ประตูเส้นทางโบราณ

Chapter 150 เส้นทางชนชั้นสูง

   สายฝนรีบระงับอารมณ์ตนเองและกล่าวขึ้นว่า “คุณควรบอกมาได้แล้วว่าเส้นทางมันคืออะไร?”

   ท่าทางชายชรายังคงไม่แปรเปลี่ยน มันกล่าวแบบไม่เร่งรีบ “เส้นทางเป็นสิ่งที่จะช่วยให้ระดับเร้นลับมีความแข็งแกร่งมากกว่าระดับเร้นลับ เผ่าพันธุ์ชั้นกลางหรือตํ่ากว่าไม่อาจยกระดับไปเหนือระดับเร้นลับได้ก็จริง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่สามารถมีความแข็งแกร่งเหนือระดับเร้นลับ”

   สายฝนแม้จะพอคาดเดาเอาใว้อยู่แล้วทว่าพอได้ยินจากปากชายแก่ครีเทล เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจและสงสัย ตกลงแล้วเส้นทางมันคือสิ่งใดกันแน่? ไอเทม? ทักษะ? สิ่งที่ทำให้แข็งแกร่งเหนือระดับเร้นลับคืออะไร?

   เห็นท่าทางประหลาดใจและสงสัยของชายหนุ่มผมดำ ครีเทลพลันเอ่ย “เส้นทางไม่ได้เป็นทักษะ ไม่ได้เป็นสิ่งของ เส้นทางเป็นเส้นทาง เจ้าอาจงง นั่นไม่ใช่เรื่องแปลก ไม่ใช่เพราะข้าอธิบายไม่ได้ เส้นทางน่ะไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดคำกล่าวได้ หากต้องการรู้ว่ามันคือสิ่งใดต้องก้าวเดินบนเส้นทาง”

   คำกล่าวชายชราไม่ทำให้สายฝนหายสงสัยแม้แต่น้อย กลับกันเครื่องหมายคำถามในหัวเขาแยกร่างออกมาคูณสอง สายฝนต้องการเปิดปากถามทว่าเวลานั้นชายแก่ก็ได้เอ่ยขึ้น เพราะแบบนั้นชายหนุ่มจึงปิดปากไปจากนั้นรอฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพูด

   “สายฝน เจ้าสงสัยมั้ยว่าชนชั้นสูงคือสิ่งใด? เหตุใดจึงถูกเรียกเช่นนั้น?” ครีเทลถามสายฝน

   “คุณยังจะถามฉัน…” ก่อนที่สายฝนจะกล่าวจบ ภายในหัวเขาพลันปรากฏหนึ่งภาพ เป็นภาพหน้าที่สองร้อยเจ็ดสิบสามของหนังสือเล่มหนึ่งซึ่งเขาเคยอ่าน -เส้นทางชนชั้นสูง- หนังสือกล่าวไว้ว่าเส้นทางชนชั้นสูง ไม่ได้กล่าวว่าชนชั้นสูง นี่หรือว่าชนชั้นสูงจะเป็นเส้นทาง? ทันใดนั้นสายฝนก็เปลี่ยนคำพูด

   “ชนชั้นสูงเป็นเส้นทางใช่หรือไม่? คุณบอกว่าเส้นทางทำให้มีความแข็งแกร่งเหนือระดับเร้นลับ เพราะชนชั้นสูงเป็นเส้นทางดังนั้นจึงไม่แปลกหากจะสามารถสังหารเทพได้” ชายหนุ่มผมดำกล่าวอย่างรวดเร็ว สายฝนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ในอนาคตถ้าเขาอยากแข็งแกร่งพอสังหารเผ่าพันธุ์ชั้นสูง เขาอาจไม่จำเป็นต้องหาร่างกายใหม่เพื่อไปเหนือระดับเร้นลับ

   คล้ายกับว่าชายชราคาดเดาความคิดสายฝนได้ มันส่ายศีรษะไปมา “ถึงเส้นทางมันจะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้เหนือกว่าระดับเร้นลับได้ทว่ามันย่อมมีขีดจำกัด เมื่อถึงจุดหนึ่งเส้นทางจะเต็มไปด้วยความมืดมิด ไม่อาจหาวิธีเดินต่อไป ข้ายังแนะนำเหมือนเดิม หากเจ้าต้องการอยู่บนจุดสูงสุดเจ้าควรหาร่างกายใหม่เพื่อยกระดับไปเหนือระดับเร้นลับ”

   ความตื่นเต้นของชายหนุ่มผมดำพลันหายไป สุดท้ายแล้วเขาก็จะเป็นต้องหาร่างกายใหม่อยู่ดี สายฝนไม่ได้เสียใจ เขาคาดเดาเอาใว้ตั้งแต่แรกแล้วว่ามันต้องมีขีดจำกัด ถ้าไม่มีขีดจำกัดเผ่าพันธุ์ชั้นสูงจะไม่ยิ่งใหญ่เหมือนปัจจุบันนี้ 

   “คุณสามารถทำให้ฉันกลายเป็นชนชั้นสูงได้หรือไม่?” สายฝนจ้องมองชายแก่พลางกล่าวถาม ความรู้สึกเขาบอกว่าครีเทลเหนือกว่าครึ่งก้าวชนชั้นสูง ไม่ใช่ความแข็งแกร่งที่เหนือกว่า เป็นอย่างอื่น เช่น ความรู้และประสบการณ์ 

   “เจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะ? ก่อนหน้านี้ข้าบอกเจ้าไปแล้วไม่ใช่หรือว่าข้าเป็นครึ่งก้าวชนชั้นสูง ไม่ใช่ชนชั้นสูงที่แท้จริง ขนาดตัวเองยังเป็นชนชั้นสูงไม่ได้ ข้าจะสามารถทำให้คนอื่นเป็นได้?” ชายชราครีเทลถามกลับ มันมองไปยังชายหนุ่มผมดำเบื้องหน้า รอดูว่าอีกฝ่ายจะตอบเช่นไร 

   “มันก็ไม่แน่ คุณก็รู้ว่าสัญชาตญาณของฉันนั้นไม่ธรรมดา” สายฝนตอบพร้อมกับปรากฏรอยยิ้มลึกลับบนใบหน้า มีความคิดหนึ่งในหัวเขา สายฝนอ่านนิยายมาแล้วหลายเรื่อง มันไม่แปลกที่เขาจะเชื่อความคิดนั้นของตนเอง 

   ชายชรารู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย สัญชาตญาณชายหนุ่มผู้นี้ไม่ใช่สัญชาตญาณของมนุษย์แล้ว มันน่าสะพรึงกลัวเกินไป การที่จะมีสัญชาตญาณเช่นนี้ได้ต้องผ่านอะไรบ้าง? ชายแก่สงสัย ความจริงอย่าว่าแต่ชายชราครีเทลเลย กระทั่งตัวสายฝนเองก็ยังรู้สึกกลัวสัญชาตญาณตัวเอง มันไม่เคยทำให้เขาผิดหวังแม้แต่ครั้งเดียว เขาไม่รู้ทำไมมันถึงเป็นแบบนั้น  

   “ใช่ ข้าสามารถทำให้เจ้ากลายเป็นชนชั้นสูง แต่เวลานี้ระดับเจ้ามันไม่ตรงตามเงื่อนไข การที่เจ้าจะเดินบนเส้นทางชนชั้นสูงเจ้าจำเป็นต้องมีระดับเร้นลับเป็นอย่างน้อย” ชายชรากล่าว ในอดีตมันเคยเป็นชนชั้นสูง และไม่ได้เป็นชนชั้นสูงที่อ่อนแอ หากมีกระดานอันดับ มันควรจะอยู่ในสิบอันดับแรก โชคร้าย เพราะการต่อสู้ครั้งนั้นมันจึงได้รับบาดเจ็บสาหัส เส้นทางชนชั้นสูงพังทลายลง ชายชราครีเทลเลยกลายเป็นครึ่งก้าวชนชั้นสูงตลอดชีวิต แทบไม่มีทางกลายเป็นชนชั้นสูงอีกครั้งได้ 

   “งั้นแสดงว่าระดับเหนือกว่าระดับเร้นลับก็สามารถเป็นชนชั้นสูงได้?” สายฝนพบบางอย่างในคำพูดชายแก่ เขากล่าวถามออกมาโดยไม่ได้คาดหวังคำตอบมากนัก ฝ่ายนั้นเคยบอกแล้วว่าสำหรับเหนือระดับเร้นลับเส้นทางไม่มีความจำเป็น 

   “ได้ แต่เส้นทางชนชั้นสูงจะไม่ได้ช่วยเหนือระดับเร้นลับมากนัก” ชายแก่ตอบ 

   สายฝนครุ่นคิดเล็ดน้อยก่อนถามต่อ “เส้นทางคงไม่ได้มีแค่เส้นทางชนชั้นสูงหรอกใช่มั้ย?” เส้นทางไม่ได้มีแค่เส้นทางเดียว ก็เหมือนกับชีวิต ต่างคนต่างมีเส้นทางเป็นของตนเอง มันเป็นไปไม่ได้ที่ทุกคนจะเดินบนเส้นทางเดียวกันหมด นั่นคือสิ่งที่สายฝนคิด 

   “เจ้าคาดเดาถูกต้อง ในจักรวาลอันกว้างใหญ่ เส้นทางมีนับไม่ถ้วน เส้นทางชนชั้นสูงเป็นหนึ่งในเส้นทางนับแสนนับล้านที่มีอยู่ เส้นทางชนชั้นสูงเป็นเส้นทางที่ดีเกือบที่สุด มีเส้นทางไม่มากนักที่ดีกว่าเส้นทางชนชั้นสูง จากความรู้ที่ข้าสะสมมาทั้งชีวิต ข้ารู้จักเส้นทางที่ดีกว่าเส้นทางชนชั้นสูงอยู่สองเส้นทาง น่าเสียดาย ข้าไม่รู้วิธีก้าวเดินบนเส้นทางพวกนั้น” ชายชรากล่าว นํ้าเสียงมันเต็มไปด้วยความเสียดาย หากมันรู้วิธีก้าวเดินบนเส้นทางที่ดีกว่าเส้นทางชนชั้นสูง มันจะมีโอกาสกลับไปทรงพลังเหมือนเมื่อก่อน ไม่สิ บางที อาจมากกว่าก่อนด้วยซํ้า 

   “คุณบอกฉันได้มั้ยว่าสองเส้นทางนั้นคือเส้นทางอะไร?” สายฝนเริ่มอยากรู้อยากเห็น เส้นทางอะไรที่ดีกว่าเส้นทางชนชั้นสูง? 

   ชายชราครีเทลคิดชั่วครู่จากนั้นก็เอ่ยขึ้น “เส้นทางแรกคือเส้นทางลี้ลับ เส้นทางนี้ข้าไม่รู้เกี่ยวกับมันมากนัก สิ่งที่ข้ารู้คือผู้แรกที่ก้าวเดินบนเส้นทางลี้ลับเป็นผู้แรกที่ก้าวเดินบนเส้นทางชนชั้นสูง ตามข้อมูลที่ได้รับ เมื่อหลายล้านปีก่อนเขาผู้นั้นได้กลายเป็นพระเจ้าไปเรียบร้อยแล้ว...” 

   หยุดเล็กน้อยก่อนกล่าวต่อ “เส้นทางสองคือเส้นทางเซียนอมตะ แตกต่างจากเส้นทางชนชั้นสูง เป้าหมายและจุดสิ้นสุดของเส้นทางเซียนอมตะคือการเป็นเซียนอมตะดั่งชื่อ ส่วนเส้นทางชนชั้นสูง เป้าหมายและจุดสิ้นสุดคือการไปอยู่บนจุดสูงสุด บนจุดที่สิ่งมีชีวิตเบื้องล่างไม่อาจไปได้” 

   ‘เซียนอมตะ? ในชีวิตจริงมันมีด้วยเหรอเนี่ย?’ สายฝนแปลกใจ ในฐานะที่เขาอ่านนวนิยายมามากมาย แน่นอน สายฝนต้องเคยอ่านนิยายแท็กการบ่มเพาะ 

   อย่างรวดเร็วความประหลาดใจพลันหายไป สายฝนกล่าวบางอย่างภายในใจ ‘ขนาดเวทมนตร์ยังมีเลย เซียนอมตะจะไม่มีได้อย่างไร? ถ้าอนาคตฉันเจอผู้กลับชาติมาเกิดมันก็ไม่น่าจะมีอะไรแปลก’