โลกทั้งใบเหมือนถูกหยุดเวลา ร่างกายที่เคยด้านชามันชายิ่งกว่าเดิม ปั้นเอามือกุมเป้าตัวเองเอาไว้ เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อได้สบสายตาเ้าเล่ห์ของอีกฝ่าย ร่างกายกำยำก็เริ่มร้อนเป็ไฟและแสดงแแววตาโกรธแค้นออกมา แค่ใช้ตัวเข้าแลกให้เพศเดียวกันบำเรอความสุขให้มันก็ฝืนใจตัวเองเกินทน แต่นี่เขาต้องเป็ฝ่ายอ้าปากคุกเข่าและยอมให้ลำเอ็นคนอื่นมุดเข้ามาในตัว
ปั้นมาเพื่อเป็ฝ่ายรุก เขาคิดมาตามทางว่าหลับหูหลับตากระแทกให้มันจบๆไปและรีบรับเงินกลับห้อง แต่ดูเหมือนสิ่งที่คิดไว้จะตรงกันข้าม เขาไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อเป็ฝ่ายรับ ถ้าเกิดรู้อย่างนั้นั้แ่แรก ชายแท้ทั้งแท่งอย่างเขาไม่มีทางย่างกรายของมาในห้องของไอ้เกย์หื่นหน้าตี๋คนนี้แน่ๆ!
“ไอ้สัส กูไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นเด็ดขาด!”
“….”
ร่างล่ำสันลุกพรวด ปั้นรีบใส่เสื้อผ้ากลับเข้าร่างกายอีกครั้ง ใบหน้าคมเข้มแสดงความโกรธออกมาจนเหมือนมีลมร้อนระบายออกทางใบหู โรมันจ้องมองท่าทางดังกล่าวพลางกับยิ้มมุมปาก เ้าของห้องเดินไปยังตู้เซฟใต้ตู้เสื้อผ้า จากนนั้นจึงหยิบเงินก้อนใหญ่ๆออกมาโชว์สามก้อน
“มึงแน่ใจนะ”
“…..”
“ไม่อยากฟังข้อตกลงของกูก่อนหรอ”
“….”
ความโมโหหายไปทันทีที่ได้เห็นเงินปึกหนา ผีพนันตัวเดิมเข้าสิงร่างนักศึกษาหนุ่มอีกครั้ง ดวงตาของปั้นจ้องมองเงินมัดใหญ่สามมัดที่หนักอยู่ในมือคนตรงหน้า ต่อให้ไม่ต้องนับ เขาก็รู้ว่ามันมากพอที่จะเปลี่ยนชีวิตพังๆของเขาได้ แต่ข้อแลกเปลี่ยนของเ้านี้คนใหม่มันมากเกินไป แม้ใบหน้าของหนุ่มบริหารจะหล่อเหลา แต่สายตาหื่นกระหายนั้นก็ทำให้ปั้นขนลุกขนพองไปทั่วแผ่นหลัง!
“ก…กูไม่ใช่เกย์เว้ย” ปั้นตอบ
“กูก็ไม่ได้หวังให้มึงมาเป็เกย์สักหน่อย”
“ก…กูไม่เคย แล้วไม่อยากเคยด้วย มึงไม่มีอย่างอื่นที่้าหรอ อะไรก็ได้ แต่…ไม่ใช่…แบบนั้น”
“แล้วจะโทรหากูั้แ่แรกทำไม นึกว่าทำใจมาแล้วซะอีก”
โรมันเดินเอาเงินมาวางไว้บนโต๊ะ ร่างสูงหน้าตี๋นั่งไขว่ห้างบนโซฟาอีกครั้ง ชายหนุ่มร่างกำยำที่จะเดินหนีก่อนหน้านั้นหยุดนิ่ง กลิ่นเงินก่อนโตมันหวานหอมมาก ปั้นมองแผ่นกระดาษมีราคาปึกหนาสลับกับใบหน้าหล่อเหลาของหนุ่มตี๋
เสียงขบฟันดังกรอดในสันกาม มือทั้งสองข้างกำแน่นจนเส้นเืสีเขียวปูดนูนขดเป็เส้นเต็มหลังมือ
“กู…ต้องทำอะไรบ้าง”
“หึหึ”
เสียงหัวเราะในลำคอดังเบาๆ จากนั้นสายตาหื่นกระหายของเ้าของห้องก็จ้องมองเรือนร่างั้แ่หัวจรดเท้า โรมันกระดิกนิ้วให้อีกฝ่ายกลับเข้ามานั่งฝั่งตรงข้ามเหมือนเดิม ซึ่งปั้นก็ทำตามอย่างว่าง่ายราวกับเด็กเชื่องๆคนหนึ่ง ยิ่งอยู่ใกล้เงินมากเท่าไหร่ จิตใจของหนุ่มผิวเข้มก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว แผ่นกระดาษปึกหนาหมึกสีเข้มชัดแจ๋วราวกับพึ่งผลิตเสร็จใหม่ๆ ชั้นเงินที่ทับถมขึ้นไปเล่นเอาใบหน้าคมคายตกอยู่ในภวังค์
“แค่อาทิตย์ละครั้ง เท่านั้นแหละที่กู้า” โรมันกล่าวเสียงเรียบ
“อ…อาทิตย์ละครั้ง กูต้องโดนมึงเอาทุกอาทิตย์เลยหรอ!?”
“ใช่ แลกกับการไม่คิดดอกเบี้ย”
“….ไม่มี….ดอกเบี้ย?”
“ใช่ แถมอีกข้อ…ไม่มีเวลาจำกัด มีเมื่อไหร่ค่อยเอามาคืน”
ทันทีที่ข้อเสนอกล่าวขึ้น ปั้นก็กลืนน้ำลายผสมศักดิ์ศรีชายแท้ลงคอ เงินต้นก้อนโตที่ไม่คิดดอกเบี้ย แถมยังมีเวลาหามาคืนเมื่อไหร่ก็ได้ ข้อเสนอแบบนี้เขาจะหาได้อีกที่ไหน แค่ยอมผลีกายให้ไอ้เกย์หน้าตี๋ลูบไล้และเสร็จสมทุกๆอาทิตย์ แค่นี้ชีวิตเหมือนตกนรกก็จะลืมตาอ้าปากได้แล้ว
ปั้นนั่งขบคิดอยู่นาน กับอีแค่โดนกระแทกอาทิตย์ละครั้ง ศักดิ์ศรีความเป็ชายของเขาคงไม่หายไปไหนหรอก!
“มึง…ห้ามบอกเื่นี้กับใครเด็ดขาด ไม่งั้นกูเอามึงตายแน่” หนุ่มผิวเข้มข่มขู่
“มึงตกลงดีๆไม่เป็หรือไง”
“ถ้าอย่างนั้น ก็รีบๆทำให้มันจบซะ”
“คลานมาหากู”
“….?”
ปั้นเงยหน้าขึ้นไปสบสายตาเ้าเล่ห์
เมื่อโรมันลุกขึ้น ชายผิวขาวก็ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกไป ผิวเปล่งปลั่งดุจน้ำนมราวกับไม่เคยโดนแดดมาั้แ่เกิด มัดกล้ามลีนๆไร้ไขมันขาวอมชมพูไปทั่วรูขุมขน โดยเฉพาะจุกนมสีสดที่ประดับอยู่บนมัดหน้าอกใต้ไหล่กว้าง เข็มขัดและกางเกงยีนส์เริ่มถอดออกไปจากเอว เมื่อกางเกงในยี่ห้อแพงถกลงไปกองที่ข้อเท้า ปั้นก็เห็นลำเอ็นแท่งยาวห้อยงุ้มลงมาเป็กล้วยน้ำว้า
ขนาดยังไม่แข็งเต็มตัวยังใหญ่ยาวขนาดนี้ ปั้นไม่อยากจะคิดว่าตอนตื่นตัวเต็มที่มันจะมีขนาดได้แค่ไหน ร่างกายั้แ่หัวจรดเท้าของโรมันสะอาดสะอ้านไปทุกมุม ต่างจากใครบางคนที่เหงื่อแฉะเหนียวคลุ้งกลิ่นบุหรี่ไปทั้งตัว
“ก…กู…ไม่เคย…ด…ดูด…”
“แค่เอาเข้าปาก แต่อย่ากัดก็พอ”
ปั้นมองเงินตรงหน้า ก่อนจะรู้ว่าตัวเองไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้อีกแล้ว ร่างกำยำค่อยๆคลายเข้าไปหาเ้าของห้อง เมื่อนั่งคุกเข่าลง ลำเอ็นแท่งยาวมันก็ค่อยๆพองตัวขยายใหญ่ขึ้นมา หัวบานแดงแจ๋ชี้เป้ามายังหน้าผากมนสวย เอ็นสีเนื้ออ่อนทำให้เห็นเส้นเืสีเขียวปูดชัดเจนมากขึ้น พวงไข่เต่งตึงห้อยลงมาเป็พวงใต้ระหว่างขา
ริมฝีปากหนาอันเต็มไปด้วยหนวดเคราอ้ากว้างช้าๆ จากนั้นชายแท้กล้ามโตก็ได้ลิ้มลองรสชาติเพศเดียวกันเป็ครั้งแรก!