ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

“แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่”พ่อฟ้าหันไปถามจูนเสียงดุ

“สวัสดีค่ะ พอดีหลังจากที่ฟ้ากลับบ้านเมื่อวานก็เงียบหายติดต่อไม่ได้ไปเลยฉันเป็นห่วงก็เลยแวะมาดู”จูนยกมือแนบอกก้มหัวเล็กน้อยเป็นการทักทายอย่างเคารพของประเทศนี้ แล้วจึงตอบคำถามของพ่อฟ้าอย่างจริงใจ

นายศิวกรได้ยินฟ้าตอบก็นิ่งไป เป็นห่วงเนี่ยนะ เขามองดูจูนพลางใช้ความคิดทำความเข้าใจสิ่งที่ได้ยินกับสิ่งที่รู้

ถ้าจูนเป็นคู่หมั้นของออส ก็แปลว่าในอนาคตต้องแต่งงานแล้วกลายเป็นเมียหลวงเธอควรจะไม่ชอบฟ้าถึงจะถูก 

ตัวของศิวกรก็เคยเจอพวกที่มีเมียน้อยเหมือนกันแต่ไม่เคยเห็นผู้หญิงถูกกันสักรายตบตีกันบ้างหละ แยกกันอยู่คนละบ้านบ้างหละ ไอ้ที่พอจะอยู่ด้วยกันได้ก็หาเรื่องแซะ จิกกัดกันจนทะเลาะกันเล็กๆน้อยๆตลอดทำให้เขาแปลกใจกับสิ่งที่เห็นและได้ยินเล็กน้อย

“ก็เห็นแล้วนี่ว่าไม่มีอะไรกลับไปได้แล้ว”พอตั้งสติได้เขาก็ออกปากไล่ทันที พ่อของฟ้าไม่รู้หรอกว่าจูนเป็นมิตรกับฟ้าจริงหรือไม่ ต่อให้ดีกันจริงก็แปลว่าจะมาช่วยให้ฟ้าให้ได้คบกับเจ้านั่น แต่ถ้าไม่ได้ดีกับฟ้าจริงยิ่งไม่ควรให้อยู่ใกล้

จูนได้ยินก็คิ้วกระตุกอุส่าคิดว่าเป็นผู้หญิงอย่างน้อยก็น่าจะได้คุยอะไรกันบ้างใครจะไปคิดหละว่าสองพ่อลูกจะเหมือนกันเลยคือเจอหน้าเป็นไล่ทันทีแบบนี้

แต่ก็ดีกว่าออสที่ไม่พูดอะไรด้วยเลยสักคำหละนะ

“เดี๋ยวสิคะพ่อ นี่ก็ใกล้จะเย็นแล้วให้จูนกินข้าวแล้วค่อยกลับก็ได้ ยังไงจูนก็เป็นเพื่อนฟ้าจะได้รู้จักกันไว้”ฟ้าที่เห็นพ่อของเธอไล่จูนออกไปก็ลองต่อรองดู 

เธอรู้นิสัยพ่อตัวเองดี จูนก็เป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งพ่อเธอถึงจะเย็นชาใส่ขนาดไหนก็ไม่มีทางใช้กำลังลากตัวจูนโยนออกไปจากบ้านหรอก

“ไม่ต้องเลย จะไปไหนก็ไปอย่างมายุ่งกับลูกสาวฉัน”พ่อของฟ้ากำลังจะออกปากปฏิเสธแม่ของฟ้าที่ยกของเข้ามาก็กรีดร้องออกมา ถึงเมื่อครู่จะอยู่ข้างนอกแต่เธอก็อยู่แค่หน้าบ้านทำให้เธอได้ยินทุกอย่าง

“ฉันอุส่าปล่อยให้กรเชฺิญออกไปดีๆแล้วยังหน้าด้านให้ฟ้ามาขอร้องแทนอีก งั้นฉันไล่เลยแล้วกันออกไปซะ”สายหมอกตะโกนใส่จูนแล้วชี้ไปที่ประตูด้วยท่าทางเกรี้ยวกราด

“แม่คะ”ฟ้าอ้อนวอน

“ไม่ต้องมาเรียก บอกให้มันออกไปได้แล้ว”เธอยืนกรานอีกครั้งด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

นายศิวกรมองเมียตัวเองแล้วก็ถอนหายใจออกมา จริงอยู่ที่เขาไม่อยากจะให้จูนมายุ่งอะไรกับฟ้าแต่ก็ไม่ได้เห็นด้วยกับการแสดงออกของเมียตัวเอง 

แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเพราะคิดว่าให้จูนไปซะน่าจะดีกว่า

จูนมองไปที่แม่ของฟ้าด้วยสีหน้าเซ็งๆ เธอได้ยินมาแล้วว่าคนที่งมงายจะให้ฟ้าแต่งกับเคนเพราะไปเชื่อร่างทรงนั่นก็คือคนแม่นี่แหละ

ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็กลับก่อนแล้วกัน จูนคิดในใจเธอไม่อยากจะปะทะกับแม่ของฟ้าตอนนี้ ไว้รอออสจัดการร่างทรงนั่นก่อนค่อยหาโอกาสเข้าหาคนแม่อีกทีดีกว่า

ส่วนคนพ่อดูแล้วน่าจะคุยด้วยง่ายกว่าเอาไว้มีโอกาสเธอค่อยเข้ามาหาใหม่แล้วกัน

“งั้นฉัน…”

“นายๆ”จูนที่กำลังจะหันไปลาฟ้าอยู่ๆก็โดนแทรก 

นอกบ้านมีเสียงตะโกนลั่นก่อนจะมีคนเปิดประตูบ้านเข้ามาอย่างร้อนรนโดยที่ไม่ขออนุญาติแสดงให้เห็นว่าเป็นเรื่องร้ายแรง

“ไอ้โตมีอะไรวะโวยวายเสียงดังเนี่ย”ศิวกรนายใหญ่ของไร่แสงดาวหันไปถามคนงานของตนที่วิ่งหน้าตั้งเข้ามา

“แฮ่กๆ นายรีบไปโรงพักเถอะเร็วเลยไอ้ขุนมันโดนตำรวจจับ”คนงานที่ชื่อโตร้องบอกด้วยเสียงหอบๆ

“ว่าไงนะ หมายความว่าไง แล้วโดนจับเรื่องอะไร”นายศิวกรมีสีหน้าเครียดขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินว่าคนงานของตัวเองโดนจับ

“ไม่แน่ใจนะนาย มันโทรมาเอาแต่โวยวาย มันบอกว่ามีคนจะเอาตัวนังสร้อยไป เห็นว่าตอนนี้นังสร้อยอยู่โรงพยาบาลด้วย ผมพอจะรู้เรื่องแค่นี้แหละ”

คนงานที่วิ่งมาอธิบายนั้นเขาก็ได้ยินมาแค่ว่ามีใครจะเอาตัวสร้อยลูกสาวของเพื่อนร่วมงานไป แล้วก็ตอนนี้มันโดนตำรวจจับเพราะจะไปเอาตัวสร้อยคืนจากโรงพยาบาลอะไรนี่แหละ

ขุนหรือชื่อเต็มคือขุนเขาเป็นคนในไร่ของครอบครัวฟ้าซึ่งเป็นคนที่ค่อยข้างจะใจร้อน มีนิสัยขี้โวยวาย แต่ก็ตั้งใจทำงาน

ส่วนลูกสาวขุนเขาคือสร้อย เด็กคนนี้พ่อของฟ้าเห็นมาตั้งแต่ยังเป็นทารกถึงจะไม่ใช่ลูกหลานแท้ๆเขาก็มองเหมือนใช่ไปแล้ว  ซึ่งเท่าที่เขารู้สร้อยนั้นกำลังป่วยอยู่เขาก็บอกไปแล้วว่าให้มันพาไปโรงพยาบาลมันมีสิทธิ์รักษาอยู่แล้วหรือถ้ามีอะไรเป็นส่วนเกินก็ให้บอกเดี๋ยวเขาจะช่วย แต่มันก็ดื้อบอกว่าจะซื้อยากินเอง

“เด็กนั่นป่วยนี่ ที่ว่าจะเอาไปคือต้องย้ายไปรักษาที่อื่นอะไรแบบนั้นรึเปล่า ส่วนไอ้ขุนก็คงโวยวายอะไรไปก็เลยโดนคุมตัว”นายศิวกรถาม เพราะถ้าแค่นั้นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเดี๋ยวสติมันกลับมาเขาก็ปล่อยเอง

“ไม่ใช่นาย มันบอกผมว่าเจ้าหน้าที่จะเอาลูกมันไปไม่ยอมให้มันเลี้ยงลูก ส่วนทำไมผมก็ไม่รู้ไอ้ขุนมันโวยวายฟังไม่รู้เรื่อง”คนงานที่วิ่งมารีบเล่า

“เจ้าหน้าที่จะเอาตัวสร้อยไปหรอ ทำไมหละไอ้ขุนมันใจร้อนแต่ก็ไม่ใช่คนจะทำร้ายลูกตัวเองนะ”

ศิวกรไม่เหมือนชาวบ้านที่ไม่มีความรู้การที่เจ้าหน้าที่รัฐจะพรากเด็กไปจากพ่อแม่มันแปลว่าพ่อแม่เด็กต้องทำอะไรอันตรายกับเด็กมากจนรัฐไม่ไว้ใจให้เลี้ยง 

แต่คนงานเขามันไม่มีใครเลวขนาดทำร้ายลูกตัวเองหรอก เรื่องยาเสพติดไอ้ขุนมันก็ไม่ได้เล่น ไม่ได้เป็นพวกขี้เมาด้วย 

แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

“ลมไปกับพ่อ ส่วนเธอกลับไปได้แล้ว”เขาหันไปสั่งลูกชายต่อด้วยพูดกับจูน

“เดี๋ยวฉันไปด้วยแล้วกันเผื่อจะช่วยอะไรได้”จูนเสนอตัวทันที 

ได้โอกาสสร้างบุญคุณแล้วถึงแม้จะไม่ใช่กับครอบครัวฟ้าโดยตรงก็เถอะแต่ถ้าขนาดเจ้าหน้าที่จะเอาตัวลูกไปคงต้องเรื่องใหญ่พอสมควรหละนะ 

ถ้าเธอช่วยเรื่องนี้ได้ต่อไปเวลาจะไล่เธอหรือจะพูดอะไรไม่ดีมันก็ต้องมีเกรงใจกันบ้างหละ จูนคิดแล้วก็ลอบยิ้มในใจ

“นี่ดูสถานการณ์ด้วย พวกฉันไม่มีเวลามาเสียกับเธอหรอกนะ”ลมที่เห็นจูนอยู่ดีๆก็เสนอหน้าก็หันไปพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญ

“พ่อให้จูนไปด้วยเถอะเห็นแบบนี้จูนมีเส้นสายที่เมืองหลวงเยอะมากเลยนะ”ฟ้าพูดสนับสนุนจูนทันทีแน่นอนว่าเธออยากจะช่วยให้จูนมีโอกาสสนิทกับครอบครัวเธอมากขึ้น แต่อีกใจเธอก็ห่วงสร้อยเหมือนกันเพราะเห็นกันมาตั้งแต่เด็กๆและรู้ว่าจูนช่วยได้แน่ๆ

“จะทำอะไรก็ทำ”พ่อของฟ้าตอบกลับไปส่งๆเพื่อปัดรำคาญเพราะขี้เกียจเสียเวลากับจูนแล้ว

พอพูดจบเขาก็เดินนำลูกชายไปขึ้นรถทันที

“แกจะไปไหนยัยฟ้า”แม่ของฟ้าร้องเรียกเอาไว้เมื่อเห็นว่าฟ้าเดินตามออกไปด้วย

“ฟ้าเป็นห่วงสร้อยค่ะเดี๋ยวกลับมาค่อยกักบริเวณต่อนะคะ”พูดจบฟ้าก็รีบเดินตามจูนออกไปอย่างเร็วเพราะกลัวว่าแม่จะขวาง

แน่นอนว่าที่ฟ้าทำแบบนี้ส่วนหนึ่งเพราะจะหาเรื่องออกจากบ้าน แต่อีกส่วนเธอก็ห่วงลูกสาวคนงานที่ชื่อสร้องเหมือนกัน

พอฟ้าเดินออกไปขึ้นรถแล้วจูนก็สั่งให้คนขับตามรถของพ่อฟ้าไป

…

สถานีตำรวจ

คนขับของจูนตามพ่อฟ้ามาถึงสถานีตำรวจ

จูนลงจากรถแล้วก็เดินตามพ่อกับพี่ชายฟ้าไปติดๆโดยมีฟ้าเดินตามไปด้วยข้างๆ

พ่อของฟ้าหันมามองเล็กน้อยเมื่อเห็นลูกสาวที่ควรจะโดนกักบริเวณอยู่ตามมาด้วยแต่ก็ตัดสินใจไม่พูดอะไรเพราะยังไงตอนนี้ก็ยังอยู่ในสายตา

“สวัสดีครับคนงานผมบอกว่ามันโดนจับอยู่นี่ มันเกิดอะไรขึ้น”นายศิวกรเดินเข้ามาในโรงพักแล้วถามตำรวจคนแรกที่เจอ

“คนงาน อ๋อไอ้ที่โวยวายที่โรงพยาบาลจนโดนลากออกมาอะนะ อยู่ข้างในไปหาหมวดอนุชิตเลย”ตำรวจคนนั้นบอกแล้วชี้ไปที่ตำรวจนายหนึ่ง

“ทางนี้”พอเข้าไปถามหมวดอนุชิตก็พาพวกเขาไปที่ห้องประชุม

พอเดินเข้าไปนายศิวกรก็ต้องขมวดคิ้วด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์เพราะมีคนที่เขาไม่อยากจะเจออยู่ด้วย 

“ไปยังไงมายังไงเนี่ย”ฟ้ากับจูนที่เดินตามเข้ามามองหน้าสบตากันด้วยความแปลกใจ

มี6คนที่นั่งอยู่ในห้องประชุม 4คนนั่นคือพวกออสนั่นเองโดยที่ข้างออสมีมะลิ อีฟ ริกกี้นั่งอยู่ด้วยกันและมีผู้หญิงที่แต่งตัวสุภาพอยู่อีก2คน

“ออสเกิดอะไรขึ้น”ฟ้ากับจูนเห็นออกก็ถามและเดินเข้าไปหา

“ไม่ต้องไปเลย”พ่อของฟ้าจับแขนลูกสาวเอาไว้เมื่อเห็นฟ้าจะเดินเข้าไปแล้วดันให้ไปอยู่กับพี่ชายเธอแทนทำให้กลายเป็นจูนเดินเข้าไปหาออสคนเดียว ส่วนฟ้านายศิวกรก็ดันให้ไปอยู่กับลมที่เป็นพี่ชายแทน

“เธอมาได้ไง”ออสถามจูนที่พึ่งเดินเข้ามาหาพลางเหลือบตาไปมองพ่อของฟ้า เขาเองก็ตกใจเหมือนกันที่พ่อของฟ้ามาที่นี่ด้วย

“คนงานที่ชื่อขุนเขาเป็นคนของพ่อฟ้าหนะฉันอยู่ด้วยก็เลยอาสามาเผื่อจะช่วยอะไรได้”

ไม่นานตำรวจก็พาขุนเขาที่โดนลากไปนั่งสงบสติอีกห้องมา

“นายช่วยผมด้วยเจ้าหน้าที่พวกนี้บอกว่าจะเอาลูกผมไปไม่ให้ผมเลี้ยงเอง”พอมาถึงเห็นเจ้านาย ขุนเขาก็รีบฟ้องทันทีโดยที่ชี้ไปที่เจ้าหน้าที่หญิง2คนที่นั่งอยู่ในห้อง

“เกิดอะไรขึ้นทำไมเขาอะเอาลูกแกไป แล้วพวกนี้มาทำอะไร”นายศิวกรถามคนงานของเขาเสียงเครียด

“นายไอ้สารเลวนี่มันเอาปืนจี้แล้วลักพาตัวลูกสาวผม ผมแจ้งความจับมันแล้ว”

….พอได้ยินสายตาทุกคนที่มาใหม่ก็หันไปมองทางเดียวกันทันที

ออส ลักพาตัวลูกสาวคนงานในไร่เนี่ยนะ