ล่าผ่าแดนทมิฬ

เชนรู้สึกประหลาดใจไม่น้อยเมื่อได้ยินชื่อที่คุ้นเคย เมื่อรวมกับข้อมูลที่ทั้งสองพูดกันก็เชนพอจะคาดได้ว่าพวกเขาได้ส่งคนเข้าไปเป็นสายในพฤกษาสิ้น แต่สายคนนั้นกลับถูกจับได้เสียก่อนจึงถูกหมินฆ่า ก่อนที่จะตายได้ส่งข้อความไปบอกกับพวกเขาว่าได้ทิ้งของสำคัญบางอย่างไว้ที่นี่ที่ทำให้เชนประหลาดใจคือไรม์บอกกับเขาว่าพฤกษาสิ้นเป็นชื่อต้องห้ามไม่ใช่หรือ มีแต่ผู้แข็งแกร่งที่มีอำนาจและกองกำลังที่ทรงพลังเท่านั้นถึงจะเข้าถึงข้อมูลของพวกมันได้ หมายความว่าหญิงสาวและชายคนนี้..."ของที่ว่าอยู่ที่ไหน" เสียงหวานเย็นชาของหญิงสาวที่ถูกเรียกว่านายหญิงน้อยดังขึ้นดึงให้เชนหลุดออกจากภวังค์ความคิด"สายของเราก่อนตายส่งข้อความสั้นๆ มาสามคำครับ ของสำคัญ-ต้นไม้ใหญ่-ผลไม้สีแดง" ชายร่างกำยำพูดขึ้นพร้อมชี้ไปอย่างทางบึงน้ำที่เชนเพิ่งจะหลบหนีมาเมื่อครู่ "ทางนั้นจะมีบึงใหญ่ซึ่งตรงใจกลางบึงจะมีต้นไม้ขนาดใหญ่อยู่ผมว่าต้องเป็นที่นั่นแน่ ส่วนผลไม้สีแดงที่สายของเราระบุ..คงต้องไปหาอีกทีครับ"'หือ? ต้นไม้ใหญ่..ผลไม้สีแดง ทำไมคุ้นจังฟะ' เชนเมื่อได้ยินที่ชายคนนั้นพูดก็ตงิดใจแปลกๆ แต่เขาในตอนนี้นึกไม่ออกว่าทำไมถึงรู้สึกคุ้นที่ผู้ติดตามคนนั้นพูด"ไปกันเถอะ ฉันอยู่ที่นี่นานมากไม่ได้" เสียงหวานเย็นชาเอ่ยขึ้นแล้วก้าวเดินไปยังทางที่ก่อนหน้านี้ชายที่เป็นผู้ติดตามชี้ไป"นั่นสิครับ ถ้าพวกน่ารำคาญฟ้าครวญรู้ว่านายหญิงน้อยเคลื่อนไหว พวกมันคงเข้ามาวุ่นวายแน่" ผู้ติดตามของหญิงสาวผู้ขึ้นพร้อมเดินตามหลังไป เมื่อพูดคำว่าฟ้าครวญใบหน้าของผู้ติดตามคนนั้นก็เผยสีหน้ารังเกียจออกมาอย่างชัดเจนจนเชนที่มองสังเกตได้"..." หญิงสาวเดินไปอย่างนิ่งเงียบไม่ได้พูดตอบรับหรือปฏิเสธอะไรทั้งสองเดินหายลับเข้าไปในแนวป่า หายลับไปจากสายตาของเชนปล่อยให้สถานที่ที่เต็มไปด้วยหินเหล่านี้กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง"ไปแล้วสินะ" เชนถอนหายใจเบาๆ เขาไม่รู้ว่าหญิงชายสองคนนี้เป็นใครจึงไม่กล้าเผยตัวออกไป แถมพวกเขาแข็งแกร่งขนาดนั้นถ้าเปิดเผยตัวไปแล้วพวกนั้นลงมือกับเชนขึ้นมาไม่ว่าด้วยสาเหตุอะไร เขาคงไม่มีโอกาสรอดแม้แต่น้อย"ถึงจะไม่ตั้งใจ ยังไงซะคนสวยคนนั้นก็ช่วยเราไว้...ขอบคุณนะ สักวันจะตอบแทนให้" เชนพูดจากใจจริงถ้าไม่ได้เธอเข้ามาหยุดอสูรตนนั้นไม่แน่ตอนนี้เขาอาจกลายเป็นก้อนเนื้อไปแล้ว แต่พอนึกถึงความเก่งของเธอที่เขาได้เห็นแล้วก็ต้องหัวเราะเบาๆ เธอแข็งแกร่งขนาดนั้นเขาจะตอบแทนอะไรได้เชนในตอนนี้ไม่รู้เลยว่าในอนาคตเขาและเธอจะต้องเกี่ยวข้องกันอย่างลึกซึ้ง ตัวเขาในอนาคตเมื่อคิดย้อนกลับมา..เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้อาจเป็นหนึ่งในจุดที่ทำให้กงล้อแห่งโชคชะตาเริ่มเคลื่อนหมุนก็เป็นได้...เชนพยุงตัวจากท่านอนคว่ำให้ลุกขึ้นนั่ง ตอนนี้อาการบาดเจ็บที่ขายังทำให้เขาขยับเคลื่อนไหวได้อย่างยากลำบาก เสียดายตอนนี้เขาไม่เหลือวิญญาณในลูกแก้วยมทูตแล้วไม่งั้นคงสามารถเยียวยาบาดแผลได้"แต่พวกนั้นเป็นใครกันนะเก่งสุดๆ..สักวันเราจะเก่งแบบผู้หญิงคนนั้นได้ไหมนะ" เชนอมยิ้มกรุ้มกริ่มพร้อมพูดเบาๆ เมื่อนึกไปถึงหญิงสาวสุดงดงามคนนั้น...เขารู้สึกถูกชะตากับหญิงสาวผู้นี้อย่างบอกไม่ถูกโครกๆ"หิวแล้วแฮะ" เชนในท่านั่งกุมไปที่ท้องซึ่งส่งเสียงประท้วงเนื่องจากความหิว เขาจึงล้วงมือไปหยิบผลไม้สีแดงที่เขาเก็บมาก่อนหน้านี้ขึ้นมาแล้วกัดเข้าไปคำโตจนเกิดเสียงดังกร๊วบจากความกรอบของผลไม้"อร่อย! " เชนอุทานพร้อมกับกัดลงไปคำใหญ่อีกคำ ความหวานเปรี้ยวของผลไม้แผ่ซ่านไปเต็มทั้งปาก เขาไม่เคยกินผลไม้ที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต"นี่มันผลอะไรเนี่ย" เชนที่กำลังเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อยยกผลไม้ผลสีแดงที่ตอนนี้เหลือเนื้อเพียงคำเดียวให้เขากัดขึ้นมอง และก็ไม่รอช้าโยนเนื้อที่เหลือเข้าไปแล้วเคี้ยวอย่างอิ่มเอม การได้กินของอร่อยๆ ถือเป็นหนึ่งในความสุขในชีวิตกึก"หือ? " เชนอุทานอย่างแปลกใจเมื่อเขาที่กำลังเคี้ยวดันเคี้ยวไปโดนอะไรสักอย่างแข็งๆ เข้า "เม็ดผลไม้เหรอ..แต่เม็ดใหญ่ไปนะ"เชนทำการคายสิ่งแข็งๆ ที่เขาเคี้ยวโดนออกมา เมื่อเขาได้เห็นก็ต้องแปลกใจเมื่อสิ่งที่อยู่ในมือของเขาไม่ใช่เมล็ดผลไม้ แต่เป็นแผ่นเหล็กสีดำซึ่งมีรูปร่างคล้ายไพ่ขนาดเล็ก บนแผ่นเหล็กที่คล้ายไพ่สลักรูปของต้นไม้ที่ดูเหี่ยวเฉาไร้สิ่งใบไม้เอาไว้"อะไรล่ะเนี่ย" แล้วตอนนั้นเขาก็นึกไปถึงคำพูดที่ชายผู้ติดตามพูดกับหญิงสาวก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้ "ของสำคัญ-ต้นไม้ใหญ่-ผลไม้สีแดง...อย่าบอกนะว่า"เชนทำหน้าประหลาด เมื่อเขามองไปยังแผ่นเหล็กขนาดเล็กในมือแล้วก็เข้าใจในตอนนี้เอง ของที่หญิงสาวและผู้ติดตามคนนั้นมาเอา...ต้องเป็นของในมือเขาไม่ผิดแน่"ฉิบหาย..งานเข้า" เชนหลับตาแล้วค่อยๆ ยกมือขึ้นกุมหัวดูจากสัญลักษณ์บนแผ่นเหล็กแล้วนี่ต้องเป็นของบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับพวกพฤกษาสิ้นไม่ผิดแน่ ไรม์ได้เตือนเขาไว้แล้วว่าชื่อของพวกมันห้ามพูดหรือบอกใครเป็นอันขาดไม่งั้นจะเกิดอันตรายที่ยากจะอธิบายได้ ถ้าเขาเอาแผ่นเหล็กนี่ไปคืนให้หญิงสาวและชายผู้ติดตามในตอนนี้เขาก็ไม่รู้ว่าจะโดนอะไรบ้าง และถ้าพวกเขาถามเชนว่ารู้ได้ยังไงว่าพวกเขามาเอาแผ่นเหล็กนี้แล้วเชนตอบไปว่าแอบฟังอยู่ไม่ไกล..เชนคิดแล้วก็เย็นต้นคอวาบ"เฮ้อ..เก็บเงียบไว้ละกัน" เชนตัดสินใจแล้วเก็บแผ่นเหล็กในกางเกง คนพวกนั้นเก่งมากเขาไม่อยากเข้าไปเสี่ยงกับสถานการณ์ที่เขาวิเคราะห์ผลไม่ได้ในตอนนั้นเองเชนที่กำลังเก็บแผ่นเหล็กลงในกางเกง ความรู้สึกอุ่นจากภายในร่างอยู่ๆ ก็เกิดขึ้นแล้วต่อมาความอุ่นนั้นก็ยิ่งร้อนขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็ราวกับมีไฟเผาอยู่ในร่างของเขา!"อึก! ความรู้สึกนี่มัน.." เชนกัดฟันพร้อมทำการหลับตาลงในทันที ความรู้สึกอบอุ่นเช่นนี้เป็นความรู้สึกคล้ายตอนเขาดูดซับหินแกนปราณไม่น้อย แต่ความรู้สึกในตอนนี้กลับรุนแรงกว่าตอนที่เขาดูดซับหินแกนปราณหลายเท่านัก! ตอนดูดซับหินแกนปราณที่บ้านของไรม์อย่างมากก็แค่รู้สึกอุ่นๆ แต่นี่กลับร้อนรุ่มไปทั้งตัวราวกับมีไฟเผาอยู่ภายในร่างกาย!เชนกัดฟันทนความรู้สึกร้อนรุ่มในร่างอยู่เกือบสิบนาที สุดท้ายความร้อนนั้นก็ค่อยๆ ผ่อนลงกลายเป็นความอุ่นแล้วก็ค่อยๆ หายไป"ฮู่วว" เชนลืมตาพร้อมถอนหายใจหลังจากความร้อนในร่างหายไปจนหมดสิ้นสิ่งที่เขาสัมผัสได้ในตอนนี้ก็คือ..พลังที่อัดแน่นในร่างจนก่อนหน้านี้เทียบไม่ติด!"นี่.." เชนก้มลงมองมือทั้งสองของเขาอย่างทึ่งๆ แล้วทำการตรวจสอบระดับของตัวเองในทันทีขั้นสามัญ ระดับหกสิบแปดเชนมองไปยังระดับของเขาอย่างเหม่อลอยระดับหกสิบแปด! ระดับของพุ่งทะยานจากก่อนหน้านี้...ยี่สิบเจ็ดระดับ! -------------------------ขั้นที่มีการพูดถึงแล้วในตอนนี้1.ขั้นสามัญ2.ขั้นพื้นฐาน3.ขั้นก่อเกิดวิญญาณ???????????

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 ทำไมคุ้นจังฟะ?

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 ทำไมคุ้นจังฟะ?

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้