ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ (Isekai wa Smartphone to Tomoni)

    เล่มที่2 ตอนที่46 การใช้ชีวิตในแต่ละวัน ภาค1 (5)

             “แล้ววันนี้มีธุระอะไรหรือคะ?”

             “เอ่อ ‘ถุงมือพลังแกร่ง’ที่ผมเห็นที่นี่ก่อนหน้านี้ยังอยู่รึเปล่าครับ?”

             “ต้องขอโทษด้วยนะคะ สินค้าชิ้นนั้นขายออกไปแล้วค่ะ”

             ว้า น่าเสียดาย เอลเซ่ที่อยู่ข้าง ๆ เองถึงกับร้อง เอ๋~~ ก็นะ พวกเครื่องป้องกันเสริมพลัง หรือต่อให้

             เป็นสินค้ามีเงื่อนไขเหมือนเสื้อโค้ทของผมก็ไม่ใช่ของที่จะเหลือจนขายไม่ออก

             “กำลังหาเกราะมืออยู่สินะคะ?”

             “ครับ กำลังหากอนท์เล็ทสำหรับใช้ชกต่อยในการต่อสู้น่ะครับ”

             เพราะว่ามันใช้ในการต่อย จึงอาจจะนับรวมอยู่ในประเภทของอาวุธได้แต่มันก็ยังเป็นประเภทเครื่องป้องกันอยู่ดีการจะมีของแบบนั้นอยู่ที่นี่ซึ่งเป็นร้านเครื่องป้องกันก็ไม่แปลกอะไรจะว่าเป็นเรื่องธรรมดาก็ได้

             “สำหรับชกต่อยเหรอคะถ้าเป็นอันที่เสริมผลของเวทมนตร์ก็มีอยู่อีกนิดหน่อยนะคะ”

             “มีอันที่เสริมผลของเวทมนตร์ด้วยเหรอ? ขอดูหน่อยได้ไหม?”

             “รับทราบค่ะ เช่นนั้นเชิญทางนี้เลย”

             คุณพี่สาวพูดเช่นนั้นแล้วพาพวกผมไปที่มุมร้านซึ่งเป็นที่เดียวกับที่เสื้อโค้ทของผมเคยวางอยู่

             คุณพี่สาวพนักงานร้านหยิบกอนท์เล็ทสองคู่ที่ประดับอยู่ตรงนั้นมาวางเรียงไว้บนเคาน์เตอร์

             คู่หนึ่งเป็นกอนท์เล็ทสวยงาม รูปร่างเพรียวลมราวกับสายน้ำไหลทาสีเมทัลลิคกรีน

             อีกคู่หนึ่งคือกอนท์เล็ทดีไซน์แหลมคม ทาสีทองและแดง

             “ทางนี้มีการเสริมเวทธาตุลม สามารถเบี่ยงเบนของอย่างพวกลูกธนูที่บินมาได้ค่ะน่าเสียดายที่

             ไม่มีผลเบี่ยงเบนเวทโจมตีระยะไกลแต่ก็มีการป้องกันเวทมนตร์ระดับสูงเสริมไว้ด้วยค่ะ”

             คุณพนักงานร้านหยิบกอนท์เล็ทสีเมทัลลิคกรีนขึ้นมาแล้วอธิบายเบี่ยงเบนการโจมตีทางฟิสิกส์ระยะไกลได้สินะ การทำให้เบี่ยงเบนได้กระทั่งเวทโจมตีด้วยดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้แต่ถ้ามีพลังป้องกันเวทมนตร์สูงล่ะก็ คงทำให้ได้รับความเสียหายน้อยลงล่ะมั้ง

             “และทางเซ็ตนี้มีการเสริมการสะสมพลังเวทและสามารถเพิ่มพลังทำลายในการโจมตีครั้งเดียวได้ค่ะ ถึงจะต้องใช้เวลามากสักหน่อยในการสะสมพลังเวทแต่ในขณะเดียวกันก็จะมีความทนทานเพิ่มขึ้นด้วยทำให้ตัวกอนท์เล็ทไม่มีทางถูกทำลายได้ค่ะ”

             คราวนี้คุณพนักงานร้านหยิบกอนท์เล็ทสีทองและแดงขึ้นมาอธิบายเสริมพลังแบบเน้นไปที่การโจมตี ตรงข้ามกับเจ้าสีเมทัลลิคกรีนเมื่อกี้สินะคงเป็นไอ้ที่เรียกว่าการโจมตี “สะสมพลัง” แบบที่มีอยู่ในเกมล่ะมั้ง

             เลือกการป้องกัน หรือเลือกการโจมตี สินะ เป็นปัญหาที่ยากแฮะถ้าเป็นผมก็คงเลือกจัดการศัตรูแบบแน่นอนด้วยการป้องกันที่แข็งแกร่งก็ต้องเป็นทางเมทัลลิคกรีนล่ะนะ แต่เอลเซ่ดูท่าจะเลือกสีทองกับแดงที่เน้นการโจมตีมากกว่าแฮะ

             “เอาทั้งสองคู่เลย”

             “เอ๋!?”

             ผมที่กำลังมองเปรียบเทียบกอนท์เล็ททั้งสองแบบอยู่ตกใจกับคำพูดนั้นจึงเผลอเบนสายตาไปทาง

             เอลเซ่ที่อยู่ข้าง ๆ

             “ซื้อสองคู่เลยเหรอ?”

             “ก็มันน่าจะใช้การได้ทั้งสองแบบเลยนี่ใส่แยกกันซ้ายขวาอย่างละข้างก็ได้ไม่ใช่เหรอ”

             “แล้วที่เหลืออีกเซ็ตล่ะ?”

             “ก็ต้องเก็บเอาไว้สำรองอยู่แล้วสิเพราะมันอาจจะพังเหมือนอย่างคราวนี้ก็ได้”

             ก็จริงนะ ตราบใดที่ยังใช้ในการชกต่อย ก็อาจจะพังแบบนั้นได้อีกแต่พอผมถามไปว่าทางคู่สำรองความสามารถทั้งสองข้างจะสลับกับคู่หลักนะแล้วจะไม่เป็นไรเหรอ เธอก็บอกว่าไม่มีปัญหา

             ดูเหมือนเดิมทีเธอจะต่อสู้ด้วยสไตล์ที่ไม่ได้เน้นไปที่ด้านซ้ายหรือขวาเพียงข้างเดียวอยู่แล้วเหมือนอย่างคนที่ชื่อ สวิตช์ ฮิตเตอร์1 ในกีฬามวยสินะ

             “รับทราบค่ะ ถ้าสวมแล้วรู้สึกติดขัดอะไรก็แจ้งได้นะคะจะได้ทำการปรับแต่งให้ค่ะ”

             “อื้อ ไม่มีปัญหา”

             เอลเซ่สวมกอนท์เล็ททั้งสองแบบตามลำดับแล้วพูดเช่นนั้นออกมาหลังตรวจสอบความรู้สึกสัมผัสจนแน่ใจ

             “เช่นนั้น สีเขียวทางนี้ราคาสิบสี่เหรียญทองส่วนทางสีทองกับแดงราคาสิบเจ็ดเหรียญทองค่ะ”

             รวมกันเป็นสามสิบเอ็ดเหรียญทอง สามล้านหนึ่งแสนเยนสินะแพงไม่เปลี่ยนเลยแฮะ......ไม่สิสำหรับของที่มีการเสริมเวทมนตร์ถือว่าถูกแล้วมั้ง......? ความรู้สึกด้านเงินทองชักจะเพี้ยนไปทุกทีแล้วสิ

    1ชื่อของนักกีฬามวยที่ถนัดการใช้มือแขนทั้งสองข้าง

            “............โทยะ”

             “อะไรเหรอ?”

             “......เงินที่เอามามันขาดไปหนึ่งเหรียญทองอ่ะ”

             “หัดตรวจสอบซะบ้างสิ......”

             ผมหยิบหนึ่งเหรียญทองออกมาจากกระเป๋าสตางค์  แล้วส่งให้เอลเซ่

             หลังจ่ายไปสามเหรียญทองคำขาวกับหนึ่งเหรียญทองให้คุณพนักงานร้านก็เป็นอันเสร็จสิ้นการชำระเงินจากนั้นก็รับกอนท์เล็ทสองเซ็ตที่ใส่ถุงมาให้ โดยผมเป็นคนถือเพราะมันใหญ่เทอะทะการที่ผู้ชายเป็นคนถือของเนี่ย ไม่ว่าโลกไหนก็ไม่ต่างกันเลยแฮะ......

             “ขอบพระคุณมากค่ะ แล้วจะรอการมาอุดหนุนที่ร้านใหม่นะคะ”

             พวกผมออกมาจากร้าน “เบลคุท” พร้อมกับการมองส่งของคุณพนักงานร้าน

             “สมเป็นเมืองหลวงเนอะ ได้ของดี ๆ มาด้วย ถึงจะแพงไปหน่อยก็เถอะ”

             เอลเซ่ที่เดินอยู่ข้าง ๆ กำลังอารมณ์ดี ก็นะเพราะว่าได้ของที่ต้องการมาแล้ว จะระริกระรี้ซักหน่อยมันก็ช่วยไม่ได้

             แต่ว่า กอนท์เล็ทสี่ข้างนี่มันหนักเอาการเลย......รีบเข้าไปที่ตรอกด้านหลังตรงไหนสักแห่งแล้วใช้【เกท】กลับโรงแรมดีกว่า

             “เอลเซ่ ตรอกตรงนั้น──”

             พอผมพูดกับเอลเซ่ที่อยู่ข้าง ๆ ตรงนั้นก็ไม่มีใครอยู่เสียแล้ว

             “อ้าว?”

             หลังมองหาไปทั่วบริเวณ ก็เห็นเอลเซ่ยืนอยู่ตรงหน้าร้านที่อยู่ข้างหลังเธอกำลังมองอะไรบางอย่างด้านในกระจก อะไรหว่า?

             ผมเดินย้อนกลับไปแล้วมองข้ามหลังของเอลเซ่เพื่อตรวจสอบ ฮะฮ่าไอ้นี่เองสินะ

             เสื้อแจ๊คเก็ตสีดำติดระบายสีขาว มีริบบิ้นอันใหญ่ติดอยู่ตรงบริเวณอกและมินิสเกิร์ตติดระบายลูกไม้สามชั้นสีดำ

             คล้าย ๆ กับชุดที่เรียกกันว่า โกธิคโลลิแต่ก็รู้สึกว่าจะต่างออกไปหน่อย

             เอลเซ่จ้องมองชุดนั้นผ่านหน้าต่างไปเรื่อย ๆ

             “......อยากได้เหรอ?”

             “เอ๊ะ? หา!?ทะ โทยะ!?”

             เอลเซ่ถอยหลังไปหลังจากผมที่ส่งเสียงทักแล้วตะโกนออกมาพร้อมหน้าที่แดงเป็นลูกตำลึง อะไรหว่า ปฏิกิริยาแบบนั้น

             “คะ คือว่า ชะ ชุดนี้อ่ะนะ! ใช่ ลินเซ่! คิดว่าเหมาะกับลินเซ่ดีน่ะ!เด็กคนนั้นท่าทางจะชอบชุดแบบนี้ไม่ใช่เหรอ? ต่างกับฉันเลยเนอะ!”

             เอลเซ่เปิดปากพูดไม่หยุด เห เป็นคุณพี่สาวที่คิดถึงน้องสาวงั้นเหรอ

             “แต่ว่าถ้าเหมาะกับลินเซ่ล่ะก็ ผมว่ามันก็เหมาะกับเอลเซ่เหมือนกันนะ”

              “อะ......!”

             เอลเซ่หน้าแดงแจ๋ อ้าปากพะงาบ ๆ ก็แล้วมันอะไรล่ะ ปฏิกิริยาแบบนั้นน่ะพฤติกรรมน่าสงสัยนะนั่น

             “พูดอะไรน่ะ อย่างฉันจะไปเทียบกับลินเซ่ได้ยังไง......”

             “แน่เหรอ? ก็น่ารักกันทั้งคู่นี่เป็นฝาแฝดจะไปต่างกันขนาดนั้นได้ไงล่ะ”

             “นะ น่ารัก......!? ง่ะ พูดเรื่องอะไรอยู่เนี่ย!”

             ผัวะ! กำปั้นของเอลเซ่ถูกประเคนใส่สีข้างของผม อุก!มันเจ็บน่าดูเลยนะครับ!

             “เอ่อ......ก็บอกว่า......เอลเซ่เองถ้าได้สวมชุดแบบนี้ก็ดูเหมาะดีไง......”

             ผมอดกลั้นความเจ็บปวดที่โดนอัดสีข้างพร้อมกับอธิบายให้เอลเซ่ฟัง อ้าวเหงื่อออกมาแล้วนะครับนั่น?

             “อย่างฉันถึงใส่ไปก็ ไม่เห็นจะเหมาะเลย......”

             “ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย”

             “ไม่ต้องมาเอาใจก็ได้ เรื่องของฉัน ฉันย่อมรู้ดีที่สุดอยู่แล้ว”

             “เอ่อ ก็บอกว่า......”

             ทำไมถึงต้องปฏิเสธขนาดนี้กันนะ ไม่เชื่อคำพูดของผมเลยเหรอทั้งที่ใส่แล้วต้องเหมาะแน่นอนแท้ ๆ ชักจะรู้สึกหงุดหงิดแล้วสิ

             “ฉันมันคนละประเภทกับเด็กที่เหมาะกับชุดแบบนั้น......”

             “อ๊า ปัดโธ่! ถ้าได้สวมเดี๋ยวก็รู้เองแหละ!ไปลองกันเลย!”

             “เอ๋!? เดี๋ยว......!โทยะ!?”

             ผมดึงมือของเธอที่ปฏิเสธหัวชนฝา บังคับให้เธอเข้าไปในร้านขอให้คุณพี่สาวพนักงานหยิบชุดที่โชว์อยู่มาให้แล้วดันเอลเซ่เข้าไปในห้องลองชุดพร้อมกับชุดนั้น

             “เดี๋ยว! ทำอะไรเนี่ย!?”

             “เอาน่าเอาน่า เอ้า เปลี่ยนชุดซะ”

             ผมปิดผ้าม่านของห้องลองชุด แล้วย้ายตัวเองไปรอที่มุมร้านจากนั้นก็ฆ่าเวลาด้วยการมองดูเข็มขัดกับเครื่องประดับที่วางอยู่ตรงนั้นพอผ่านไปครู่หนึ่ง ผ้าม่านก็ถูกเปิดออกอย่างเหนียมอาย

             “โอ้”

             ที่อยู่ตรงนั้นคือเอลเซ่ที่ต่างไปจากปกติ

             ถึงจะเป็นชุดแนวโกธิคโลลิ แต่ก็เหมาะกันดีกับเอลเซ่ ที่มีผมยาวสีเงินนั่นไงดูสิ ตามที่ผมบอกเลยไม่ใช่เหรอ? เด็กผู้หญิงที่ใส่แล้วเหมาะขนาดนี้ไม่มีที่ไหนอีกแล้วล่ะ

             “นั่นไง ไม่เหมาะใช่ไหมล่ะ ก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอ......”

             “หา!? พูดอะไรออกมาเนี่ย!?”

             เธอก้มหน้างุดไร้ความมั่นใจในตัวเอง ผมจึงส่งเสียงพูดอย่างเอือมระอาทำอีท่าไหนถึงได้ข้อสรุปออกมาแบบนั้นกันนะ ยังไม่ยอมรับอีกรึไง เด็กคนนี้นี่!

             “ก็เหมาะสุด ๆ ไปเลยไม่ใช่รึไง เนอะ คุณพนักงาน!”

             “ค่ะ เหมาะมากเลย วิเศษมากเลยค่ะ คุณหนู”

             คุณพี่สาวพนักงานร้านร่วมเอ่ยปากชมเอลเซ่ในห้องลองชุดก็มีกระจกอยู่แท้ ๆ ไม่ได้มองตัวเองเลยรึไงนะ เด็กคนนี้

             “งะ งั้นเหรอ......”

             เธอจับชายกระโปรงพร้อมแก้มที่แดงระเรื่อ แล้วค่อย ๆหมุนตัวอยู่ตรงนั้น อืม เหมาะอย่างที่คิดจริง ๆ น่ารักมาก

             ดีล่ะ ผมส่งเสียงพูดกับคุณพนักงานร้าน

             “ขอโทษนะครับ ขอซื้อชุดนี้เลยได้ไหมครับ?”

             “เอ๋?”

             เอลเซ่ตกใจที่ผมจ่ายเงินค่าชุดให้คุณพนักงานร้าน สามเหรียญเงินเหรอแพงเอาเรื่องแฮะ......

             “ดะ เดี๋ยวสิโทยะ!? ฉันไม่ได้คิดจะซื้อนะ!?”

             “ผิดแล้ว ผมซื้อเองต่างหาก เป็นของขวัญให้เอลเซ่ไง”

             ชุดออกจะเหมาะขนาดนี้ จะกลับไปโดยไม่ซื้อได้ไงล่ะ อยากให้ทุกคนได้เห็นด้วยผมรับถุงกระดาษมา แล้วส่งให้เอลเซ่ เพื่อให้เอาไปใส่ชุดเดิมที่เคยใส่มา

             หลังออกจากร้านเอลเซ่ที่ก้มหน้าด้วยความเขินอายก็เงยหน้าขึ้นมาแล้วกล่าวขอบคุณ

            “ขอบใจนะ......”

             “ดีล่ะ รีบกลับไปให้ทุกคนดูกันเถอะ!”

             “เอ๊ะ!? ดะเดี๋ยวก่อน แบบนั้นมันออกจะน่าอาย......”

             ผมพาเอลเซ่ที่แต่งตัวใหม่แล้วออกวิ่งไป

             เมื่อได้เห็นเอลเซ่ที่สวมชุดใหม่ ทุกคนก็ชมว่าเหมาะกันหมด ใช่จริง ๆด้วย สายตาของผมไม่ได้เพี้ยนซะหน่อย เป็นไงล่ะ

             เพียงแต่ พอรู้ว่าผมเป็นคนซื้อชุดนั้นให้ไม่รู้ทำไมทุกคนถึงทำสีหน้าสลับซับซ้อนกันหมดแล้วก็ไม่รู้ว่าทำไมคราวนี้ผมถึงต้องไปซื้อชุดส่วนของทุกคนมาด้วย

             ......นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?

             

    คล้ายกับเรื่องไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ (Isekai wa Smartphone to Tomoni) ที่คุณอ่าน

    [จบแล้ว] นครแห่งบาป - City of Sin

    [จบแล้ว] นครแห่งบาป - City of Sin

    นิยาย แฟนตาซี
    282K 1440
    [นิยายแปล] เทพมังกรสงครามอหังการ

    [นิยายแปล] เทพมังกรสงครามอหังการ

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    2.72M 5471
    เทพยุทธ์แห่งใต้หล้า [แปลจบแล้ว]

    เทพยุทธ์แห่งใต้หล้า [แปลจบแล้ว]

    นิยาย แฟนตาซี
    7.72M 2500
    อสูรทลายสวรรค์ [แปลจบแล้ว]

    อสูรทลายสวรรค์ [แปลจบแล้ว]

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    6.29M 2303
    ประชา : 2090 (จบแล้ว)

    ประชา : 2090 (จบแล้ว)

    นิยาย ผจญภัย,แอคชั่น,ไซไฟ
    18K 258
    พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]

    พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]

    นิยาย เกมออนไลน์
    479K 1734
    พลิกฟ้าคืนชีวาชายาอนุ [แปลจบแล้ว]

    พลิกฟ้าคืนชีวาชายาอนุ [แปลจบแล้ว]

    นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
    295K 786
    เกิดใหม่ครั้งนี้ จะสร้างประเทศที่ดีได้ไหมนะ ?

    เกิดใหม่ครั้งนี้ จะสร้างประเทศที่ดีได้ไหมนะ ?

    นิยาย แฟนตาซี
    106K 139
    เมิ่งฝาน จักรพรรดิไร้เทียมทาน

    เมิ่งฝาน จักรพรรดิไร้เทียมทาน

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    2.54M 3732
    ยุทธเวทผลาญปีศาจ

    ยุทธเวทผลาญปีศาจ

    นิยาย ผจญภัย,แอคชั่น,ไซไฟ
    223K 810