ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 180: ราชินีและการระเบิด

ภายในโถงถ้ำขนาดมหึมาที่สว่างไสวด้วยแสงสีเขียวจากไข่อสูรนับแสนฟองที่วางเรียงรายอยู่ตามผนังและพื้นถ้ำ ตรงกลางโถงมีบัลลังก์ที่ทำจากปะการังเลือดและกระดูกวาฬ ตั้งตระหง่านอยู่

ร่างของสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ขดตัวอยู่บนบัลลังก์นั้น

มันคืออสูรสตรีที่มีท่อนบนคล้ายมนุษย์หญิงสาวที่งดงามแต่งดงามอย่างน่าสะพรึงกลัว ผิวหนังสีมุกเหลือบม่วง ท่อนล่างเป็นหางงูทะเลขนาดใหญ่ที่ปกคลุมด้วยเกล็ดเพชร แผ่แรงกดดันมหาศาลที่ทำให้น้ำทะเลรอบข้างสั่นสะเทือน

"มนุษย์..." เสียงของนางไม่ได้ผ่านปาก แต่ดังก้องเข้ามาในจิตใจโดยตรง "เจ้าช่างกล้าหาญ... หรือไม่ก็โง่เขลา ที่บังอาจบุกเข้ามาในห้องบรรทมของราชินีเช่นข้า"

ราชินีอสูรสมุทรลืมตาขึ้น ดวงตาสีทองอำพันจ้องมองมาที่หลิงเซียว

หลิงเซียวยืนเหยียบน้ำอยู่อย่างมั่นคง กระบี่สนิมเขรอะในมือสั่นระริก ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะมันทนรับพลังปราณที่เขาอัดเข้าไปแทบไม่ไหว

"ข้ามาเพื่อตัดรากถอนโคน" หลิงเซียวตอบกลับ "และมาเอาแก่นอสูรของเจ้า"

"สามหาว!"

ราชินีอสูรกรีดร้อง คลื่นเสียงโซนิคใต้น้ำพุ่งเข้ากระแทกร่างหลิงเซียว! แรงอัดอากาศใต้น้ำรุนแรงพอที่จะบดขยี้เหล็กกล้าให้แหลกละเอียด!

แต่หลิงเซียววูบตัวหลบด้วยความเร็วที่เหนือกว่าแรงต้านของน้ำ

[ท่าเท้าเงาพราย: ท่องวารี]

เขาทะยานร่างเข้าประชิดตัวราชินีในพริบตา!

"ตาย!"

หลิงเซียวฟาดกระบี่ลงมา ราชินีอสูรยกหางอันแข็งแกร่งขึ้นรับ

เคร้งงงง!

แรงปะทะทำให้เกิดคลื่นกระแทกใต้น้ำซัดไข่อสูรรอบข้างแตกกระจายไปนับพันฟอง!

"แข็งแกร่ง..." หลิงเซียวขมวดคิ้ว เกล็ดของราชินีตัวนี้แข็งยิ่งกว่าศาสตราวุธระดับวิญญาณขั้นกลางเสียอีก "แต่ก็ยังมีจุดอ่อน!"

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด หลิงเซียวใช้ความคล่องตัวและทักษะกระบี่ที่เหนือชั้น ไล่ต้อนราชินีอสูรที่แม้จะมีพลังมหาศาลแต่กลับเชื่องช้ากว่า

เขาเล็งเป้าไปที่จุดเดิมซ้ำๆ... รอยต่อระหว่างเกล็ดที่คอหอย!

"เจ้ามดปลวก! ข้าจะกลืนกินเจ้า!" ราชินีอสูรอ้าปากกว้าง เตรียมจะพ่นพิษร้ายแรงออกมา

"ช้าไป"

หลิงเซียวเร่งพลังลมปราณถึงขีดสุด ดวงตาสีม่วงส่องประกายวาบ

[เพลงกระบี่จักรพรรดิไร้ใจ: หนึ่งกระบี่ตัดวารี]

เขาแทงกระบี่สวนเข้าไปในปากที่กำลังอ้ากว้างของนาง! ปราณกระบี่พุ่งทะลุผ่านเพดานปาก ทะลวงเข้าสู่สมองโดยตรง!

ฉึก!

ราชินีอสูรชะงักค้าง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความเจ็บปวดและตกตะลึง นางดิ้นพราดๆ อย่างรุนแรงจนถ้ำสั่นสะเทือน ก่อนที่ร่างมหึมาจะค่อยๆ แน่นิ่งไป

หลิงเซียวดึงกระบี่ออก เลือดสีม่วงไหลทะลักย้อมน้ำทะเล เขาผ่ากะโหลกของนางและคว้า [แก่นอสูรวิญญาณแรกเริ่ม] ขนาดเท่ากำปั้นที่ส่องแสงสีทองเจิดจ้าออกมา

"ได้มาแล้ว..." หลิงเซียวเก็บมันลงถุงมิติด้วยความพึงพอใจ

เขาหันไปมองไข่อสูรนับแสนฟองที่ยังหลงเหลืออยู่ หากปล่อยไว้ พวกมันก็จะฟักออกมาเป็นกองทัพอสูรสมุทรอีกนับไม่ถ้วน

"เผาให้ราบ"

หลิงเซียวว่ายไปที่เสาหินค้ำยันถ้ำสี่ต้นหลัก เขาแปะ "ยันต์ระเบิดเพลิงกัลป์" (ที่ซื้อมาจากระบบ) ไว้ที่เสาทุกต้น

หลังจากนั้น เขาก็รีบว่ายน้ำพุ่งทะยานออกจากปากถ้ำด้วยความเร็วสูงสุด!

บึ้มมมมมมมม!

เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาทใต้น้ำ! แรงระเบิดทำลายเสาค้ำยันจนหักสะบั้น เพดานถ้ำถล่มลงมาทับไข่อสูรและร่างของราชินีจนแหลกละเอียด แรงอัดน้ำมหาศาลดันร่างของหลิงเซียวให้พุ่งขึ้นสู่ผิวน้ำราวกับจรวด!

ตูม!

หลิงเซียวพุ่งทะลุผิวน้ำขึ้นมาลอยตัวกลางอากาศ ท่ามกลางฟองคลื่นยักษ์ที่ปะทุขึ้นมาจากใต้น้ำ หน้าผาหินที่หน่วยที่ 7 ยืนอยู่สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น

"ทะ... ท่านหัวหน้า!" ทหารหน่วย 7 มองดูภาพความวินาศสันตะโรเบื้องล่างด้วยความตื่นตะลึง

หลิงเซียวร่อนลงสู่พื้นอย่างนิ่มนวล เสื้อผ้าแห้งสนิทด้วยพลังปราณ เขาหันมามองลูกน้องพร้อมรอยยิ้มจางๆ

"ภารกิจเสร็จสิ้น กลับค่ายได้"

ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เขาไม่ได้ยินมานานก็ดังขึ้นในหัว

[ ติ๊ง! ]

[ ตรวจพบการสังหารระดับแม่ทัพศัตรู (ขอบเขตวิญญาณแรกเริ่ม) และทำลายฐานทัพหลัก ]

[ เงื่อนไขครบถ้วน! ]

[ ปลดล็อคระบบใหม่: โหมดแม่ทัพสังหาร  ]

[ รายละเอียด: จากนี้ไป การนำทัพเข้าสู่สงครามและได้รับชัยชนะ จะได้รับ "แต้มสงคราม" เพื่อแลกของรางวัลพิเศษระดับกองทัพ! ]

หลิงเซียวเลิกคิ้ว

"โหมดแม่ทัพงั้นรึ?"

ดูเหมือนว่าเส้นทางในทวีปนี้... จะสนุกกว่าที่เขาคิดไว้เสียแล้ว