บทที่ 16 พื้นที่เกมได้รับการปรับปรุงใหม่
เธอไม่กล้าเอามามากเกินไป กลัวว่าแม่โจวจะสังเกตเห็นว่าของหาย ถ้าโดนจับ เธอก็คงไม่สามารถแก้ตัวได้
โจวหลีอันคิดได้ดีมาก ข้าวเปลือกหนึ่งจินสามารถปลูกได้ประมาณหนึ่งหมู่
นาข้าวหนึ่งหมู่ สามารถปลูกข้าวสาลีได้ประมาณสามร้อยถึงห้าร้อยจิน ใช้เวลาประมาณสี่เดือนในการเติบโตจนกว่าข้าวจะสุก ดังนั้นเมื่อนำมาปลูกในมิติพิเศษ ก็จะใช้เวลาแค่ประมาณหนึ่งเดือนกับอีกสิบวัน
เมื่อถึงเวลานั้น เมล็ดพันธุ์ยี่สิบจินที่เธอปลูกไปก็จะสามารถให้ผลผลิตข้าวเปลือกได้ราว ๆ หกพันถึงหนึ่งหมื่นจิน
คิดตามราคาเก้าหยวนแปดเหมาต่อหนึ่งร้อยจิน ถ้าเธอปลูกหลาย ๆ ครั้ง เธอก็จะรวยใช่ไหมล่ะ?
อืม… แต่ได้เงินมาเร็วเกินไปก็ไม่ดีนะ!
ข้าวสาลีให้ผลผลิตเพียงสองร้อยถึงสามร้อยจินต่อหนึ่งหมู่ โดยแต่ละหมู่ต้องใช้เมล็ดพันธุ์ข้าวสาลีประมาณห้าจิน
หลังจากนั้นเมื่อเธอย้ายออกไปอยู่ที่อื่น เธอค่อยเพิ่มกำลังการผลิตขึ้นเรื่อย ๆ และถ้าเริ่มลงทุนในโรงงานแป้งและบะหมี่ ก็จะกลายเป็รายได้ที่ไม่น้อยเลยทีเดียว งั้นต้องไปหาฝ้ายมาเพิ่มอีกหน่อย เมื่อถึงเวลานำไปลงทุนในโรงงานทอผ้าแล้ว ในอนาคตเธอก็จะสามารถนอนเป็เศรษฐินีได้อย่างสบายใจ!
แต่งงานกับหนุ่มหล่อสักคน…
ไม่ใช่สิ! เธอมีสามีสุดหล่ออยู่แล้ว
ดังนั้น พูดได้ว่าเมื่อถึงเวลานั้น เธอก็จะสามารถบรรลุจุดสูงสุดของชีวิตได้แล้วใช่ไหม? ด้วยความคิดฝันอันแสนหวานเช่นนี้โจวหลีอันถือเมล็ดพันธุ์เข้าไปในมิติพิเศษทันที
แต่แล้ว เธอก็ต้องตกตะลึง
อะไรกัน มิติพิเศษมีการปรับปรุงใหม่งั้นเหรอ?
ตอนนี้เธอติดหนี้มิติพิเศษสิบหยวนเนี่ยนะ?
เพื่อที่จะทำความเข้าใจสถานการณ์นี้ให้ชัดเจน โจวหลีอันเดินมาที่หน้าจอเห็ด บนนั้นแสดงให้เห็นว่าตอนนี้เธออยู่ในระดับหนึ่ง
[คู่มืออธิบายพื้นที่เกมระดับหนึ่ง]
[ผู้เล่นระดับหนึ่งสามารถเพาะปลูกพืชได้ในพื้นที่หนึ่งหมู่ และสามารถเลี้ยงสัตว์ได้จำนวนสิบตัว]
[ผู้เล่นเกมสามารถรับค่าประสบการณ์ผ่านการเพาะปลูกในพื้นที่ได้]
[การเพาะปลูกหนึ่งหมู่ เมื่อพืชเติบโตเต็มที่จะได้รับค่าประสบการณ์สิบแต้ม เมื่อสะสมครบหนึ่งร้อยแต้ม พื้นที่จะเลื่อนระดับให้เป็ระดับสอง]
[พื้นที่เกมระดับสอง สามารถเพาะปลูกได้สามหมู่ เลี้ยงสัตว์เล็กได้สามสิบตัว และยังสามารถเปิดโรงงานได้หนึ่งแห่งตามที่ผู้เล่น้า]
"......"
ด้านล่างยังมีอีก
[จะเป็ไปได้อย่างไรที่พื้นที่เกมจะไม่มีช่องทางการเติมเงิน?]
เมื่อเห็นประโยคนี้โจวหลีอันรู้สึกว่ากระเป๋าสตางค์ใบเล็กของตัวเองเย็นวาบขึ้นทันที
[อยากมีที่ดินมากขึ้นเพื่อปลูกพืชไหม? เพียงแค่จ่ายสิบหยวน ก็สามารถซื้อที่ดินหนึ่งหมู่ได้]
[อยากเลี้ยงสัตว์เล็ก ๆ น่ารักให้มากขึ้นไหม? เพียงแค่จ่ายสิบหยวน ก็สามารถเลี้ยงสัตว์เล็ก ๆ ได้เพิ่มอีกห้าสิบตัวเลยนะ]
โจวหลีอัน "......"
พื้นที่นี้กล้ามีหน้ามาใช้คำว่า 'เพียงแค่' ได้ยังไงกัน?
สิบหยวน ห้าสิบหยวน ในยุคนี้มันเป็เงินจำนวนน้อยเหรอ?
[เนื่องจากจำนวนสัตว์เลี้ยงขนาดเล็กในฟาร์มปศุสัตว์ของผู้เล่นเกินกว่าจำนวนที่อนุญาตในระดับหนึ่ง ระบบได้ทำการซื้อสิทธิ์ให้คุณไว้แล้ว ขอให้คุณมีความสุขในการใช้ชีวิต!]
โจวหลีอัน "......"
ตอนนี้โจวหลีอันไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่ เธอรู้สึกสงสารกระเป๋าเงินใบน้อยมาก
[ขอให้ผู้เล่นเติมเงินให้พื้นที่โดยเร็ว หากยอดเงินในบัญชีผู้เล่นติดลบเกินสามวัน ทุกสิ่งในพื้นที่จะหยุดการเจริญเติบโต]
โจวหลีอัน "......"
แม้ว่าเกมควรจะเล่นแบบนี้ แต่เธอก็ยังคิดถึงมิติก่อนหน้านี้ที่ดูเหมือนจะสามารถปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์ได้อย่างอิสระ!
โจวหลีอันมองดูคำว่า 'เติมเงิน' สีทองที่กะพริบอยู่บนหน้าจอเห็ด เธอก็มีคำถามหนึ่งเกิดขึ้น
ถ้าตอนนี้เธอเติมเงินซื้อที่ดินสองหมู่ เธอก็จะมีที่ดินทั้งหมดสามหมู่ แล้วเมื่อเธอปลูกพืชเพื่ออัปเกรดเป็พื้นที่ระดับสอง เธอจะมีที่ดินกี่หมู่กัน?
การยกระดับของพื้นที่ในเกมจะส่งผลกระทบต่อสิ่งที่เธอซื้อด้วยเงินจริงหรือไม่?
หน้าจอแสดงผลขึ้น
[ที่ดินที่ผู้เล่นซื้อเป็ของผู้เล่น เมื่อพื้นที่เกมยกระดับขึ้น ที่ดินที่มาพร้อมกับระบบจะถูกรวมเข้ากับที่ดินที่ผู้เล่นซื้อ
ที่ดินที่ผู้เล่นเป็เ้าของจะเท่ากับที่ดินมาตรฐานของระบบในระดับปัจจุบัน บวกกับจำนวนที่ดินที่ผู้เล่นซื้อเอง]
โจวหลีอันรู้สึกว่าเกมนี้มีความฉลาดอยู่บ้าง
เมื่อเห็นถึงตรงนี้ เธอก็รู้สึกสบายใจขึ้น
โจวหลีอันกดปุ่มเติมเงินสีทองนั้น แล้วเติมเงินเข้าไปเร็ว ๆ ยอดเงินคงเหลือในบัญชีแสดงเก้าสิบหยวน
โจวหลีอันใช้เงินเก้าสิบหยวนนี้ทั้งหมดในการซื้อที่ดิน
ตอนนี้เธอมีที่ดินทั้งหมดสิบหมู่ที่สามารถเพาะปลูกได้ในพื้นที่มิติพิเศษ
หนึ่งในที่ดินนั้น โจวหลีอันจะนำมาปลูกข้าวสาลี ส่วนที่ดินที่เหลือทั้งหมดใช้สำหรับปลูกข้าว
ข้อดีของพื้นที่ในเกมเมื่อเทียบกับโลกภายนอก
หนึ่ง คือสามารถเติบโตได้อย่างรวดเร็ว
สอง คือการดำเนินการที่ซับซ้อนสามารถทำได้ด้วยการกดปุ่มเดียวบนหน้าจอเห็ดการเตรียมต้นกล้าเ่าั้ พื้นที่สามารถช่วยเธอทำให้สำเร็จได้ทั้งหมดในคราเดียว และที่ดินก็จะเปลี่ยนแปลงไปตามพืชที่เธอ้าปลูก
ที่ดินที่เพิ่งออกมาจากระบบนั้นเป็ที่ดินแห้ง
แต่เนื่องจากโจวหลีอัน้าปลูกข้าว ในพื้นที่เก้าหมู่ที่ถูกเลือกจึงเปลี่ยนเป็นาข้าวที่เหมาะสำหรับการปลูกข้าว
หลังจากปลูกข้าวและข้าวสาลีเสร็จแล้วโจวหลีอันก็ไปดูปลาที่บ่อต่อ
เธอลืมไปแล้วว่าเธอปล่อยปลาลงไปในบ่อเลี้ยงปลาทั้งหมดกี่ตัว ตอนนี้มิติพิเศษบอกเธอว่ามีปลาเล็กทั้งหมดยี่สิบสามตัว ซึ่งทุกตัวยังขนาดเล็กอยู่
โจวหลีอันครุ่นคิดสักครู่ แล้วหยิบน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ขึ้นดื่มเองหนึ่งหยด ส่วนอีกหยดเธอเทลงในบ่อปลา
ที่ทำเช่นนี้ก็เพื่อพิสูจน์สมมติฐานของเธอ
น้ำพุศักดิ์สิทธิ์ในมิติพิเศษที่เธอใช้ไปเมื่อวานนี้ ดูเหมือนว่าวันรุ่งขึ้นจะฟื้นคืนสภาพแล้ว
ไม่เพียงเท่านั้น ดูเหมือนว่าพุศักดิ์สิทธิ์ในมิติพิเศษจะเพิ่มขึ้นตามจำนวนพืช และสัตว์ที่เพิ่มขึ้นในมิติด้วย
เหตุการณ์จะเป็ไปตามที่โจวหลีอันคิดไว้หรือไม่? คงต้องรอดูพรุ่งนี้ถึงจะรู้!
เพราะครั้งนี้ไม่ได้ป้อนน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ให้กับปลาตัวใดตัวหนึ่ง โจวหลีอันจึงไม่ได้เห็นปลาโตขึ้นในทันที เพียงแต่รู้สึกว่าปลาเ่าั้ดูเหมือนจะโตขึ้นทีละนิด ๆ
ส่วนโจวหลีอันที่ดื่มน้ำศักดิ์สิทธิ์หนึ่งหยดคราวเดียว รู้สึกว่าสมองแจ่มใส และร่างกายก็สบายตัวมากขึ้น
หลังจากทำสิ่งที่้าในมิติพิเศษเสร็จแล้ว โจวหลีอันก็ออกมา
เธอเริ่มทำบัญชีบันทึกรายจ่าย
ซื้อเสบียงอาหารไปสี่สิบห้าหยวน
ใช้จ่ายในพื้นที่ไปหนึ่งร้อยหยวน
ซื้อของที่โรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์ไปยี่สิบหกหยวนแปดเหมา
ใช้จ่ายที่สหกรณ์การค้าไปหกหยวนเก้าเหมา รวมกับอีกห้าหยวนที่จ่ายไปก่อนหน้านี้สำหรับยาบำรุงของลู่เยี่ยนโจว
รวมทั้งหมดใช้ไปหนึ่งร้อยแปดสิบสามหยวนเจ็ดเหมา จากหกร้อยหยวนที่มี เหลืออยู่ประมาณสี่ร้อยกว่าหยวน
หลังจากนี้ยังต้องจ่ายค่าวัสดุอุปกรณ์ ค่าแรงสำหรับสร้างบ้าน แล้วยังต้องซื้อประตูหน้าต่าง และเฟอร์นิเจอร์อื่น ๆ อีก
โจวหลีอันรู้สึกว่าเงินที่ได้มาไม่พอใช้จ่ายจริง ๆ
โชคดีที่หนึ่งเดือนต่อมา ข้าวในมิติพิเศษของเธอก็ใกล้จะสุกแล้ว
แม้ว่าผลผลิตของหนึ่งหมู่จะมีเพียงหกร้อยจิน แต่หากประมาณตามราคาของหน่วยใหญ่ อีกหนึ่งเดือนต่อมา ข้าวก็จะมีมูลค่าถึงสองร้อยหกสิบหยวนหกเหมา
ถ้าเธอจะไปขายที่ตลาดมืด คงได้ราคาสูงกว่าขายที่นี่
เมื่อคิดถึงตรงนี้ จิตใจที่ได้รับแรงกระตุ้นเล็กน้อยจากการใช้เงินอย่างสิ้นเปลืองก็ผ่อนคลายลง
โจวหลีอันปิดสมุดบัญชีของตัวเอง คิดสักครู่ ก็ตัดสินใจที่จะเก็บสมุดบัญชีเข้าไปในมิติพิเศษอีกครั้ง
ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีที่ไหนปลอดภัยไปกว่ามิติพิเศษที่เป็ของเธอโดยเฉพาะอีกแล้ว ผลลัพธ์คือตอนนี้การเก็บของจากภายนอกเข้าไปในคลังเก็บของในมิติพิเศษก็ต้องเสียเงินด้วย
โจวหลีอัน "......"
สมกับเป็พื้นที่เกมจริง ๆ ไม่ว่าที่ไหนก็ต้องให้ผู้เล่นจ่ายเงินทั้งนั้น!
[คู่มือการเช่าโกดัง]
[หนึ่งหยวนสามารถเช่าพื้นที่ขนาดหนึ่งลูกบาศก์เมตร และสามารถใช้เก็บสิ่งของจากภายนอกได้เป็เวลาหนึ่งเดือน]
13K
