เถ้าแก่ขั้นเทพ ไอเทมสุดโกง ลูกค้าสุดกาว

    ตอนที่ 95-96 ( ไม่ทราบ)

    ตอนที่ 95 : ไม่ทราบ

    จากแหวนมิติของเหล่าไป่ ฝ่ามือนั้นเผยแท่งเครื่องเทศและขวดโคล่า เขาเข้าคว้ามันกินโดยทันที

    เพื่อรอดชีวิตจากทัณฑ์สายฟ้าโดยปลอดภัย เหล่าไป่จึงเตรียมแท่งเครื่องเทศและโคล่าจากร้านต้นตำรับเอาไว้ใช้ยามฉุกเฉินแล้ว!

    ขณะนี้เองที่ผู้ฝึกตนทั้งหลายโดยรอบนิ่งค้างยามรับชม

    ผู้ฝึกตนธรรมดาย่อมเตรียมยาวิเศษเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บและฟื้นฟูพลังวิญญาณในช่วงสำคัญ

    กระนั้นเหล่าไป่คล้ายทำอะไรผิดไปหรือไม่?

    ไฉนจึงนำอาหารและเครื่องดื่มออกมา?

    กลิ่นหอมเครื่องเทศอบอวลในอากาศ ส่งผลให้เหล่าผู้ฝึกตนที่นี่ต่างชะงัก น้ำลายพวกเขาอดไม่ได้ที่จะหลั่งออก

    เพราะกลิ่นนี้มันกระตุ้นต่อมรับรสพวกเขา!

    “เดี๋ยว รับชมเหล่าไป่!”

    ทันใดนี้มีผู้หนึ่งที่ตระหนักได้ ถึงความเปลี่ยนแปลงของร่างกายเหล่าไป่จนต้องร้องอุทานออกดัง

    .

    ที่พบเห็นก่อนหน้า คือเหล่าไป่ที่ร่างกายมีแต่บาดแผล กระนั้นเพียงพริบตากลับเลือนหาย กระทั่งออร่ายังเพิ่มพูนขึ้นด้วยอัตราสูงล้ำ

    เพียงพริบตา เขาถึงกับก้าวหน้าถึงหนึ่งระดับพลังสู่ขอบเขตทดสอบเต๋าระดับสูงสุด!

    ใบหน้าของเหล่าผู้ฝึกตนเผยออกซึ่งความตื่นตะลึง

    พวกเขาแทบไม่อาจจินตนาการได้ว่าเมื่อครู่เหล่าไป่ทำอันใดลงไป ไฉนผลลัพธ์ถึงได้เพิ่มพูนมหาศาลเพียงนี้?!

    เหล่าไป่สูดลมหายใจเข้าลึก รับรู้ถึงความสมบูรณ์พร้อมในร่างกาย ดวงตานี้เผยซึ่งความตื่นเต้นยินดี

    พลังวิญญาณทั้งกายอัดแน่นรวบรวมไปยังหอกมังกรดำ

    เสียงนี้ราวกับมังกรร่ำร้อง เหล่าไป่สูดลมหายใจเข้าลึกพร้อมปลดปล่อยพลังอันเลิศล้ำออกมา!

    เผ่าพันธุ์มังกร ตัวแทนแห่งโชคลาภ นามนี้เลื่องลือตั้งแต่ครั้งโบราณกาล!

    แม้เป็นเพียงเศษเสี้ยววิญญาณของมังกรดำที่หลงเหลืออยู่ภายในหอก กระนั้นมันก็เลิศล้ำอย่างถึงที่สุด!

    เหล่าไป่ถือหอกมังกรดำในมือ แทนที่จะถอยกลับ ขณะนี้เลือกก้าวฝีเท้าเดินออก!

    เพียงอึดใจ พลังทั้งสองจึงเข้าปะทะต่อกัน!

    พริบตาโลกหล้าคล้ายถูกย้อมด้วยแสงอันเจิดจ้า

    ภายใต้เสียงดังสนั่น ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างหูแทบดับในพริบตา ขณะนี้ไม่อาจได้ยินอะไรอีกแล้ว!

    ผ่านไปหลายชั่วลมหายใจ แสงสว่างค่อยเลือนหาย เสียงร้องคำรามค่อยเบาลงทีละน้อย

    กระนั้นผู้ฝึกตนอื่นที่นี่หาได้สนใจไม่ แม้แสงยังคงสาดส่อง พวกเขาก็ยังจับจ้องไปยังตำแหน่งที่เหล่าไป่เคยยืนอยู่ พวกเขาคิดอยากทราบว่าผลลัพธ์สุดท้ายนี้เป็นเช่นไร!

    มวลฝุ่นกระจายตัว ร่างเผยขึ้นอย่างเชื่องช้า

    เป็นเหล่าไป่!

    ขณะนี้เองที่สภาพเหล่าไป่ย่ำแย่เล็กน้อย เสียงความร้อนฉ่าเผยดังให้ได้ยิน เสื้อผ้าฉีกขาด มวลสายฟ้าตามร่างเลือดเนื้อยังคงมีให้เห็น

    ลมหายใจแม้หอบหนัก แต่นี่จึงเป็นสภาพผู้ที่เพิ่งผ่านศึกเผชิญหน้ากับทัณฑ์สายฟ้ามา

    แต่แม้สภาพร่างกายเช่นนั้น ออร่าพลังในร่างของเหล่าไป่ไม่อาจปรามาส มันกำลังเพิ่มพูนมากขึ้น!

    ขอบเขตทดสอบเต๋าระดับที่เก้า เขาก้าวข้ามมันมาได้สำเร็จแล้ว!

    ที่เหล่าไป่คิดทำขณะนี้ คือดูดกลืนออร่าแห่งฟ้าดินและนำพวกมันมาเป็นของตนเอง!

    ผู้ฝึกตนหลายคนต่างรับชมเรื่องราว ดวงตานั้นแทบทอประกายออก

    เหล่าไป่ขณะนี้อ่อนล้าถึงขีดสุด

    หรือก็คือ นี่เป็นโอกาสอันดีที่จะสังหารเหล่าไป่!

    หากยอดฝีมือขอบเขตทดสอบเต๋าระดับที่เก้าเลือนหาย เช่นนั้นจึงเป็นผลกระทบใหญ่หลวงต่อจักรวรรดิเทียนชิง!

    “ฮึ่ม!”

    เสียงอันเย็นเยือกดังขึ้น ร่างจี้อู๋ฮุยเผยตัวออกจากสุสาน

    ผู้นี้คือยอดฝีมือขอบเขตทดสอบเต๋าระดับสูงสุด ผู้ฝึกตนอื่นขณะนี้ได้แต่ตื่นตะลึง!

    ผู้คนประหลาดใจที่ได้ทราบ ว่าจี้อู๋ฮุยคอยอยู่เคียงข้างคุ้มกันให้โดยตลอด!

    หากคนกลุ่มนี้กล้าดีก่อการ เช่นนั้นเขาย่อมลงมือ!

    “ยินดีกับเหล่าไป่ที่ก้าวหน้าสู่ขอบเขตทดสอบเต๋าระดับที่เก้า จักรวรรดิเทียนชิงมียอดฝีมือสูงส่งเพิ่มอีกคนหนึ่งแล้ว!”

    มู่หรงไห่เถิงกล่าวออกพร้อมเผยยิ้ม

    สำหรับนาง จักรวรรดิเทียนชิงแข็งแกร่งขึ้นหรือไม่ล้วนไม่ใช่เรื่องต้องใส่ใจ

    เพราะเบื้องหลังนาง คือขั้วอำนาจใหญ่เฉกเช่นสถาบันวิญญาณเมฆาที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของทวีปเทียนหลัน!

    กระทั่งว่าเป็นจักรพรรดิเทียนชิงเช่นจี้อู๋ฮุยก็ยังไม่กล้าเมินเฉยต่อคำกล่าวนี้ “ขอน้อมรับคำชมนี้เอาไว้”

    หยิงอู๋จี้พยักหน้าให้แก่จี้อู๋ฮุยเล็กน้อย

    เมื่อผู้ฝึกตนอื่นพบเห็นเรื่องราวเช่นนี้ พวกเขาต่างทราบว่าไม่อาจลงมือต่อเหล่าไป่ได้อีกต่อไปแล้ว

    ขณะเดียวกัน พวกเขาก็ไม่ทราบว่าเหล่าไป่ยังมีสิ่งที่สามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บและเพิ่มกำลังในพริบตาได้

    กล่าวได้ว่าเป็นโชคดีของพวกเขาที่รอดพ้น

    เวลาเดียวกันนี้ พวกเขายังเกิดข้อสงสัยขึ้นภายในใจ

    ก่อนหน้านี้เหล่าไป่มีกำลังเพิ่มพรวด พิจารณาแล้วสมควรเป็นเพราะสิ่งที่กินเข้าไปช่วยเพิ่มระดับพลังให้ชั่วครู่หนึ่ง

    แต่ขณะนี้ทัณฑ์สายฟ้าเลือนหาย ไฉนจึงยังไม่เห็นอาการข้างเคียงที่ควรเกิดขึ้น?

    นี่มันไม่สมเหตุสมผล!




    ตอนที่ 96 : ขอบคุณผู้อาวุโส

    คำแสดงความยินดีเริ่มดังเข้ามา จี้อู๋ฮุยจึงตอบรับ

    กระนั้นยังไม่มียอดฝีมือใดที่คิดไปจากที่นี่

    เพราะถัดจากนี้จึงเป็นโอกาสของจริง

    วังวนซึ่งเกิดขึ้นจากทัณฑ์สายฟ้าก่อนหน้านี้ยังไม่สลายหาย แต่กลายเป็นกระจุกรวมกันก่อตัว

    พลังวิญญาณนับไม่ถ้วนได้รวมตัวกันในวังวนด้านบน มันก่อให้เกิดขึ้นเป็นพายุพลังวิญญาณ!

    และศูนย์กลางของพายุพลังวิญญาณ ก็คือเหล่าไป่!

    ร่างของเหล่าไป่เปรียบดังหลุมดำ พายุพลังวิญญาณขนาดนับพันเมตรขณะนี้กำลังกลืนกินพื้นที่โดยรอบ

    ขณะเดียวกัน นี่ก็เป็นช่วงที่พลังของเขาจะพุ่งทะยาน!

    อาการบาดเจ็บก่อนหน้านี้เพราะทัณฑ์สายฟ้าฟื้นกลับคืนด้วยอัตรามองเห็นโดยตาเปล่า!

    ออร่าของฟ้าดินโดยรอบพุ่งทะยานถึงขีดสุด

    ผู้ฝึกตนรอบด้านต่างคิดใช้โอกาสนี้ยื้อแย่งดูดกลืนพวกมัน

    นี่คือโอกาสที่ไม่อาจพลาด!

    เมื่อผู้ฝึกตนข้ามผ่านทัณฑ์สายฟ้า มันย่อมเกิดการไหลเวียนกลับคืนของพลังวิญญาณแห่งฟ้าดิน

    พื้นที่โดยรอบจะได้รับผลกระทบ มันคือสภาวะที่พลังวิญญาณแห่งฟ้าดินบริสุทธิ์และเปี่ยมแน่น

    พลังวิญญาณฟ้าดินเหล่านี้สามารถดูดกลืนได้โดยตรงและไม่ต้องผ่านกระบวนการใดเพื่อนำไปใช้!

    เมื่อยอดฝีมือทั้งหลายของขั้วอำนาจใหญ่คิดข้ามผ่านทัณฑ์สายฟ้า พวกเขาจะเรียกหาเหล่าผู้เยาว์มารับชม และจะใช้โอกาสที่เกิดขึ้นเหมือนดังที่เป็นอยู่ตอนนี้

    ผ่านไปครู่หนึ่ง ราวกับพายุพลังวิญญาณได้เชื่อมต่อกับโลกหล้า ขณะนี้มันเริ่มกระจายหาย

    .

    มวลเมฆสีดำบนฟากฟ้าเริ่มกระจายตัวออก แสงดาวกลับมาเผยให้เห็นอีกครั้งหนึ่ง

    เวลานี้เป็นช่วงดึกแล้ว

    เหล่าไป่ลืมตาขึ้น แสงสว่างวาบเรืองรองเผยออก

    เพียงพริบตา พลังวิญญาณรุนแรงได้ทะลักล้นจากกายเขาก่อนจะเลือนหายไปทีละน้อย

    เหล่าไป่สูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะลุกขึ้นยืน

    ร่างนั้นหันไปยังทิศทางซึ่งลั่วฉวนอยู่ ขณะนี้เขาโค้งกายด้วยความจริงจังจากที่ไกลห่าง

    น้ำเสียงดังกึกก้องทั้งหุบเขากระจายสู่โลกหล้า “ขอบคุณผู้อาวุโสที่มอบโชคชะตานี้ให้!”

    หากไม่ใช่เพราะไวน์หยกของลั่วฉวน ก็เกรงว่าเขาคงไม่อาจได้ฟื้นคืนพลังชีวิตกลับมา เรื่องก้าวสู่ระดับที่เก้านั้นอย่าได้กล่าวถึงแล้ว

    ได้ยินคำของเหล่าไป่ นอกจากความสงสัย ผู้คนโดยรอบนี้ต่างตื่นตะลึง

    นี่เป็นการบอกกล่าว ว่าเหล่าไป่สามารถก้าวหน้าสู่ขอบเขตทดสอบเต๋าระดับที่เก้าได้ โชคชะตานี้เป็นผู้แข็งแกร่งท่านหนึ่งมอบให้?!

    เช่นนั้นถือเป็นตัวตนทรงอำนาจลึกลับเพียงใดจึงสามารถทำให้ยอดฝีมือทดสอบเต๋าระดับที่แปดได้รับโชคชะตานี้มาครอบครอง?

    ราชัน? หรือจะเป็นนักบุญแห่งตำนาน?

    แต่เหนืออื่นใด ทิศทางซึ่งเหล่าไป่เผยความเคารพให้เมื่อครู่คล้ายจะเป็นนครจิ่วเหยา!

    ที่ภายในนครจิ่วเหยา มันมีตัวตนแข็งแกร่งคงอยู่จริง!

    ทั้งยังเป็นที่เลื่องลือเมื่อหลายวันก่อน ถึงยอดฝีมือลึกลับในนครจิ่วเหยาที่ฉีกสลายภาพฉายจิตวิญญาณของฉู่หยางผิงไปได้

    และเมื่อวานนี้ องค์ชายสองได้หาเรื่องต่อยอดฝีมือลึกลับผู้นั้น เหล่าไป่และองค์เหนือหัวถึงกับต้องออกหน้าด้วยตนเอง เรื่องราวจบลงที่องค์ชายสองถูกส่งไปยังชายแดนใต้

    รวมเข้ากับเรื่องที่เหล่าไป่เพิ่งพูดกล่าวเมื่อครู่นี้...

    นครจิ่วเหยามีตัวตนลึกลับสุดจะหยั่งเกินไปแล้ว!

    เมื่อใดเดินทางกลับนครจิ่วเหยา เรื่องนี้จะต้องแพร่กระจายออกไป

    ทั้งยังไม่ทราบว่ายอดฝีมือท่านนั้นจะให้ความสนใจต่อโบราณสถานซึ่งเปิดออกหรือไม่

    หากเป็นเช่นนั้น ช่วงเวลาที่โบราณสถานแห่งเทือกเขาจิ่วเหยาจะเปิดออก ก็เกรงว่าจะเกิดพายุลูกใหญ่เกินใดเทียบเปรียบ

    หากผู้คนเหล่านี้ทราบว่าเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวข้องกับลั่วฉวน ถึงตอนนั้นพวกเขาจะทำอย่างไร?

    “ขอแสดงความยินดีแก่เหล่าไป่ ที่สำเร็จก้าวหน้าถึงขอบเขตทดสอบเต๋าระดับที่เก้า” จี้อู๋ฮุยเผยยิ้มกล่าวคำแสดงความยินดี

    “เพราะได้ค่ายอาคมขององค์เหนือหัวช่วยเหลือ” เหล่าไป่รับคำ

    เพราะก้าวหน้าทางระดับพลัง เหล่าไป่จึงกลับคืนสู่ความหนุ่มอีกครั้งหนึ่ง

    เส้นผมที่เดิมเป็นสีดอกเลา ขณะนี้ได้กลายเป็นสีดำขลับ

    “ฮ่าฮ่าฮ่า! คำพูดนี้เก็บไว้เสีย!” จี้อู๋ฮุยตบที่ไหล่เหล่าไป่พร้อมเผยคำออก “ขณะนี้ทั้งข้าและเจ้าต่างก็อยู่ขอบเขตทดสอบเต๋าระดับที่เก้า เมื่อใดโบราณสถานเปิดขึ้นย่อมไม่อาจเมินเฉยแล้ว!”

    เหล่าไป่พยักหน้ารับ เขานึกย้อนถึงวันวาน “ด้วยเพราะไม่ได้ลงมืออันใดนานแล้ว ไม่ทราบว่าผู้คนจะยังจดจำนามหอกเทพสีขาวได้อยู่หรือไม่...”

    ถัดจากนั้นผู้คนจึงเดินทางกลับนครจิ่วเหยา แม้เป็นกลางดึกก็ยังเร่งรีบเดินทางกลับเป็นการด่วน

    พวกเขาคิดอยากรายงานเรื่องราวของนครจิ่วเหยากลับสู่ต้นสังกัดโดยเร็ว!

    แน่นอนว่า ลั่วฉวนผู้ซึ่ง “อยู่เบื้องหลัง” เหตุการณ์เหล่านี้ได้หลับใหลไปก่อนนานแล้ว...