ภายในห้วงเวลาที่แสนมีความสุข ลีโอแทบไม่อยากคิดถึงเื่อื่นเพราะตอนนี้สิ่งที่เขาโหยหามาทั้งชีวิตได้มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว ลีโอเอาเเต่นอนจ้องหน้าลูกตาลอยู่แบบนั้นจนเธอเริ่มรู้สึกตัว
“อื้ม!!...หึ?..นี่คุณหรือว่า…”
“หรือว่าอะไร ทุกอย่างผมบอกคุณตั้งเเต่ก่อนเริ่มแล้ว ตอนนี้ผมโล่งละ คุณล่ะ….เป็ไงบ้าง?”
“ทะลึ่ง!! เอ่อคือ…ฉันขอตัวก่อนนะ”
“คุณจะรีบไปไหนอ่ะ…หรือคุณยังเขินผมอยู่ ไม่เอาหน่านี่ไม่ใช่ครั้งเเรกนะ น่าจะชินได้แล้วไหม”
“มันไม่ใช่เื่นั้น ฉันต้องรีบไปดูเเลพ่อที่โรงพยาบาล”
“โรงพยาบาล…พ่อคุณเป็อะไร?”
“เื่มันยาวน่ะ งั้นฉันไปก่อนนะ”
“ผมไปด้วยได้ไหม?”
“อย่าเลย ที่โรงพยาบาลคนเยอะ ฉันเกรงว่า….”
“เชื่อเหอะว่าผมมีวิธี….” ลีโอดึงดันที่จะไปเยี่ยมพ่อของลูกตาลให้ได้ เขายิงคำอ้อนวอนทีเล่นทีจริงจนลูกตาลต้องยอมใจอ่อนให้เขาไปด้วย ลีโอเริ่มปฏิบัติการปลอมตัวอีกครั้งเพื่อไม่ให้แฟนคลับสงสัย ก่อนจะมุ่งหน้าไป รพ.พร้อมกับลูกตาล ในขณะที่กำลังเดินไปยังห้องพักฟื้น ลีโอก็ได้พูดอะไรบางอย่างขึ้นมาทำเอาลูกตาลหน้าเเดงเป็ก้นลิงไปเลย
“ที่จริง..ผมมาเจอพ่อกับแม่คุณก็ดีเหมือนกันนะ เอาไว้คราวหน้า ผมมาสู่ขอคุณแต่งงานจะได้ไม่เขินเพราะอย่างน้อยๆก็ได้รู้จักกันไว้เเล้ว คุณว่าจริงไหม?”
“.........เพ้อเจ้อ…ใครจะเเต่งกับคุณไม่ทราบ!” ลูกตาลแก้อาการเขินโดยการเดินนำหน้าลีโอไป ทว่าความสุขกลับอยู่ได้เเค่ภายนอก ครั้นเมื่อเปิดประตูห้องพักฟื้นเข้าไป ลูกตาลก็ต้องชะงักทันที ซึ่งในตอนนั้นลีโอก็เดินมาสมทบกับเธอพอดี ลูกตาลยืนตัวตึงเมื่อเห็นว่าภายในห้องไม่ได้มีเเค่พ่อกับแม่ของเธอ
“อะ…อา…อาทิน! คุณมาทำอะไรที่นี่?”
“การดูเเลพ่อที่กำลังป่วยคือพื้นฐานของลูกที่ดีนะลูกตาล เเต่คุณกลับเลือกที่จะออกไปหาผู้ชายข้างนอกแบบนี้มันสมควรแล้วหรอ?” อาทินมองหน้าลูกตาลแล้วยิ้มเชิงเย้ยหยัน ลูกตาลอึ้งทำอะไรไม่ถูก เธอกำลังรู้สึกว่าอาทินกำลังพยายามจะทำอะไรบางอย่าง ซึ่งต้องไม่เป็ผลดีกับลีโอเเน่ๆ เธอจึงบอกให้ลีโอกลับไปก่อน เเต่มีหรือที่คนดื้อรั้นอย่างลีโลจะยอมกับดีๆ เค้าไม่เพียงเเต่ไม่ฟัง ขณะเดียวกันเขาโอบไหล่ลูกตาลและเดินเข้าห้องไปอย่างสง่าผ่าเผย
“คนทุกคนย่อมมีเวลาส่วนตัวและการใช้เวลาส่วนตัวไม่ได้ถือว่าเนรคุณต่อพ่อแม่ อ่อ..และอีกอย่างเธอออกไปทำงานไม่ได้ไปหาผู้ชาย…อื้ม!..ตอนแรกว่าจะไม่ถามแล้วนะ..เเต่ก็เนาะ กลัวว่าจะเสียมารยาท นายเป็ใครงั้นหรอ?”
“ผมหรอ…ผมก็เป็…..” อาทินหันไปมองหน้าลูกตาลที่ตอนนี้เธอกำลังแสดงออกถึงความกังวลอย่างชัดเจน เขาลอบยยิ้มเบาๆด้วยความสะใจ ก่อนจะหันมาตอบลีโอด้วยน้ำเสียงเ็า
“ผมชื่ออาทิน เป็เ้าของห้องนี้ หรือเรียกง่ายๆว่าผมเป็คนออกค่าใช้จ่ายในห้องนี้รวมเป็เงิน 1 ล้านบาท!”
“อ่อ…คนจ่ายตัง…เข้าใจละๆ…ช่วยรอแปปนึงนะครับ” ลีโอล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าพร้อมกับหยิบอะไรบางอย่างออกมา ก่อนที่เขาจะเอ่ยปากขอยืมปากกาจากลูกตาลมาเขียนและยื่นกระดาษหนึ่งแผ่นให้อาทิน บัดนี้อาทินมองหน้าลีโอสลับกับกระดาษที่ลีโอยื่นให้อย่างไม่พอใจ
“นี่คือเช็คเงินสดหนึ่งล้านบาท ฉันซื้อทุกอย่างในห้องนี้ต่อจากนายแล้วและฉันหวังว่าต่อไปนี้ฉันจะไม่เจอนายในพื้นที่ของฉันอีก รับไปสิ!!”
“ผมยังไม่ได้บอกซักหน่อยว่าผมเต็มใจขายที่นี่ให้…..”
“ฉันไม่สนว่านายจะเต็มใจหรือไม่ เเต่ ณ ตอนนี้ที่นี่เป็ของฉัน เชิญคนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปข้างนอก!!” ลูกตาลมองหน้าลีโอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ลึกๆแล้วเค้าก็ไม่ได้เเย่ไปทั้งหมดอย่างที่เธอคิด ครั้งที่แล้วลีโอยอมจ่ายเงิน 20 ล้านเพื่อเเลกกับการได้ตัวลูกตาลมาพร้อมกับคืนอิสรภาพให้พ่อของลูกตาลและครั้งนี้ลีโอใช้เงินสดหนึ่งล้านบาทเพื่อซื้อสิทธิในการดูเเลครอบครัวลูกตาล เท่ากับว่าตอนนี้ลูกตาลเป็ของเขาแบบ 100% อาทินมองหน้าลีโอแล้วยิ้มแห้งๆเพราะเขาไม่อยากยอมรับเช็คนั่น เเต่ทว่าลีโอกลับไม่สนใจในข้อนั้นเขาพับเช็คและยัดเข้าไปในกระเป๋าเสื้อของอาทินก่อนที่เขาจะผายมือไปที่ประตูประหนึ่งว่าเป็การไล่ในเชิงสุภาพ อาทินยอมเดินออกจากห้องไปแต่โดยดี เมื่อเห็นว่าทุกอย่างสงบลูกตาลจึงจะรีบเข้าไปดูอาการพ่อ เเต่ทว่าลีโอกลับดึงเเขนเธอไว้
“โอ้ย!!...อะไรอีกล่ะ?”
“ไอ้หมอนั่น….ใคร? มีความพิเศษอะไรกับคุณ ผมรู้ว่ามันไม่ใช่เเค่คนจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้พ่อคุณเเน่ๆ บอกผมมา!!”
“เอาไว้ก่อนได้ไหม ฉันขอเข้าไปดูพ่อฉันก่อน”
“ถ้าคุณสัญญาว่าจะเล่า งั้นผมรอได้ โอเค เชิญคุณตามสบาย ผมไปนั่งรอที่โซฟา….” ลีโอทำตัวว่าง่าย เดินทำตัวเล็กไปนั่งรอที่โซฟาด้วยท่าทางเหมือนเด็กและทุกๆครั้งที่ลูกตาลหันไปมองเขาก็จะโบกมือให้ลูกตาลทุกครั้ง เพื่อเป็สัญญาณว่าเขารอเธออยู่นั่นเอง แม้ว่าบรรยากาศภายในห้องจะสงบลงแต่ทว่าด้านหน้าห้องนั้นกลับยิ่งตึงเครียดเป็ 2 เท่า อาทินยืนมองพวกเขาทั้งสองผ่านทางกระจกเล็กๆหน้าประตูห้อง ดูเหมือนว่าการกระทำของลีโอจะสร้างความแค้นใจให้กับอาทินเป็อย่างมาก…และเขาคงจะไม่ยอมจบง่ายๆเเน่
1K
![ฝืนชะตาท้าสามภพ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721906142_38669137.webp)
