จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

              โปรดชี้แนะแก่ข้าด้วย..เมื่อหญิงสาวพูดจบก็พุ้งตรงไปหาเด็กหนุ่มทันทีพร้อมฟาดฟันดาบที่อัดแน่นเต็มเปรี่ยมไปด้วยพลังวิญญาณปัง ปัง ปัง ทั่วบริเวณเกิดการสนั่นหวั่นไหวอย่างรุ่นแรง…..

             ส่วนทางด้านเซย์รินนั้นยังคงยื่นตระหง่าอยู่ที่เดิมโดยไม่ทุกไม่ร้อนต่อพลังรุนแรงที่บุกโจมตีมาที่ตนเมื่อครู่หากลองสังเกตุบริเวณที่รอบตัวของชายหนุ่มนั้นเหมือนมีกำแพงโปร่งใสล้อมรอบไว้อยู่

"เหมือนเจ้าจะแข็งแกร่งขึ้นนิดหน่อยนะเอลซ่าจากวันนั้นถึงวันนี้ที่เจ้าประลองกับข้าครั้งแรกผ่านไปเพียงไม่กี่เดือนเท่านั้นแต่ตัวเจ้ากับเพิ่มระดับความแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ยอดเยี่ยมมากสมแล้วที่ผู้คนต่างกล่าวขารกันว่าตัวเจ้านั้นมีพรสวรรค์อย่างสูงสุดในรอบ 100 ปี ภายในอาณาจักรของเจ้า

                ถึงแม้ว่าเธอจะได้รับคำชมจากชายตรงหน้าเธอก็ไม่ได้แสดงท่าทางดีอกดีใจเลยสักนิดเมื่อเธออยู่ในโหมดพร้อมสู้เพราะสมาธิทุก ทุกด้านของเธอนั้นจดจอเพียงแค่ด้านเดียวเท่านั้นพลังโจมตีที่รุ่นแรงเมื่อสักครู่นั้นเป็นผลมาจากดาบประจำตรูกูลของเธอ ริวมะผู้เป็นพ่อถึงกับทุ้มสุดตัวให้เธอยืมเจ้าสิ่งนี้มา ว่ากันว่าตัวดาบนั้นถูกหลอมมาจากธาตุหายากชนิดหนึ่งต่อให้มันผ่านไปร้อยปีหรือพันปีตัวดาบก็จะมีความคงทนเหมือนเดิม และยังลือว่าภายในตัวดาบนั้นมีจิตวิญญาณสิ่งสถิตอยู่

หลังจากที่การโจมตีของเธอไม่ได้ผลในตอนแรกเธอจึงเลือกที่จะถอยหลังมาตั้งหลักโดยทันทีพร้อมทั้งรวบรวมพลังเวทในปริมาณมหาศาลอีกครั้งแต่ในครั้งนี้นั้นมากยิ่งกว่าในครั้งแรกเสียอีกอากาศเริ่มที่จะเกิดคลื่นสั่นสะเทือนพร้อมทั้งมีเวทแห่งไฟค่อยๆปรากฏขึ้นมาอย่างช้า ช้า ทีละนิด ทีละนิดจนกระทั่งเปลวไฟถูกปกคุมทั่วสนามประลองพร้อมทั้งคลื่นลมแรงที่เชี่ยวกาส

               เหล่าผู้ชมตามพื้นที่อัศจรรย์ต่างก็คิดภายในใจว่าเจ้าหนุ่มนี่คงจะจบสิ้นแล้วเป็นแน่ เพราะภาพตรงหน้าของพวกตนนั้นมันไม่ต่างอะไรกับนรกบนดินเลย เปลวไฟยักษ์ บวกกับพายุที่เชี่ยวกาศที่ทำให้พื้นที่โดยรวบต่างก็มีอุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้นโดยฉับพลันแล้วยังไม่พอคลื่นดาบที่ดูท่าทางจะอันตรายนั้นอีกเหมือนว่ามันเป็นจุดศูนย์กลางของพลังทั้งหมดอย่างไร อย่างนั้น

              ส่วนทางด้านผู้คุมการทดสอบต่างหันหน้ากันไปมาสบตากันจะทำอย่างไรดีจะให้เจ้าหนุ่มนั่นยอมแพ้เลยดีไหมเพราะข้ามั่นใจว่านอกจากมันจะรับพลังขององค์หญิงเอลซ่าไม่ได้แล้วมันยังจะเอาชีวิตไปทิ้งเสียอีก

"ทันใดนั้นหนึ่งในกรรมการผู้คุมสอบก็ร้องตระโกนเสียงดังเจ้าหนุ่มตัวเจ้าจะยอมแพ้หรือไม่ ….

เมื่อเซย์รินได้ยินดังนั้นตัวเขาก็เข้าใจในความหวังดีของกรรมการผู้นี้

"ท่านไม่ต้องเป็นห่วงข้าสามารถรับมือได้ขอบคุณท่านมากที่เป็นหวงข้า เซย์รินยิ้มรับให้แก่กรรมการผู้นั้นด้วยความเป็นกันเองและเป็นมิตร

ทางด้านราชาริวมะเองก็นั่งอยู่ใกล้ๆกับกรรมการที่กล่าวเตือนเซย์รินด้วยจึงบอกกล่าวกับกรรมการผู้นั้นไป

"เจ้าไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงเจ้าหนูนั้นหรอกเขาไม่เป็นอะไรหรอกนะคนที่เจ้าควรจะเป็นหวงก็คือบุตรสาวของข้าต่างหาก เพราะระดับฝีมือนั้นมันต่างจากเจ้าหนูนั้นจนเกินไปเห้อ…ริวมะ พูดไปก็ถอนหายใจไปพราง

กรรมการผู้นั้นจึงหันไปทางที่ซึ่งเป็นต้นต่อของเสียงเอ๋…ท่านราชาริวมะ !!!

                   แต่เขาก็ไม่ได้กล่าวอะไรออกไปเพียงแค่เก็บไว้คิดในใจเท่านั้นไม่ต้องหวงเจ้าหนุ่มนั้นแต่ให้เป็นหวงฝ่ายองค์หญิงแทนอย่างงั้นรึหรือเจ้าหนุ่มนั้นจะมีความแข็งแกร่งมากเป็นแน่ขนาดตัวราชายังพูดออกมาเขาจึงตั้งใจดูการประลองในคู่นี้อย่างไม่วางตา

"หืม…องค์หญิงนั้นไม่ธรรมดาเลย ยูริ พรึมพรำออกมา แต่เป็นเรื่องที่หน้าเสียดายยิ่งนักที่จะต้องมาเจอกับนายของข้าหากเป็นผู้อื่นล่ะก็จะต้องแพ้อย่างย่อยยับด้วยทักษะนี้ของเจ้าเป็นแน่

"ท่านจะยอมแพ้ข้าตอนนี้ยังไม่สายนะเอลซ่าพูดพร่างอมยิ้มออกมาให้กับชายหนุ่มตรงหน้าของตน

"อาศัยเพียงทักษะเพียงแค่นี้ของเจ้ามันยังไม่สามารถที่จะสร้างภัยคุกคามให้แกข้าได้หรอกนะเอลซ่าเด็กหนุ่มก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะทุกหรือร้อนดังเดิม

"ดี ในเมื่อเป็นเช่นนั้นท่านก็รับไปซ่ะตู๊มมมม ตู๊มมม ตู๊มมมมม

              หลังจากที่เอลซ่าปลดปล่อยพลังออกไปนั้นทั่วทั้งสนามประลองต่างก็ปกคุมไปด้วยเปลวไฟทั้งหมดพร้อมทั้งลมพายุร้อนที่พัดผ่านอย่างบ้าคลั่งขนาดเหล่าผู้ชมเองก็ยังที่จะสามารถสัมผัสคลื่นความร้อนนี้ได้ต่างก็ปวดแสบผิวหนังไปตาม ตามกัน พายุไฟมันยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด พร้อมทั้งคลื่นดาบก็พัดผ่านบางเบาที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาปล่าว

"เจ้าหนุ่มนั้นคงจะไม่รอดแน่ๆแล้วคราวนี้เพราะทักษะเมื่อครู่นั้นมันรุ่นแรงจนเกินไป มันไม่เหมาะกับการนำมาใช้ในการประลองเลยสักนิดมันเหมาะกับการนำมาสังหารกันเสียมากกว่า

"ในครั้งนี้องค์หญิงคงจะเล่นแรงไปจริงจริง อย่างที่พวกเจ้าว่ามานั่นแหละข้าว่าต่อให้นักผจญภัยแรงค์สูง มาเจอแบบนี้เข้าคงจะเจ็บหนักไม่แพ้กัน

ในขณะที่เหล่าผู้ชมข้างสนามที่เข้ามาเพื่อชมการประลองนั้นกำลังวิจารณ์กันอย่างออกรสถึงทักษะที่ดูแล้วอันตรายเมื่อสักครู่อยู่ๆพวกมันก็ต้องหยุดชะงักลง สองตาเบิกกว้าง เมื่อพายุไฟที่รุนแรงกลืนกินทุกสิ่งบนสนามประลงที่ค่อยๆจางหายไปกับเห็นเด็กชายผู้หนึ่งที่พวกมันต่างก็คิดว่าจบสิ้นแล้วยังคงยืนตระหง่าน อยู่ที่เดิมโดยไม่ทุกไม่ร้อนพร้อมทั้งสภาพร่างกายที่สมบูรณ์โดยไม่ได้รับบาดเจ็บเลยสักนิด

"เห้อ…โดนไปขนาดนั้นท่านยังไม่เป็นอะไรอีกอย่างงั้นเหรอ นั้นคือทักษะทั้งหมดที่ข้ามีเลยนะ

"แค่นี้เจ้าก็เก่งมากแล้วเอลซ่าหากเป็นผู้เข้าร่วมประลองคนอื่นเกรงว่าจะรับทักษะระดับนี้ของเจ้าไม่ได้เป็นแน่แต่หน้าเสียดายที่เจ้ากลับนำมาใช้กับข้าหากเจ้าพ่ายแพ้ข้าในครั้งนี้ข้าหวังว่าจะมีผลต่อการพัฒนาของเจ้า…

เมื่อพูดจบเซย์รินก็หายไปจากสายตาของคนทุกคนโดยสมบูรณ์

"หะ เจ้าหนุ่มนั้นมันหายไปไหนแล้วหายไปไหนในที่นี้ไม่มีใครสามารถมองหาตัวเซย์รินได้เลยแม้แต่ราชาริวมะก็ตามผ่านไปเพียงชั่วเวลาหนึ่ง

เปรี๊ยย เปรี๊ยย โอ๊ยยใครดีดหน้าผากข้า….หญิงสาวร้องบ่นออกมา

 แล้วอยู่ๆเซย์รินก็โผล่ออกมาจากอากาศที่ว่างป่าวปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าเอลซ่าไงสาวน้อย…เจ็บมากไหม

"ข้าเพียงแค่ดีดหน้าผากเจ้าไปสองทีเองเจ้าได้แพ้แก่ข้าแล้ว

หญิงสาวเองก็สามารถทำใจยอมรับว่าแพ้ กับคนตรงหน้าจริงจริงหากเขาโจมตีที่เธอรุนแรงล่ะก็คงจะเจ็บหนักเป็นแน่

"ทักษะหายตัวของท่านช่างยอดเยี่ยมยิ่งนักข้าไม่สามารถมองหาท่านได้พบเลย

เอลซ่าจังหันไปทางกรรมการ ข้าขอยอมแพ้!!!

ผู้ชนะในการประลองการต่อสู้จัดอันดับในรอบแรกผู้ชนะคือ เซย์ริน…

เฮ….เฮยยยย…เฮยยย เสียงผู้คนร้องตระโกนส่งเสียงเชียร์กันอย่างบ้าคลั่ง

เอาล่ะเรามาเริ่มรอบต่อไปกันเลย…