเดินดูเงาตัวเองที่สะท้อนออกมาแต่ก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังพบจุดจบจู่แพมก็เดินชนเข้าอกแกร่งของชายหนุ่มที่มีลักษณะตัวสูงแพมค่อยๆเงยหน้าไปมองชายตรงหน้าอย่างช้าๆสายตาของเธอที่เห็นรูปร่างนั้นถึงกับอ้าปากค้าง
"สเป็คเลยยยยนงะหูยย!!!"เธอเผลอหลุดพูดออกมาพร้อมหน้าที่ดูเหมือนสติหลุดไปแล้ว
"เงาของคุณถูกเงาของผมกลืนกินอยู่นะ"ชายหนุ่มเอ๋ยขึ้นทำให้หญิงสาวยิ่ง งง เข้าไปใหญ่สีหน้าของเธอแสดงให้เห็นถึงความสงสัยและไม่เข้าใจ
"ห๊ะ..อะไรนะค่ะ?"
"คุณจะเอาหน้าออกจากผมได้หรือยัง?
"อ๋อ! ขอโทษค่ะ " แพมที่เริ่มได้สติก็เริ่มถอยตัวห่างออกมาเพราะตนนั้นยื่นหน้าตัวเองมองเ้าของเรือนร่างที่ตัวเองกำลังซบอกอยู่ไม่ยอมถอยออกชายหนุ่มที่ไม่ได้แสดงสีหน้าเขินอายอะไรแต่กลับแสดงสีหน้าเหมือนรังเกียจออกมาทำให้เธอได้แต่ก้มหน้าแล้วเดินเข้าบริษัทไป
"สเป็คฉันก็จริงแต่ทำหน้าอย่างกะเหมือนฉันเป็ตัวประหลาดชิ!!!!!!"
หญิงสาวที่พูดพึมพำอยู่คนเดียวก็เริ่มกลับมามีสมาธิเพื่อสังเกตพฤติกรรมของพนักงานที่ตอนนี้เห็นเธอแต่กลับแสดงสีหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์มันยิ่งทำให้เืในตัวเธอร้อนผ่าวจนอยากจะฉีกร่างคนพวกนี้ออกเป็ชิ้นๆ เธอเดินเข้าไปถึงห้องทำงานของตัวเองพร้อมเรียกเลขาส่วนตัวเข้าพบ
"คุณแพมมีเื่อะไรหรอค่ะ?
"ฉัน้ายอดสรุปรายรับรายจ่ายั้แ่9ปีที่แล้วจนถึงปัจจุบันประสานงานไปที่ด้านจัดการบัญชีทำให้เสร็จภายในสามวันไม่งั้นฉันจะหาคนใหม่มาแทน อ๋อ แล้วแจ้งไปด้วยนะฉันเป็เ้าของบริษัทไม่ได้ง้อใก็ใครมาเห็นชอบหรือเห็นดีลับหลัง!!!"หลังจากที่แพมเอ๋ยปากพูดขึ้นทำให้น้ำที่ยืนรับฟังคำสั่งจากนายของตนยืนตัวทื่อสั่นไปหมดเพราะปกติเธอไม่ใช่คนที่จะพูดจารุนแรงแบบนี้กับใครถ้าไม่มีเื่ทำให้เธอไม่ชอบทันใดนั่นก็มีเสียงเปิดประตูเข้ามาอีกแล้วเดินเข้ามาประจบที่ตรงหน้าเธออย่างรวดเร็ว
"เ้าชี้ขลาดเ้าจะลงโทษคนชั่วแบบนี้จริงหรอมันไม่น้อยไปหรอ?"เสียงปริศนาเอ๋ยขึ้นพร้อมใช้มือัักับแก้มขวาของเธออย่างช้าแพมที่รู้สึกถึงความหนาวเย็นนี้ก็นึกถึงเหตุ
การณ์วันนั้นอีกครั้งเธอเริ่มตัวสั่น
"เ้าจะกลัวเข้าไปถึงเมื่อไหร่ยังไงชีวิตนี้เ้าก็ต้องพบเจอข้าตลอดไปจนเ้าตายหายออกไปจากโลก แม้เ้าจะตายก็จะมีข้ายืนดูร่างที่ไร้ชีวิตของเ้า ฮ่่า ฮ่า!!!!"
"ฉันจะไม่กลัวนาย ฉันจะต่อต้านนายไอ้โรคจิต!!!!"แพมรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีใช้มือทั้งสองข้างทุบตีไปที่ชายหนุ่ม
"เ้าจงหยุดบัดเดี๋ยวนี้!!!!เ้ากล้าใช้กำลังกับข้างั้นหรอ!!!!ดูท่าอยากจะตายก่อนกำหนดสินะ"
แพมที่ได้ยินแบบนั้นชุดชะงักแล้วมองหน้าชายหนุ่มที่สวมชุดธีมสีดำรูปร่างหน้าหล่อเหลาแบบนี้แต่ไม่น่ามาเป็โรคจิตตามเอาชีวิตคนอื่นแบบนี่!
"ข้าได้ยินที่เ้าคิดนะ แต่เอาเถอะนี่มันแค่เริ่มต้นสาวน้อย ข้าชื่อซูราดาเทพแห่งความมืด ข้าชอบความชั่วร้านดู มนุษย์ในที่แห่งนี้สิ มีคนชั่วร้ายเยอะเสียจริง ช่างน่าสนุก!!!"
"คุณจะเอาชีวิตฉันก็เอาไป!แต่อย่ามายุ่งกับบริษัทฉัน ฉันสามารถจัดการพวกความชั่วร้ายออกจากบริษัทฉันได้"เธอมองชายหนุ่มด้วยสายตาแข็งทื่อความกลัวทั้งหมดที่มีเริ่มหายไปจากที่ชายหนุ่มพูดขึ้นถึงคนในที่ทำงานของเธออย่างสนุก
1K
