บทที่33 หลุมยมโลก4
ร่างสีขาวที่คล้ายงูยื่นหัวของมันมาหาไอแซคระยะประชิดไอแซคหลั่งเหงื่อนเย็นเฉียบเพราะเขาสัมผัสได้ถึงอันตรายถึงตายต่อหน้ามันเขาหมดหนทางยิ่งกว่าแมงมุมแม่ม่ายดำเสียอีก มันเป็นความรู้สึกอ่อนด้อยและต่ำชั้นกว่า
เวลานั้นมันก็อ้าปากเล็กๆนั่นเมือกเหนียวยืดออกตามการเคลื่อนไหวของปาก เห็นฟันแหลมคมนับไม่ถ้วนในปากของมันราวกับปากของมันมีแต่ฟันแหลมคมเป็นชั้นๆ
ก๊าซซซ
มันร้องเบาๆใส่ไอแซคทำให้เขาตรึงเครียดอย่างมาก
แต่แล้วมันก็พุ่งผ่านเขาไปเป้าหมายของมันยังเป็นแมงมุมแม่ม่ายดำที่อยู่อีกด้านหนึ่ง ไอแซคถอนหายใจโล่งอกเผชิญหน้ากับเจ้าสิ่งที่คล้ายงูสีขาวตัวนี้ทำให้เขาเครียดมาก ยังดีที่มันยังไม่สนใจเขาตอนนี้และหันไปหาแมงมุมแม่ม่ายดำแทนไอแซคหันไปมองก็เห็นภาพของแมงมุมแม่ม่ายดำที่กำลังกรีดร้องและเคลื่อนตัวไปรอบๆอย่างหวาดผวา
ไอแซคไม่คิดว่าจะได้เห็นแมงมุมแม่ม่ายดำกรีดร้องหวาดกลัวและหนีไปรอบๆแบบนี้มาก่อน
แต่เขาจะไม่เสียโอกาสอีกเขาเร่งรีบขับพิษที่เหลือออกมาจากร่างกายให้หมดสิ้นหากไม่เช่นนั้นเขาจะขยับร่างกายได้ลำบาก เสียงการต่อสู้ของทั้งสองดังมาก ไม่สิเรียกว่าเป็นการหยอกเล่นของงูตัวขาวมากกว่าเพราะมันไม่ได้รีบร้อนกำจัดแมงมุมแม่ม่ายดำเลยด้วยซ้ำ
ไอแซคไม่รู้เอาพลังมาจากไหนใช้แรงฮึดขั้นสุดของตนเองขับพิษพิษไหลออกจากบาดแผลที่โดนกัดอย่างต่อเนื่องและลดลงเรื่อยๆ
เวลานั้นเองเสียงแมงมุมร้องอย่างเจ็บปวดดังขึ้นจนไอแซคต้องเหลือบตามอง
เห็นสิ่งมีชีวิตคล้ายงูรัดพันร่างของแมงมุมแม่ม่ายดำเห็นภาพนั้นแล้วไอแซคเห็นว่ามันกรีดร้องเจ็บปวดอย่างมากราวกับเป็นวันสุดท้ายของชีวิตไอแซคไม่เห็นชัดว่าทั้งสองต่อสู้กันอย่างไรเพราะมัวแต่สนใจอาการของตนเองจึงทำให้ไม่รู้ว่าเจ้าตัวนี้แข็งแกร่งมาแค่ไหน
แม้ว่าเจ้าตัวคล้ายงูตัวนี้จะตัวไม่ยาวมากแต่ก็สามารถรัดร่างของแมงมุมแม่ม่ายดำได้อย่างน่าทึ่ง
ไอแซคเห็นเช่นนั้นก็คิดว่าสถานการณ์เร่งรีบแล้วเขาจึงเปลี่ยนความคิดโดยการรวมพิษที่เหลือน้อยในร่างไว้ในจุดเดียว เขาทำแค่ควบคุมไม่ให้มันลุกลามและไม่ขับมันออกในตอนนี้
เรี่ยวแรงส่วนหนึ่งกลับมาเขาจึงดิ้นรนฉีกใยที่รัดพันร่างของเขาอยู่ใยเหล่านี้เหนียวมาก หากไม่ใช่ฮีโร่แรงค์9ขึ้นไปสายพละกำลังคงไม่อาจฉีกใยเหล่านี้จนขาดได้ไอแซคคิดว่าใยเหล่านี้อาจแพ้ไฟด้วยแต่มาคิดถึงเรื่องนี้ก็ไร้ประโยชน์เพราะเขาไม่ได้มีพลังไฟใดๆ
ดิ้นรนไปมาเขาก็สามารถฉีกใยเหล่านี้ออกจากร่างทำให้เขาได้รับอิสระกลับมา
กร๊อบๆๆๆ
กี๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซ
เสียงแมงมุมแม่ม่ายดำกรีดร้องลั่น
ไอแซคเหลือบมองก็เห็นว่าร่างของแมงมุมแม่ม่ายดำถูกบีบรัดจนหักงอผิดรูปจากนั้นเขาก็เห็นว่าเจ้าตัวที่คล้ายงูยื่นหัวของมันไปใกล้หน้าของแมงมุมแม่ม่ายดำแมงมุมแม่ม่ายดำกรีดร้องลั่น จากนั้นเจ้าตัวที่คล้ายงูก็พุ่งเข้าไปในปากของแมงมุมแม่ม่ายดำในฉับพลัน
ร่างของมันหายเข้าไปทั้งตัวทำให้แมงมุมแม่ม่ายดำเป็นอิสระจากการบีบรัดกระนั้นแมงมุมแม่ม่ายดำก็ตัวสั่นสะท้านดิ้นพล่านอยู่กับพื้นขาของมันที่ยังใช้การได้ขูดกับผนังหินอย่างบ้าคลั่ง ราวกับมันกำลังเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสก็ไม่ปานเสียงกรีดร้องยิ่งน่ากลัวเข้าไปอีกจนสามารถสั่นสะท้านผู้ฟังได้เป็นอย่างดี
ไอแซคเห็นทุกอย่างนี้ก็นัยน์ตามืดลงและพุ่งร่างหายไปจากรังของแมงมุมแม่ม่ายดำทันที
แม้ว่าพละกำลังของเขาจะน้อยมากแต่ก็เมื่อความตายเข้ามาใกล้เขาย่อมสามารถฝืนดึงศักยภาพสูงสุดออกมาได้อย่างน่าทึ่งด้วยก้าวพริบตาทำให้เขาห่างจากรังแมงมุมแม่ม่ายดำหลายกิโลเมตรระหว่างนั้นก็ยังไม่ลืมที่จะสะกดข่มพิษเอาไว้ด้วยเพราะหากพิษที่เหลืออยู่นี้แพร่กระจายออกมาเขาคงจะหมดแรงอย่างแท้จริง
มันลำบากมากต้องคอยระวังทางที่จะหนี ต้องควบคุมพิษ ต้องกดปากแผลไม่ให้เลือดไหลออกมาเขาทำทุกอย่างเพื่อเอาตัวรอด สถานที่เช่นนี้เขาตัวคนเดียว มันเป็นสถานที่ลี้ลับไอแซคเข้ามาไม่นานแต่ต้องเผชิญหน้ากับชีวิตและความตาย
ไอแซคพยายามที่จะหลบหนีไปให้ไกลเขาไม่รู้ว่าเจ้าตัวที่คล้ายงูนั่นเป็นตัวอะไรมันแข็งแกร่งมากและราวกับมันเป็นราชา มันสามารถรังแกสัตว์ร้ายอย่างแมงมุมแม่ม่ายดำได้อย่างง่ายดายราวกับผู้ใหญ่หยอกล้อเด็ก ไอแซคถูกแมงมุมแม่ม่ายดำทำให้เขารู้สึกอ่อนแอและเจ้าตัวคล้ายงูตัวนั้นก็ทำกับแมงมุมแม่ม่ายดำเช่นเดียวกับที่ทำกับเขา
การอยู่ล่างสุดของห่วงโซ่อาหารทำให้รู้สึกแย่ยิ่งมีสติปัญญามากเท่าไหร่ยิ่งทำให้รู้สึกแย่มากขึ้นเท่านั้นเพราะความอ่อนแอสำหรับผู้มีสติปัญญารังแต่จะทำให้หัวใจเคร่งเครียดเท่านั้น
ตอนนี้เขาเหนื่อยล้ายังหนาวเหน็บ พละกำลังลดน้อยลง พลังKiเบาบาง ร่างของเขาสั่นเพราะความเหนื่อยล้าทั้งทางร่างกายและจิตใจแม้กระนั้นเขาก็ยังไม่สามารถผ่อนคลายได้ เพราะยังเหลือพิษของแมงมุมแม่ม่ายดำในร่างของเขาอยู่การควบคุมบังคับมันตลอดเวลาแบบนี้ช่างเหนื่อยล้าอย่างมาก
ไอแซคเห็นซอกหินตามผนังถ้ำแห่งหนึ่งเขาจึงเคลื่อนตัวไปนั่งพิงเพื่อพักผ่อน
เขาไม่รู้ว่าตนเองหนีมาไกลแค่ไหนและไม่มั่นใจว่าปลอดภัยหรือไม่แต่เขาจำเป็นต้องพักร่างกายแล้ว เขาฝืนต่อไปไม่ไหวแล้ว แววตาของเขาพร่ามัวเล็กน้อยเพราะความเหนื่อยอ่อนเขาอยากจะหลับแต่ก็ทำไม่ได้ หากเขาสติหลุดไปตอนนี้เขาคงตายอย่างแท้จริง
เวลาผ่านไปไอแซคนั่งอยู่ตรงนั้นอยู่เงียบๆเขาทานลูกอมผลไม้รวมมาทานเพื่อดับความหิว เมื่อได้พลังงานจากลูกลมผมไม้รวมทำให้เขามีแรงขึ้นมาส่วนหนึ่งนี่ทำให้เขารีบที่จะขับพิษออกจากร่างกายให้หมดสิ้น
ระหว่างนั้นไอแซคก็คิดว่าตนเองจะเอายังไงต่อไปเขาไม่มีทางล้มเลิกภารกิจอย่างแน่นอน หนีไปตอนนี้เป็นไปไม่ได้แต่เขาจะหาน้ำทิพย์ยมโลกได้จากไหน? เขาจะยังสามารถเอาตัวรอดไปได้หรือไม่ เมื่อเขาอาจเป็นแค่จุดล่างสุดของห่วงโซ่อาหาร
ที่นี่ยังลี้ลับยังไม่มีการสำรวจใดๆ
เขาไม่รู้ว่าจะมีตัวที่ร้ายกาจกว่าเจ้าตัวที่คล้ายงูสีขาวนั่นหรือไม่?
ทันใดนั้นเองอยู่ๆบางสิ่งก็ปรากฏที่เบื้องหน้าของเขาราวกับมันมีตัวตนอยู่ตรงนั้นตั้งแต่แรก
“!!!”
ไอแซคตกใจเพราะเจ้าตัวนี้คือเจ้าตัวคล้ายงูตัวสีขาวตัวนั้น! ไอแซคเตรียมที่จะพุ่งออกจากซอกหินแต่ทันใดนั้นร่างกายของเขาก็ถูกมันรัดอย่างรวดเร็ว
“บ้าเอ้ย!”ไอแซคกัดฟันพยายามใช้พละกำลังของเขาดิ้นให้หลุดแต่น่าเสียดายที่มันเป็นไปไม่ได้
แม้แต่แมงมุมแม่ม่ายดำก็ยังไม่อาจหลุดพ้นจากการรัดของเจ้าตัวนี้แล้วไอแซคที่อ่อนแอกว่าจะทำได้เช่นไร
กร๊อบ!
เสียงกระดูกหักบางส่วนทำให้ไอแซคเจ็บปวดแรงรัดของมันน่าทึ่งมากมันสามารถทำให้กระดูกของเขาแตกหักได้อย่างง่ายดายและดูเหมือนมันไม่ได้ใช้พละกำลังอะไรมากมายเลยด้วยซ้ำไป
เหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัดเมือ่ไอแซคทุ่มพละกำลังไปทำอย่างอื่นพิษที่เหลืออยู่ก็เริ่มกระจายตัวแม้จะน้อยมากแล้วแต่ก็ยังทำให้ร่างกายของไอแซคชาการขยับเคลื่อนไหวลำบากขึ้นหลายเท่า เลือดที่เคยกดไว้ก็ไหลออกมาราวกับเขื่อนแตกหากปล่อยเช่นนี้ต่อไปเขาคงจะตายในเวลาไม่นาน
แรงบีบรัดยังทำให้เขาหายใจลำบากหน้าอกของเขาแน่นและกระดูกซี่โครงก็เริ่มแตกร้าวบางส่วนแล้ว
ตอนนี้ไอแซคอยู่ในสภาวะวิกฤตอย่างแท้จริง!
โดยที่ไม่ให้ไอแซคดิ้นรนนานเจ้าตัวคล้ายงูตัวนั้นยื่นศีรษะของมันมาใกล้ใบหน้าของไอแซคจะจ้องมองเขานัยน์ตาใสกระจ่างสีดำนั้นดูน่าหลงใหลแต่เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไปมัวสนใจในจุดนี้ ไอแซคก็จ้องมองมันอย่างไม่ยินยอมเช่นกันแม้ว่านี่จะเป็นจุดสุดท้ายของชีวิตแต่เขาจะไม่แสดงความอ่อนแอ!
ก๊าซซซซ
มันร้องเบาๆใส่เขา
ร่างของไอแซคอ่อนแอมากและกำลังจะตายแรงบีบรัดของมันเพิ่มขึ้นเล็กน้อยตลอดเวลานี่ทำให้เขาลำบากมาก
ทันใดนั้นมันก็พุ่งศีรษะเข้าไปในปากของเขาอย่างฉับพลันด้วยร่างกายที่อ่อนแอทำให้เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะปิดปากสนิทได้ศีรษะของมันเคลื่อนผ่านไปและลำคอของเขาอย่างรวดเร็ว
อ๊อกๆๆๆ
ร่างของไอแซคสั่นสะท้านการเคลื่อนตัวผ่านลำคอของมันทำให้เขาหายใจลำบาก นัยน์ตาของเขาเหลือกค้างขึ้นมาไอแซคคิดว่าตนเองจบสิ้นแล้ว เขาเห็นกับตาว่าเจ้าตัวนี้เมื่อเข้าไปในร่างของแมงมุมแม่ม่ายดำแล้วเกิดอะไรขึ้นหากให้เขาเดาเจ้าตัวนี้ชอบกินเหยื่อจากด้านในของเหยื่อ
การกัดกินจากด้านในนั้นยากต่อการป้องกัน
ไอแซคคิดย้อนกลับไปในตอนที่เขาตื่นขึ้นมาในร่างที่ไร้ความทรงจำความฝันประหลาดที่หลอกหลอนเขาแทบจะทุกครั้งที่เขานอนหลับ เขาไร้พลังมาตลอด5ปีและเป็นแค่ชนชั้นล่างสุดของชนชั้นมนุษย์ธรรมดาแต่อยู่ไระบบการ์ดเทพเจ้าก็ปรากฏขึ้นมาอย่างฉับพลัน
มันทำให้เขาได้รับความแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ
การ์ดฮีโร่ใบแรกที่ได้มานั้นทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นราวกับเป็นคนละคนมันยังทำให้เขาได้รับสุดยอดพลังอย่างพลังKiอีกต่างหาก สำหรับการ์ดฮีโร่ใบต่อๆมาก็ทำให้เขาพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดดการ์ดฮีโร่ร็อบบี้ การ์ดฮีโร่แฟตตี้ การ์ดฮีโร่หลินเหมา...
พอมาถึงจุดนี้ไอแซคก็นัยน์ตาสว่างขึ้นอย่างฉับพลัน
การ์ดฮีโร่แฟตตี้!!!
การ์ดฮีโร่แฟตตี้คือการ์ดฮีโร่ที่พิเศษด้วยความสามารถกินได้ทุกอย่างมันจะสามารถทำให้เขาคลี่คลายสถานการณ์ได้ ด้วยพลังที่ลี้ลับของการ์ดแฟตตี้นี้ขอเพียงเขาเอาเข้าปากมันก็กลายเป็นอาหารของเขาแล้วครึ่งหนึ่งมันยังทำให้เขาเคี้ยมสิ่งนั้นได้ง่ายขึ้นแม้ว่าจะแข็งมากแค่ไหนก็ตาม
ขอเพียงแค่เคี้ยวได้!
แม้จะเห็นความหวังแต่ก็ยังริบหรี่นั่นเพราะว่าเขาขยับปกไม่ได้ หากเขากัดได้สักครั้งเจ้าตัวนี้จะหลายเป็นอาหารของเขาทันทีแต่นี่แหละปัญหา เขาขยับปากไม่ได้ เพราะตัวของเจ้าตัวนี้คับแน่นเต็มปากของเขาพอดีมันทำให้เขาขยับปากลำบาก และด้วยพิษรวมถึงความอ่อนแอของร่างกายมันยังทำให้เขาทำอะไรไม่ได้
แต่ฉับพลันเขาก็เกิดไอเดีย
ไม่มีเวลาคิดเขารวมพลังKiอันน้อยนิดไปที่เท้าขวาของตนเองจากนั้นก็
แวบบบบบ
บึ้มมมมมมม
ขาขวาของเขาดีดขึ้นมาไอแซคงโน้มหน้าออกไป เข่าลอยขึ้นมาเตรียมที่จะปะทะกับคางของเขาด้วยพลังคลื่นสะท้านฟ้าที่ดัดแปลงที่ฝ่าเท้าทำให้เขาสามารถขยับขาได้ในที่สุดพละกำลังทั้งหมดยังใช้สำหรับการยกเข่าขึ้นมาและโน้มหน้าลงไป หากเขาพลาดทุกอย่างจะจบสิ้นเพราะมันคือพลังเฮือกสุดท้าย
ปังงงงงงงงง
เข่าขวากระแทกคากของเขาเต็มแรงปากของเขาขยับในที่สุด ฟันบนล่างขบเข้าหากันอย่างรุนแรง และมันก็กัดร่างของเจ้าตัวนี้จนขาดออกเป็นสองส่วน!
ไอแซคไม่สนใจความเจ็บปวดและลอบโห่ร้องในใจ
‘สำเร็จ!’
...................................