ย้อนเวลามาปลูกผักในวันที่โลกล่มสลาย

.”เจ้าถามข้าว่าสนใจออกไปตามหาฟีนิกซ์ไหมรึ? ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าไม่น่าถามข้าเลยสมิธ! ข้าเอาด้วยอยู่แล้วไปกันเลย”

กรีนชิลดถึงกับตื่นเต้นเมื่อมันได้รู้ว่าตัวมันจะได้ออกไปผจญภัยตามหานกฟีนิกซ์ สาเหตุที่ตัวมันตื่นเต้นเป็นพิเศษเพราะเผ่าพันธุ์ฟีนิกซ์กับเผ่าพันธุ์บาร์คก็เปรียบเสมือนญาติกัน เพราะทั้งคู่ถือกำเนิดในช่วงเวลาใกล้กันนั้นคือช่วงเวลาเริ่มต้นของทุกสรรพสิ่ง แถมบางตำรายังบอกอีกว่าผู้ให้กำเนิดทั้งสองเผ่าพันธุ์เป็นเทพองค์เดียวกัน

“ฉันขอโทษที่ต้องขัดจังหว่ะตื่นเต้นของนายแล้วกันเพราะฉันคิดจะไปพรุ่งนี้ไม่ใช่วันนี้” สมิธรู้ผิดนิดๆที่เห็นกรีนชิลดตื่นเต้นขนาดนี้ นี้เป็นครั้งแรกเลยที่สมิธเห็นอารมณ์ของกรีนชิลดพรุ่งพล่านถึงขนาดนี้

“ข้าเข้าใจ! ข้าเข้าใจ!” กรีนชิลดพูดออกมาก่อนจะเดินออกจากห้องไป

สมิธที่เห็นกรีนชิลดเดินคอตกออกจากห้องไปยิ่งทำให้เขารู้สึกผิด แต่ไม่เป็นไรช่วยอดทนรอแค่วันเดียวเองเพราะเวลาไม่ค่อยเหมาะในการเดินทางสักเท่าไหร่ เนื่องจากสถานที่เกิดเรื่องอย่างฟาร์มแห่งนั้นอยู่ไกลจากที่เขาอยู่ในตอนนี้มาก จะนั่งเครื่องบินไปสมิธก็ไม่ชอบเพราะตัวเขาค่อนข้างมีความรู้สึกแย่ๆกับอะไรสูงๆสามารถบินได้ เมื่อตัดเรื่องการเดินทางด้วยเครื่องบินออกไปจึงทำให้ทั้งระยะทางและเวลาเพิ่มขึ้นอย่างมาก สมิธจึงคิดว่าเขาจะเช่ารถสักคันโดยใช้เงินที่ได้จากการขายเฟรนช์ฟรายส์ เมื่อได้รถแล้วก็ออกเดินทางยาวๆ

แต่สิ่งหนึ่งที่สมิธกังวลมากที่สุดคือใครจะดูแลฟาร์ม!? เรื่องความปลอดภัยหายห่วงอยู่แล้วเพราะบริเวณโดยรอบตั้งแต่บ้านจนไปถึงภูเขากรีนชิลดได้ว่านเมล็ดกับดักไว้แล้ว หากเกิดภัยอันตรายขึ้นกรีนชิลดจะรับรู้ได้ในทันทีและสามารถโต้ตอบได้ตลอดเวลาแม้ตัวกรีนชิลดจะอยู่ห่างจากบ้านเป็นพันหรือหมื่นกิโลก็ตาม ในเมื่อความปลอดภัยไม่มีอะไรต้องกังวลแล้วสิ่งที่น่ากังวลที่สุดจึงเป็นใครจะรดน้ำ?

“เฮ้ยสมิธ! เจ้าพวกบนภูเขานั้นตัดสินใจจะตามเจ้าไปหาฟีนิกซ์เหมือนกัน” กรีนชิลดกลับมาที่ห้องของสมิธหลังจากที่ตัวมันได้ยินบทสนทนาของพวกแอบดูบนภูเขาว่าพวกมันจะตามสมิธไปหาฟีนิกซ์ด้วย

“หูดีกันจริง!....พวกนายรู้เรื่องนี้ทั้งที่ฉันอยู่ในห้องเนี้ยนะดักฟังกันเก่งจริงๆ เอางี้แล้วกันฉันขอให้พวกนายอยู่ที่นี้ไม่ต้องตามฉันไปแล้วคอยรดน้ำให้กับต้นไม้ฉันในระหว่างที่ฉันไม่อยู่ ฉันจะรู้สึกเป็นพระคุณอย่างมากและฉันจะตอบแทนพวกนายด้วยข้อมูลเรื่อง ‘ดันเจียนทางใต้’ เป็นไง” 

ในเมื่อคนจากหน่วยพิเศษได้ยินแล้วสมิธจึงตัดสินใจยื่นข้อเสนอให้พวกนั้นเพื่อแลกกับข้อมูลของดันเจียนทางใต้ แหล่งมั่วสุ่มของเหล่าสิ่งมีชีวิตกระหายเลือดที่พร้อมจะฉีกกระชากร่างมนุษย์ออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แถมยังเป็นอีกหนึ่งปัญหาที่ทางหน่วยพิเศษค่อนข้างจะเป็นกังวลเพราะพวกมันหาทางปิดดันเจียนแห่งนี้ไม่ได้ หากเป็นเช่นนี้ต่อไปดันเจียนแห่งนี้ได้หลุดการควบคุมแล้วสิ่งมีชีวิตภายในจะออกมาอาละวาดจนก่อให้เกิดบ่อเลือดขนาดใหญ่อย่างแน่นอน ซึ่งมาเทียบกันแล้วระหว่างตามสืบคนที่น่าสนใจอย่างสมิธกับข้อมูลของดันเจียนทางใต้สำหรับหน่วยพิเศษเลือกไม่อยากเลยว่าจะเลือกสิ่งใด

แต่หลังจากนี้แหละหน่วยพิเศษน่าจะสนใจสมิธมากขึ้นเพราะข้อมูลที่สมิธนำไปแลกเป็นข้อมูลที่มีค่าเป็นอย่างมากเพราะมันคือวิธีจัดการดันเจียนทางใต้แบบง่าย คนเดียวกันที่รู้เบอร์โดยตรงของหน่วยและคนเดียวกันที่รู้เรื่องดันเจี้ยนทางใต้ที่เป็นความลับสุดยอดแล้วยังรู้วิธีจัดการ ต่อจากนี้แหละสมิธจะไม่มีความเป็นส่วนตัวอีกต่อไปซึ่งเขาไม่มีปัญหาเชิญดูได้ตามสบาย ขอแค่อย่าไม่เสนอหน้าก็พอสอดส่องแบบเงียบๆไป

“ยอดเยี่ยมมากสมิธ ข้าก็คิดอยู่เหมือนกันว่าจะทำยังไงหากพวกเราไม่อยู่” กรีนชิลดชื่นชมสมิธที่เลือดแก้ปัญหาในการรดน้ำได้ดีเพราะตัวมันเองก็คิดอยู่ว่าควรทำยังไง

“ฉันรู้ว่าพวกนายได้ยินที่ฉันพูดแล้วและฉันจะให้เวลาพวกนายตัดสินใจถึงเช้าวันพรุ่งนี้ หากพวกนายเตกลงในข้อเสนอของฉันก็ขอให้เช้าวันพรุ่งนี้พวกนายมาที่ฟาร์ม แต่ถ้าพวกนายเลือกที่จะไม่มาก็แปลว่าไม่สนใจข้อเสนอของฉัน” 

ในระหว่างที่กินมื้อเย็นสมิธตัดสินใจบอกกับข้อมูลโดยประมาณกับครอบครัวถึงสิ่งที่เขากำลังจะไปทำเพราะเขาไม่อยากให้เป็นห่วงมากนัก เวลาล่วงเลยจนมาถึงเช้าวันใหม่สมิธรีบจัดการธุระส่วนตัวก่อนจะไปที่ฟาร์มเพื่อดูหน่วยพิเศษเหล่านั้นว่ายอมรับข้อเสนอเขาหรือไม่ ซึ่งสมิธก็มั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมว่าหน่วยพิเศษจะต้องเลือก...

“ยืนเรียงแถวกันเป็นระเบียบเชียว!”