คำถามนั้นเป็เหมือนฟางเส้นสุดท้าย อลิซรู้สึกถึงความท้าทายที่พุ่งสูงขึ้นในตัวเธอ เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่จะยอมให้ผู้ชายอย่างวินครอบงำได้ง่าย ๆ เธอยื่นมือไปจับคอเสื้อของเขา ดึงเขาลงมาเพื่อจูบเขาอย่างดุเดือด ริมฝีปากของทั้งคู่ปะทะกันด้วยความเร่าร้อนราวกับพายุที่พร้อมจะทำลายทุกอย่างในเส้นทาง วินตอบสนองทันที มือของเขารั้งเอวของเธอแน่น ดึงเธอเข้ามาใกล้จนร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกัน
การจูบนั้นเต็มไปด้วยความหิวกระหาย อลิซรู้สึกถึงรสชาติของไวน์ที่ยังหลงเหลืออยู่ในปากของเขา ผสมกับความร้อนจากลมหายใจที่รุนแรง มือของเธอเลื่อนไปจับที่ต้นคอของเขา นิ้วของเธอฝังลงในผมสีดำที่ยุ่งเหยิง ขณะที่วินใช้ลิ้นสำรวจภายในปากของเธออย่างช้า ๆ แต่เต็มไปด้วยพลัง เขาดูดดึงริมฝีปากของเธอ ทำให้เธอครางออกมาเบา ๆ เสียงนั้นเหมือนจุดะเิในตัวเขา
วินผละออกเล็กน้อย สายตาของเขามืดลงด้วยความ้า เขายกมือขึ้นแตะที่แก้มของเธอ นิ้วโป้งลูบไล้ไปตามขอบปากที่แดงระเรื่อจากการจูบ “คุณแน่ใจหรือ” เขาถาม เสียงของเขาดิบและสั่นเทา เขา้าให้แน่ใจว่าเธอยินยอมทุกขั้นตอน
อลิซมองตาเขา ความท้าทายยังคงอยู่ในสายตาของเธอ “ถ้าฉันไม่แน่ใจ ฉันจะไม่เริ่ม” เธอตอบ เสียงของเธอแหบพร่า เธอดึงเขากลับเข้ามาจูบอีกครั้ง การจูบครั้งนี้ลึกซึ้งและรุนแรงยิ่งขึ้น ราวกับทั้งคู่กำลังพยายามกลืนกินกันและกัน
วินรั้งเธอออกจากหน้าต่างแล้วผลักเธอให้ติดกับผนังกระจก ความเย็นของกระจกตัดกับความร้อนจากร่างกายของเขาที่กดทับลงบนร่างของเธอ มือของเขาลูบไล้ไปตามโค้งเอวของเธอ ค่อย ๆ ดึงกระโปรงของเธอขึ้นจนเผยให้เห็นต้นขาที่เรียบเนียน เขาคลายกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นชุดชั้นในสีดำที่ตัดกับผิวขาวเนียนของเธอ อลิซสูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อนิ้วของเขาลูบไล้ผ่านผ้าบาง ๆ ที่ปกปิดส่วนที่ไวที่สุดของร่างกายเธอ
“คุณรู้สึกถึงผมหรือยัง?” เขากระซิบ ขณะที่นิ้วของเขาค่อย ๆ สำรวจ ลูบไล้ด้วยจังหวะที่ทั้งนุ่มนวลและทรมาน อลิซครางออกมา มือของเธอจิกที่ไหล่ของเขาเพื่อยึดตัวเองไว้
“อย่าหยุด” เธอพูด เสียงของเธอแตกสลายด้วยความ้า เธอยกขาข้างหนึ่งขึ้นเกี่ยวที่สะโพกของเขา เชื้อเชิญให้เขาเข้าใกล้ยิ่งขึ้น
วินยิ้มเ้าเล่ห์ เขาค่อย ๆ ใช้นิ้วสำรวจลึกขึ้น เคลื่อนไหวด้วยความชำนาญที่ทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน อลิซโค้งตัวเข้าหาเขา ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวด้วยความสุขที่เขาเป็ผู้มอบให้ เขามองปฏิกิริยาของเธอด้วยความหลงใหล ดวงตาที่พร่าเลือน ริมฝีปากที่เผยออกและเสียงครางที่หลุดออกมาทุกครั้งที่นิ้วของเขาขยับ
“บอกผมว่าคุณ้ามากกว่านี้” เขากระซิบ ลมหายใจของเขารดลงที่ต้นคอของเธอ ขณะที่นิ้วของเขายังคงทำงานอย่างไม่หยุดยั้ง
“วิน… ได้โปรด…” อลิซพูด เสียงของเธอแทบจะเป็การร้องขอ เธอดึงเขาเข้ามาจูบ การจูบครั้งนี้ดิบและเร่งรีบ ราวกับเธอกลัวว่าเขาจะหายไป
วินไม่ทำให้เธอต้องรอนาน เขาดึงชุดชั้นในของเธอออก เผยให้เห็นร่างกายที่เปลือยเปล่าภายใต้แสงไฟสลัว เขาค่อย ๆ เข้าเธอ สอดใส่ด้วยจังหวะที่ช้าแต่หนักแน่น อลิซร้องออกมาเบา ๆ เมื่อรู้สึกถึงความสมบูรณ์ของเขาความร้อน ความแข็งแกร่ง และความ้าที่สอดประสานกับของเธอ เธอเกี่ยวขาของเธอรอบเอวของเขาแน่นขึ้น ปล่อยให้ร่างกายของทั้งคู่หลอมรวมกัน
ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความเข้มข้น วินควบคุมจังหวะอย่างชำนาญ ค่อย ๆ เพิ่มความเร็วเมื่อได้ยินเสียงครางของเธอที่ดังขึ้น เขากดร่างของเธอให้ติดกับกระจกแน่นขึ้น มือของเขาจับสะโพกของเธอเพื่อยึดจังหวะ อลิซตอบสนองด้วยการเคลื่อนสะโพกให้สอดประสานกับเขา มือของเธอจิกที่หลังของเขา ทิ้งรอยเล็บที่อาจจะอยู่ไปอีกหลายวัน
“คุณเป็ของผม” วินกระซิบ ขณะที่เขาสอดใส่ลึกขึ้น เสียงของเขาดิบและเต็มไปด้วยความ แต่ในสายตาของเขามีความเปราะบางที่บอกว่าเขากลัวจะสูญเสียเธอ
“ตาฉันบ้างหล่ะ” อลิซพูด เธอยิ้ม เธอผลักเขาออกเล็กน้อย แล้วดึงเขาลงไปที่โซฟา เธอพลิกตัวให้เขานอนลง ร่างกายของเธอทาบทับลงบนร่างของเขา เธอค่อย ๆ คร่อมเขา ควบคุมจังหวะด้วยตัวเอง
วินมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหล “คุณนี่มัน…” เขาพูด แต่คำพูดของเขาขาดหายเมื่อเธอเริ่มเคลื่อนไหว อลิซสอดใส่เขาด้วยจังหวะที่ช้าแต่หนักแน่น มือของเธอวางบนหน้าอกของเขาเพื่อยึดตัวเองไว้ เธอมองปฏิกิริยาของเขาใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความสุข ดวงตาที่มืดลงด้วยความ้า และเสียงครางที่หลุดออกมาทุกครั้งที่เธอขยับ
“บอกฉันว่าคุณรู้สึกยังไง” เธอพูด เสียงของเธอเต็มไปด้วยความท้าทาย เธอเพิ่มจังหวะ ทำให้วินครางออกมาดังขึ้น
“คุณกำลังฆ่าจะผม” เขาตอบ มือของเขาจับสะโพกของเธอแน่น ช่วยเธอควบคุมจังหวะ เขายกตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อจูบเธอ การจูบครั้งนี้รุนแรงและเต็มไปด้วยพลัง ราวกับทั้งคู่กำลังต่อสู้เพื่อกันและกัน
อลิซผละออกจากเขา แล้วเปลี่ยนท่าโดยให้เขานั่งขึ้น เธอหันหลังให้เขา นั่งลงบนตักของเขาในท่ารีเวิร์ส วินครางออกมาเมื่อรู้สึกถึงความรัดแน่นของเธอ เขาค่อย ๆ สอดใส่จากด้านหลัง มือของเขาลูบไล้ไปตามหน้าท้องของเธอ ลงไปยังจุดที่ไวที่สุด เขาใช้นิ้วสำรวจพร้อมกับจังหวะที่เขาขยับ ทำให้อลิซร้องออกมาดังขึ้น ร่างกายของเธอสั่นสะท้านเมื่อนิ้วของเขาคลายความตึงเครียดในตัวเธอ
“วิน… ฉัน…” อลิซพูด แต่คำพูดของเธอขาดหายเมื่อความรู้สึกพุ่งถึงขีดสุด เธอโค้งตัวเข้าหาเขา มือของเธอยกขึ้นจับที่ต้นคอของเขาเพื่อยึดตัวเองไว้
วินเพิ่มจังหวะทั้งร่างกายและนิ้วของเขา เขาก้มลงกระซิบที่ใบหูของเธอ “ปล่อยมันออกมา อลิซ ผมอยากเห็นคุณแตกสลาย”
คำพูดของเขาทำให้เธอถึงจุดสูงสุด อลิซร้องออกมา ร่างกายของเธอสั่นสะท้านในอ้อมกอดของเขา ความรู้สึกนั้นท่วมท้นจนเธอแทบจะลืมหายใจ วินตามเธอมาในไม่กี่วินาทีต่อมา ร่างกายของเขาทรุดลงบนร่างของเธอ หายใจหอบราวกับเพิ่งต่อสู้ในา
ทั้งคู่นอนนิ่งอยู่ในอ้อมกอดของกันและกัน มองออกไปที่สายฝนผ่านหน้าต่าง ความเงียบปกคลุมพวกเขา ขณะที่ความรู้สึกที่ซับซ้อนเริ่มคืบคลานเข้ามา อลิซรู้สึกถึงหัวใจที่เต้นแรงไม่ใช่แค่จากความเร่าร้อนเมื่อครู่ แต่จากบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่านั้น เธอกลัวมัน กลัวว่าเธอกำลังสูญเสียตัวเองให้กับผู้ชายที่เธอสาบานว่าจะไม่ยอมให้เข้ามาในใจ
“นี่มันอะไรกัน?” เธอถามในที่สุด เสียงของเธอเบาและเปราะบาง เธอนอนอยู่ในอ้อมกอดของเขา ศีรษะของเธอซบลงบนหน้าอกของเขา ได้ยินเสียงหัวใจของเขาที่เต้นแรงไม่แพ้กัน
วินมองลงมาที่เธอ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและความจริงใจ “ผมไม่รู้” เขาตอบ “แต่มันไม่ใช่แค่เกมอีกต่อไป อลิซ คุณทำให้ผมรู้สึกถึงอะไรที่ผมไม่เคยรู้สึกมาก่อน”
คำพูดของเขาทำให้หัวใจของเธอสั่นไหว เธอผละออกจากเขา ลุกขึ้นนั่ง จัดเสื้อผ้าของตัวเองด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย “นี่มันต้องหยุด” เธอพูด แต่ในใจของเธอ เธอรู้ว่ามันไม่ง่ายอย่างที่พูด เธอมองออกไปที่ฝน รู้สึกถึงความหนาวเย็นที่เริ่มซึมเข้ามาในตัวเธอ
วินเอื้อมมือไปแตะมือของเธอ นิ้วของเขาอบอุ่นเมื่อัักับผิวของเธอ “ผมจะไม่บังคับคุณ” เขาพูด เสียงของเขานุ่มแต่หนักแน่น “แต่ผมจะไม่ยอมปล่อยคุณไปง่าย ๆ คุณไม่ใช่แค่ผู้หญิงธรรมดาทั่วๆไปที่ผมเคยเจอ คุณ… คุณคือคนที่ผมอยากให้อยู่ข้าง ๆ”
อลิซมองตาเขา ความจริงใจในแววตาของเขาทำให้เธอรู้สึกถึงความหวาดกลัว เธอดึงมือออกจากเขา ลุกขึ้นยืน “อย่าพูดอะไรที่คุณจะเสียใจ” เธอพูด ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งวินไว้กับความเงียบและความรู้สึกที่เขาไม่เข้าใจ
277
