17.30น.
ติ๊ดๆ..
‘รอกลับพร้อมกัน’เฮ้ย..ขนาดไม่มีชื่อยังรู้เลยใครส่งมา
‘มีเดียไปรอข้างล่างนะคะ’ ไอ้เราก็ดันบ้าจี้ไปกับเขาซะด้วยสิ ดันไปตอบตกลงกับเขาง่ายๆอีก มีเดียเอ๋ย..เห็นผู้ชายหล่อๆหน่อยไม่ได้เลยนะ
ปิ๊ก…ชั้น1 คิดในแง่ดีหน่อยมีเดียถือว่าหาประสบการณ์ให้ตัวเองยังไงก็เสียความสาวไปให้เขาแล้วลองหน่อยก็ดีแต่ถ้าคนที่ทำงานรู้นี้สิคงไม่คิดว่าฉันใช้ตัวแลกมากับตำแหน่งหรอกนะ เฮ้ย..เอาน่าตื่นเต้นดีออก ฉันเดินออกไปหน้าบริษัทโดยที่คิดอะไรไปเรื่อย โดยที่ไม่รู้เลยว่ามีเสียงเรียกฉันจากด้านหน้าบริษัท
“มีเดียยยยยยยยย…..เฮ้!!”อะไรว่ะ หมับ…
“กรี๊ดดด….โอ้ยใหมดแกมาได้ไงว่ะ ม าไม่ให้ซุ้มให้เสียงใเกือบตาย”
“ห๊ะ..กระผมเรียกคุณตั้งนานแล้วครับคุณมีเดีย แต่คุณไม่เห็นผมเลย ”เต้ชินพูดออกมาแบบนอยๆๆที่เพื่อนสนิทไม่เห็นตัวเองไม่พอยังมาบ่นกันอีก ชิๆๆน้องเต้น้อยงอลแล้ว.
“อ้าว..หรอโทษทีไม่เห็นว่ะพอดีคิดไรเพลินๆอยู่ แล้วแกมาทำไหมอ่ะ ไหนบอกว่าจะไปดูบริษัทช่วยพี่ชายไงแล้วมาอยู่นี้ได้ไงว่ะ”
“ก็มารับคุณนายไงครับ เพื่อนเขารอแค่คุณนายคนเดียวแล้วครับไหนบอกว่าวันนี้จะไปร่วมตัวกันไงอย่าบอกนะว่าลืมอ่ะ ”เออว่ะ แม่งลืมจริงวันนี้ดันเป็นัดการร่วมตัวกันว่าจะร่วมกันวางแผนจะเปิดร้านร่วมกัน…มีเดียเอ่ยเป็อะไรไปว่ะขี้ลืมจริงๆ่นี้ เฮ้ยใครจะไปจำได้ว่ะเพราะั้แ่วันที่กินเลี้ยงเสร็จไอ้เราก็ดันมาป่วยซะหนิ เป็เกือบอาทิตย์กว่าจะหาย
“เอ่อออ…ไม่ลืมๆๆๆ ไปเลยไหมละ”พูดจบก็ดึงไอ้เต้เดินขึ้นรถมันทันทีโดยมีเดียไม่รู้เลยว่าด้านหลังของเธอนั้นมีสายตาที่มองพวกเธอสองคนเดินขึ้นรถไปอย่างไม่พอใจ
“หึ..ดีๆจริงๆ เพิ่งจะตกลงกันเสร็จตอนกลางวันตกเย็นมาก็ลืมหมดแล้วสินะ ได้เธอจะได้เห็นดีกันมีเดีย”
บรือออ….เสียงของเครื่องยนต์500แรงม้าขับผ่านหน้าของมีเดียไปไกลโดยที่ทำให้หญิงสาวถึงกับรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว
เหี้ยยยละ…..เอาแล้วไงยัยมีเดียลืมเื่บอสไปได้ไงว่ะเนี้ย บอสบอกจะไปส่งเอาไงดีว่ะเพื่อนหรือผู้ชายดี โอ้ยยยย.เคียด!!!! ค่อยคิดละกัน คิดจบเธอก็ก้าวขึ้นรถโดยไม่ลังเลอีกครั้ง
ณ ผับΑ
“เฮ้ๆๆ ทางนี้ๆๆๆ”
“วันนี้ห้องเต็มหรอว่ะทำไมได้มาอยู่ข้างล่าง”มีเดียเดินเข้ามาก็เอ่ยถามเพราะว่าปกติไอ้พวกนี้จะชอบอยู่ที่ห้องส่วนตัวเพราะมันสามารถทำอะไรได้หลายอย่างโดยไม่ต้องมาห่วงสายตายใคร
“ฮ่าๆๆๆ มีเดียทำไมแกแต่ตัวแบบนี้ว่ะ ดูไม่เข้าเอาซะเลย สาวสวยสุดเซ็กซี่ประจำกลุ่มหายไปไหนแล้วว่ะทำไมเหลือแค่คุณป้าเมีย ผอ.ละฮ่าๆๆๆ”พอกาฟิวพูดจบทุกคนถึงกับหัวเราะไม่หยุดเลยทีนี้ ..เหอะๆๆ..หัวเราะเข้าไป
“ชิ..จะพอได้ยัง บู้บี้กันจริงๆเลยพวกแกหนิและอีกอย่างฉันไปทำงานย่ะไม่ได้ไปเที่ยวก็ต้องแต่งตัวให้เรียบร้อยหน่อย จะให้แต่แซ่บๆไปทำงานหรือไง”ขนาดใส่เหมือนป้าขนาดนี้ตาบอสหื่นนั้นก็ยังไม่เว้นอยู่แล้วถ้าฉันใส่แบบนุ่งน้อยห่มน้อยฉันยังจะมีชีวิตรอดกลับบ้านไหมละ…เฮ้ยๆคิดถึงตาบอสนั้นทีไรก็เคียดขึ้นมาอีกละ
“พอเลยๆ อย่ามาว่าเพื่อนรักฉันย่ะ”
“ฮื้มๆ..ผิงผิงเพื่อนสุดที่รักเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันมีแกคนเดียวนี้แหละที่เข้าใจฉันที่สุด”
“เอาอีกแล้วๆ มีเดียมันจะตีฉิ่งอีกแล้วฮ่าๆๆ”เหอะๆๆไอ้พวกนี้หนิ ไม่โดนสักทีสงสัยจะเป็คนไม่ได้ มีเดียหันไปจ้องเพื่อนชายทั้งสองคนที่กำลังล้อเรียนเธอก่อนที่จะกระโจมเข้าใส่ทั้งคู่โดยที่ไม่ให้ทั้งคู่ได้ทันตั้งตัว
“ย๊าาาาาาา……ตุบ!!..หัวเราะหรอหัวเราะอีกสิ ตุบๆๆๆ..”
“โอ้ยๆๆๆ…ฮ่าๆๆๆ..พอแล้วๆๆฮ่าๆๆๆ”มีเดียทั้งทุบทั้งต่อยคนทั้งคู่ไม่ยั้ง โดยที่ทั้งคู่ไม่โต้ตอบเพราะแรงของหญิงสาวนั้นมีน้อยนิด
“ฮ่าๆๆๆ….โอ้ยๆๆ”
ตุบ!!…มีเดียล้มลงไปทับคนทั้งคู่ที่ล้มอยู่บนพื้นอีกครั้ง
หมับ….โอ้ย…หญิงสาวเซไปตามแรงที่ถูกใครสักคนดึงขึ้นมาก่อนจะเซเข้าไปสู้อ้อมแขนอันแข็งแรงที่ทีมัดกล้ามอยู่เต็มสองแขน เอ๊ะ..กลิ่นนี้มัน….เมื่อมีเดียเงยหน้าขึ้นสบสายตายกับชายหนุ่มเ้าของแขนเธอถึงกับล้มทั้งยื่น
“บอ..บอสสส…มา..มาได้ไงคะ”
“หึ…ถ้าผมไม่มา ผมจะรู้หรอว่าผู้หญิงของผมจะทำตัวแบบนี้”เขากล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
“แบบนี้คือแบบไหนคะ มีเดียไม่ได้ทำอะไรเลยนะ”ชิ..มาถึงก็ดึงหน้าซะตึงเลยไม่ทราบว่าไปทำหน้าที่ไหนมาคะ ดิฉันคนนี้จะไปเผาทิ้ง(ได้แค่คิดเท่านั้นแหละ)
“ผมไม่คิดเลยนะมีเดียนอกจากคุณจะไม่รักษาคำพูดแล้วยังความจำสั้นด้วยทั้งๆที่เพิ่งจะนั่งลงไปที่ตัวผู้ชายคนอื่น คุณเห็นผมเป็อะไร ยังไม่ถึงวันก็วิ่งไปหาผู้ชายคนใหม่แล้ว คันมากก็บอกผมได้นะผมไม่ถือสาที่จะสนองคุณ”
ผัวะ!!…เสียงของฝ่ามือที่กระทบเข้ากับใบหน้าของชายหนุ่มอย่างแรง
“อย่าให้มันมากเกินไป”ฉันจะลาออกไม่ยงไม่อยู่แม่งแล้วประสบกงประสบการณ์อะไรไม่เอาแล้วโว้ยยยยยย
หมับ…ก่อนที่เธอจะเดินจากไปก็โดนจับข้อมืออีกครั้ง
ผัวะ!!…เสียงรอบนี้ไม่ใช่ฉันที่ตบแต่กับเป็ฟีนิกซ์ที่นั่งเงียบๆมาโดยตลอดเป็คนที่ต่อยหน้าของบอสเข้าอย่างจัง
และก่อนที่บอสจะได้ตอบโต้อะไรนั้นไอ้เต้ก็เข้าไปดึงซะก่อน
“พี่เซฟๆๆๆ…ใจเย็นพี่ๆๆ”โจเซฟหันมามองด้วยสายตาที่อาฆาตมาดร้ายและกำลังจะออกหมัดแต่เมื่อเห็นว่าเป็เต้ชินที่เป็น้องชายของเพื่อนสนิทก็ไม่ได้ทำอะไรออกไป
“พี่ใจเย็นๆๆนะมีไรค่อยพูดค่อยจากันพี่”ส่วนกาฟิวส์ก็ได้แต่ดึงตัวพี่ชายฝาแฝดให้ออกหาย แม่งไอ้ห่**รากนี้ก็ดันไวซะด้วยสิไม่ทันได้ถามก็ต่อยเขาไปซะแล้วมันคงจำพี่โจเซฟไม่ได้แน่เลยถึงได้การกระทำไปไวกว่าความจำ
พอเห็นว่าโจเซฟพอจะใจเย็นแล้วนั้น เต้ชินก็กล่าวขึ้นว่า
“พี่รู้จักกับมีเดียด้วยหรอ ”
“ถามเธอดูสิว่ารู้จักฉันไหม”กล่าวเสร็จก็เงยหน้าขึ้นมองมาทางหญิงสาว
“เอ่อ…เขา..เขาเป็ประธานบริษัทที่ฉันทำงานอยู่นะ”
“เออว่ะ ลืมไปได้ไงว่ะว่ามีเดียมันทำงานอยู่บริษัทพี่โจเซฟ”เต้ชินเหมือนจะนึกขึ้นมาได้
“แค่เ้านายหรอ?.”ผิงผิงเอ่ยถามออกมา
“เอ่อ..แล้วๆ..”
“แล้วก็เป็ผัวด้วย”ก่อนที่มีเดียจะได้ตอบจบ
“ห๊ะ!!!..”ไม่ต้องประสานเสียงขนาดนี้ก็ได้มั้ง แต่ฉันก็ใเหมือนกันนี้หว่าใครจะไปคิดว่าบอสจะตอบแบบนั้นละ
182
