หลี่ชิงหมิน : โปรดคืนบทพระรองให้ข้า

บทที่ 177 ตรวจสอบคลังสมบัติ

“ผู้นำตระกูลแต่งฮูหยินเข้าจวน สามารถใช้เงินและทรัพยากรในคลังได้ 1 ใน 10 ของมูลค่าทั้งหมดในคลัง ดังนั้นพวกเราจึงต้องการตรวจสอบว่ามีการเบิกจ่ายออกไปเกินกว่าที่กำหนดไว้หรือไม่”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวขึ้นมา ในใจของเขาคิดว่าหวงซีเฉิงนั้นใช้ทรัพยากรของตระกูลไปมากกว่าครึ่งด้วยซ้ำ อีกฝ่ายทั้งเปลี่ยนแปลงจวนใหม่ทั้งหมด เพียงแค่การตกแต่งจวนที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ ก็สมควรจะใช้เงินหลายแสนเหรียญแล้ว ยังไม่รวมกับทรัพยากรที่เอาไปสู่ขอ ไหนจะเป็นสินสอดแต่งงานอีก 

แม้ว่าความใจกว้างของอีกฝ่ายที่แจกจ่ายเงินให้กับชาวบ้านในเมืองหลวงจะทำให้ชื่อเสียงตระกูลหวงดีขึ้น ทว่า...เงินทองเหล่านั้น แท้จริงแล้วก็คือน้ำพักน้ำแรงของพวกเขาด้วยไม่ใช่หรือ? เหตุใดจึงถูกเอาไปใช้โดยคนๆเดียวเช่นนั้นเล่า!

มันคงจะดีกว่าหากเอาเงินเหล่านั้นไปจัดงานเลี้ยงสำหรับสมาชิกตระกูลหวง หรือไม่ก็เอาไปใช้ซื้อทรัพยากรให้กับเหล่ารุ่นเยาว์ของตระกูล ในความคิดของพวกเขา ได้รับการสรรเสริญจากชาวบ้านแล้วอย่างไร สุดท้ายก็ไม่ใช่ว่าจะได้กินอาหารจากชาวบ้านเหล่านั้นเสียหน่อย

ความกดดันนี้ควรจะโยนกลับไปให้หวงซีเฉิงบ้าง เด็กคนนี้เย่อหยิ่งเกินไป ไม่เห็นคนเฒ่าคนแก่อยู่ในสายตาเลย ดังนั้นต้องกดดันให้เจ้าตัวรู้สำนึก ในความคิดของพวกเขา...ต่อให้เป็นแม่ทัพใหญ่ของอาณาจักร ก็ไม่ควรจะมีเงินมากมายที่สามารถชดใช้ให้ตระกูลได้หลังจากที่เผลอใช้เงินตามใจไปมากมายใช่ไหม?

ถ้าตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ทำให้ร่ำรวยได้จริงๆ เช่นนั้นผู้นำตระกูลรุ่นก่อนๆก็คงจะร่ำรวย ใช้เงินทองซื้อทรัพย์สมบัติเข้ามาในจวนมากมายแล้วสิ

พวกเขาจับจ้องไปยังเหยื่อที่อายุน้อย คงจะไม่เข้าใจว่าการใช้เงินเพื่อขอภรรยานั้นมีกำหนดตายตัวอยู่ คลังของตระกูลไม่ได้แปลว่าเป็นสมบัติส่วนตัว เนื่องจากอีกฝ่ายไม่มีทั้งบิดามารดา การที่จะเข้าใจเรื่องนี้คงยากเกินไปหน่อย

“ผู้นำตระกูลขอภรรยาเอก สามารถเบิกจากตระกูลได้ 1 ใน 10 ส่วนของสมบัติตระกูลในตอนนั้นหรือ?” หวงซีเฉิงเลิกคิ้วเอ่ยถาม

ซึ่งมันก็ทำให้ชายชราทุกคนแสยะยิ้มออกมาจริงๆ ปรากฏว่าเจ้าเด็กคนนี้มีหลายอย่างที่เขาไม่รู้อย่างนั้นสินะ ตอนนี้ก็คงจะตกใจที่เอาเงินออกไปมากมายถึงเพียงนั้น ทว่าเป็นเงินส่วนเกินทั้งสิ้น!

เอาล่ะ...ถ้าคุกเข่าร้องขอให้พวกเขามอบเวลาและโอกาส เช่นนั้นพวกเขาจะพิจารณาไม่ลงโทษก็แล้วกัน ถือว่าเป็นเด็กหนุ่มที่ยังอายุน้อย และยังเป็นแม่ทัพใหญ่ของอาณาจักรที่ได้รับความเคารพจากผู้คนมากมายด้วย ขอเพียงคืนสินสอดที่มอบให้ภรรยาของเขาไปก็พอ

ตอนที่เห็นขบวนสินเดิมของเจ้าสาว ไม่ใช่ว่ามากมายยาวเป็นแถวเกือบ 100 คนต่อหรอกหรือ? เช่นนั้นก็ให้ภรรยาของเขาช่วยจัดการเรื่องนี้ให้ก็แล้วกัน ไหนจะมีชาดีๆที่ขายได้ในราคาแพงอีก เมื่อแต่งเข้าสกุลหวงแล้ว สามีของตนเองกระทำความผิด ต่อจะให้บอกว่าเป็นสินเดิมของเจ้าสาว หรือเป็นความสามารถส่วนตัว เป็นตายร้ายดีอย่างไรก็ต้องช่วยเหลือกัน

อีกอย่าง...วันนี้ทางนั้นก็ไม่ยอมปรากฏตัวเพื่อมาแสดงความเคารพต่อพวกเขาด้วย ใบหน้าค่าตาก็ยังไม่เคยเห็นกันตรงๆ ก่อนหน้านี้สวมผ้าคลุมสีแดง ตอนนี้ก็ไม่ปรากฏตัวออกมา แสดงออกว่าไม่เคารพต่อผู้ใหญ่เช่นนี้ สมควรจะต้องกดดันและลงโทษเสียให้เข็ดหลาบ!

“พ่อบ้าน นำรายการทรัพย์สินของตระกูลหวงตั้งแต่ก่อนที่ข้าจะเข้ามาเป็นผู้นำตระกูลออกมา ให้เหล่าผู้อาวุโสตรวจสอบรายการด้วย” หวงซีเฉิงโบกมือออกคำสั่งให้คนของตนเอง ....ในเมื่ออยู่กันดีๆไม่ชอบ อย่างนั้นก็อย่าหาว่าเขาใจร้ายก็แล้วกัน 

ชายชราทั้ง 8 มองหน้ากันเอง แสยะยิ้มกว้าง...พวกเขาไม่อยากจะคิดว่าหวงซีเฉิงคนนี้จะโง่เขลาไม่น้อย ถึงกับหยิบเอานรายการทรัพย์สินของตระกูลหวงก่อนที่ตัวเองจะเข้ามาเป็นผู้นำตระกูลขึ้นมาเทียบ ไม่รู้หรือว่าก่อนหน้านี้...ตระกูลหวงภายใต้การดูแลของรักษาการแทนผู้นำตระกูลได้ทำสิ่งใดลงไปบ้าง

เอาเถอะ นี่ก็ไม่เกี่ยวกับพวกเขา ยิ่งหวงซีเฉิงเดือดร้อนมากเท่าไร พวกเขาก็จะยิ่งสะใจ และยิ่งกอบโกยผลประโยชน์ได้มากขึ้นเท่านั้น

ใช้เวลาไม่นาน เอกสารเกี่ยวกับรายการทรัพย์สินของตระกูลหวงก็ปรากฏที่มือของหวงซีเฉิง ยังมีฉบับคัดลอกอีก 2 ฉบับ ซึ่งต้องบันทึกเอาไว้ป้องกันความผิดพลาด โดยในนั้นจะมีรายชื่อคนที่บันทึกเอาไว้ด้วย ทั้งยังต้องลงนามผู้อาวุโสต่อ 1 ฉบับมากกว่า 3 คน หมายความว่า....จะต้องมี 3 คนอย่างน้อยที่รับรู้เกี่ยวกับคลังสมบัติของตระกูลหวง

ไม่น่าแปลกใจที่พวกเขาจะปรากฏตัวที่นี่ แล้วพูดถึงการใช้ทรัพยากรของตระกูลหวงออกไป

หวงซีเฉิงไล่ตรวจสอบดู แน่นอนว่าเขาไม่ได้ตรวจสอบจริงๆจังๆนักหรอก เพราะฉะนั้น...หลังจากที่เขาอ่านคร่าวๆไปหนึ่งรอบแล้ว หวงซีเฉิงก็ให้คนไปตรวจสอบสถานะของทรัพยากรในคลังสมบัติใหม่ทั้งหมด 

ใช้เวลานานเกือบ 2 ชั่วโมง ในที่สุดคนก็กลับมา ซึ่งมีผู้อาวุโสทั้งหมด 8 คนเข้าไปเพื่อร่วมตรวจสอบด้วย โดย 3 คนลงชื่อในฉบับตรวจสอบจริง และที่เหลือก็ผลัดกันลงชื่อในเอกสารสำเนาทั้ง 2 ฉบับเพื่อเป็นการยืนยันว่าทรัพยากรในคลังนี้มีอยู่เท่าไรบ้าง

ครั้งนี้ไม่เหมือนกับครั้งก่อน ครั้งก่อนนั้นพวกเขารู้ว่ารักษาการแทนผู้นำตระกูลหวงทำสิ่งใดกับทรัพย์สินของตระกูลบ้าง และทั้ง 3 ที่อยู่ในรายชื่อย่อมได้รับผลประโยชน์ด้วย คนอื่นๆอาจจะรู้หรือไม่รู้ก็ได้ แต่หลายครั้งพวกเขาก็ทำเช่นนี้เหมือนกัน หลายคนจึงเก็บเอาหูและตาของตนเองออกไป ปล่อยให้คนอื่นลากไปทางนั้นทีทางนี้ที

พอแต่งตั้งผู้นำตระกูลคนใหม่ แถมเป็นเด็กไม่รู้ความ แม้จะเก่งกาจในการทำสงคราม ก็ไม่ควรจะเก่งกาจในการจัดการหลังบ้านของตนเองใช่ไหม? หากตอนนี้ภรรยาที่มีทักษะประเมิน แถมยังเป็นบุตรชายของพ่อค้าอยู่ที่นี่ด้วย อาจจะช่วยเหลืออะไรบางอย่างได้ เพราะสุดท้ายแล้วเขาก็มีทักษะที่ยอดเยี่ยม ทว่า...ตอนนี้มีแค่หวงซีเฉิงคนเดียว พวกเขาไม่กลัวเลย

“เทียบจากครั้งก่อน ดูเหมือนทรัพยากรของตระกูลจะหายออกไปจากคลังมากกว่า 5 จาก 10 ส่วน ผู้นำตระกูลคงจะใช้เงินมือเติบจนเกินไปแล้ว” ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวขึ้นมา

แม้เขาจะรู้ว่ารักษาการผู้นำตระกูลคนก่อนยักยอกออกไปไม่น้อย แต่เขาไม่จำเป็นต้องพูดมันออกมา เพียงโยนภาระนี้ให้หวงซีเฉิงที่ดื้อรั้นก็เพียงพอแล้ว

“อืม สมบัติในคลังหายไปมากกว่า 5 ส่วน นี่เรียกว่าใช้เงินมือเติบจริงๆ” หวงซีเฉิงเคาะที่เก้าอี้นั่งของตนเอง เขาหันไปหาข้ารับใช้ที่อยู่รอบๆ อย่างจริงจัง

“ล่าสุดที่ตรวจสอบคลังสมบัติของตระกูล มีเพียงผู้อาวุโสทั้ง 3 ท่านนี้ และข้ารับใช้ของผู้นำตระกูลหวงในเวลานั้นหรือไม่?”

“ขะ ขอรับ” 

“ดี” หวงซีเฉิงมองไปยังผู้อาวุโสทั้งสามที่ร่วมลงชื่อว่าเป็นผู้ตรวจสอบคลังสมบัติของตระกูลในครั้งก่อนด้วย แน่นอนว่าสายตาเฉียบคมของเขาย่อมต้องทำให้ทั้งสามรู้สึกร้อนๆหนาวๆอยู่บ้าง หากไม่ใช่เพราะพวกเขามีใบหน้าที่หนามากพอ รวมกับประสบการณ์ที่อยู่ในตำแหน่งมายาวนาน พวกเขาก็อาจจะหลุดพูดอะไรไม่ดีออกมาแล้วก็ได้

เมื่อเห็นทุกคนยังเงียบ หวงซีเฉิงก็เคลื่อนไหวต่อไป ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเหี้ยม

“พ่อบ้าน นำคลังสมบัติส่วนตัวของข้าออกมาตรวจสอบดู รายการที่ข้าใช้สำหรับการแต่งงานทั้งหมด และบัญชีของข้าที่ยื่นให้กับ “พระราชวังตรวจสอบ” ก่อนแต่งงาน” 

 แม้ว่าจะไม่มีธรรมเนียมในการส่งทรัพย์สินส่วนตัวของตนเองให้กับทางการตรวจสอบ แต่หวงซีเฉิงเป็นข้อยกเว้น เนื่องจากเขาไม่ได้อยู่ในเมืองก่อนหน้านี้ การที่เขารวบรวมกำลังพลอยู่ด้านนอก ทำให้ทุกคนสงสัยว่าเขายังมีบางอย่างที่ซ่อนอยู่อีกหรือไม่ ดังนั้นจึงต้องแสดงเจตนาบริสุทธิ์...ยื่นเอกสารให้ทางการตรวจสอบ ทำให้มั่นใจว่าเขาไม่ได้เคลื่อนไหวเพื่อซ่องสุมกำลังในการทำอย่างอื่นที่ใหญ่กว่านั้น

ดังนั้นเขาจึงมี “รายการสมบัติส่วนตัว” ซึ่งได้รับรองมาจากราชการ 3 ฉบับเหมือนกับที่ตระกูลหวงมี คนเป็นพ่อบ้านทำงานรวดเร็วมาก เขาเตรียมเอาไว้พร้อมแล้วตั้งแต่ที่ได้ยินว่าพวกผู้อาวุโสมาหาเรื่องอันใดกับผู้นำตระกูลบ้าง

หลังจากที่ถูกเรียกหา เขาก็นำรายการออกมากางออก โดยมีฉบับรายการที่เป็นสินทรัพย์สำหรับนำไปสู่ขอฮูหยินเอกมาเทียบเคียงด้วย

“รายการที่หนึ่ง หยกหิมะจักรพรรดิ ส่งมอบให้ตระกูลหลี่เพื่อสู่ขอ”

“รายการที่สอง เงาผลึกแห่งสีแสด ส่งมอบให้ฮูหยินใหญ่เพื่อเป็นสินสอด” 

“รายการที่สาม....”

“รายการที่สามร้อย ส่งมอบให้ฮูหยินใหญ่เพื่อเป็นสินสอด” รายการมากมายถูกพูดออกมา โดยมีการโยกย้ายจากรายการเล่มหนึ่งไปยังรายการอีกเล่มหนึ่ง โดยทั้งสองนั้นมีข้อมูลถูกต้องตรงกันทั้งหมด 

รายการที่เป็นการส่งมอบสินสู่ขอ สินสอด และสินสมรส ทั้งหมดตรงกับรายการทรัพย์สินที่ “แม่ทัพใหญ่หวง” ขึ้นรายงานเอาไว้กับทางการ นอกจากนี้ยังมีการทำบัญชีใช้จ่ายเงินเอาไว้อีกด้วยโดยข้ารับใช้ในตระกูลหวงเอง อีกอย่าง...รายการมากมายเช่นนั้น มากกว่าที่เหลืออยู่ของตระกูลหวงเสียอีก ไม่สิ! ต้องบอกว่า มันมากกว่าทรัพยากรในคลังของตระกูลหวงตั้งแต่ก่อนที่เขากลับมาด้วยซ้ำ!

เมื่อคำพูดของพ่อบ้านถูกกล่าวออกมา ใบหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนเป็นซีดเผือด บางคนเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความริษยา บางคนก็ไม่อยากจะเชื่อกับรายการที่ได้ยิน

ซึ่งพวกเขารู้ดีว่านอกจากหลายร้อยรายการที่กล่าวมาแล้ว คลังสมบัติส่วนตัวของผู้นำตระกูลหวงซีเฉิงยังมีมากกว่านั้นอีกหลายเท่า หมายความว่า...ถ้ารวมกันแล้ว คลังของตระกูลกว่า 10 คลังนั่นแหละ จึงจะเท่ากับคลังส่วนตัวของอีกฝ่ายเพียงคลังเดียว

ดีที่หวงซีเฉิงไม่ได้ให้คนเปิดเผยทั้งหมด ไม่อย่างนั้นพวกเขาอาจจะเป็นลมหมดสติไปเสียก่อน

พรึ่บ...

หลังจากที่พ่อบ้านกล่าวรายงานทั้งหมดจบลง คอของเขาก็แห้งเล็กน้อย คนอายุมากปิดบัญชีทั้งหมดลงแล้วเรียกหาน้ำจากหญิงรับใช้ในจวน สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆด้วยความรังเกียจก่อนจะกล่าว...

“ท่านผู้นำตระกูลขอรับ ดีที่ท่านผู้อาวุโสมาเตือน ไม่อย่างนั้นท่านก็คงจะไม่รู้ว่าในฐานะผู้นำตระกูลแล้ว ท่านยังสามารถนำทรัพยากรจากคลังตระกูลหวงออกไปได้ 1 ใน 10 ส่วนเพื่อใช้สำหรับการแต่งฮูหยินเอกเข้ามา หากตรวจสอบดูแล้ว...ตอนนี้สมบัติที่เหลืออยู่ของตระกูล ท่านผู้นำสามารถเลือกออกมาใช้ได้เกือบครึ่งหนึ่งของคลังขอรับ”

พ่อบ้านเป็นคนฉลาดมาก เขาอยู่ที่นี่มานาน ก่อนหน้านี้ใช่ว่าเขาจะชอบพวกผู้อาวุโสและครอบครัวที่อยู่กันเหมือนปลิงเกาะตระกูลหวง ครั้นเมื่อคุณชายหวงซีเฉิงมารับตำแหน่งและขับไล่พวกมันออกไปได้ เขาและข้ารับใช้มากมายต่างก็ฉลองกันไป 2-3 วันเลยทีเดียว

ก็นะ...ใครใช้ให้คนเหล่านั้นวางอำนาจบาตรใหญ่ต่อพวกเขากันล่ะ เป็นผู้นำตระกูลก็ไม่ใช่ ทำประโยชน์ต่อตระกูลก็ไม่ใช่ วันๆจ้องแต่จะกอบโกยผลประโยชน์เข้าตนเอง สุดท้ายแล้วผลกรรมก็ทำงานจนได้!!

“ใช่ ดำเนินการเลือกของที่เหมาะสมออกมาจากคลังของตระกูล 1 จาก 10 ส่วนตามบัญชีก่อนที่ข้าจะมารับตำแหน่งผู้นำตระกูลหวงด้วย” หวงซีเฉิงหัวเราะออกมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเยือกเย็นอำมหิต

หากเขาเอาทรัพยากร 1 จาก 10 ส่วนโดยคลังเดิมที่มีทรัพยากรมาก คลังของตระกูลหวงในเวลานี้ก็คงจะหายไปเกินครึ่ง นี่ต่างหากที่เรียกว่าเสียประโยชน์อย่างแท้จริง

ถ้าครั้งก่อนรายงานไปโดยตรง ตอนนี้หวงซีเฉิงก็คงจะเบิกได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น สุดท้ายก็เป็นพวกเขาผู้อาวุโสที่มอบทรัพยากรให้กับหวงซีเฉิงด้วยตนเอง

ซึ่งชายหนุ่มไม่ยอมปล่อยให้จบเพียงเท่านี้แน่ ในเมื่อกล้ามาอวดดีต่อหน้าของเขา มาที่จวนสกุลหวงแล้วยังต้องการกลั่นแกล้งผู้นำตระกูลหวง อย่างนั้นก็ควรจะต้องรับหมัดหนักจากเขาไปด้วย!!

“พ่อบ้าน ข้ายังมีข้อสงสัยอยู่มาก ช่วยแจ้งทางการเพื่อขอกำลังคนมาตรวจสอบให้ด้วย ก่อนที่ข้าจะมาเป็นผู้นำตระกูล มีใครแต่งภรรยาเข้าจวนอีกหรือไม่? ทรัพยากรของตระกูลหวงหายไปได้อย่างไร อ้อ...นำสำเนาพวกนี้ไปยื่นต่อทางการ แจ้งด้วยว่ามีผู้อาวุโสกี่คนที่ช่วยตรวจสอบ เชื่อว่าทางการจะทำงานง่ายขึ้นอย่างแน่นอน”

หวงซีเฉิงโบกมืออีกครั้ง สถานการณ์ทั้งหมดก็เข้าขั้นวิกฤติทันที 

เหมือนกับที่พวกเขาคิดเอาไว้ เรื่องนี้จะต้องมีคนได้คุกเข่าร้องขอความเมตตา แต่...น่าเสียดายที่ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ผู้นำตระกูลหวงคนใหม่ หากแต่เป็นผู้อาวุโสที่พากันมาที่นี่เพื่อมอบ “หัว” ของตนเองไว้บนแท่นประหารชีวิต!!

……………………………………..