Chapter 12
ฉันเกลียดเธอ
เช้าวันต่อมา
“สองหนุ่มสาวยังไม่ตื่นกันอีกเหรออ่อน”
พิมลผู้เป็ป้าของอัศวินและพิมพ์ดาวมาเยี่ยมที่บ้านแต่เช้า เห็นว่าวันนี้เป็วันเสาร์ตั้งใจจะชวนพิมพ์ดาวไปทำบุญที่วัดด้วยกัน
“ยังนะคะ แปลกจริง ปกติหนูพิมพ์ดาวไม่เคยตื่นสาย”
“ขึ้นไปตามทั้งสองคนมาที ฉันว่าจะชวนไปวัดสักหน่อย่นี้ฝันถึงพี่บ่อยๆ”
พี่ที่พิมลหมายถึงก็คือพี่สาวตัวเอง แม่ของอัศวินและ เป็แม่บุญธรรมของพิมพ์ดาว
“ค่ะคุณมล”
หัวหน้าแม่บ้านขึ้นไปที่ชั้นสองแล้วเคาะประตูห้องของอัศวิน
“คุณวินคะ วันนี้คุณมลมาพบค่ะ
อัศวินที่หลับลึกอยู่เมื่อได้ยินเสียงหัวหน้าแม่บ้านมาปลุกก็สะลึมสะลือตื่นขึ้น เมื่อคืนเขาใส่แรงมากไปหน่อย ไม่ได้ทำกิจกรรมอย่างว่านานพอได้ทำทีก็รู้สึกหมดแรง
“ครับ”
เขาครางตอบเสียงแ่เบาแต่ก็พอที่จะได้ยิน
เมื่อรู้ว่าผู้เป็ประมุขของบ้านตอบรับแล้วป้าอ่อนก็เดินไปที่ห้องถัดไปซึ่งอยู่ใกล้กับห้องของอัศวิน ห้องของพิมพ์ดาวนั่นเอง...
“หนูพิมพ์ ตื่นได้แล้วนะลูกวันนี้ป้ามลมาพบแต่เช้าเลย”
พิมพ์ดาวนั่งกอดเข่าอยู่ข้างเตียง เธอยังไม่ได้นอนเลยั้แ่เมื่อคืน
เมื่อได้ยินเสียงของป้าอ่อนมาเรียกแบบนั้นเธอก็เหลือบตาไปมองทางประตูก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงแ่เบา
“ค่ะป้าอ่อน เดี๋ยวพิมพ์จะรีบอาบน้ำลงไปเดี๋ยวนี้ค่ะ”
พิมพ์ดาวพยุงร่างอ่อนแรงของตัวเองขึ้นหยิบผ้าขนหนูก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ
เวลาต่อมา
อัศวินลงมาจากชั้นสองแล้วนั่งเข้าที่หัวโต๊ะ โดยที่ป้ามลนั่งอยู่ทางด้านขวามือส่วนพิมพ์ดาวก็ลงมานั่งทางด้านซ้ายมือ
ั้แ่เดินลงมาพิมพ์ดาวไม่มองหน้าอัศวินเลยสักนิด เธอไม่รู้จะทำหน้าอย่างไร
มันทั้งอาย ทั้งเสียใจ ที่พี่ชายเพียงคนเดียวทำแบบนั้นกับเธอ เขาหลอกเธอ... ยอมให้เธอนอนด้วยเพื่อแลกกับความรู้สึกที่บอกว่าจะปฏิบัติกับเธอเหมือนเป็น้องสาวจริงๆ
เจ็บทั้งกาย เจ็บทั้งใจ
“เป็อะไรไปพิมพ์ดาว ทำไมดูโทรมจังลูก”
พิมลเมื่อเห็นสภาพหลานสาวก็ใ
พิมพ์ดาวรีบพยายามปรับสีหน้าให้ดูสดชื่นแล้วยิ้มกว้าง
“พอดี่นี้งานหนักไปหน่อยค่ะป้ามล ไม่มีอะไรค่ะ”
อัศวินนั่งขึม เขาตักข้าวต้มขึ้นมาแล้วกินเข้าไปเงียบๆไม่พูดอะไร
“นี่คุยกันบ้างรึเปล่าเนี่ยเราสองคนอยู่ด้วยกัน รักกันไว้มากๆนะลูก เมื่อคืนป้าก็ฝันถึงพี่พราวกับพี่อมร สงสัยทั้งสองคนเขาห่วงเรามากนะ”
เมื่อได้ยินชื่อของพ่อและแม่บุญธรรมของเธอพิมพ์ดาวก็ถึงกับชะงักไป... เธอคิดถึงพ่อกับแม่เหลือเกิน
หากท่านทั้งสองยังอยู่คงจะรักและปกป้องเธอได้ ไม่ปล่อยให้อัศวินมาย่ำยีใจเธอแบบนี้
อัศวินได้ยินชื่อของพ่อและแม่ตัวเองก็นิ่งไปเช่นกัน เขาทำผิดไปมาก ผิดคำสัญญาที่ให้กับพ่อและแม่ไว้ก่อนเสียชีวิต
ผมจะดูแลพิมพ์ดาวเป็อย่างดีให้เหมือนน้องสาวแท้ๆครับ นี่คือสิ่งที่อัศวินรับปากไว้แต่เขากลับทำมันไม่ได้
ซ้ำร้ายกว่านั้นคนที่ทำร้ายพิมพ์ดาวก็คือเขาเอง ย่ำยีทั้งจิตใจและร่างกาย พิมพ์ดาวเสียความบริสุทธิ์ไปก็เพราะเขา แต่จะให้ยอมรับว่าตัวเองผิดมันก็ยากเหลือเกิน
กำแพงในใจบางอย่างของอัศวินไม่อาจพังทลายลงได้ ยิ่งกับพิมพ์แล้วยิ่งรู้สึกว่ายอมไม่ได้ เขาจะไม่มีทางยอมขอโทษหรืออ่อนข้อให้กับพิมพ์ดาวอย่างแน่นอน
“ก็คุยกันอยู่ตลอดครับป้ามล”
อัศวินโกหกคำโต แต่จะเรียกว่าโกหกก็คงไม่ได้ เพราะก็คุยกันจริงๆ... คุยบนเตียง
“ก็ดีแล้วลูก เดี๋ยววันนี้ป้าจะชวนไปทำบุญที่วัดสักหน่อย เมื่อคืนฝันถึงพี่ๆ”
“ครับป้ามล ผมเองก็หาจังหวะจะไปวัดกับพิมพ์ดาวอยู่พอดี”
ตั้งใจจะไปวัดจริงๆ แต่ตั้งใจจะไปคนเดียวไม่ได้ชวนพิมพ์ดาวไปด้วยหรอก
พิมพ์ดาวได้แต่ลอบถอนหายใจอยู่ในใจ ไม่รู้ว่าพี่ชายเธอโกหกเก่งขนาดนี้ได้ยังไง
ไม่น่าเชื่อเขาั้แ่แรก... เสียใจไม่พอยังต้องเสียตัวอีก
“ค่ะป้ามล พิมพ์เองก็อยากจะไปทำบุญให้พ่อกับแม่ค่ะ”
ได้ยินแบบนั้นอัศวินก็แค่นขำอยู่ในใจ
เธอมันก็เอาหน้าตลอด เพราะอ้อนเก่งแบบนี้พ่อแม่และญาติๆเขาถึงหลงกันไปหมด ทั้งๆที่เขาเป็ลูกแท้ๆแต่กลับไม่ได้รับความรักความเอ็นดูเท่าพิมพ์ดาว
“งั้นเดี๋ยวกินข้าวเสร็จเราไปวัดกันนะ เอารถไปสองคันก็แล้วกัน เดี๋ยวป้าจะนำไปก่อนพวกเราสองคนขับตามมา”
“ครับป้ามล”
ทั้งสามคนนั่งทานอาหารกันโดยมีพิมลถามเกี่ยวกับเื่ของทั้งคู่อยู่เป็ระยะ ทั้งเื่งานของอัศวินที่กำลังไปได้ดี กับการแสดงซีรี่ส์ของพิมพ์ดาวที่ตอนนี้อัศวินไม่ได้ใส่ใจ
หลังจากทานอาหารกันเสร็จทั้งสามคนก็พากันไปวัดเพื่อทำบุญให้กับพ่อแม่ที่เสียไปแล้วของพิมพ์ดาวและอัศวิน
เมื่อทำบุญเสร็จพิมลก็ขอตัวแยกออกไปก่อน เหลือแค่เพียงพิมพ์ดาวและอัศวินที่ยืนมองหน้ากัน
“ฉันจะไปทำงานต่อ เธอนั่งแท็กซี่กลับบ้านเองก็แล้วกัน”
“... ค่ะพี่วิน”
เธอตอบรับเสียงอ่อน ยังไงก็ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรอยู่แล้วนี่
“แล้วอย่าลืมที่ฉันสั่ง ห้ามบอกใครทั้งนั้นเื่ของเรา”
“...”
“โดยเฉพาะป้ามลกับคุณย่า ถ้าท่านทั้งสองคนรู้ฉันเอาเธอตายแน่พิมพ์ดาว”
“ทำไมพี่วินต้องใจร้ายกับพิมพ์ขนาดนี้”
เสียงหวานเอ่ยทำออกไปสั่นระริก เธอไม่เคยเข้าใจอัศวินเลยสักนิด ก็คงเหมือนกับอัศวินที่ไม่เข้าใจเธอเลย
“ฉันเกลียดเธอพิมพ์ดาว”
“...”
ได้ยินแบบนั้นดวงตากลมโตก็ถึงกับสั่นคลอน อยากจะร้องไห้ออกมาแต่มันก็ร้องไม่ออก
“กลับบ้านไปซะ ฉันกลับไปเย็นนี้ต้องเจอเธออย่าให้เห็นว่าออกไปเถลไถลที่ไหนอีก”
“ค่ะ..”
พิมพ์ดาวรับคำก่อนจะเดินจากออกไป ส่วนอัศวินก็ได้แต่มองร่างเล็กนั้นก่อนจะเดินขึ้นรถของตัวเองแล้วขับปาดหน้าเธอออกไปอย่างไม่สนใจใยดี
พิมพ์ดาวได้แต่มองตามรถคันนั้นตาละห้อย ตำแหน่งน้องสาวที่ไม่มีทางได้เป็ มีแต่ตำแหน่งเมียบนเตียง เมียบนเตียงที่เรียกร้องอะไรไม่ได้ ทำได้แค่เงียบแล้วก็ก้มหน้ายอมรับมัน....
สถานะไม่ใช่น้องสาว...แต่เป็เมียของพี่ชายตัวเอง นั่นคือสิ่งที่พิมพ์ดาวได้รับ
ไม่ใช่เมียที่ออกหน้าออกตา แต่เป็เมียในความลับที่ไม่มีใครได้รู้
2K
![ใบไม้ผลิแห่งการเริ่มต้น [The Originated Spring]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1786133547_97719731.webp)
