Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ตอนที่ 138 วันต่อมา ตอนนี้ทุกคนในทีมผ่าตัดอยู่พร้อมหน้ากันที่บ้านของฮิคาริในเวลาหลังเลิกงานซึ่งทุกคนกำลังตั้งหน้าตั้งตาฝึกซ้อมการผ่าตัดอย่างเต็มที่แต่ทว่านี่ก็กว่าสามชั่วโมงแล้วยังไม่มีการผ่าตัดครั้งไหนสำเร็จเลยและนี่ก็เป็นการผ่าตัดครั้งที่สี่แล้วด้วย “หยุดการผ่าตัด...ดนัยนายมือหนักไปแล้วกรีดจนหัวใจจะทะลุแล้วนั่น !!” เสียงฮิคาริพูดหยุดการผ่าตัด “ขอโทษ...” ดนัยได้แต่ขอโทษออกมาเท่านั้น “ไม่เป็นไรเอาล่ะเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น” ฮิคาริพูดก่อนจะเดินไปที่คอมพิวเตอร์และรีเซ็ตการผ่าตัดใหม่ทั้งหมด สามทุ่มแล้วนะนี่กะจะให้ซ้อมไปถึงกี่โมงเนี่ย ดนัยคิดในใจแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเพราะจำเป็นต้องซ้อมต่อไปเพราะถ้าไม่ซ้อมให้เก่งมากพอในการผ่าตัดจริงเขาคงล้มเหลวแน่ๆ ว่าบ !! ภาพของทารกถูกฉายขึ้นบนเตียงผ่าตัดอีกครั้งหลังจากฮิคาริรีเซ็ตการผ่าตัดใหม่ ทุกคนที่สวมแว่น VR อยู่เมื่อเห็นภาพผู้ป่วยปรากฎขึ้นมาก็เริ่มการผ่าตัดใหม่อีกครั้ง “กำลังวางยาสลบค่ะผู้ป่วยจะสลบในอีกสิบ...เก้า...” รินะที่มีหน้าที่เป็นวิสัญญีแพทย์เริ่มวางยาสลบทันที “เริ่มการผ่าตัดขอมี...” ดนัยที่กำลังจะเอ่ยปากขอมีดผ่าตัดจากซากิแต่ทว่ายังไม่ทันได้เอ่ยจบประโยคจู่ๆก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น ปิ๊ป !! ปิ๊ป !! ปิ๊ป !! ปิ๊ป !! เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมาทำเอาทุกคนชะงัก “อ๊ะแย่แล้วค่ะสัญญาณชีพกำลังตก...” รินะอุทานออกมาเมื่อเช็คดูสัญญาณชีพจากนั้นไม่กี่วินาทีต่อมาสัญญาณชีพก็ขาดหายไปนั่นหมายถึงผู้ป่วยเสียชีวิตเรียบร้อย รินะที่เป็นวิสัญญีแพทย์ถึงกับหน้าเสียเพราะเธอทำพลาด “คุณรินะคราวนี้คุณพลาดนะคะให้ยาสลบเกินขนาดจนผู้ป่วยช็อก” ฮิคาริพูดกับรินะ “ขะ...ขอโทษค่ะฉันพลาดเอง” รินะรีบขอโทษทุกคนทันที “ไม่เป็นไรเอาใหม่ค่ะแต่ขอให้จำไว้เสมอผู้ป่วยเป็นทารกปริมาณยาแตกต่างจากผู้ใหญ่แถมร่างกายผู้ป่วยคนนี้ก็อ่อนแอมากด้วยดังนั้นต้องระวังให้มากค่ะ” ฮิคาริพูดเตือนจากนั้นก็รีเซ็ตการผ่าตัดใหม่อีกครั้งจากนั้นการผ่าตัดครั้งที่หกก็เริ่ม . . . “คุณหมอมิโฮะนั่นมันท่อน้ำเหลืองนะคะพลาดไปทำมันแตกแบบนั้นก็แย่สิคะเด็กคนนี้ร่างกายอ่อนแอมากนะคะทำท่อน้ำเหลืองแตกแบบนี้ถึงจะผ่าตัดสำเร็จแต่หลังผ่าตัดรับรองมีโอกาสเสียชีวิตเพราะติดเชื้อในกระแสเลือดแน่นอนค่ะ” ฮิคาริพูดขึ้นมาอีกครั้งหลังจากหมอมิโฮะซึ่งเป็นผู้ช่วยของดนัยผ่าตัดพลาดในครั้งที่หก จากนั้นก็เป็นการผ่าตัดครั้งที่เจ็ด...แปด...เก้า...จนกระทั่งครั้งที่สิบฮิคาริจึงหยุดซ้อมการฝึกผ่าตัดไว้เท่านี้เพราะตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว “วันนี้พอเท่านี้ก่อนแล้วกันค่ะวันนี้ทุกคนคงเหนื่อยกันมากแล้วไปพักผ่อนเถอะค่ะใช้ห้องนอนในบ้านฉันก็ได้ฉันให้พ่อบ้านเตรียมเอาไว้ให้แล้ว” ฮิคาริพูดก่อนจะเดินออกจากห้องไปทันที “เฮ้อ...บ้าชะมัดพวกเราผ่าตัดไม่สำเร็จสักรอบเลยที่สำคัญยัยฮิคาริกะจะให้นอนค้างที่นี่อยู่แล้วนี่นาถึงให้ฝึกมาราธอนแบบนี้” ดนัยถอนหายใจออกมาก่อนจะถอดแว่นออกวางไว้บนเตียง ตุ่บ !! ตุ่บ !! รินะกับซากิเองก็ถอดแว่นออกและนั่งลงกับพื้นทันทีทั้งสองคนนั้นแทบไม่พูดอะไรทั้งสิ้นเพราะหมดแรงกันแล้ว “ขอโทษนะหมอดนัยฉันพลาดไปตั้งสี่รอบ” หมอมิโฮะกล่าวขอโทษดนัย “ไม่เป็นไรครับผมเองก็พลาดไปสี่รอบผ่าตัดเด็กทารกแบบนี้ยากจริงๆเลยนะครับต้องมีความละเอียดในการลงมีดสูงมากแถมหลอดเลือกเองก็เปราะบางแล้วก็เล็กมากอีก” ดนัยพูดซึ่งหลอดเลือกของเด็กทารกนั้นเล็กแทบจะไม่ต่างจากเส้นด้ายเลย “ฉันเองก็กะปริมาณยาพลาดไปสองรอบขอโทษนะคะทุกคน” รินะที่ทำหน้าที่วิสัญญีแพทย์เอ่ยขอโทษทุกคนเพราะเธอกะปริมาณยาผิดพลาดทำให้ผ่าตัดล้มเหลวไปถึงสองรอบ จะมีก็แต่ยูมิและซากิล่ะนะที่ไม่โดนอะไรเลยเพราะซากิทำหน้าที่แค่ส่งเครื่องมือเท่านั้นส่วนยูมิเองก็ไม่ได้ทำอะไรเลยเพราะหน้าที่ของเธอคือเตรียมพร้อมเครื่องมือฉุกเฉินต่างๆแต่การซ้อมผ่าตัดนี้ยังไม่ได้ใช้เครื่องมือฉุกเฉินพวกนั้นเลยเพราะยังผ่าไปไม่ถึงไหนก็ล้มเหลวเสียแล้ว “เอ่อ...ทุกคนคะฉันว่าเราเข้าไปที่บ้านใหญ่แล้วไปพักผ่อนกันเถอะค่ะพ่อบ้านของฮิคาริคงเตรียมห้องไว้ให้แล้ว” ยูมิพูด “ครับ/อือ/ค่ะ !!” ทุกคนตอบก่อนจะทยอยลุกขึ้นและออกจากห้อง VR-Life ไปทุกคนกลับไปที่บ้านใหญ่ซึ่งพอกลับมาพ่อบ้านของฮิคาริก็เตรียมห้องพักไว้ให้ทุกคนแล้ว ดนัยเข้าไปในห้องพักที่พ่อบ้านของฮิคาริเตรียมให้รีบอาบน้ำและเตรียมตัวนอนเพราะพรุ่งนี้ยังต้องไปทำงานที่โรงพยาบาลอีกดนัยพยายามข่มตาหลับอยู่เกือบครึ่งชั่วโมงแต่เขาก็ยังไม่ง่วงเลยสักนิด “ให้ตายสิหยุดคิดเรื่องการผ่าตัดไม่ได้เลย...การผ่าตัดเด็กทารกแรกเกิดมันยากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย” ดนัยพูดออกมาเพราะเขาไม่คิดว่าการผ่าตัดทารกแรกเกิดจะยากขนาดนี้ซึ่งก่อนหน้านี้เขาก็เคยผ่าตัดเด็กๆมาไม่น้อยขนาดเด็กสี่ขวบเขายังเคยผ่าตัดมาแล้วแต่มันต่างจากทารกแรกเกิดมากเพราะทารกแรกเกิดนั้นพัฒนาการต่างๆยังคงไม่สมบูรณ์ ซึ่งหลอดเลือดแดงสำหรับวัยผู้ใหญ่นั้นเส้นใหญ่ที่สุดคือหลอดเลือดที่ลำเลียงเลือดจากหัวใจซึ่งมีขนาดใหญ่มากที่สุดถึง 2.5 เซนติเมตรเลยที่เดียวและถ้าเป็นเด็กหลอดเลือดนี้จะมีขนาดเล็กลงมาหน่อยอยู่ที่ประมาณ 1 เซนติเมตรและหลอดเลือดอีกเส้นที่สำคัญคือหลอดเลือดที่นำเลือดไปเลี้ยงอวัยวะทั่วร่างกายซึ่งหลอดเลือดนี้สำหรับผู้ใหญ่นั้นมันจะมีขนาดใหญ่ไม่เกิน 1 เซนติเมตรแต่สำหรับเด็กนั้นจะมีขนาดไม่เกิน 0.5 เซนติเมตรซึ่งสำหรับเด็กและผู้ใหญ่แล้วการจัดการกับหลอดเลือดสองเส้นนี้ไม่ได้ยากเกินความสามารถของหมอศัลยแพทย์เลย แต่เมื่อมาเป็นทารกแรกเกิดแล้วนั้นจากหลอดเลือดที่ควรจะใหญ่ 1 – 2.5 เซนติเมตรกลับเหลือไม่ถึง 0.2 มิลลิเมตร และหลอดเลือดที่ควรจะใหญ่ 0.5 – 1 เซนติเมตรกลับเหลือขนาดไม่ถึง 0.1 มิลลิเมตรด้วยซ้ำ นี่ยังไม่นับรวมอวัยวะต่างๆนะซึ่งอวัยวะของเด็กทารกนั้นมีขนาดเล็กกว่าผู้ใหญ่มากกว่าสิบเท่าและนั่นทำให้การลงมีดแต่ละครั้งต้องมีความแม่นยำและละเอียดอ่อนเป็นอย่างมาก และในกรณีเคสของทีมแพทย์ของดนัยเคสนี้คือการรักษาโรคลิ้นหัวใจรั่วซึ่งจะต้องทำการผ่าตัดตกแต่งหัวใจให้ได้รูปก่อนที่จะติดตั้งลิ้นหัวใจเทียมเข้าไปซึ่งที่จริงแล้วการผ่าตัดรักษาโรคลิ้นหัวใจรั่วมีสองวิธี วิธีแรกคือการผ่าตัดติดตั้งลิ้นหัวใจเทียมที่ดนัยเลือดใช้และอีกวิธีคือการซ่อมแซมลิ้นหัวใจซึ่งวิธีนี้จะใช้เนื้อเยื่อของหัวใจผู้ป่วยเองในการปิดรูรั่วแต่ทว่าวิธีนี้นั้นไม่สามารถใช้กับเด็กทารกที่อวัยวะยังเติบโตไม่เต็มที่ได้เพราะมีเนื้อเยื่อหัวใจที่บางไม่ต่างจากกระดาษ ตอนนั้นเองระหว่างที่ดนัยกำลังนอนคิดมากจนนอนไม่หลับเสียงเคาะประตูห้องเขาก็ดังขึ้น ก๊อก !! ก๊อก !! ก๊อก !! “เชิญครับห้องไม่ได้ล็อก” ดนัยเปิดปากพูดพร้อมทั้งลุกขึ้นมานั่งบนที่นอน แกร๊ก !! ประตูถูกเปิดเข้ามาหลังจากได้รับอนุญาต “หือฮิคาริเธอเองเหรอ” ดนัยมองไปที่ประตูก็เห็นว่าเป็นฮิคารินั่นเอง “ดนัยตั้งแต่พรุ่งนี้ไปตารางผ่าตัดในโรงพยาบาลของนายจะถูกเปลี่ยนทั้งหมด” ฮิคาริพูดโพล่งออกมาทันที “ห๋า...เปลี่ยนทั้งหมด” ดนัยทำหน้าเหวอทันทีที่ได้ยินสิ่งที่ฮิคาริพูดออกมา “ใช่ตอนนี้จำเป็นต้องเปลี่ยนแผนใหม่ถ้ามัวแต่ฝึกซ้อมหลังเลิกงานอย่างเดียวนายไม่มีทางเพิ่มฝีมือได้ในเร็ววันแน่ทางที่ดีคือต้องเปลี่ยนตารางผ่าตัดของนายเพื่อให้นายฝึกฝีมือตอนทำงานด้วย” ฮิคาริบอก “เอางั้นเลยเหรอแล้วนี่จะเปลี่ยนตารางผ่าตัดของฉันไปเป็นอะไรล่ะ” ดนัยไม่มีเหตุผลที่จะค้านอะไรอยู่แล้วแถมฮิคาริเองก็เป็นหัวหน้าแผนกของเขาด้วยเธอมีสิทธิในการตัดสินใจอยู่แล้ว “จากนี้ไปการผ่าตัดของนายทั้งหมดจะเป็นการผ่าตัดด้วยการส่องกล้อง” ฮิคาริพูด “ส่องกล้องนั่นมันการผ่าตัดที่หมอมิโฮะรับผิดชอบนี่” ดนัยอุทานออกมาเพราะการผ่าตัดด้วยการส่องกล้องส่วนใหญ่นั้นหมอมิโฮะเป็นคนรับผิดชอบเป็นหมอผ่าตัดหลัก “ใช่แล้วส่วนการผ่าตัดของนายจะสลับให้หมอมิโฮะมาผ่าแทนโดยมีฉันเป็นที่ปรึกษาอีกที” ฮิคาริบอก “โอเคเข้าใจแล้ว” ดนัยพยักหน้า “แล้วก็เอามือถือนายมาหน่อยสิ” ฮิคาริพูดก่อนจะยื่นมือมาขอมือถือของดนัย มือถือเราเอาไปทำอะไรหว่า ดนัยสงสัยแต่ก็เอื้อมไปหยิบมือถือออกมาส่งให้ฮิคาริ หมับ !! ฮิคาริรับมือถือของดนัยมาก่อนจะจิ้มๆกดๆหน้าจออยู่สักพักกว่าห้านาทีและส่งมันกลับมาให้ดนัย “นายจงเล่นเกมส์ที่ฉันโหลดให้นายซะ” ฮิคาริบอก “เกมส์นี่เธอโหลดเกมส์ให้ฉันเล่นเหรอ...” ดนัยอุทานออกมาก่อนจะมองไปที่หน้าจอมือถือของเขาซึ่งมีไอค่อนเกมส์เพิ่มขึ้นมา “Space Shooter !!” ดนัยอ่านชื่อเกมส์

error loaded

Space Shooting คือเกมส์แนวชู้ตติ้งแบบแนวตั้งซึ่งฮิตมากในยุค 90 (ภาพที่เห็นนี่เป็นเพียงตัวอย่างเท่านั้นสำหรับคนที่ไม่เคยเล่นเกมส์แนวนี้)
“ใช่เป็นเกมส์ที่ใช้สำหรับฝึกนิ้วมือนายจงเล่นในโหมดออนไลน์เลือกไปที่โหมดความยากระดับนรกและจงเป็นที่หนึ่งในกระดานคะแนนซะถ้าทำไม่ได้การผ่าตัดนี้ฉันจะยกเลิก” ฮิคาริพูดออกมาทำเอาดนัยอ้าปากค้าง “เอาจริงดิ !!’ ดนัยมองหน้าฮิคาริซึ่งไม่มีท่าทางล้อเล่นเลยสักนิด “ใช่ฉันเอาจริง” ฮิคาริพยักหน้าพร้อมทั้งออกจากห้องไป ปัง !! ฮิคาริออกจากห้องนอนของดนัยไปปล่อยให้ดนัยนั่งมองจอมือถือของตัวเองอยู่บนที่นอน “เกมส์ชู้ตติ้งแบบแนวตั้งที่ฮิตกันในยุค 90 งั้นเหรอ...ไหนดูหน่อยแบบออนไลน์ในโหมดนรกคะแนนอันดับหนึ่งอยู่ที่ 9,874,000 แต้มเนี่ยนะคะแนนเต็มมันเท่าไหร่วะเนี่ย...เดี๋ยวสิไม่มีคะแนนเต็มเหรอนั่นหมายความว่าโหมดระดับนรกนี่เล่นได้แบบไม่สิ้นสุดน่ะสิไหนดูอันดับที่สองซิว่าได้คะแนนเท่าไหร่...หืออันดับสองคะแนน 4,237,140 แต้มเองห่างจากที่หนึ่งมากกว่าเท่าตัวเลย” ดนัยเปิดเข้าไปดูในเกมส์ซึ่งคะแนนของอันดับที่หนึ่งนั้นสูงถึง 9,874,000 แต้มใช้เวลาในการเล่นไปถึงสองชั่วโมงส่วนที่สองนั้นคะแนนต่างจากที่หนึ่งมากกว่าเท่าตัวและยังใช้เวลาเล่นไปเพียงแค่ห้าสิบนาทีเท่านั้น ดนัยลองกดเข้าไปเล่นดูซึ่งในโหมดยากระดับนรกสำหรับเกมส์นี้นั้นมีพลังชีวิตให้แค่ชีวิตเดียวนั่นหมายความว่าถ้าตายคือเกมส์จบและศัตรูก็มีจำนวนมากกว่าโหมดระดับยากซึ่งเป็นโหมดก่อนโหมดระดับนรกถึงสิบเท่าแถมกระสุนที่ศัตรูยิงมายังชิ่งกำแพงได้ถึงสามครั้งและนั่นทำให้การเล่นโหมดระดับนรกยากเป็นอย่างมาก “ลองเล่นดูสักรอบแล้วกัน” ดนัยกดเริ่มเกมส์ทันที Game Start !! ปิ้ว !! ปิ้ว !! ปัง !! ปัง !! เสียงเกมส์เริ่มต้นทันทีซึ่งการยิงฆ่าศัตรูแต่ละครั้งดนัยจะได้คะแนน 10 แต้มนั่นหมายความว่าอันดับที่หนึ่งของเกมส์นั้นฆ่าศัตรูไปมากถึง 987,400 ตัวนั่นเอง ปัง !! ตู้ม !! เสียงยานของดนัยถูกกระสุนของศัตรูยิงจนระเบิดหลังจากเล่นไปได้ไม่กี่วินาที Game Over !!... Your Point 1,470 “เวรอนาถชะมัด !!” ดนัยเหลือกตามองบนกับคะแนนตัวเองที่ได้ซึ่งเขาฆ่าศัตรูไปได้แค่ 147 ตัวเท่านั้นและใช้เวลาเล่นไปเพียง 11 วินาที “เกมส์นี้ยากโคตรอันดับที่หนึ่งมันเล่นไปได้ไงเนี่ยไหนขอดูหน่อยมีชื่อคนเล่นมั้ย” ดนัยเปิดเข้าไปดูอันดับคะแนนอีกครั้งซึ่งคราวนี้เขาเข้ามาดูชื่อคนเล่นที่ได้คะแนนอันดับที่หนึ่ง และชื่อที่โชว์อยู่บนอันดับที่หนึ่งนั้นก็คือ HIKARI 9,874,000 Point Time 2.04.52 Hour “ยัยนั่นเรอะ !!” ดนัยที่เห็นชื่อผู้เล่นถึงกับร้องเสียงหลงเพราะเขานึกไม่ถึงเลยว่าคนที่ทำสถิติคะแนนอันดับหนึ่งนั้นจะเป็นฮิคาริที่โหลดเกมส์นี้ให้เขา จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 138 จากหมอกลายเป็นเกมเมอร์

คล้ายกับเรื่อง Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด ที่คุณอ่าน

Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 138 จากหมอกลายเป็นเกมเมอร์

คล้ายกับเรื่อง Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้