เย่ชิงหยูไต่หอคอยขึ้นมาเรื่อยๆ ผู้คนเริ่มเบาบาง บางคนเห็นเย่ชิงหยูก็อุทาน เย่ชิงหยูราวกับเดินอยู่ข้างนอก ราวกับว่าไม่มีแรงโน้มถ่วงกดทับเลยสักนิด เมื่อเย่ชิงหยูขึ้นมาถึงชั้นที่ 24 ผู้คนเริ่มบางตา ส่วนใหญ่ที่มาถึงภายในชั้นนี้ได้ จะเป็นอัจฉริยะระดับสุดยอด
อูตี่ก็มาฝึกอยู่ในนี้เช่นกัน เขานั่งขัดสมาธิ ร่างกายเต็มไปด้วยเหงื่อ ขนาดนั่นเขาพลันรู้สึกว่ามีใครขึ้นมาถึงชั้นนี้ เขาหันไปมอง ขนาดนั่นดวงตาเขาแถบจะทะลักออกมา เพราะว่าเย่ชิงหยูเดินมาอย่างชิวๆ ใบหน้าเขายิ้มแย้ม ไม่มีเหงื่อเลยสักกะหยด
เย่ชิงหยูก็เห็นอูตี่ เขายิ้มให้เพราะว่าเป็นศิษย์สำนักเดียวกัน อูตี่กำลังอึ้งอยู่ ในชั้นนี้แรงโน้มถ่วงหลายพันเท่าเลยนะ ขนาดเขาต้องนั่งอยู่กับที่เท่านั่น แทบจะลุกไม่ขึ้น ร่างกายเขาส่งเสียงกรอบแกรบ ถูกแรงโน้มถ่วงกดถาโถมกดทับลงมาอย่างบ้าคลั่ง
" เจ้านั่นเดินชิวๆราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น สมแล้วที่เป็นสัตว์ประหลาด" อูตี่บ่นพึมพำำ เขาเองยังไม่อยากจะเชื่อเท่าไหร่นัก
เย่ชิงหยูไม่ได้สนใจหาทางเดินขึ้นไปชั้นต่อไปทันที
ที่โลกภายนอกหอคอย การเคลื่อนไหวของเย่ชิงหยูถูกรับรู้อยู่ตลอดเวลา ผู้คนพลันอุทานตกใจอย่างต่อเนื่อง ใช้เวลาไม่นานมาก็มาถึงชั้น 24แล้ว
"สมแล้วที่เป็นศิษย์พี่ใหญ่ ชั่งแข็งแกร่งยิ่งนัก" ฝูงศิษย์พลันพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น ข่าวนี้ก็ถูกแพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว
สำนักงานใหญ่ของเผ่าพันธุ์มนุษย์
ผู้อาวุโสทั้งสามออกมาจากการปิดด่าน ผู้เฒ่าคนอื่นๆก็อยู่กันพร้อมหน้า ขนาดนั่นผู้อาวุโสหนึ่งเอ่ยออกมา ใบหน้าเขายิ้มแย้มพลางเอามือลูบเคราอย่างมีความสุข
"พวกเจ้าคิดว่ายังไงกัน"
ผู้เฒ่าหลายคนมองหน้ากันอย่างไม่อยากจะเชื่อนัก ข่าวที่เจ้าสำนักศักดิ์สิทธิ์ส่งมา ยังทำพวกเขาอึ้งไม่หาย
"นั่นสินะ เจ้าหนูนั่นมันเป็นสัตว์ประหลาดน้อย" เฟยเซียนเอ่ยออกมาเขาถอนหายใจ
หวงพยักหน้ารัวๆหลายครา
"สงสัยพวกเราคงแก่กันแล้วจริง" ผู้เฒ่าหลายสิบคนพูดคุยกันหัวเราะร่า พวกเขาดูมีความสุขกันมากนัก
"ขุนพลนภาในวัย 15ปี แถมมีพลังการต่อสู้ข้ามขั้นได้หลายระดับ ฮ่าฮ่าฮ่า สมกับเป็นสัตว์ประหลาดน้อยจริงๆ" ผู้อาวุโสสองเอ่ยขึ้น เขาหัวเราะเสียงดังลั่น
"คิคิ สมแล้วที่เป็นว่าที่ลูกเขยของข้า ชั่งเก่งกาจนัก" ผู้อาวุโสสามยิ้มจนตาหยี แถมหลานรักของเธอดูจะหลงเจ้าหนูนี้แบบไม่ลืมหูลืมตาด้วย
ในขนาดที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั่น ผู้เฒ่าคนเดิมก็วิ่งพรวดพลาดเข้ามาแบบเช่นเคย
ผู้อาวุโสหนึ่งเห็นดังนั่นก็กล่าวตวาดออกมาก่อนเลย
"อย่าบอกนะว่า เจ้าเด็กนั่นก่อเรื่องอีกแล้ว"
ผู้้อาวุโสตกใจสะดุ้งโหยง เขาพยักหน้า อธิบายเรื่องของเย่ชิงหยูที่กำลังไต่หอคอยตอนนี้อยู่
"อะไรนะ แค่ไม่กี่สิบนาทีก็ขึ้นไปที่ชั้น 24แล้วเรอะ ไวมาก" ผู้เฒ่าหลายคนตกใจ พวกเขาปกติไม่เคยเข้าไปในหอคอย แต่ก็พอจะรู้ระดับความยากของแต่ละชั้นดี บางคนกว่าจะไต่ได้สักชั้นหนึ่งก็พยายามอยู่เป็นวัน หอบร่างกายที่หนักอึ้งขึ้นไป
"ฮ่าฮ่าฮ่า" ผู้อาวุโสหนึ่งพยักหน้ารัวๆ เขาหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง เขาว่าจะไปดูสักหน่อย
ในที่นี้ก็มีผู้เฒ่าคนนึงถ้าให้เทียบกับคนในห้องนี้เขาถือว่ายังอายุน้อยกว่ามาก เขาเพิ่งอายุพันกว่าปีเท่านั่น เขาคือตี้เทียนนั่นเอง ผู้เป็นอันดับหนึ่งของสถิติหอคอย ในตอนนี้เขาเป็นหนึ่งในผู้ยิ่งใหญ่ของเผ่าพันธุ์มนุษย์แค่พันกว่าปี ขั้นพลังก็มาถึง นักรบดวงดาว 4 ชั้นฟ้าแล้ว ถือว่ารวดเร็วอย่างมาก ขนาดตัวเขาเองยังอึ้ง ในอดีตสำหรับเขาการไปถึงขั้นนี้ใช่เวลาไปหลายวันเลยทีเดียว แต่นี้ไม่ถึงสิบนาทีเท่านั่น เขาอุทานออกมา
"น่าเหนือเชื่อยิ่งนัก"
ภายในหอคอยเย่ชิงหยูพลันพุ่งทะยานไต่ขึ้นมาที่ชั้น30แล้ว
ผู้คนภายนอกยิ่งสะพรึง พวกเขาพูดคุยกันอย่างบ้าคลั่ง ข่าวที่เย่ชิงหยูตอนนี้ไปถึงชั้นที่30 ก็กระจายไปทั่ว ทั้งเมืองหน้าด่านพลันสั่นสะท้าน
ในชั้นที่30 เย่ชิงหยูเริ่มรู้สึกถึงแรงโน้มถ่วงเล็กน้อย สำหรับเขายังชิวๆอยู่เลย ขนาดนั่นเสียงจิตวิญญาณของหอคอยก็ดังขึ้นมาในหัวของเขาอีกครา
"ยินดีด้วยค่ะ คุณได้มาถึงชั้นที่ 30แล้ว จะไปต่อหรือออกไป รางวัลจะได้ตอนที่ถูกส่งออกไปเท่านั่น"
"ไปต่อสิ" เย่ชิงหยูกล่าวเขาพยักหน้า
จิตวิญญาณหอคอยพลันไม่ได้ตอบอะไรกลับมา เย่ชิงหยูมองไปรอบๆห้อง ที่ชั้นนี้ไม่มีคนอยู่เลย เขาไม่รอช้า รีบเดินขึ้นไปต่อทันที
30 31 32 33.......35
ภายนอกผู้คนยิ่งบ้าคลั่ง เย่ชิงหยูทำลายสถิติของผู้เฒ่าตี้เทียนไปแล้ว ชื่อของเย่ชิงหยูพลันปรากฏแทนที่ของตี้เทียน ส่วนชื่อของเขานั่นถูกลงไปเป็นอันดับที่สอง
เย่ชิงหยูไม่รอช้าก้าวขึ้นไปเรื่อยๆทันที ในชั้นที่ 40เย่ชิงหยูเริ่มหนักอึ้ง ในชั้นนี้แรงโน้มถ่วงมากกว่าภายนอกหลายหมื่นเท่า ถ้าเป็นคนธรรมดาที่มา ร่างกายต้องถูกกดทับจนตายเป็นแน่ เขาค่อยๆก้าวออกไปอย่างมั่นคงมองหาชั้นถัดไปทันที
"ชั้นที่ 40แล้ว เย่ชิงหยูทำลายสถิติใหม่ เขาเป็นคนแรกในรอบ2000ปีนับแต่ที่ได้หอคอยมา"
"เรื่องนี้จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของเผ่าพันธุ์เรา"
ผู้คนพูดคุยกันอย่างบ้าคลั่ง ตอนนี้แม้แต่ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหมดก็ปรากฏตัว พวกเขาลอยเหนืออยู่ฝูงชนนับสิบล้านคน พวกเขาเริ่มตื่นเต้น แรงกดดันเริ่มเก็บไว้ไม่อยู่ เริ่มเล็ดลอดออกมาจากร่างกาย ฝูงชนพลันสังเกตเห็น พวกเขาอุทานออกมาอย่างตกใจ ทำการคำนับกันยกใหญ่
"อืม ชั้นที่40แล้ว เจ้าหนูนี้จะทำให้เราอึ้งได้ถึงแค่ไหนกันนะ" ผู้อาวุโสหนึ่งหรี่ตาลง ในใจเขาก็ค่อนข้างตื่นเต้น สมแล้วที่เป็นผู้มีพรสวรรค์ที่ร้ายกาจที่สุด
เมื่อผ่านไปสักพักเย่ชิงหยูก็มาถึงชั้นที่ 49 ร่างกายเขาส่งเสียงกรอบแกรบ หลังจากชั้นที่ 40มาเขาเริ่มฟื้นคืนพลัง กายเทพโกลาหลปลดปล่อยอานุภาพที่ยิ่งใหญ่ต้านทานแรงโน้มถ่วงที่มากมายมหาศาล เขาหอยหายใจด้วยความเหนื่อย
ในด้านนอก ผูู้คนหลายสิบล้านพลันเงียบเสียงลง แต่ละคนหัวใจเต้นเร็วขึ้ึ้น พวกเขารอดูว่า เย่ชิงหยููจะไปถึงชั้นที่ 50ได้ไหม
เหม่ยกุ่ยก็หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว
เย่ชิงหยูลากร่างกายของเขาไปที่ทางขึ้นชั้นต่อไป แต่ละก้าวหนักอึ้งราวกับแบกขุนเขาขนาดยักษ์ เหงื่อเขาเริ่มไหลออกมามากมาย ขนาดนั่นเมื่อเขามาถึงปลายทาง เขาก้าวขึ้นไปทันที เมื่อเขาก้าวขึ้นไปเขาพลันไม่รู้สึกหนักอึ้งอีกต่อไป ร่างกายเขาเบาสบายอย่างมาก เมื่อเขามาถึงชั้นสุดท้าย เขาก็ต้องตกตะลึง ในชั้นนี้ไม่มีแรงโน้มถ่วง กว้างขวางราวกับเป็นโลกอีกใบนึง ข้างบนปรากฏแสงสว่าง ท้องฟ้ามีเมฆมากมาย ขนาดนั่นเขามองไม่เห็นปลายทางของมันด้วยซ้ำ มีต้นไม้ใบหญ้าที่สวยงาม แปลกตาไม่เคยเห็น พลังงานฟ้าดินแน่นหนากว่าข้างนอก หลายหมื่นเท่า เขาสูดเอาพลังงานฟ้าดินเข้าเต็มปอด ร่างกายสดชื่นอย่างมาก ขนาดนั่นก็มีร่างเงาเริ่มปรากฏออกมา รูปร่างนั่นราวกับเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ เย่ชิงหยูมองดูสักพักก็ ปรากฏร่างพลังงาน ใบหน้าเธอดูจิ๋มลิ้ม ผมไว้จุกทั้งสองข้าง เธอสวมอาภรณ์กระทัดรัดสีขาว ขนาดนั่นเธอคุกเข่าลงพลางเอ่ยขึ้น
"คำนับ ท่านผู้สืบทอด"