ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

"อิ๋ง!"เจ้าตัวเล็กมองถังฮวนที่ดูบื้อใบ้ และสตรีนางนั้นที่อ้าปากค้างด้วยความเจ็บปวดบนแท่นหินดวงตาของมันฉายแววสับสน แน่นอนว่าเสี่ยวเป่าไม่เข้าใจว่าทั้งสองคนกำลังทำอะไรกัน ถังฮวนที่กลับมาได้สติ รีบบอกมัน "เร็วเข้า เสี่ยวเป่า เจ้ารีบออกไปก่อน เตือนข้าด้วยนะถ้ามีพวกสัตว์ร้ายมาใกล้" เสียงครวญครางของสตรีนางนั้นดังขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่ได้ยั่วยุสัตว์ร้าย หรือปีศาจแต่อย่างใด “อิ๋ง!” (รับทราบ!)เจ้าตัวเล็กผงกหัวแล้ววิ่งออกไป ถังฮวนรีบคว้าเสื้อคลุมสีดำมาคลุมร่างที่ชวนหลงใหลนั้นทันทีตอนนี้ผิวพรรณแสนบอบบางนุ่มนวลเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงและร้อนผ่าว นางดิ้นรนขัดขืนอย่างหนัก "ข้าร้อนเหลือเกิน...."สตรีในชุดดำร้องคร่ำครวญ นางดึงผ้าคลุมออกจากตัวอีกครั้ง ถังฮวนไม่คิดเอาเปรียบนางเลยแม้แต่น้อยเขาดึงผ้าคลุมท่อนบนไว้ หากแต่ด้านล่างกลับถูกนางเตะออกไปอีก หันกลับมาคลุมด้านล่าง ด้านบนก็เลื่อนหลุดออกมาอีก ครู่เดียว ถังฮวนก็หัวหมุน เหนื่อยจนเหงื่อตก“ถ้าขืนเจ้ายังทำแบบนี้มันก็หลุดหมดน่ะสิ” สองสามนาทีผ่านไป ถังฮวนก็ล้มเลิกความคิด ปล่อยให้นางถอดเสื้อผ้าตามใจชอบหลังใช้แรงไปไม่น้อย อุณหภูมิในร่างกายของนางกลับเพิ่มสูงขึ้นอีกครั้ง แม้แต่อุณหภูมิของก้อนหินที่อยู่ใต้ร่างของนางก็ร้อนขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน ถังฮวนสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่แผ่ซ่านออกจากร่างของนาง เขานึกถึงเตาสวรรค์เก้าสุริยันอีกครั้ง หัวใจของนางเริ่มเต้นแผ่วเบาลงแล้ว “ถังฮวนเอ๊ย เจ้าควบคุมมันมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้วขืนมัวเป็นสุภาพบุรุษอยู่ ยังไม่ลงมือทำอะไรสักอย่าง เจ้าจะต้องโทษตัวเองที่ปล่อยให้นางตายไปต่อหน้า!” ถังฮวนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กัดฟันกรอด จับมือซ้ายที่ร้อนๆ ของนางไว้แน่น แล้วเดินพลังเตาสวรรค์เก้าสุริยันเตานั้นหมุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว ชีพจรวิญญาณที่แขนเริ่มถูกรวมเข้ากับเตาสวรรค์เก้าสุริยัน ความเร็วในการดูดซับพลังของถังฮวนทำให้ไม่รู้สึกอึดอัดมากนักแต่อาการของนางไม่บรรเทาลงแม้แต่น้อย ร่างของนางยังดิ้นไปมาด้วยความเจ็บปวด “ข้าคงต้องหาแหล่งกำเนิดความร้อนนี้ดู!” ถังฮวนขมวดคิ้วแล้วเริ่มเปลี่ยนความคิดเขาใช้พลังหลอมจิตผ่านชีพจรสุดกำลัง ภายในจุดตันเถียน เตาสวรรค์เก้าสุริยันหมุนอย่างรวดเร็วแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนความร้อนจากร่างของนางพุ่งออกมาเป็นสาย ราวกับน้ำไหลบ่าออกจากท่อ ในใจนางรับรู้ตามได้ว่าถังฮวนวางฝ่ามือไว้ที่หน้าผากของนาง แล้วเลื่อนไปตามแก้ม ครู่เดียว ฝ่ามือของถังฮวนก็เลื่อนมาที่คอ ไล่ลงไปยังหน้าอกกลมโตทั้งสอง สัมผัสของถังฮวนทำให้นางขวยเขินเขายังคงลากฝ่ามือเลื่อนต่อไปด้านล่าง ชั่วขณะก็สัมผัสผ่านหน้าท้องที่แบนราบไร้ไขมันนั้น ชั่วขณะนั้นเอง กระแสความร้อนสองสายที่เพิ่มขึ้นได้พวยพุ่งออกมา ไหลสู่ฝ่ามือถังฮวน “ในจุดตันเถียนของนางนี่เอง!”

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 44 รักษา (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 44 รักษา (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้