“เฟย์หรอนายมาที่นี่ได้ยังไงที่นี่มันไกลหมู่บ้านมากเลยนะ?”แคลร์ถามออกมากอย่างสงสัยที่แห่งนี้ไกลหมู่บ้านมากแล้วการที่เขาจะมาที่นี่คงจะมีเหตุผลอะไรบ้างอย่าง
“พอดีฉันเห็นลูกแมวกำลังออกจากบ้านนะ เลยเป็ห่วงกลัวจะโดนหมาที่ไหนกัดเอานะ”เฟย์พูดหยอกล้อกับตัวของแคลร์ ด้วยสีหน้าที่เล่นสนุก
“ลูกแมวหรอ?”แคลร์ถามอย่างสงสัยในสิ่งที่ตัวของเฟย์พูดขึ้น ในหมู่บ้านของเรานั้นไม่มีใครเลี้ยงแมวเลยสักคนเดียวนิหน่า.... หรือว่า
“นี่นายว่าฉันงั้นหรอ!!!”แคลร์ตวาดออกมา เขากล้าดียังไงมาว่าเธอว่าเป็ลูกแมวนะหะ
“ก็เห็น เธอไม่ค่อยออกไปไหนเลยนิหน่า เหมือนลูกแมวที่กำลังรอโตเลย”เฟย์กล่าวออกมาก่อนจะหันไปมองทางออร์คตัวนั้น
“หน่อยยย หลังจากฉันจัดการเื่นี้เสร็จฉันจะจัดการนายต่อ”แคลร์กล่าวเสร็จและหันไปทางออร์คตัวนั้นเช่นกัน
ในทางด้านฝั่งของออร์คนั้นมันได้เดินไปทางที่มันโยนกระบองไป จากนั้นมันก็หยิบขึ้นมาและมองมาที่ทางของพวกเขาทั้ง 2 คน ดวงตาสีแดงก่ำของมันแดงขึ้นมากกว่าเดิม กลิ่นอายของมันเต็มไปด้วยความอยากฆ่า มันคำรามออกมาก่อนที่จะพุ่งมาทางพวกเขาทั้ง 2
“แล้วเราจะจัดการมันยังไงดีละ”แคลร์ถามไปทางของเฟย์ที่ตอนนี้ยิ้มออกมาอย่างสนุก แววตาของเขาเต็มไปด้วยความอยากสู้อย่างเต็มที่
“เราหรอ?.....พูดอะไรนะแค่ฉันคนเดียวก็พอแล้ว!!!”เฟย์พุ่งไปที่ออร์คตัวนั้น มันทำการฟาดลงมาที่ตัวของเฟย์อย่างแรง เฟย์สามารถรับกระบองนั้นเอาไว้ได้ แต่ตัวของเฟย์ก็ค่อยๆถูกกดลงไปเหมือนกัน
“WATERPREE”เกิดแรงดันน้ำขนาดใหญ่ขึ้นข้างหน้าออร์คตัวนั้นแหละผลักมันออกไป จนทำให้เฟย์ะโถอยห่างออกมาจากมันได้
“คนเดียวหรอ? พูดบ้าอะไรของนายเนี่ย ก็เห็นๆอยู่ว่านายนะสู้มันด้วยตัวคนเดียวไม่ได้หรอกนะ!!!”แคลร์กล่าวตวาดเฟย์ออกมา ทำไมชายคนนี้ถึงบุ่มบ่ามอย่างงี้เนี้ย
“ฮ่าๆๆๆ”เฟย์หัวเราะออกมาและะโออกมา
“มันพึ่งเริ่มตั้งหาก!!!!”เฟย์หยิบถุงมือในกระเป๋าของตัวเองขึ้นมาใส่ จากนั้นก็เริ่มมีไฟปกคลุมไปที่มือทั้งข้างของเฟย์ เปลี่ยวไฟดวงนั้นมันดูร้อนแรงเป็อย่างมากจนเหมือนจะเผาได้ทุกสิ่ง
“ARM FAIR”เฟย์พูดขึ้นจากนั้นก็ลองชกออกไป 1 ที่ เกิดลูกไฟขนาดเท่ากำปั้นมือพุ่งตรงไปที่ออร์คตัวนั้น มันทำการเอามือขึ้นมาจากนั้น
ตู้มมมมม เกิดเสียงะเิและควันฟุ้งขึ้นปกคลุมไปทั่วตัวของออร์คตัวนั้นมันพยายามปัดฝุ่นควันที่บดบังการมองเห็นออก แต่เฟย์นั้นไม่ให้โอกาศมันเขาพุ่งตัวไปหามันทันที่ และต่อยไปหน้าของมัน จนทำให้มันนั้นกระเด็นไปด้านหลัง
“เห้ยๆ ฉันพึ่งวอร์มเองนะมาต่อกันเลยยยย”เฟย์ะโออกมาก่อนที่ออร์คตัวนั้นจะค่อยๆลุกขึ้นและพุ่งมาทางเฟย์อีกครั้ง มันกำหมัดของเองแน่นและง้างหมัดมาเพื่อที่จะต่อยไปที่ตัวของเฟย์ แววตาของมันตอนนี้มันเต็มไปด้วยความโกรธ ที่เด็กตรงหน้าของมันทำเหมือนกับตัวเองเป็เพียงของเล่น?
“หลบเร็ว!!!”แคลร์ตระโกนออกมาด้วยความเป็ห่วง แต่เฟย์นั้นก็ตอบกลับออกมาแบบสบายๆ
“พูดอะไรนะ แค่นี้นะไม่จำเป็ต้องหลบหรอก!!!”เฟย์ตั้งการ์ดเพื่อป้องกันการโจมตีนั้น ออร์คตัวนั้นต่อยไปที่ตัวของเฟย์จนทำให้เฟย์ถอยหลังออกไปเล็กน้อย ออร์คเมื่อเห็นดังนั้นมันจึงยิ้มออกมาอย่างย่ามใจก่อนเฟย์จะพูดออกมา
“แกยิ้มอะไรของแก ถ้ามีดีแค่นี้ก็เสียใจด้วยแต่ฉันชนะแล้ว!!!”เฟย์ยิ้มออกมาอย่างหน้ากลัวก่อนที่เขา จะพุ่งตัวไปที่ออร์คตัวนั้นทันที่
“ALLPUNCH”เปลวไฟบนหมัดของเฟย์ขยายใหญ่ขึ้นมันแดงขึ้นจนเหมือนจะสามารถเผาได้ทุกสิ่ง จากนั้นเฟย์ก็พุ่งไปที่ตัวของออร์คตัวนั้นและต่อยหน้าของมัน กดหัวของมันจนจมดิน ออร์คตัวนั้นพยายามยามดิ้นล่นแต่สุดท้ายมันก็หน้าจุ่มดินและแน่นิ่งไปในที่สุด
“เป็ไงละแค่นี้เอง”เปลวไฟของเฟย์ค่อยๆหายไปจนเหลือแค่ถุงมือธรรมดาเฟย์เก็บถุงมือนั้นไปที่เดิมและหันไปพูดกับแคลร์
“สุดยอดเลยนายทำยังไงถึงสู้กับออร์คแบบตัวต่อตัวได้นะ”แคลร์ถามขึ้นอย่างสงสัย ไม่ว่าจะดูอย่างไงเฟย์นั้นก็อายุแทบไม่ต่างจากตัวเองเลยแต่ทำไมเขากลับแข็งแกร่งขนาดนี้
“เพราะฉันฝึกบ่อยไงละ”เฟย์กอดอกตัวเองอย่างภาคภูมิใจในตัวเอง
“เห้อออช่างเหอะ ยังไงก็ขอบคุณนะที่นายมาช่วยฉันว่าแต่นายรู้ได้ไงว่าฉันจะมาที่นี่นะ”แคลร์ถามขึ้นอย่างสงสัยว่าก็ว่าเถอะถึงแม้เฟย์จะบอกว่าตามมาเพราะเป็ห่วงก็เถอะแต่เฟย์รู้ได้ไงว่าเธอจะออกเดินทาง ในเมื่อเธอไม่ได้บอกใครเลยนอกจากครอบครัว? แต่เขาก็บอกว่าเห็นเราออกมาคนเดียวแล้วเขาจะมั่นใจได้อย่างไงว่าเธอนั้นจะไปที่ไหน
“เพราะครอบครัวของเธอนะ”เฟย์กล่าวออกมา
“พวกเขาไปขอให้นายช่วยฉันงั้นหรอ?”แคลร์ถามอย่างสงสัย คนๆนี้ต้องแข็งแกร่งขนาดไหนเนี่ย พ่อแม่ของเธอจึงไปขอร้องให้เขาช่วย
“อ้อป่าวหรอก เขาไปขอร้องอารอสนะแต่ฉันอยู่แถวนั้นพอดีก็เลยอาสามาแทน”เฟย์พูดอย่างยิ้มๆออกมาพร้อมเกาหัวของตัวเองแก้เขิน
“’งั้นทำไมนายถึง อาสามาแทนละหรือว่า....”แคลร์เริ่มคิดอย่างสงสัย ทันใดนั้นเธอก็คิดอะไรได้บ้างอย่าง หรือว่าตานี้ชอบฉันไม่นะไม่นะ เราพึ่งเคยคุยกันไม่กี่คำเองจะยังแต่งงานกันคงเป็ไปไม่ได้หรอก ต้องเริ่มจากเป็เป็เพื่อนกันก่อนซิ
ระหว่างที่แคลร์กำลังคิดอยู่นั้นเฟย์ก็พูดขึ้น
“มันเป็เพราะ....”เฟย์เงียบไปอีกครั้ง
“เพราะ?”แคลร์ตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ
“เพราะ”เฟย์เดินมาใกล้ๆเธอจนแทบจะชิดกับตัวเธอ จนทำให้แคลร์นั้นหันหน้าหนีไปอีกทาง เฟย์ค่อยๆยื่นหน้ามาใกล้ตัวของแคลร์และกระซิบพูดออกมาเบาๆ
“เพราะ ฉันอยากหาที่เที่ยวนะ”เฟย์พูดออกมา จนทำให้ตัวของแคลร์แข็งทื่อไปทั้งตัว
“งั้นนายจะบอกว่าที่นายทำทั้งหมดนี่เพราะแค่นาย้าออกมาเที่ยวเนี่ยนะ”แคลร์ถามอย่างใ ชายคนนี้เป็อะไรเนี่ยเขาทำทุกอย่างเพียงเพราะเื่นี้เนี้ยนะ แต่ก็เอาเถอะถ้าเราไม่ได้เขาเราคงตายไปแล้วก็ได้
“เห้ออออ”แคลร์ถอนหายใจออกมาเบาๆนี่มันอะไรกันเนี่ยวันนี้มันวันอะไรของเธอกัน แต่เอาเถอะอีกไม่นานก็จะถึงที่หมายแล้ว ก็ต้องทนหน่อยแหละ
“ฮ่าๆงั้นเราไปกันต่อเลยเถอะ”เฟย์พูดขึ้นขณะเดินนำหน้าเธอไปด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มและเต็มไปด้วยความสนุก
“เดี๋ยวนะ ไปกันต่อ? นายจะไปกับฉันด้วยหรอ?”แคลร์ได้แต่สงสัยในสิ่งที่ตัวของเฟย์พูดออกมา
“แน่นอนซิ ถ้าฉันรีบกลับไปตอนนี้ฉันก็ต้องไปฝึกกับอารอสอีกนะซิ วันนี้ฉันอยากพักผ่อนบ้างนะ ฝึกหนักทุกวันมันก็เหนื่อยเหมือนกันนะ”เฟย์ พูดอย่างเหนื่อยพร้อมเดินไปกับแคลร์
“แถมที่สำคัญถ้ามีคนไปกับเธอด้วยมันย่อมมีสนุกมากกว่าไปคนเดียวอยู่แล้วนี่”เฟย์หันมายิ้มให้แคลร์ เมื่อแคลร์ได้ยินที่เฟย์พูดก็คิดตามถูกแล้วละถ้ามีเพื่อนไปด้วยย่อมดีกว่าอยู่แล้ว
“เอาละตกลง งั้นฉันขอแนะนำตัวให้หน่อย ฉัน แคลร์ คาวารอสตี้”แคลร์จับมือที่หน้าอกของตัวเองและถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะยื่นมือไปข้างหน้าของเฟย์
“ฉันเฟย์ ไม่มีนามสกุล”เฟย์พยักหน้าตอบรับก่อนยื่นมือของตัวเองไปจับที่มือของแคลร์
536
