อินติดตามชายทั้งสองไปถึงบ้านพักแห่งหนึ่ง เธอพยายามมองผ่านหน้าต่างเข้าไปข้างใน และแล้วเธอก็เห็นเพื่อนของตัวเองอยู่ภายในบ้านจริงๆ ผู้ชายสองคนนั้นเข้าไปแก้เชือกให้ พร้อมกับนำอาหารและน้ำให้หญิงสาว
“ปล่อยฉันนะ รู้มั้ยว่าทำแบบนี้มันผิดกฎหมายน่ะ” พิมพยายามพูด
“อย่าขัดขืนเลยนะพิม” เสี่ยสรอรรคเดินเข้ามา
“พี่สรอรรค ทำแบบนี้ทำไมคะ” พิมถาม
“พี่ก็แค่อยากให้ไอ้พิบูลมันเข้าใจความรู้สึกของพี่บ้าง มันรังแกน้องสาวพี่” เสี่ยสรอรรคเจ็บใจแทนน้อง
“ดังนั้นพี่ก็เลยจะทำร้ายพิมงั้นหรอคะ” พิมเริ่มมีน้ำตา
“เปล่า พี่แค่อยากให้พิมเห็นสภาพของน้องสาวพี่ เห็นผลงานของพี่ชายตัวเอง” สรอรรคเดินเข้าไปเช็ดน้ำตาให้แฟนเก่า
“แต่พี่เองก็เห็นคลิปนั่นแล้วนี่คะ พี่พิบูลไม่ได้ทำอะไรคุณสุนทรีเลยนะ”
“มันคงตัดต่อเอาเองล่ะสิ” เสี่ยสรอรรคไม่เชื่อ
“ถ้าตัดต่อจริง ตำรวจก็คงจับได้แล้วค่ะ” พิมพยายามเตือนสติ
“นั่นเพราะไอ้กฤษมันพยายามช่วยพิบูลต่างหาก” เสี่ยเถียงข้างๆ คูๆ
“พี่อย่าดูถูกตำรวจไทยสิคะ”
“เอาเถอะรีบทานข้าวซะ พี่จะพาไปเยี่ยมสุนทรี” เสี่ยรีบตัดบท
“พาไปเยี่ยมทำไมคะ” พิมสงสัย
“พี่จะเปิดตัวว่าที่พี่สะใภ้ไง” เสี่ยยังคงรักพิมอยู่
“ไม่ได้นะคะพี่สรอรรค พิมมีแฟนอยู่แล้ว” พิมใกับการมัดมือชก
“มีแล้วก็เลิกได้ เหมือนที่พิมเคยเลิกกับพี่ไง” เสี่ยยังคงเจ็บใจ
“พิมไม่ได้รักพี่แล้วนะคะ”
“พี่จะทำให้พิมรักพี่ให้ได้ รีบทานซะพิม อย่าดื้อกับพี่” เสี่ยพูดเอาแต่ใจ
พิมกลัวว่าสรอรรคจะเข้ามาทำร้ายเธอ เธอจึงจำใจทานอาหารอย่างว่าง่าย
อินซึ่งคอยดูอยู่ด้านนอก ก็คิดในใจว่า “ไอ้เราก็นึกว่าจับตัวพิมเพื่อแก้แค้น ที่แท้ก็ทวงแฟนเก่าคืนนี่เอง” ตอนนี้อินยังเข้าไปช่วยเพื่อนไม่ได้ เธอต้องวางแผนดีๆ เสียก่อน ไม่งั้นกลายเป็ว่าตัวเธอเองก็ต้องถูกจับไปด้วย
อินกลับที่พักเพื่อตั้งหลักวางแผน เธอรีบโทรไปสั่งลูกน้องพ่อให้เตรียมเรือมารับพิมที่เกาะส่วนตัว โดยที่ไม่ยอมบอกกฤษ พิบูลและพ่อของตัวเอง เพราะเธอแอบสงสารสุนทรี ยังไงสุนทรีก็ต้องมีคนคอยดูแล หากพี่ชายติดคุกไปสุนทรีจะแย่
อินสำรวจทางหนีทีไล่จนทั่ว พอได้โอกาสเหมาะที่เสี่ยสรอรรคไปประชุม เธอก็รีบดำเนินการทันที
อินแอบลอบเข้าไปในบ้านหลังนั้น แล้วรีบแก้มัดให้เพื่อน
“เธอเข้ามาได้ยังไงน่ะอิน” พิมแปลกใจ
“อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้เลยนะพิม รีบหนีก่อน ฉันเตรียมทางหนีให้แล้ว” อินกลัวลูกน้องเสี่ยจับได้
พิมพยักหน้าแล้วรีบวิ่งหนีตามเพื่อนรักไป และแล้วทั้งสองก็วิ่งมาถึงเรือ
“ผมเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว คุณอิน” ลูกน้องพ่ออินกล่าว
“พิมรีบขึ้นไปก่อนนะ” อินบอกเพื่อนสาว
“แล้วเธอล่ะอิน” พิมใที่เพื่อนไม่ขึ้นไปบนเรือด้วยกัน
“ฉันมาฝึกงาน เดี๋ยวฉันขอลาออกก่อน ฉันก็กลับบ้านได้แล้ว”
“แล้วถ้าเสี่ยจับได้ล่ะ” พิมห่วงอินมาก
“ไม่เป็ไรน่า ฉันเอาตัวรอดได้จริงๆ” อินยิ้มให้เพื่อน
พิมมองเห็นเพื่อนแสดงสีหน้ามั่นใจ เธอก็เลยจำต้องหนีไปพร้อมกับลูกน้องของพ่ออิน
อินเห็นเรือแล่นออกไปจากเกาะอย่างปลอดภัย เธอก็รีบเดินเข้าไปรวมตัวกับพนักงานคนอื่นๆ ทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้อะไรทั้งนั้น
“พวกนายทำงานภาษาอะไร ทำไมปล่อยผู้หญิงให้หนีไปได้” เสี่ยด่าว่าลูกน้อง
“ผมขอโทษครับเสี่ย”
“แล้วทีนี้จะทำยังไงดีล่ะ” เสี่ยบ่น
ลูกน้องคิดในใจว่า “คงรอเข้าคุกอย่างเดียวแหละเสี่ย"
*********************************************************
สองวันต่อมา พิมเดินทางกลับกรุงเทพ แต่ที่น่าแปลกก็คือ แทนที่เธอจะแจ้งตำรวจหรือบอกเื่ราวต่างๆ กับแฟนตัวเอง เธอกลับบอกแม่และทุกคนว่าเธอไปเที่ยวภาคใต้กับเพื่อนโรงเรียน แต่ทำมือถือหายเลยติดต่อใครไม่ได้เลย
กฤษรู้สึกว่าแฟนโกหก เพราะเขาสังเกตเห็นพิมแต่งตัวมิดชิด สวมเสื้อแขนยาวและกางกางขายาว เหมือน้าปกปิดร่องรอยอะไรสักอย่าง แต่ในเมื่อพิมไม่ยอมบอกอะไร เขาก็เลยไม่คะยั้นคะยอถาม ที่สำคัญเขารีบโทรไปแจ้งอินทันที
“พิมกลับมาแล้วนะอิน” กฤษทำตามคำพูด
“หรอคะ พิมปลอดภัยใช่มั้ยคะ” ทั้งๆ ที่รู้ แต่อินก็ต้องแสดงไปอย่างนั้น
“พี่ว่าพิมกำลังปกปิดอะไรบางอย่างกับพี่” กฤษบ่น
“อย่าคิดมากสิคะพี่กฤษ”
“เอาล่ะ ยังไงพี่ก็สบายใจขึ้นแล้ว พี่ไม่กวนแล้วนะอิน”
“ค่ะพี่กฤษ”
อินรู้สึกโล่งอกที่เพื่อนปลอดภัยและไม่ถือสาเอาความเสี่ยสรอรรค อย่างน้อยเธอกับพิมก็มีใจตรงกันคือสงสารเสี่ยกับน้องสาว
อินตัดสินใจเดินไปยื่นใบลาออกแล้วรีบกลับกรุงเทพฯ ไปหาพ่อของตัวเอง ยังไงเธอก็กลัวเขาอยู่ดี
วิชัยเดินนำทางไป และปล่อยให้อินเข้าไปยื่นซองขาวเพียงผู้เดียว
“เอ่อ ผมคิดว่าจะหางานอื่นทำฮะ” อินยื่นซองขาวด้วยอาการมือสั่น
แทนที่เสี่ยจะรับซองแต่กลับเดินไปเปิดวีดีโอให้เธอดู
อินมองตามก็พบว่ามันเป็คลิปที่เธอเดินย่องเข้าไปช่วยพิมที่บ้านหลังนั้น
“กล้าดียังไงถึงยุ่งเื่ชาวบ้านแบบนี้” เสี่ยสรอรรคตบโต๊ะจนอินใ
“ก็มันผิดกฎหมายนี่ฮะ กักขังหน่วงเหนี่ยวผู้อื่นแบบนี้” อินพูดตามจริง
“แล้วเธอเป็อะไรกับพิม” เสี่ยสรอรรคสงสัย
“เปล่า ผมเห็นเธอเป็ผู้หญิงเท่านั้น” อินพูดกลบเกลื่อน
“อ๋อ ช่วยเพราะหลงเสน่ห์ผู้หญิง”
“แล้วแต่คุณจะคิด” อินไม่อยากพูดมาก
“ฉันไม่ให้เธอลาออกหรอกอิน นายต้องรับผิดชอบ” เสี่ยกล่าวด้วยเสียงเด็ดขาด
“ผมไม่ได้เป็ลูกจ้างคุณ ผมมาฝึกงานเฉยๆ” อินพยายามเตือนเขา
อินกำลังเดินออกไปจากห้อง แต่เสี่ยรีบพุ่งตัวจับล็อคตัวสาวทอมไว้ พร้อมกับบีบคอเธอ
“คุณจะฆ่าผมงั้นหรอ” อินพยายามดึงมือชายร่างใหญ่ออกไป
“ไม่ฆ่าหรอก แต่ยังไงเธอก็ต้องรับผิดชอบ” เสี่ยกล่าวจริงจัง
“ไม่ ปล่อยผมนะ คุณไม่มีสิทธิทำแบบนี้” อินพยายามดิ้น
“จะยอมดีๆ มั้ย ไม่งั้นฉันจะทำให้เธอกลายมาเป็ผู้หญิงเต็มตัว”
อินใกับคำพูดนั้น และยิ่งใหนักเมื่อเห็นเสี่ยกำลังยื่นหน้ามาจูบเธอ
“ผมยอมแล้ว ผมจะรับผิดชอบ คุณอยากให้ผมทำอะไรก็บอกมา” อินยอมแพ้
“เป็ทาสรับใช้ฉัน” เสี่ยกล่าวเสียงเย็น
“ฮะ เป็ก็เป็ ปล่อยผมได้แล้ว” อินเริ่มกลัว
เสี่ยยอมปล่อยอิน แล้วเขาก็สั่งคนงานให้ไปขนย้ายข้าวของของเธอไปที่ห้องของเขา
อินใเมื่อเห็นคนงานโยนกระเป๋าไว้ในห้องส่วนตัวของเสี่ยสรอรรค
“หมายความว่ายังไงฮะ คุณย้ายสัมภาระผมมาไว้ที่นี่ทำไม” อินกลัว
“ก็นายเป็คนรับใช้ฉัน ก็ต้องอยู่ในห้องนี้ ฉันจะได้สั่งงานได้ทันทีไง” เสี่ยกล่าวโดยไม่คิดอะไรเพราะถือว่าเขาก็เหมือนผู้ชายคนนึง
“แต่ว่า”
“ไม่มีแต่ นั่นที่นอนนาย ฉันให้เกียรติให้นายนอนข้างเตียงฉันเลยนะ” เสี่ยชี้ไปที่พื้นข้างเตียง
ั้แ่นั้นมาอินต้องคอยเดินตามเสี่ยอย่างกับบอดี้การ์ด ไม่เพียงเท่านั้นเธอยังต้องนอนห้องเดียวกับเสี่ยด้วย โชคดีที่เขามองเห็นเธอเป็ทอมบอย เลยถือว่าเหมือนเป็ผู้ชายด้วยกัน
แต่ทว่าทุกคืนอินแทบจะนอนไม่หลับเพราะเสี่ยนอนกรนเสียงดังอย่างกับตั้งใจแกล้งเธออย่างใดอย่างนั้น
เช้าวันรุ่งขึ้นอินต้องตื่นมาในสภาพหมีแพนด้า
ในตอนนี้เท่ากับว่าอินได้ฝึกงานไปในตัว เพราะเธอต้องติดตามเสี่ยไปทุกที่ ทำงานราวกับเลขาฯ ส่วนตัว
แม้กระทั่งตอนกลับกรุงเทพ เธอก็ยังต้องย้ายไปอยู่ที่ห้องเขาเหมือนเดิมจนเธอรู้สึกอึดอัด เพราะเธอไม่กล้าติดต่อพิมและไฮดราเลย
“ยังไงผมก็เป็ผู้หญิงคนนึงนะฮะ ให้ผมนอนอีกห้องเถอะ” อินขอร้อง
“ก็ได้ งั้นนายย้ายไปห้องข้างๆ ฉันก็แล้วกัน” เสี่ยใจอ่อน
อย่างน้อยอินก็รู้สึกโล่งออกที่ได้อยู่อีกห้อง แต่การทำงานก็ยังเหมือนเดิน คือเธอจะต้องติดตามเสี่ยไปทุกที่แม้กระทั่งที่ผับ
“มาถึงแล้วหรอ งั้นไปรอที่ห้อง VIP เลยนะ” เพื่อนของเสี่ยกล่าว
อินเห็นว่ามันไม่เหมาะ เธอก็เลยจะไปรอที่รถ แต่ทว่าเสี่ยกลับดึงตัวเธอให้ตามไปด้วย
“คุณจะพาผมไปทำไมเนี่ย” อินบ่น
“ฉันจะคุยงาน เธอก็ต้องมีหน้าที่จดบันทึกสิ” เสี่ยสั่ง
“แล้วคุณ ไม่ เอ่อ” อินไม่สะดวกใจที่จะพูด
“555 เสี่ยเขารักเดียวใจเดียว เขาไม่ยุ่งกับใครหรอก เ้าอิน” เพื่อนของเสี่ยพูดแทน
อินรู้สึกแปลกใจ แต่พอเข้าไปในห้อง VIP ก็พบว่าหุ้นส่วนเขาคุยกับเื่ต้นทุน กำไร เท่านั้น และเด็กเสิร์ฟสาวสวยที่เข้าไปเสิร์ฟก็มีหน้าที่รินเหล้าให้อย่างเดียวเท่านั้น
“นายเองก็ดื่มสิเ้าอิน” เพื่อนของเสี่ยกล่าว
“อ้อ ไม่เป็ไรฮะ ผมไม่ทานเหล้าฮะ” อินปฏิเสธเพราะกลัวตัวเองเมาและเผลอเผยตัวตนที่แท้จริง
“งั้นก็ทานของขบเคี้ยวไปแล้วกัน” เสี่ยรีบพูดตัดบท
อินกำลังนึกถึงวันที่เธอเห็นผู้หญิงสาวสวยเดินออกจากบริษัทพร้อมกับคุณวิชัย และเธอก็ฉุกคิดในใจว่า “และผู้หญิงเ่าั้ล่ะ ไหนว่าควงมานอนด้วยกันทุกคืน”
เสี่ยสรอรรคอยู่ในสภาพเมาเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่พูดอะไรมาก ได้แต่ให้ลูกน้องขับรถพาเธอและเสี่ยกลับบ้าน และตัวเสี่ยก็เมาหลับตลอดทาง
“เ้าอินจะไปไหน มาช่วยกันแบกเสี่ยสิ” คนขับรถเรียก
อินแอบถอนหายใจ แต่ก็เดินไปช่วยประคองเสี่ยเข้าไปในห้อง แล้วรีบกลับห้องของตัวเองทันทีเพราะยังไงเธอก็เป็ผู้หญิง
วันถัดมาก็เป็เหมือนเช่นเดิม อินต้องทำงานกับเสี่ย ตกเย็นก็ต้องตามเขาไปที่ผับ ยังไม่ทันได้เข้าไปในห้อง VIP อยู่ดีๆ ก็มีลูกค้าที่นนทบุรีโทรตามเสี่ย
“ผมอยากตกลงธุรกิจกับเสี่ย มาที่นนทบุรีได้มั้ยครับ”
“ได้ครับเสี่ยวินชัย ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้ล่ะ” เสี่ยสรอรรคตอบรับ
แต่พอเสี่ยเดินนำอินไปขึ้นรถก็พบว่า คนขับขออนุญาตลากลับบ้านเพราะที่บ้านญาติเสียกะทันหันต้องรีบไปช่วยงาน เสี่ยจึงยอมอนุญาต
“งั้นนายขับรถก็แล้วกัน อิน” เสี่ยสั่ง
“เอ่อ แต่ผมไม่เชี่ยวชาญเส้นทางในกรุงเทพฮะ” อินไม่มั่นใจเพราะเพิ่งกลับมาจากอังกฤษได้ไม่นาน
“ทำไม ไปอยู่ไหนมา” เสี่ยสงสัย
“ต่างประเทศ เอ้ย ต่างจังหวัดฮะ” อินเผลอหลุดปาก
“ขับๆ ไปเถอะ ฉันง่วงนอน” เสี่ยทำท่าหลับ
อินจำใจต้องขับรถให้ แต่ทว่าเธอไม่เชี่ยวชาญเส้นทางจริงๆ และแล้วอินก็เลยขับหลงและเลยไปอยุธยาเข้าจนได้
เสี่ยสรอรรคงงว่าตั้งนานทำไมไม่ถึงสักที พอมองดูแล้วว่าอินหลงทางจริงๆ ก็เลยเอะอะโวยวาย “ทำไมนายขับเลยมาไกลขนาดนี้นี่ จอดๆ ไปจอดในปั๊มโน่น”
“ก็ผมบอกเสี่ยแล้ว เสี่ยไม่ฟังผมเองนี่” อินกล่าว
เสี่ยจึงรีบโทรไปหาเสี่ยวินชัยพร้อมกับขอโทษขอโพย โชคดีที่เสี่ยวินชัยเป็คนใจกว้างและยอมตกลงธุรกิจทางโทรศัพท์ เื่ราวก็เลยลุล่วงมาด้วยดี
เสี่ยไล่ให้อินไปนั่งข้างคนขับ ส่วนตัวเองก็ขับเอง พร้อมกับไปหยุดที่โรงแรมแห่งหนึ่งในอยุธยา
“เอ่อ ทำไมเสี่ยไม่กลับบ้านล่ะฮะ” อินสงสัย
“ฉันเหนื่อย พักอยู่ที่นี่ก่อนก็แล้วกัน” เสี่ยรู้สึกง่วงนอน
อินจำต้องเดินตามเสี่ยไปที่เคาน์เตอร์ของโรงแรม
“ขอพักห้องเตียงเดี่ยวห้องเดียวครับ” เสี่ยกล่าว
“แล้วผมล่ะเสี่ย” อินใ เพราะตอนนี้เธอไม่ได้พกเงินมาด้วย
“นายก็นอนข้างล่างไง เป็การทำโทษที่ขับมาไกลแบบนี้” เสี่ย้าลงโทษ
“โถ่ เสี่ย ให้อภัยผมเถอะ ผมออกค่าห้องเองก็ได้” อินกล่าว
แต่เสี่ยดึงฉุดกระฉากสาวทอมไปนอนในห้องเดียวกันเพื่อความประหยัด
ทั้งสองผลัดกันอาบน้ำเสร็จ เสี่ยก็ถือโอกาสแกล้งโดยโยนหมอนให้อินนอนข้างล่าง ส่วนตัวเองก็นอนบนเตียงพร้อมกับห่มผ้าห่มอย่างสบาย
อินทำได้เพียงด่าเสี่ยในใจ “ช่างไม่มีความเป็สุภาพบุรุษเอาเสียเลย ถึงว่าพิมถึงบอกเลิก”
อินทำได้แต่นอนตะแคงบนพื้นด้วยความเจ็บใจ
แต่วีรกรรมของเสี่ยยังไม่หมด เขาแอบเดินไปลดอุณหภูมิ ทำให้อากาศภายในห้องเย็นจัด และคิดในใจว่า “ถือเป็การลงโทษ”
อินนอนด้วยอาการตัวสั่น ตอนนี้เธอทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอก็เลยลุกแล้วแอบดึงผ้าห่ม มาห่มเสียเลย เธอไม่สนใจอะไรอีกแล้ว
เช้าวันรุ่งขึ้น อินนอนห่มผ้าห่มบนพื้นอย่างสบายและเธอก็รู้สึกอบอุ่นมาก แต่ทว่าเธอรู้สึกเหมือนมีส่วนเกิน อินเริ่มสังเกตเห็นว่ามีแขนใครก็ไม่รู้พาดมาโอบเธอไว้ พอเธอหันไปมอง แล้วเห็นว่าเป็เ้านายตัวเอง เธอก็เลยกรี๊ดสุดเสียง พร้อมกับตีเสี่ยอย่างไม่ยั้ง
“โอ๊ยเจ็บนะอิน หยุดเดี๋ยวนี้” เสี่ยรีบจับข้อมืออินไว้
“ทำไมคุณมานอนกอดผมแบบนี้ฮะ” อินพยายามดิ้น
“ก็ฉันหนาวนี่ นายมาดึงผ้าห่มฉันไปไง” เสี่ยกล่าวด้วยสีหน้าเ็า
“ก็คุณแกล้งผมไปลดแอร์น่ะ คุณอยากให้ผมตายล่ะสิ” อินโกรธเขามาก
“อะ อะ ฉันขอโทษก็ได้ ตอนนี้ฉันเริ่มปวดหลังแล้วด้วย รีบไปอาบน้ำเถอะ จะได้รีบกลับบ้านด้วย” เสี่ยรีบตัดบท
อินยังโกรธเสี่ยไม่หาย เธอไม่ยอมพูดกับเสี่ยสักคำ แต่ยังคอยเดินติดตามเสี่ยราวกับบอดี้การ์ดส่วนตัว
“ไปทานข้าวต้มกันนะ และหายโกรธฉันได้แล้ว” เสี่ยพยายามง้อ
“ผมไม่หิว” แต่สักพักเสียงท้องอินก็ร้องดังมาก จนเสี่ยเผลอหัวเราะ
“นั่นเห็นมั้ย เลิกทิฐิได้แล้วน่า” เสี่ยยิ้มขำ
อินก็เลยยอมทาน เพราะยังไงเธอก็เป็แค่ลูกจ้าง ไม่ใช่แฟนเขาที่เขาต้องมาง้ออะไรมากมาย
เมื่อทานอาหารเสร็จ เสี่ยก็เป็ฝ่ายขับรถให้ เพราะกลัวอินขับหลงทางอีก
วันนี้เสี่ยอนุญาตให้อินพักอยู่ที่บ้านได้เพื่อเป็การไถ่โทษ เขาก็เลยไปทำงานคนเดียว แต่นั่นเป็จุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาเริ่มรู้สึกเหงา เพราะเขาเคยชินกับการที่ต้องมีอินอยู่เคียงข้างเสียแล้ว
เสี่ยสรอรรคไปที่ผับตามปกติ แต่ทว่าวันนี้มีนางแบบสาวมาเยี่ยม เธอก็เลยขอคุยกับเสี่ยเป็การส่วนตัว พร้อมกับคอยรินเหล้าให้เสี่ย
นางแบบที่ชื่อจูดี้ เธอแอบหลงรักเสี่ยมานานแล้ว แต่เสี่ยไม่เคยหันมามองเธอเลย ดังนั้นวันนี้….
25K
