ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

"ฮ่าฮ่า ตามที่ท่านหวังกล่าว อย่าเพิ่งรีบร้อนไปก่อนเลย มาดูผลของ "การแข่งขันนักหลอม" ครั้งนี้ก่อนก็ไม่สายเกินไป" กูยีหันกลับไปอย่างรวดเร็ว "ถูกต้องแล้ว ต้องดูการแข่งขันให้จบก่อนนั่นแหละ" ชายผู้แข็งแกร่งในชุดเกราะพยักหน้ายิ้มเป็นการแสดงออกถึงชัยชนะ "..." บนเวทีความสงบกลับคืนมาแล้วก็จริง แต่กลับมีบรรยากาศตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัดดวงตาของไห่หยานกระพริบไม่หยุด เกิดอะไรขึ้นในร้านขายอาวุธวันนั้น ไม่มีใครรู้จนกระทั่งเขากลับไปที่เมืองนู่ลั่งในอีกหลายวันต่อมาเขาจึงไปหาที่ร้านช่างตีเหล็กแห่งนั้น แต่น่าเสียดายที่ถังฮวนได้ออกไปแล้ว วันนี้ผลงานของถังฮวน ในการแข่งขันนั้นยอดเยี่ยมมาก 'ศาลาเฉินปิง' และราชวงศ์ถังจะไม่มีวันยอมทิ้งอัจฉริยะนักหลอมเช่นนี้ หอการค้าซิงไห่ก็ยิ่งมีความหวังน้อยลง นี่ทำให้เขารู้สึกเสียใจอย่างยิ่ง เวลาที่เหมาะสมที่สุดในการรับถังฮวนพลาดไปแล้วก็จะไม่มีอีกต่อไปถ้าตอนที่ถังฮวนไปกระตุ้นเปลวไฟที่แท่นวงวนแล้วเขาอยู่ในร้านขายอาวุธซิงไห่ ผลลัพธ์อาจแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงบางทีถังฮวนอาจได้เข้าร่วมกับหอชิงไห่แล้ว ในทางกลับกันผู้นำสามตระกูลใหญ่ในเมืองนู่ลั่งก็มีสีหน้าต่างกันออกไป ถังเทียนเหรินไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ ใบหน้าของเขาหม่นหมองและขุ่นมัว ส่วนหลูลี่มองไปที่เด็กชายที่อยู่เบื้องหลังลูกไฟขนาดใหญ่ราวกับว่าเขาได้เห็นสมบัติที่อยู่ไกลเกินเอื้อม ส่วนกู้เจียงเฉิงยิ้มมองไปด้านข้างของถังเทียนเหรินดวงตาของเขาฉายแววหยอกล้อและเยาะเย้ยปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราว ในเวลานี้บรรยากาศนั้นเต็มไปด้วยความผันผวนแล้วเปลวไฟอันดุเดือดของถังฮวนและใจกลางเปลวไฟสีขาวกระตุ้นให้นักหลอมคนอื่น ๆ หยุดพักและในที่สุดเขาก็ไม่สามารถก่อเปลวไฟขึ้นได้อีกต่อไป พวกเขาระงับอารมณ์ที่ผันผวนและกระตุ้นให้ "อัคคีพิสุทธิ์" ไว้ใต้เปลวไฟ "เกือบแล้ว"ถังฮวนขยับศีรษะเล็กน้อยแล้วหันฝ่ามือขวา ทันใดนั้นน้ำจากอัญมณี "หินประกายไฟ" ที่ห่อหุ้มด้วยไฟบาง ๆ ก็เคลือบลงบนใบมีดที่ว่างเปล่าจากนั้นก็เช็ดออกอย่างรวดเร็ว ฝ่ามือขวาของถังฮวนปัดตามช่องว่างทั้งสองด้าน จากนั้นเปลวไฟบนฝ่ามือขวาของถังฮวนก็รุนแรงขึ้นในขณะที่เปลวไฟที่ฝ่ามือซ้ายของเขาค่อยๆ อ่อนลง และในไม่ช้าก็ถูกแทนที่ด้วยพลังปราณแท้ ภายในจุดตันเถียน 'เตาสวรรค์เก้าสุริยัน' ได้หมุนอย่างรวดเร็ว พลังวิญญาณสั่นเล็กน้อยตามจังหวะที่ยอดเยี่ยมพลังปราณแท้จริงก็เหมือนกับคลื่นที่รุนแรงที่แสดงผ่านฝ่ามือเจาะเข้าไปในช่องว่าง และฝ่ามือด้านขวาอัคคีพิสุทธิ์ที่สั่นสะท้านเหมือนคลื่นน้ำดูเหมือนจะสะท้อนปราณแท้ของเขาออกมา ใช้เวลาไม่นาน พลังปราณแท้และอัคคีพิสุทธิ์ของถังฮวนก็หยุดลงในเวลาเดียวกัน "เรียบร้อย!"ถังฮวนถอนหายใจด้วยความโล่งอกแล้ววางใบมีดที่ลุกเป็นไฟของลงบนโต๊ะอาวุธที่หลอมด้วย "เหล็กวิญญาณอ่อน" นี้ไม่ต้องการการชุบให้แข็งตัวเป็นพิเศษ และสามารถทำให้เย็นลงได้ด้วยตัวเองยิ่งไปกว่านั้นมันจะเย็นลงอย่างรวดเร็วโดยใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที ดวงตาของถังฮวนเหลือบมองเห็นว่าผู้คนรอบ ๆ ยังคงยุ่งอยู่ พร้อมกับรอยยิ้มเล็กน้อยบนใบหน้าของเขา ตอนนี้เปลวไฟขนาดใหญ่ทำให้เขาเป็นที่สนใจอย่างมาก ทั้งการผสานรวมก็เสร็จสิ้นแล้วทำให้ถังฮวนโดดเด่นเหนือฝูงชน ทุกคนรอบ ๆ จัตุรัสต่างจับจ้อง "มันเสร็จแล้ว เร็วมากมาก! เขาเป็นนักหลอมโลหะคนแรกเลยนะเนี่ยที่ทำได้ขนาดนี้!" “ยังไม่ถึงสิบห้านาทีเลยด้วยซ้ำ?”"อย่าบอกนะว่ามันผ่านไปแค่สิบห้านาที มันยังไม่ถึงสิบห้านาทีเลยต่างหาก!" "การหลอมรวมเสร็จสิ้นเร็วขนาดนี้ แตะยังไม่รู้คุณภาพของการตีขึ้นรูปเลยนา?" "คุณภาพของอาวุธที่ผลิตโดย " เหล็กวิญญาณอ่อน" นั้นด้อยกว่าแร่เหล็กอื่น ๆ อยู่แล้วอย่างไรก็ตามการทดสอบครั้งที่สามส่วนใหญ่เป็นการหลอมรวมของช่องว่างและอัญมณี" ทุกคนต่างตื่นตะลึง! "..." กลับมาที่ ห้องอาหารของร้านที่ชั้นห้า ซานซานได้แต่รอยยิ้มที่มีเสน่ห์บนใบหน้าของนาง "เจ้าคนชั่วร้ายนี่ยังน่าสะอิดสะเอียนนัก! สองด่านแรกค่อยๆ ทำเป็นเหมือนไม่มีอะไร แต่ในด่านสุดท้ายกลับอวดโอ่ ผู้ที่เข้าร่วมการแข่งขัน โดยเฉพาะผู้ที่ต้องการเป็นสามอันดับแรก ยิ่งรู้สึกกดดันรู้มั้ยเจ้าบ้า!” “ทุกคนสามารถเห็นศักยภาพของเจ้าคนชั่วร้ายนี่แล้ว คนบนเวทีพวกนั้น บางทีพวกเขาอาจจะอยากแย่งชิงหัวของเขาก็เป็นได้” ด้วยเสียงกระซิบที่แผ่วเบา ซานซานเม้มริมฝีปากของนางเล็กน้อย เหม่อมองไปยังร่างที่อยู่ไกลออกไปนางเองก็แทบคลั่ง อย่าเห็นว่านางไม่มีปฏิกิริยาอะไรมากในตอนนี้เมื่อนางรู้ครั้งแรกว่าถังฮวนเป็นนักหลอมโลหะ จิตใจของนางก็ตกใจไม่น้อยไปกว่าคนอื่น ๆ บนเวที ถังฮวนปล่อยเวลาผ่านไปเล็กน้อยอย่างมีความหวัง "ตูม!"มีเสียงดังเกิดขึ้นทางด้านหลัง นักหลอมหนุ่มเมื่อรู้ว่าถังฮวนได้หลอมรวมเสร็จแล้ว ครู่หนึ่งเขาก็ทาน้ำอัญมณีที่ฝ่ามือขวาโดยไม่รู้ตัวเป็นผลให้ใบมีดที่ยังว่างเปล่าถูกจุดชนวนทันที แล้วก็แตกกลายเป็นเล็กชิ้นน้อยนับไม่ถ้วนร่วงลงบนโต๊ะเหล็ก ชายหนุ่มผู้นั้นยืนอยู่ที่โต๊ะอย่างมึนงง เขาใช้เวลานานมากกว่าจะกลับมาได้สติ ได้แต่จ้องไปที่ถังฮวนแล้วออกจากสนามไป ถังฮวนไม่สามารถช่วยอะไรได้ เพียงแต่หัวเราะเบา ๆ แล้วคอยดูรอบๆ ต่อไป
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 59 ช่วงชิง! (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 59 ช่วงชิง! (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้